Atos 16
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs ACF
1 Pablo y Silas tácha̱lh nac Derbe y Listra. Juú tata̱tánoklhli Timoteo; jaé chixcú y na̱ chuná ixna̱na ixtali̱pa̱huán Jesús, ixti̱cú griego ixuani̱t.
1 E chegou a Derbe e Listra. E eis que estava ali um certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia que era crente, mas de pai grego;
2 Lhu̱hua cristianos xalac Listra y xalac Iconio ixtalakalhamán Timoteo
2 Do qual davam bom testemunho os irmãos que estavam em Listra e em Icônio.
3 huá xlacata li̱huánilh Pablo caca̱tá̱alh ana ní ixamajcú taán. Pero pu̱la circuncidartlahuaca xlacata ni̱ natasi̱tzí judíos xala amá ca̱chiquí̱n pues ixti̱cú ni̱ ixlacasquini̱t cacircuncidartlahuaca.
3 Paulo quis que este fosse com ele; e tomando-o, o circuncidou, por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Xlacán tatáxtulh y la̱ta ní ixtachá̱n ixtali̱ta̱chihui̱nán amá cristianos tí ni̱ judíos tú ixtalacca̱xtlahuani̱t ixlacatacán apóstoles y lakko̱lún xalac Jerusalén.
4 E, quando iam passando pelas cidades, lhes entregavam, para serem observados, os decretos que haviam sido estabelecidos pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Hua̱k cristianos li̱pa̱xáu ixtama̱kantaxtí tú ixca̱huanicán ixli̱tlahuatcán y cha̱li cha̱lí ma̱s lhu̱hua cristianos ixtali̱pa̱huán Jesús.
5 De sorte que as igrejas eram confirmadas na fé, e cada dia cresciam em número.
6 Espíritu Santo ca̱ma̱cxcatzí̱ni̱lh Pablo y Silas y Timoteo ni̱ catáalh nac Asia y mejor ti̱tum tácha̱lh nac pu̱latama̱n ca̱huanicán Frigia y Galacia.
6 E, passando pela Frígia e pela província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia.
7 A̱stá̱n tama̱mákspitli aktum pu̱latama̱n huanicán Misia ixtacha̱mputún nac Bitinia, pero Espíritu Santo ca̱ma̱cxcatzí̱ni̱lh xlacata ni̱ ixlacasquín catáalh.
7 E, quando chegaram a Mísia, intentavam ir para Bitínia, mas o Espírito não lho permitiu.
8 Tama̱makspitpá amá pu̱latama̱n Misia y tácha̱lh nac ca̱chiquí̱n huanicán Troas.
8 E, tendo passado por Mísia, desceram a Trôade.
9 Amá ca̱tzisní Pablo li̱ma̱níxnalh cha̱tum chixcú xalac Macedonia; ácxilhli y káxmatli la̱ ixma̱ktasí: “Catat nac Macedonia y caquila̱makta̱yáu.”
9 E Paulo teve de noite uma visão, em que se apresentou um homem da Macedônia, e lhe rogou, dizendo: Passa à Macedônia, e ajuda-nos.
10 Acxni stácnalh Pablo huá xlacata Dios chú ixlacasquín y ctzucúu ctaca̱xá̱u xlacata nacaná̱u li̱chihui̱naná̱u Dios amá pu̱latama̱n.
10 E, logo depois desta visão, procuramos partir para a Macedônia, concluindo que o Senhor nos chamava para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Juú nac Troas cchipáu aktum barco y tancs ccha̱u nac isla de Samotracia; ixli̱cha̱lí ccha̱u nac ca̱chiquí̱n Neápolis.
11 E, navegando de Trôade, fomos correndo em caminho direito para a Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis;
12 A̱stá̱n ccha̱u nac Filipos, juú talama̱na lhu̱hua romanos y huá ma̱s lanca ca̱chiquí̱n ni̱ma̱ huí ní lacatzucú pu̱latama̱n Macedonia. Juú ctamakxtakui ni̱ lhu̱hua chichiní.
12 E dali para Filipos, que é a primeira cidade desta parte da Macedônia, e é uma colônia; e estivemos alguns dias nesta cidade.
13 Sábado acxni hua̱k ixjaxcán cau nac ixquilhtu̱n kalhtu̱choko ni̱ma̱ ixpasa̱rlá lacatzú ca̱chiquí̱n, pues quinca̱huanicán xlacata aná ixtatamakstoka makapitzi cristianos ixtakalhtahuakaní Dios; xli̱ca̱na cca̱lakchá̱u y cca̱lacspi̱tníu ixtachihui̱n Dios amá lacchaján ni̱ma̱ ixtahuila̱na aná.
