Atos 15
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs VC
1 Maktum táchilh nac Antioquía makapitzi lacchixcuhuí̱n xalac Judea tí ixtacircuncidarlani̱t y tzúculh tahuaní cristianos tí ixtali̱pa̱huani̱t Jesús xlacata ixmini̱ní catacircuncidárlalh la̱ li̱ma̱paksi̱nán Moisés para ixtalakma̱xtuputún ixli̱stacnicán.
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Pero Pablo y Bernabé tzúculh tata̱ra̱huaní porque ni̱ ixtama̱tla̱ní tú ixtahuán; entonces hua̱k cristianos tzúculh talacchihui̱nán:
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Ca̱li̱lhca̱ca catáalh Pablo, Bernabé y makapitzi lactali̱pa̱u lacchixcuhuí̱n xalac Antioquía. Xlacán talácalh nac pu̱latama̱n Fenicia y Samaria y la̱ta ní ixtati̱taxtú ixtali̱chihui̱nán la̱ amá cristianos tí ni̱ judíos ixtalakmakani̱t ixpu̱laktumi̱ncán ixtali̱pa̱huani̱t Jesús nac ixnacujcán, y hua̱k cristianos ixtali̱pa̱xahuá tú ixtlahuani̱t Dios.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Acxni tácha̱lh nac Jerusalén pu̱tum tatamakstokko̱lh tí ixta̱cpuxcún cristianos, apóstoles y xalactali̱pa̱u lakko̱rutzi̱n. Xlacán tzúculh talacspi̱ta tú ixqui̱taxtuma nac Antioquía y la̱ Dios ixca̱ma̱tlahui̱ni̱t ixtascújut.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Makapitzi fariseos tí na̱ ixtali̱pa̱huani̱t Jesús tatá̱yalh y tzúculh tahuán:
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Cha̱tum cha̱túm tunu la̱ ixlacpuhuán huá xlacata apóstoles y lakko̱lún talí̱lhca̱lh natalacchihui̱nampará a̱stá̱n.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Tatamakstokpá ni̱ caj maktum, ni̱ lá ixtalacca̱xlá, pero maktum Pedro tá̱yalh ca̱huánilh:
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Dios ca̱lakapasa ixnacujcán cha̱tunu cristianos y huata huá catzí tú xlacata ca̱li̱má̱xqui̱lh ixli̱tlihueke Espíritu Santo amá cristianos tí ni̱ judíos na̱ chuná la̱ quinca̱ma̱xquí̱n aquín.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Dios quilhpá̱xtum ca̱lakalhámalh cristianos y ca̱xapánilh ixtala̱kalhi̱ncán acxni tali̱pá̱hualh Jesús na̱ chuná la̱ quinca̱xapanín aquín acxni li̱pa̱huáu Jesús.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 Dios ni̱ cha̱tum tí li̱máca̱lh ma̱s lanca o ma̱s actzú ixcam, entonces ¿hua̱nchi ama ca̱ma̱cuqui̱yá̱u natatlahuá namá tí ni̱ judíos tú ni̱ lá tla̱n ma̱kantaxti̱ni̱táu aquín, ni̱ para quili̱talakapasnicán?
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 ¿A poco yaj aksaná̱tit xlacata Cristo quinca̱lakalhamán huá quinca̱li̱ma̱tzanke̱nanín quintala̱kalhi̱ncán? Para xlá chuná quinca̱ma̱tla̱ní̱n, ¿hua̱nchi puhuaná̱tit ni̱ lá ca̱lakalhamán na̱ chuná namá tí ni̱ judíos?
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 La̱ chihui̱nanko̱lh Pedro hua̱k tama̱tlá̱ni̱lh tú ixca̱huanini̱t y taquilhácslalh. A̱stá̱n Pablo y Bernabé tzúculh tali̱chihui̱nán la̱ Dios ixca̱ma̱xqui̱ni̱t li̱tlihueke catatláhualh laclanca tascújut ixpu̱latama̱ncán amá tí ni̱ judíos.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 A̱stá̱n Jacobo na̱ tá̱yalh y ca̱huánilh:
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Pedro li̱chihuí̱nalh la̱ Dios ca̱cxilhlacácha̱lh cristianos tí ni̱ judíos xlacata natalakachixcuhuí Quinti̱cucán. Jaé qui̱taxtú xlacata xlá ixca̱lacsacni̱t.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 Pues ca̱ksántit la̱ Dios ma̱cxcatzí̱ni̱lh ixtapuhuá̱n cha̱tum profeta y chuné ca̱li̱chihuí̱nalh jaé cristianos:
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 Cca̱kxtakmákalh cata̱kxtakájnalh, pero cama taspitpará
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 xlacata aná naquintalacaputzá hua̱k cristianos xala cani̱hua pu̱latama̱n ni̱ma̱ quintali̱pa̱huani̱t.
