Atos 15

Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Maktum táchilh nac Antioquía makapitzi lacchixcuhuí̱n xalac Judea tí ixtacircuncidarlani̱t y tzúculh tahuaní cristianos tí ixtali̱pa̱huani̱t Jesús xlacata ixmini̱ní catacircuncidárlalh la̱ li̱ma̱paksi̱nán Moisés para ixtalakma̱xtuputún ixli̱stacnicán.
1 Então alguns que tinham descido da Judéia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Pero Pablo y Bernabé tzúculh tata̱ra̱huaní porque ni̱ ixtama̱tla̱ní tú ixtahuán; entonces hua̱k cristianos tzúculh talacchihui̱nán:
2 Tendo Paulo e Barnabé contenda e não pequena discussão com eles, os irmãos resolveram que Paulo e Barnabé e mais alguns dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e aos anciãos, por causa desta questão.
3 Ca̱li̱lhca̱ca catáalh Pablo, Bernabé y makapitzi lactali̱pa̱u lacchixcuhuí̱n xalac Antioquía. Xlacán talácalh nac pu̱latama̱n Fenicia y Samaria y la̱ta ní ixtati̱taxtú ixtali̱chihui̱nán la̱ amá cristianos tí ni̱ judíos ixtalakmakani̱t ixpu̱laktumi̱ncán ixtali̱pa̱huani̱t Jesús nac ixnacujcán, y hua̱k cristianos ixtali̱pa̱xahuá tú ixtlahuani̱t Dios.
3 Eles, pois, sendo acompanhados pela igreja por um trecho do caminho, passavam pela Fenícia e por Samária, contando a conversão dos gentios; e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Acxni tácha̱lh nac Jerusalén pu̱tum tatamakstokko̱lh tí ixta̱cpuxcún cristianos, apóstoles y xalactali̱pa̱u lakko̱rutzi̱n. Xlacán tzúculh talacspi̱ta tú ixqui̱taxtuma nac Antioquía y la̱ Dios ixca̱ma̱tlahui̱ni̱t ixtascújut.
4 E, quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos, e relataram tudo quanto Deus fizera por meio deles.
5 Makapitzi fariseos tí na̱ ixtali̱pa̱huani̱t Jesús tatá̱yalh y tzúculh tahuán:
5 Mas alguns da seita dos fariseus, que tinham crido, levantaram-se dizendo que era necessário circuncidá-los e mandar-lhes observar a lei de Moisés.
6 Cha̱tum cha̱túm tunu la̱ ixlacpuhuán huá xlacata apóstoles y lakko̱lún talí̱lhca̱lh natalacchihui̱nampará a̱stá̱n.
6 Congregaram-se pois os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Tatamakstokpá ni̱ caj maktum, ni̱ lá ixtalacca̱xlá, pero maktum Pedro tá̱yalh ca̱huánilh:
7 E, havendo grande discussão, levantou-se Pedro e disse-lhes: Irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Dios ca̱lakapasa ixnacujcán cha̱tunu cristianos y huata huá catzí tú xlacata ca̱li̱má̱xqui̱lh ixli̱tlihueke Espíritu Santo amá cristianos tí ni̱ judíos na̱ chuná la̱ quinca̱ma̱xquí̱n aquín.
8 E Deus, que conhece os corações, testemunhou a favor deles, dando-lhes o Espírito Santo, assim como a nós;
9 Dios quilhpá̱xtum ca̱lakalhámalh cristianos y ca̱xapánilh ixtala̱kalhi̱ncán acxni tali̱pá̱hualh Jesús na̱ chuná la̱ quinca̱xapanín aquín acxni li̱pa̱huáu Jesús.
9 e não fez distinção alguma entre eles e nós, purificando os seus corações pela fé.
10 Dios ni̱ cha̱tum tí li̱máca̱lh ma̱s lanca o ma̱s actzú ixcam, entonces ¿hua̱nchi ama ca̱ma̱cuqui̱yá̱u natatlahuá namá tí ni̱ judíos tú ni̱ lá tla̱n ma̱kantaxti̱ni̱táu aquín, ni̱ para quili̱talakapasnicán?
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 ¿A poco yaj aksaná̱tit xlacata Cristo quinca̱lakalhamán huá quinca̱li̱ma̱tzanke̱nanín quintala̱kalhi̱ncán? Para xlá chuná quinca̱ma̱tla̱ní̱n, ¿hua̱nchi puhuaná̱tit ni̱ lá ca̱lakalhamán na̱ chuná namá tí ni̱ judíos?
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, do mesmo modo que eles também.