13 E no dia de sábado saímos fora das portas, para a beira do rio, onde se costumava fazer oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que ali se ajuntaram.
14 Cha̱tum pusca̱t xalac Tiatira ixca̱stá lactlá̱n lháka̱t ixuanicán Lidia, siempre istzaksá ti̱tum latamá ixlacati̱n Dios y la̱ chihui̱nanko̱lh Pablo, Dios lakxta̱palí̱nilh ixnacú y li̱pá̱hualh Jesús.
14 E uma certa mulher, chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que servia a Deus, nos ouvia, e o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Pi̱huá jaé chichiní ta̱kmúnulh Lidia y na̱ chuná xa̱makapitzi ixli̱talakapasni tata̱kmúnulh. A̱stá̱n Lidia quinca̱huanín:
15 E, depois que foi batizada, ela e a sua casa, nos rogou, dizendo: Se haveis julgado que eu seja fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Aná jaé ca̱chiquí̱n ixlama cha̱tum tzuma̱t tí ixactanu̱ma cha̱tum espíritu tí ixma̱quilhcha̱ní itsuertecán cristianos, y como ixtasta̱ni̱t, ixpu̱chinacán hua̱k ixtama̱taji̱nán y snu̱n rico ixtahuani̱t caj xlacata. Maktum acxni xacama̱náu kalhtahuakayá̱u ixquilhtu̱n kalhtu̱choko cta̱tanoklhui
16 E aconteceu que, indo nós à oração, nos saiu ao encontro uma jovem, que tinha espírito de adivinhação, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 y quinca̱takokén y tzúculh aktasá:
17 Esta, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens, que nos anunciam o caminho da salvação, são servos do Deus Altíssimo.
18 Ni̱ caj maktum chuná jaé quinca̱takokén ixquinca̱ma̱ktasi̱yá̱n, pero Pablo yaj lá tá̱lalh y maktum huánilh amá espíritu tí ixactanu̱ma amá tzuma̱t:
18 E isto fez ela por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, te mando que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Pero ixpu̱chinaní̱n li̱cuánit tasí̱tzi̱lh porque yaj lá ixama tatlajá tumi̱n la̱ xapu̱lh, huá xlacata tali̱chípalh Pablo y Silas y táli̱lh nac pu̱ma̱paksí̱n.
19 E, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro estava perdida, prenderam Paulo e Silas, e os levaram à praça, à presença dos magistrados.
20 Ixlacati̱ncán ma̱paksi̱naní̱n tzúculh tahuán amá cristianos:
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbaram a nossa cidade,
21 Tama̱si̱ma̱na sa̱sti talacapa̱stacni la̱ ixli̱latama̱tcán y tú ixli̱tlahuatcán cristianos. ¡Aquín romanos ni̱ cma̱tla̱ni̱yá̱u tú tahuán!
21 E nos expõem costumes que não nos é lícito receber nem praticar, visto que somos romanos.
22 Lhu̱hua cristianos xala amá ca̱chiquí̱n tatalacatzúhui̱lh nac pu̱ma̱paksí̱n y tzúculh tahuán caca̱stigartlahuaca Pablo y Silas. Amá ma̱paksi̱naní̱n tali̱ma̱paksí̱nalh caca̱ma̱lakxtuca y caca̱li̱maksnokca lasasa.
22 E a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas.
23 Ixli̱puntzú Pablo y Silas ixtali̱pa̱xko̱ni̱t ixkalhnicán la̱ta ixca̱snokcani̱t. Cha̱tum soldado li̱ma̱paksi̱ca caca̱má̱nu̱lh nac pu̱la̱chi̱n y ni̱ caca̱makatzá̱lalh porque huá ixama xoko̱nán.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Amá soldado tzúculh jicuán huá ca̱li̱má̱nu̱lh nac pu̱la̱chi̱n ni̱ma̱ ixuilachá hasta ixtanké̱n; ca̱ma̱láknu̱lh ixtujuncán nac lhtacala ixuanicán cepo xlacata ni̱ natatza̱lá.
24 O qual, tendo recebido tal ordem, os lançou no cárcere interior, e lhes segurou os pés no tronco.
25 Lacatzu tzisa Pablo y Silas ixtakalhtahuakama̱na, ixtatli̱nima̱na Dios, xa̱makapitzi tachi̱ní̱n huata acs ixtakaxmata.
