Atos 15
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NVT
1 Maktum táchilh nac Antioquía makapitzi lacchixcuhuí̱n xalac Judea tí ixtacircuncidarlani̱t y tzúculh tahuaní cristianos tí ixtali̱pa̱huani̱t Jesús xlacata ixmini̱ní catacircuncidárlalh la̱ li̱ma̱paksi̱nán Moisés para ixtalakma̱xtuputún ixli̱stacnicán.
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Pero Pablo y Bernabé tzúculh tata̱ra̱huaní porque ni̱ ixtama̱tla̱ní tú ixtahuán; entonces hua̱k cristianos tzúculh talacchihui̱nán:
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Ca̱li̱lhca̱ca catáalh Pablo, Bernabé y makapitzi lactali̱pa̱u lacchixcuhuí̱n xalac Antioquía. Xlacán talácalh nac pu̱latama̱n Fenicia y Samaria y la̱ta ní ixtati̱taxtú ixtali̱chihui̱nán la̱ amá cristianos tí ni̱ judíos ixtalakmakani̱t ixpu̱laktumi̱ncán ixtali̱pa̱huani̱t Jesús nac ixnacujcán, y hua̱k cristianos ixtali̱pa̱xahuá tú ixtlahuani̱t Dios.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Acxni tácha̱lh nac Jerusalén pu̱tum tatamakstokko̱lh tí ixta̱cpuxcún cristianos, apóstoles y xalactali̱pa̱u lakko̱rutzi̱n. Xlacán tzúculh talacspi̱ta tú ixqui̱taxtuma nac Antioquía y la̱ Dios ixca̱ma̱tlahui̱ni̱t ixtascújut.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Makapitzi fariseos tí na̱ ixtali̱pa̱huani̱t Jesús tatá̱yalh y tzúculh tahuán:
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Cha̱tum cha̱túm tunu la̱ ixlacpuhuán huá xlacata apóstoles y lakko̱lún talí̱lhca̱lh natalacchihui̱nampará a̱stá̱n.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Tatamakstokpá ni̱ caj maktum, ni̱ lá ixtalacca̱xlá, pero maktum Pedro tá̱yalh ca̱huánilh:
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Dios ca̱lakapasa ixnacujcán cha̱tunu cristianos y huata huá catzí tú xlacata ca̱li̱má̱xqui̱lh ixli̱tlihueke Espíritu Santo amá cristianos tí ni̱ judíos na̱ chuná la̱ quinca̱ma̱xquí̱n aquín.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Dios quilhpá̱xtum ca̱lakalhámalh cristianos y ca̱xapánilh ixtala̱kalhi̱ncán acxni tali̱pá̱hualh Jesús na̱ chuná la̱ quinca̱xapanín aquín acxni li̱pa̱huáu Jesús.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Dios ni̱ cha̱tum tí li̱máca̱lh ma̱s lanca o ma̱s actzú ixcam, entonces ¿hua̱nchi ama ca̱ma̱cuqui̱yá̱u natatlahuá namá tí ni̱ judíos tú ni̱ lá tla̱n ma̱kantaxti̱ni̱táu aquín, ni̱ para quili̱talakapasnicán?
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 ¿A poco yaj aksaná̱tit xlacata Cristo quinca̱lakalhamán huá quinca̱li̱ma̱tzanke̱nanín quintala̱kalhi̱ncán? Para xlá chuná quinca̱ma̱tla̱ní̱n, ¿hua̱nchi puhuaná̱tit ni̱ lá ca̱lakalhamán na̱ chuná namá tí ni̱ judíos?
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 La̱ chihui̱nanko̱lh Pedro hua̱k tama̱tlá̱ni̱lh tú ixca̱huanini̱t y taquilhácslalh. A̱stá̱n Pablo y Bernabé tzúculh tali̱chihui̱nán la̱ Dios ixca̱ma̱xqui̱ni̱t li̱tlihueke catatláhualh laclanca tascújut ixpu̱latama̱ncán amá tí ni̱ judíos.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 A̱stá̱n Jacobo na̱ tá̱yalh y ca̱huánilh:
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Pedro li̱chihuí̱nalh la̱ Dios ca̱cxilhlacácha̱lh cristianos tí ni̱ judíos xlacata natalakachixcuhuí Quinti̱cucán. Jaé qui̱taxtú xlacata xlá ixca̱lacsacni̱t.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Pues ca̱ksántit la̱ Dios ma̱cxcatzí̱ni̱lh ixtapuhuá̱n cha̱tum profeta y chuné ca̱li̱chihuí̱nalh jaé cristianos:
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 Cca̱kxtakmákalh cata̱kxtakájnalh, pero cama taspitpará
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 xlacata aná naquintalacaputzá hua̱k cristianos xala cani̱hua pu̱latama̱n ni̱ma̱ quintali̱pa̱huani̱t.