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 Chuná jaé quihuánilh Quimpu̱chinacán Dios
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 ’Aquit cca̱huaniyá̱n xlacata namá tí ta̱kxtakmakani̱t ixpu̱laktumi̱ncán y tali̱pa̱huani̱t Dios xastacnán ni̱ tamaclacasquiní caquinca̱makslihuekén la̱ li̱smani̱ni̱táu lakachixcuhui̱naná̱u aquín judíos.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 Pero caca̱ma̱lakacha̱nihuí tachihuí̱n nac aktum carta xlacata ni̱ catara̱lakamáklhti̱lh ixta̱cha̱tcán, ni̱ catali̱huá̱yalh li̱hua ni̱ma̱ li̱lakachixcuhui̱cani̱t pu̱laktumi̱n, ni̱ catáhualh quitzistancá ni̱ma̱ ni̱ ma̱stajani̱t ixkalhni y na̱ chuná ni̱ma̱ tamu̱xtuni̱t.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Huá jaé ixtapaksi̱t Moisés ni̱ma̱ ma̱s ma̱kantaxti̱yá̱u aquín judíos y quinca̱ma̱tunujá̱n con xa̱makapitzi cristianos y huá jaé ma̱si̱cán nac sinagoga tu̱maj tu̱má.
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Hua̱k apóstoles, lakko̱lún y xanapuxcun cristianos tama̱tlá̱ni̱lh tú ca̱huánilh Jacobo y talí̱lhca̱lh cha̱tuy lacchixcuhuí̱n tí natalí̱n amá carta nac Antioquía, ixca̱huanicán Judas (ixli̱lakapascán Barsabás) y Silas.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Jaé carta chuné ixuán:
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 “Chí cama̱náu ca̱kalhti̱yá̱n huixín tí ni̱ judíos tú catzi̱putuná̱tit. Aquín ni̱ cca̱li̱ma̱paksi̱ni̱táu naca̱ta̱ra̱slaká̱n namá cristianos xalac Judea tí ca̱huanimá̱n cacircuncidarlátit y catlahuátit tú li̱ma̱paksi̱má̱n Moisés para taxtuniputuná̱tit.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Huá xlacata cca̱li̱lacsacni̱táu cha̱tuy lacchixcuhuí̱n tí nataán quimpu̱xokocán, Judas y Silas. Xlacán ama tata̱ana̱chá Pablo y Bernabé
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 namá quinta̱camcán tí taliakxtakajnani̱t Quimpu̱chinacán Jesucristo, y hasta actzú ni̱ ca̱makni̱cani̱t.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Judas y Silas ama ca̱lacspi̱tniyá̱n la̱ta tú clacchihui̱nani̱táu juú nac Jerusalén.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 “Camá̱n ca̱huaniyá̱n tú clacca̱xtlahuani̱táu milacatacán y tú quinca̱ma̱cxcatzi̱ní̱n Espíritu Santo. Ni̱ ckalhi̱yá̱u li̱camama nacca̱li̱ma̱paksi̱yá̱n catlahuátit tú cli̱smani̱ni̱táu aquín judíos.
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 Pero clacasquiná̱u ni̱ cala̱lakamaklhtí̱tit minta̱cha̱tcán, ni̱ cali̱hua̱yántit li̱hua ni̱ma̱ li̱lakachixcuhui̱cani̱t pu̱laktumi̱n, ni̱ cahuátit quitzistancá ni̱ma̱ ni̱ ma̱stajani̱t ixkalhni y ni̱ma̱ mu̱xtuni̱t. Catlahuátit nac milatama̱tcán tú cca̱li̱ma̱paksi̱má̱n xlacata ni̱ natasi̱tzí judíos y yaj tí naca̱ta̱ra̱slaká̱n.
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Pablo, Bernabé, Judas y Silas tatáxtulh nac Jerusalén y ni̱ ixli̱maka̱s tácha̱lh nac Antioquía, tatamákstokli hua̱k cristianos y tamacamá̱sta̱lh amá carta.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Acxni tali̱kalhtahuákalh tú ixuán amá carta hua̱k cristianos tí ni̱ judíos tapa̱xahuako̱lh y yaj ta̱katúyulh, pues tú ixuán amá carta ca̱má̱xqui̱lh li̱camama.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Judas y Silas akskalalán ixtahuani̱t y na̱ tzúculh tali̱chihui̱nán laclanca ixtalacapa̱stacni Dios, hua̱k cristianos ta̱cxcátzi̱lh xlacata Dios xli̱ca̱na ixca̱maktakalhni̱t.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 Judas y Silas tataspitpá nac Jerusalén y ca̱huanica catapa̱xcatcatzí̱nilh apóstoles tú ixtatlahuani̱t ixlacatacán amá tí ni̱ judíos.
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 Pero ni̱ ixli̱maka̱s chichiní Silas táspitli nac Antioquía
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 pues juú ixtalama̱na Pablo y Bernabé, ixtamakta̱yá amá cristianos tí ixta̱cpuxcún tama̱kalhchihui̱ní tí ixtali̱pa̱huani̱t Jesús.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Maktum Pablo huánilh Bernabé:
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 ―Tla̱n, ca̱mparahuí, pero cata̱huí Juan Marcos ―kálhti̱lh Bernabé.
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 ―To̱, ni̱ clacasquín caalh. ¿Hua̱nchi quinca̱kxtakmakán nac Panfilia? ―huá Pablo.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 ―Para ni̱ ma̱tla̱ni̱ya caquinca̱ta̱án, aquit cama ta̱án a̱lacatunu.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Pablo ta̱talakxtúmi̱lh Silas y acxni hua̱k cristianos takalhtahuakánilh Dios caca̱maktákalhli, tatáxtulh nac Antioquía
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 y táalh pakán nac ca̱chiquí̱n ni̱ma ixtahuila̱na nac Siria y Cilicia y la̱ta ní ixtachá̱n ixtama̱xquí li̱camama cristianos tí ixtali̱pa̱huán Jesús.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.