25 E, perto da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos os escutavam.
26 Chuná jaé ixtalahuila̱na acxni li̱cuánit tachíquilh tíyat y xapuhui̱lhta amá pu̱la̱chi̱n ixacstucán tatalíqui̱lh, ixcadenajcán hua̱k tachi̱ní̱n ixacstucán tatáxcutli.
26 E de repente sobreveio um tão grande terremoto, que os alicerces do cárcere se moveram, e logo se abriram todas as portas, e foram soltas as prisões de todos.
27 Amá soldado tí ixmaktakalhnama stácnalh y como ácxilhli puhui̱lhta ixtatalacqui̱ni̱t, ma̱xtulh ixespada ixama ta̱pa̱lhtucucán xlacata namakni̱cán ixacstu pues ixpuhuán ixtatza̱lani̱t hua̱k tachi̱ní̱n.
27 E, acordando o carcereiro, e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada, e quis matar-se, cuidando que os presos já tinham fugido.
28 Pero Pablo ácxilhli y ma̱ktási̱lh:
28 Mas Paulo clamou com grande voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos.
29 Xlá tzúculh tatlaná la̱ta jicuanko̱lh; li̱ma̱paksí̱nalh caskoyuca aktum púskon.
29 E, pedindo luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas.
30 Jaé soldado ca̱tamácxtulh Pablo y Silas, ca̱tatzokostánilh y ca̱kalasquínilh:
30 E, tirando-os para fora, disse: Senhores, que é necessário que eu faça para me salvar?
31 ―Cali̱pá̱huanti Quimpu̱chinacán Jesucristo y nataxtuniya huix y hua̱k mili̱talakapasni ―takalhtí̱nalh Pablo y Silas.
31 E eles disseram: Crê no Senhor Jesus Cristo e serás salvo, tu e a tua casa.
32 Amá soldado cá̱li̱lh nac ixchic y ca̱cuchí̱nilh ní ixca̱snokcani̱t. Pablo y Silas tzúculh tali̱chihui̱nán Jesús;
32 E lhe pregavam a palavra do Senhor, e a todos os que estavam em sua casa.
33 amá chixcú y hua̱k ixli̱talakapasni taca̱nájlalh y tali̱pá̱hualh Jesús y tata̱kmúnulh.
33 E, tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes os vergões; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Ni̱ cha̱tum tí ixlakaputzama hua̱k ixtapa̱xahuama̱na porque chí ixtali̱pa̱huán Dios, hasta tlahuaca aktum tahuá y ca̱ta̱hua̱yanca Pablo y Silas.
34 E, levando-os à sua casa, lhes pôs a mesa; e, na sua crença em Deus, alegrou-se com toda a sua casa.
35 Ixli̱cha̱li tzisa talákchilh amá soldado makapitzi policías y tahuánilh xlacata amá jueces tí tamá̱nu̱lh Pablo y Silas nac pu̱la̱chi̱n ixtali̱ma̱paksi̱nán caca̱tamácxtulh tuncán.
35 E, sendo já dia, os magistrados mandaram quadrilheiros, dizendo: Soltai aqueles homens.
36 Xlá lacapala alh huaní Pablo tú ixli̱ma̱paksi̱cani̱t.
36 E o carcereiro anunciou a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que vos soltasse; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Pero Pablo kálhti̱lh:
37 Mas Paulo replicou: Açoitaram-nos publicamente e, sem sermos condenados, sendo homens romanos, nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? Não será assim; mas venham eles mesmos e tirem-nos para fora.
38 Acxni tacátzi̱lh amá jueces xlacata Pablo y Silas romanos ixtahuani̱t tajicuanko̱lh porque tla̱n ixca̱ma̱xoko̱ni̱cán tú ixtatlahuani̱t.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras; e eles temeram, ouvindo que eram romanos.
39 Huá xlacata tali̱lákalh Pablo y Silas y ca̱li̱tlá̱n tahuánilh caca̱ma̱tzanke̱nánilh y catatáxtulh amá ca̱chiquí̱n.
39 E, vindo, lhes dirigiram súplicas; e, tirando-os para fora, lhes pediram que saíssem da cidade.
40 La̱ tataxtuko̱lh nac pu̱la̱chi̱n táalh nac ixchic Lidia; tatamákstokli tí ixtali̱pa̱huani̱t Jesús y tama̱kalhchihuí̱ni̱lh ni̱ catalakmákalh la̱ ixtali̱pa̱huani̱t Jesús; a̱stá̱n tatáxtulh amá ca̱chiquí̱n Filipos.
40 E, saindo da prisão, entraram em casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram, e depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.