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 Chuná jaé quihuánilh Quimpu̱chinacán Dios
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 ’Aquit cca̱huaniyá̱n xlacata namá tí ta̱kxtakmakani̱t ixpu̱laktumi̱ncán y tali̱pa̱huani̱t Dios xastacnán ni̱ tamaclacasquiní caquinca̱makslihuekén la̱ li̱smani̱ni̱táu lakachixcuhui̱naná̱u aquín judíos.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Pero caca̱ma̱lakacha̱nihuí tachihuí̱n nac aktum carta xlacata ni̱ catara̱lakamáklhti̱lh ixta̱cha̱tcán, ni̱ catali̱huá̱yalh li̱hua ni̱ma̱ li̱lakachixcuhui̱cani̱t pu̱laktumi̱n, ni̱ catáhualh quitzistancá ni̱ma̱ ni̱ ma̱stajani̱t ixkalhni y na̱ chuná ni̱ma̱ tamu̱xtuni̱t.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Huá jaé ixtapaksi̱t Moisés ni̱ma̱ ma̱s ma̱kantaxti̱yá̱u aquín judíos y quinca̱ma̱tunujá̱n con xa̱makapitzi cristianos y huá jaé ma̱si̱cán nac sinagoga tu̱maj tu̱má.
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Hua̱k apóstoles, lakko̱lún y xanapuxcun cristianos tama̱tlá̱ni̱lh tú ca̱huánilh Jacobo y talí̱lhca̱lh cha̱tuy lacchixcuhuí̱n tí natalí̱n amá carta nac Antioquía, ixca̱huanicán Judas (ixli̱lakapascán Barsabás) y Silas.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Jaé carta chuné ixuán:
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 “Chí cama̱náu ca̱kalhti̱yá̱n huixín tí ni̱ judíos tú catzi̱putuná̱tit. Aquín ni̱ cca̱li̱ma̱paksi̱ni̱táu naca̱ta̱ra̱slaká̱n namá cristianos xalac Judea tí ca̱huanimá̱n cacircuncidarlátit y catlahuátit tú li̱ma̱paksi̱má̱n Moisés para taxtuniputuná̱tit.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Huá xlacata cca̱li̱lacsacni̱táu cha̱tuy lacchixcuhuí̱n tí nataán quimpu̱xokocán, Judas y Silas. Xlacán ama tata̱ana̱chá Pablo y Bernabé
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 namá quinta̱camcán tí taliakxtakajnani̱t Quimpu̱chinacán Jesucristo, y hasta actzú ni̱ ca̱makni̱cani̱t.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Judas y Silas ama ca̱lacspi̱tniyá̱n la̱ta tú clacchihui̱nani̱táu juú nac Jerusalén.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 “Camá̱n ca̱huaniyá̱n tú clacca̱xtlahuani̱táu milacatacán y tú quinca̱ma̱cxcatzi̱ní̱n Espíritu Santo. Ni̱ ckalhi̱yá̱u li̱camama nacca̱li̱ma̱paksi̱yá̱n catlahuátit tú cli̱smani̱ni̱táu aquín judíos.
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Pero clacasquiná̱u ni̱ cala̱lakamaklhtí̱tit minta̱cha̱tcán, ni̱ cali̱hua̱yántit li̱hua ni̱ma̱ li̱lakachixcuhui̱cani̱t pu̱laktumi̱n, ni̱ cahuátit quitzistancá ni̱ma̱ ni̱ ma̱stajani̱t ixkalhni y ni̱ma̱ mu̱xtuni̱t. Catlahuátit nac milatama̱tcán tú cca̱li̱ma̱paksi̱má̱n xlacata ni̱ natasi̱tzí judíos y yaj tí naca̱ta̱ra̱slaká̱n.
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Pablo, Bernabé, Judas y Silas tatáxtulh nac Jerusalén y ni̱ ixli̱maka̱s tácha̱lh nac Antioquía, tatamákstokli hua̱k cristianos y tamacamá̱sta̱lh amá carta.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Acxni tali̱kalhtahuákalh tú ixuán amá carta hua̱k cristianos tí ni̱ judíos tapa̱xahuako̱lh y yaj ta̱katúyulh, pues tú ixuán amá carta ca̱má̱xqui̱lh li̱camama.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Judas y Silas akskalalán ixtahuani̱t y na̱ tzúculh tali̱chihui̱nán laclanca ixtalacapa̱stacni Dios, hua̱k cristianos ta̱cxcátzi̱lh xlacata Dios xli̱ca̱na ixca̱maktakalhni̱t.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Judas y Silas tataspitpá nac Jerusalén y ca̱huanica catapa̱xcatcatzí̱nilh apóstoles tú ixtatlahuani̱t ixlacatacán amá tí ni̱ judíos.
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 Pero ni̱ ixli̱maka̱s chichiní Silas táspitli nac Antioquía
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 pues juú ixtalama̱na Pablo y Bernabé, ixtamakta̱yá amá cristianos tí ixta̱cpuxcún tama̱kalhchihui̱ní tí ixtali̱pa̱huani̱t Jesús.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Maktum Pablo huánilh Bernabé:
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 ―Tla̱n, ca̱mparahuí, pero cata̱huí Juan Marcos ―kálhti̱lh Bernabé.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 ―To̱, ni̱ clacasquín caalh. ¿Hua̱nchi quinca̱kxtakmakán nac Panfilia? ―huá Pablo.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 ―Para ni̱ ma̱tla̱ni̱ya caquinca̱ta̱án, aquit cama ta̱án a̱lacatunu.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Pablo ta̱talakxtúmi̱lh Silas y acxni hua̱k cristianos takalhtahuakánilh Dios caca̱maktákalhli, tatáxtulh nac Antioquía
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 y táalh pakán nac ca̱chiquí̱n ni̱ma ixtahuila̱na nac Siria y Cilicia y la̱ta ní ixtachá̱n ixtama̱xquí li̱camama cristianos tí ixtali̱pa̱huán Jesús.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.