Atos 16

Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Pablo y Silas tácha̱lh nac Derbe y Listra. Juú tata̱tánoklhli Timoteo; jaé chixcú y na̱ chuná ixna̱na ixtali̱pa̱huán Jesús, ixti̱cú griego ixuani̱t.
1 Chegou também a Derbe e Listra. E eis que estava ali certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Lhu̱hua cristianos xalac Listra y xalac Iconio ixtalakalhamán Timoteo
2 do qual davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 huá xlacata li̱huánilh Pablo caca̱tá̱alh ana ní ixamajcú taán. Pero pu̱la circuncidartlahuaca xlacata ni̱ natasi̱tzí judíos xala amá ca̱chiquí̱n pues ixti̱cú ni̱ ixlacasquini̱t cacircuncidartlahuaca.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Xlacán tatáxtulh y la̱ta ní ixtachá̱n ixtali̱ta̱chihui̱nán amá cristianos tí ni̱ judíos tú ixtalacca̱xtlahuani̱t ixlacatacán apóstoles y lakko̱lún xalac Jerusalén.
4 Quando iam passando pelas cidades, entregavam aos irmãos, para serem observadas, as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Hua̱k cristianos li̱pa̱xáu ixtama̱kantaxtí tú ixca̱huanicán ixli̱tlahuatcán y cha̱li cha̱lí ma̱s lhu̱hua cristianos ixtali̱pa̱huán Jesús.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e dia a dia cresciam em número.
6 Espíritu Santo ca̱ma̱cxcatzí̱ni̱lh Pablo y Silas y Timoteo ni̱ catáalh nac Asia y mejor ti̱tum tácha̱lh nac pu̱latama̱n ca̱huanicán Frigia y Galacia.
6 Atravessaram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia;
7 A̱stá̱n tama̱mákspitli aktum pu̱latama̱n huanicán Misia ixtacha̱mputún nac Bitinia, pero Espíritu Santo ca̱ma̱cxcatzí̱ni̱lh xlacata ni̱ ixlacasquín catáalh.
7 e tendo chegado diante da Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Tama̱makspitpá amá pu̱latama̱n Misia y tácha̱lh nac ca̱chiquí̱n huanicán Troas.
8 Então, passando pela Mísia, desceram a Trôade.
9 Amá ca̱tzisní Pablo li̱ma̱níxnalh cha̱tum chixcú xalac Macedonia; ácxilhli y káxmatli la̱ ixma̱ktasí: “Catat nac Macedonia y caquila̱makta̱yáu.”
9 De noite apareceu a Paulo esta visão: estava ali em pé um homem da Macedônia, que lhe rogava: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Acxni stácnalh Pablo huá xlacata Dios chú ixlacasquín y ctzucúu ctaca̱xá̱u xlacata nacaná̱u li̱chihui̱naná̱u Dios amá pu̱latama̱n.
10 E quando ele teve esta visão, procurávamos logo partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Juú nac Troas cchipáu aktum barco y tancs ccha̱u nac isla de Samotracia; ixli̱cha̱lí ccha̱u nac ca̱chiquí̱n Neápolis.
11 Navegando, pois, de Trôade, fomos em direitura a Samotrácia, e no dia seguinte a Neápolis;
12 A̱stá̱n ccha̱u nac Filipos, juú talama̱na lhu̱hua romanos y huá ma̱s lanca ca̱chiquí̱n ni̱ma̱ huí ní lacatzucú pu̱latama̱n Macedonia. Juú ctamakxtakui ni̱ lhu̱hua chichiní.
12 e dali para Filipos, que é a primeira cidade desse distrito da Macedônia, e colônia romana; e estivemos alguns dias nessa cidade.
13 Sábado acxni hua̱k ixjaxcán cau nac ixquilhtu̱n kalhtu̱choko ni̱ma̱ ixpasa̱rlá lacatzú ca̱chiquí̱n, pues quinca̱huanicán xlacata aná ixtatamakstoka makapitzi cristianos ixtakalhtahuakaní Dios; xli̱ca̱na cca̱lakchá̱u y cca̱lacspi̱tníu ixtachihui̱n Dios amá lacchaján ni̱ma̱ ixtahuila̱na aná.
13 No sábado saímos portas afora para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar de oração e, sentados, falávamos às mulheres ali reunidas.