12 La̱ chihui̱nanko̱lh Pedro hua̱k tama̱tlá̱ni̱lh tú ixca̱huanini̱t y taquilhácslalh. A̱stá̱n Pablo y Bernabé tzúculh tali̱chihui̱nán la̱ Dios ixca̱ma̱xqui̱ni̱t li̱tlihueke catatláhualh laclanca tascújut ixpu̱latama̱ncán amá tí ni̱ judíos.
12 Então toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 A̱stá̱n Jacobo na̱ tá̱yalh y ca̱huánilh:
13 Depois que se calaram, Tiago, tomando a palavra, disse: Irmãos, ouvi-me:
14 Pedro li̱chihuí̱nalh la̱ Dios ca̱cxilhlacácha̱lh cristianos tí ni̱ judíos xlacata natalakachixcuhuí Quinti̱cucán. Jaé qui̱taxtú xlacata xlá ixca̱lacsacni̱t.
14 Simão relatou como primeiramente Deus visitou os gentios para tomar dentre eles um povo para o seu Nome.
15 Pues ca̱ksántit la̱ Dios ma̱cxcatzí̱ni̱lh ixtapuhuá̱n cha̱tum profeta y chuné ca̱li̱chihuí̱nalh jaé cristianos:
15 E com isto concordam as palavras dos profetas; como está escrito:
16 Cca̱kxtakmákalh cata̱kxtakájnalh, pero cama taspitpará
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; reedificarei as suas ruínas, e tornarei a levantá-lo;
17 xlacata aná naquintalacaputzá hua̱k cristianos xala cani̱hua pu̱latama̱n ni̱ma̱ quintali̱pa̱huani̱t.
17 para que o resto dos homens busque ao Senhor, sim, todos os gentios, sobre os quais é invocado o meu nome,
18 Chuná jaé quihuánilh Quimpu̱chinacán Dios
18 diz o Senhor que faz estas coisas, que são conhecidas desde a antiguidade.
19 ’Aquit cca̱huaniyá̱n xlacata namá tí ta̱kxtakmakani̱t ixpu̱laktumi̱ncán y tali̱pa̱huani̱t Dios xastacnán ni̱ tamaclacasquiní caquinca̱makslihuekén la̱ li̱smani̱ni̱táu lakachixcuhui̱naná̱u aquín judíos.
19 Por isso, julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 Pero caca̱ma̱lakacha̱nihuí tachihuí̱n nac aktum carta xlacata ni̱ catara̱lakamáklhti̱lh ixta̱cha̱tcán, ni̱ catali̱huá̱yalh li̱hua ni̱ma̱ li̱lakachixcuhui̱cani̱t pu̱laktumi̱n, ni̱ catáhualh quitzistancá ni̱ma̱ ni̱ ma̱stajani̱t ixkalhni y na̱ chuná ni̱ma̱ tamu̱xtuni̱t.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 Huá jaé ixtapaksi̱t Moisés ni̱ma̱ ma̱s ma̱kantaxti̱yá̱u aquín judíos y quinca̱ma̱tunujá̱n con xa̱makapitzi cristianos y huá jaé ma̱si̱cán nac sinagoga tu̱maj tu̱má.
21 Porque Moisés, desde tempos antigos, tem em cada cidade homens que o preguem, e cada sábado é lido nas sinagogas.
22 Hua̱k apóstoles, lakko̱lún y xanapuxcun cristianos tama̱tlá̱ni̱lh tú ca̱huánilh Jacobo y talí̱lhca̱lh cha̱tuy lacchixcuhuí̱n tí natalí̱n amá carta nac Antioquía, ixca̱huanicán Judas (ixli̱lakapascán Barsabás) y Silas.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a igreja escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens influentes entre os irmãos.
23 Jaé carta chuné ixuán:
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos e os anciãos, irmãos, aos irmãos dentre os gentios em Antioquia, na Síria e na Cicília, saúde.
24 “Chí cama̱náu ca̱kalhti̱yá̱n huixín tí ni̱ judíos tú catzi̱putuná̱tit. Aquín ni̱ cca̱li̱ma̱paksi̱ni̱táu naca̱ta̱ra̱slaká̱n namá cristianos xalac Judea tí ca̱huanimá̱n cacircuncidarlátit y catlahuátit tú li̱ma̱paksi̱má̱n Moisés para taxtuniputuná̱tit.
24 Portanto ouvimos que alguns dentre nós, aos quais nada mandamos, vos têm perturbado com palavras, confundindo as vossas almas,
25 Huá xlacata cca̱li̱lacsacni̱táu cha̱tuy lacchixcuhuí̱n tí nataán quimpu̱xokocán, Judas y Silas. Xlacán ama tata̱ana̱chá Pablo y Bernabé
25 pareceu-nos bem, tendo chegado a um acordo, escolher alguns homens e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 namá quinta̱camcán tí taliakxtakajnani̱t Quimpu̱chinacán Jesucristo, y hasta actzú ni̱ ca̱makni̱cani̱t.