14 Cha̱tum pusca̱t xalac Tiatira ixca̱stá lactlá̱n lháka̱t ixuanicán Lidia, siempre istzaksá ti̱tum latamá ixlacati̱n Dios y la̱ chihui̱nanko̱lh Pablo, Dios lakxta̱palí̱nilh ixnacú y li̱pá̱hualh Jesús.
14 E certa mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que temia a Deus, nos escutava e o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Pi̱huá jaé chichiní ta̱kmúnulh Lidia y na̱ chuná xa̱makapitzi ixli̱talakapasni tata̱kmúnulh. A̱stá̱n Lidia quinca̱huanín:
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, rogou-nos, dizendo: Se haveis julgado que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Aná jaé ca̱chiquí̱n ixlama cha̱tum tzuma̱t tí ixactanu̱ma cha̱tum espíritu tí ixma̱quilhcha̱ní itsuertecán cristianos, y como ixtasta̱ni̱t, ixpu̱chinacán hua̱k ixtama̱taji̱nán y snu̱n rico ixtahuani̱t caj xlacata. Maktum acxni xacama̱náu kalhtahuakayá̱u ixquilhtu̱n kalhtu̱choko cta̱tanoklhui
16 Ora, aconteceu que quando íamos ao lugar de oração, nos veio ao encontro uma jovem que tinha um espírito adivinhador, e que, adivinhando, dava grande lucro a seus senhores.
17 y quinca̱takokén y tzúculh aktasá:
17 Ela, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: São servos do Deus Altíssimo estes homens que vos anunciam um caminho de salvação.
18 Ni̱ caj maktum chuná jaé quinca̱takokén ixquinca̱ma̱ktasi̱yá̱n, pero Pablo yaj lá tá̱lalh y maktum huánilh amá espíritu tí ixactanu̱ma amá tzuma̱t:
18 E fazia isto por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Eu te ordeno em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Pero ixpu̱chinaní̱n li̱cuánit tasí̱tzi̱lh porque yaj lá ixama tatlajá tumi̱n la̱ xapu̱lh, huá xlacata tali̱chípalh Pablo y Silas y táli̱lh nac pu̱ma̱paksí̱n.
19 Ora, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro havia desaparecido, prenderam a Paulo e Silas, e os arrastaram para uma praça à presença dos magistrados.
20 Ixlacati̱ncán ma̱paksi̱naní̱n tzúculh tahuán amá cristianos:
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, estão perturbando muito a nossa cidade,
21 Tama̱si̱ma̱na sa̱sti talacapa̱stacni la̱ ixli̱latama̱tcán y tú ixli̱tlahuatcán cristianos. ¡Aquín romanos ni̱ cma̱tla̱ni̱yá̱u tú tahuán!
21 e pregam costumes que não nos é lícito receber nem praticar, sendo nós romanos.
22 Lhu̱hua cristianos xala amá ca̱chiquí̱n tatalacatzúhui̱lh nac pu̱ma̱paksí̱n y tzúculh tahuán caca̱stigartlahuaca Pablo y Silas. Amá ma̱paksi̱naní̱n tali̱ma̱paksí̱nalh caca̱ma̱lakxtuca y caca̱li̱maksnokca lasasa.
22 A multidão levantou-se à uma contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes os vestidos, mandaram açoitá-los com varas.
23 Ixli̱puntzú Pablo y Silas ixtali̱pa̱xko̱ni̱t ixkalhnicán la̱ta ixca̱snokcani̱t. Cha̱tum soldado li̱ma̱paksi̱ca caca̱má̱nu̱lh nac pu̱la̱chi̱n y ni̱ caca̱makatzá̱lalh porque huá ixama xoko̱nán.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Amá soldado tzúculh jicuán huá ca̱li̱má̱nu̱lh nac pu̱la̱chi̱n ni̱ma̱ ixuilachá hasta ixtanké̱n; ca̱ma̱láknu̱lh ixtujuncán nac lhtacala ixuanicán cepo xlacata ni̱ natatza̱lá.
24 Ele, tendo recebido tal ordem, os lançou na prisão interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Lacatzu tzisa Pablo y Silas ixtakalhtahuakama̱na, ixtatli̱nima̱na Dios, xa̱makapitzi tachi̱ní̱n huata acs ixtakaxmata.
25 Pela meia-noite Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, enquanto os presos os escutavam.
26 Chuná jaé ixtalahuila̱na acxni li̱cuánit tachíquilh tíyat y xapuhui̱lhta amá pu̱la̱chi̱n ixacstucán tatalíqui̱lh, ixcadenajcán hua̱k tachi̱ní̱n ixacstucán tatáxcutli.
26 De repente houve um tão grande terremoto que foram abalados os alicerces do cárcere, e logo se abriram todas as portas e foram soltos os grilhões de todos.
27 Amá soldado tí ixmaktakalhnama stácnalh y como ácxilhli puhui̱lhta ixtatalacqui̱ni̱t, ma̱xtulh ixespada ixama ta̱pa̱lhtucucán xlacata namakni̱cán ixacstu pues ixpuhuán ixtatza̱lani̱t hua̱k tachi̱ní̱n.
27 Ora, o carcereiro, tendo acordado e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Pero Pablo ácxilhli y ma̱ktási̱lh:
28 Mas Paulo bradou em alta voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, porque todos aqui estamos.
29 Xlá tzúculh tatlaná la̱ta jicuanko̱lh; li̱ma̱paksí̱nalh caskoyuca aktum púskon.
29 Tendo ele pedido luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas
30 Jaé soldado ca̱tamácxtulh Pablo y Silas, ca̱tatzokostánilh y ca̱kalasquínilh:
30 e, tirando-os para fora, disse: Senhores, que me é necessário fazer para me salvar?
31 ―Cali̱pá̱huanti Quimpu̱chinacán Jesucristo y nataxtuniya huix y hua̱k mili̱talakapasni ―takalhtí̱nalh Pablo y Silas.
31 Responderam eles: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Amá soldado cá̱li̱lh nac ixchic y ca̱cuchí̱nilh ní ixca̱snokcani̱t. Pablo y Silas tzúculh tali̱chihui̱nán Jesús;
32 Então lhe pregaram a palavra de Deus, e a todos os que estavam em sua casa.
33 amá chixcú y hua̱k ixli̱talakapasni taca̱nájlalh y tali̱pá̱hualh Jesús y tata̱kmúnulh.
33 Tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes as feridas; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Ni̱ cha̱tum tí ixlakaputzama hua̱k ixtapa̱xahuama̱na porque chí ixtali̱pa̱huán Dios, hasta tlahuaca aktum tahuá y ca̱ta̱hua̱yanca Pablo y Silas.
34 Então os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se muito com toda a sua casa, por ter crido em Deus.
35 Ixli̱cha̱li tzisa talákchilh amá soldado makapitzi policías y tahuánilh xlacata amá jueces tí tamá̱nu̱lh Pablo y Silas nac pu̱la̱chi̱n ixtali̱ma̱paksi̱nán caca̱tamácxtulh tuncán.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram quadrilheiros a dizer: Soltai aqueles homens.
36 Xlá lacapala alh huaní Pablo tú ixli̱ma̱paksi̱cani̱t.
36 E o carcereiro transmitiu a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que fosseis soltos; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Pero Pablo kálhti̱lh:
37 Mas Paulo respondeu-lhes: Açoitaram-nos publicamente sem sermos condenados, sendo cidadãos romanos, e nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? De modo nenhum será assim; mas venham eles mesmos e nos tirem.
38 Acxni tacátzi̱lh amá jueces xlacata Pablo y Silas romanos ixtahuani̱t tajicuanko̱lh porque tla̱n ixca̱ma̱xoko̱ni̱cán tú ixtatlahuani̱t.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras, e estes temeram quando ouviram que eles eram romanos;
39 Huá xlacata tali̱lákalh Pablo y Silas y ca̱li̱tlá̱n tahuánilh caca̱ma̱tzanke̱nánilh y catatáxtulh amá ca̱chiquí̱n.
39 vieram, pediram-lhes desculpas e, tirando-os para fora, rogavam que se retirassem da cidade.
40 La̱ tataxtuko̱lh nac pu̱la̱chi̱n táalh nac ixchic Lidia; tatamákstokli tí ixtali̱pa̱huani̱t Jesús y tama̱kalhchihuí̱ni̱lh ni̱ catalakmákalh la̱ ixtali̱pa̱huani̱t Jesús; a̱stá̱n tatáxtulh amá ca̱chiquí̱n Filipos.
40 Então eles saíram da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.