26 homens que têm exposto as suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Judas y Silas ama ca̱lacspi̱tniyá̱n la̱ta tú clacchihui̱nani̱táu juú nac Jerusalén.
27 Enviamos portanto Judas e Silas, os quais também por palavra vos anunciarão as mesmas coisas.
28 “Camá̱n ca̱huaniyá̱n tú clacca̱xtlahuani̱táu milacatacán y tú quinca̱ma̱cxcatzi̱ní̱n Espíritu Santo. Ni̱ ckalhi̱yá̱u li̱camama nacca̱li̱ma̱paksi̱yá̱n catlahuátit tú cli̱smani̱ni̱táu aquín judíos.
28 Porque pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas necessárias:
29 Pero clacasquiná̱u ni̱ cala̱lakamaklhtí̱tit minta̱cha̱tcán, ni̱ cali̱hua̱yántit li̱hua ni̱ma̱ li̱lakachixcuhui̱cani̱t pu̱laktumi̱n, ni̱ cahuátit quitzistancá ni̱ma̱ ni̱ ma̱stajani̱t ixkalhni y ni̱ma̱ mu̱xtuni̱t. Catlahuátit nac milatama̱tcán tú cca̱li̱ma̱paksi̱má̱n xlacata ni̱ natasi̱tzí judíos y yaj tí naca̱ta̱ra̱slaká̱n.
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da prostituição; e destas coisas fareis bem de vos guardar. Bem vos vá.
30 Pablo, Bernabé, Judas y Silas tatáxtulh nac Jerusalén y ni̱ ixli̱maka̱s tácha̱lh nac Antioquía, tatamákstokli hua̱k cristianos y tamacamá̱sta̱lh amá carta.
30 Então eles, tendo-se despedido, desceram a Antioquia e, havendo reunido a assembléia, entregaram a carta.
31 Acxni tali̱kalhtahuákalh tú ixuán amá carta hua̱k cristianos tí ni̱ judíos tapa̱xahuako̱lh y yaj ta̱katúyulh, pues tú ixuán amá carta ca̱má̱xqui̱lh li̱camama.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela consolação.
32 Judas y Silas akskalalán ixtahuani̱t y na̱ tzúculh tali̱chihui̱nán laclanca ixtalacapa̱stacni Dios, hua̱k cristianos ta̱cxcátzi̱lh xlacata Dios xli̱ca̱na ixca̱maktakalhni̱t.
32 Depois Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram os irmãos com muitas palavras e os fortaleceram.
33 Judas y Silas tataspitpá nac Jerusalén y ca̱huanica catapa̱xcatcatzí̱nilh apóstoles tú ixtatlahuani̱t ixlacatacán amá tí ni̱ judíos.
33 E, tendo-se demorado ali por algum tempo, foram pelos irmãos despedidos em paz, de volta aos que os haviam mandado.
34 Pero ni̱ ixli̱maka̱s chichiní Silas táspitli nac Antioquía
34 {Mas pareceu bem a Silas ficar ali.}
35 pues juú ixtalama̱na Pablo y Bernabé, ixtamakta̱yá amá cristianos tí ixta̱cpuxcún tama̱kalhchihui̱ní tí ixtali̱pa̱huani̱t Jesús.
35 Mas Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Maktum Pablo huánilh Bernabé:
36 Decorridos alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades em que temos anunciado a palavra do Senhor, para ver como vão.
37 ―Tla̱n, ca̱mparahuí, pero cata̱huí Juan Marcos ―kálhti̱lh Bernabé.
37 Ora, Barnabé queria que levassem também a João, chamado Marcos.
38 ―To̱, ni̱ clacasquín caalh. ¿Hua̱nchi quinca̱kxtakmakán nac Panfilia? ―huá Pablo.
38 Mas a Paulo não parecia razoável que tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os tinha acompanhado no trabalho.
39 ―Para ni̱ ma̱tla̱ni̱ya caquinca̱ta̱án, aquit cama ta̱án a̱lacatunu.
39 E houve entre eles tal desavença que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Pablo ta̱talakxtúmi̱lh Silas y acxni hua̱k cristianos takalhtahuakánilh Dios caca̱maktákalhli, tatáxtulh nac Antioquía
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 y táalh pakán nac ca̱chiquí̱n ni̱ma ixtahuila̱na nac Siria y Cilicia y la̱ta ní ixtachá̱n ixtama̱xquí li̱camama cristianos tí ixtali̱pa̱huán Jesús.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.