Atos 12
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NVT
1 Huá jaé quilhtamacú acxni rey Herodes tzucupá ca̱si̱tzi̱ní amá tí ixtali̱pa̱huán Jesús.
1 Por essa época, o rei Herodes Agripa começou a perseguir violentamente algumas pessoas da igreja.
2 Ma̱chipí̱nalh Santiago ixta̱cam Juan y li̱ma̱paksí̱nalh camakni̱ca.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Xanapuxcun ma̱paksi̱naní̱n curas talakáti̱lh tú ixtlahuani̱t Herodes, huá xlacata li̱ma̱chipí̱nalh Pedro
3 Quando Herodes viu quanto isso agradava os judeus, também prendeu Pedro durante a celebração da Festa dos Pães sem Fermento.
4 y má̱nu̱lh nac pu̱la̱chi̱n, y li̱ma̱paksí̱nalh catamaktákalhli cha̱cu̱cha̱xán soldados. Como ixkantaxtuma xatacuhui̱ni pa̱scua acxni chipaca Pedro, Herodes ixpuhuán naca̱macama̱xquí judíos la̱ nalakó jaé tacuhui̱ní xlacata xlacán natamakní.
4 Depois, lançou-o na cadeia, sob a guarda de quatro escoltas, cada uma com quatro soldados. A intenção de Herodes era apresentar Pedro aos judeus para julgamento público depois da Páscoa.
5 Pero hua̱k cristianos tí ixtali̱pa̱huán Jesús acxni tacátzi̱lh tú ixpa̱xtokni̱t Pedro tzúculh takalhtahuakaní Dios ni̱tú calánilh nac pu̱la̱chi̱n.
5 Enquanto Pedro estava no cárcere, a igreja orava fervorosamente a Deus por ele.
6 Amá ca̱tzisní ni̱ma̱ ixli̱xkakama acxni Herodes ixama macama̱stá Pedro xlacata namakni̱cán, xlá itlhtatama ma̱squi tla̱n ixli̱chi̱cani̱t kantuy cadenas, ixtalakahuila̱na cha̱tuy soldados y xa̱makapitzi ixtamaktakalhma̱na puhui̱lhta.
6 Na noite antes de Pedro ser levado a julgamento, ele dormia, preso com duas correntes entre dois soldados, e outros montavam guarda na porta da prisão.
7 Ni̱ para tacátzi̱lh acxni ¡tarannc! li̱tatu̱tako̱lh taxkáket nac pu̱la̱chi̱n; Dios ixma̱lakacha̱ni̱t cha̱tum ángel, lakata̱yachi Pedro; tucs pa̱tláhualh xlacata nastacnán y huánilh:
7 De repente, uma luz intensa brilhou na cela, e um anjo do Senhor apareceu. Tocou no lado de Pedro para acordá-lo e disse: “Depressa! Levante-se!”, e as correntes caíram dos pulsos de Pedro.
8 Entonces amá ángel li̱ma̱páksi̱lh:
8 Então o anjo lhe disse: “Vista-se e calce as sandálias”, e Pedro obedeceu. “Agora vista a capa e siga-me”, ordenou o anjo.
9 La̱ lhaka̱nanko̱lh Pedro táxtulh amá nac pu̱la̱chi̱n ixtakoketi̱lhá amá ángel. Xlá ixpuhuán caj ixma̱nixnama, pues como akchiyaj tá̱qui̱lh ni̱ ixcatzí para xli̱ca̱na tú ixqui̱taxtuma.
9 Pedro deixou a cela, seguindo o anjo. O tempo todo, porém, pensava que era uma visão, sem entender que era real o que ocorria.
10 Xla̱huán puhui̱lhta tatáxtulh, ixliaktuy na̱ chuná y tácha̱lh nac lanca puhui̱lhta xla li̱ca̱n ni̱ma̱ ixlactaxtucán nac tijia, na̱ chuná ixacstu talácqui̱lh. Tatáxtulh nac tijia, tatlá̱hualh laktzú y amá ángel akxtakyá̱hualh Pedro.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos de guarda e, quando chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o portão se abriu sozinho para eles. Os dois passaram e foram caminhando ao longo da rua até que, subitamente, o anjo o deixou.
11 Acxnicú ma̱kachákxi̱lh xlacata ni̱ ixma̱nixnama y tzúculh chihui̱nán ixacstu:
11 Por fim, Pedro caiu em si. “É verdade mesmo!”, disse ele. “O Senhor enviou seu anjo para me salvar daquilo que Herodes e os judeus planejavam me fazer!”
12 A̱stá̱n ti̱tum alh nac ixchic María ixna̱na Juan Marcos. Juú ixtatamakstokni̱t makapitzi cristianos ixtakalhtahuakanima̱na Dios.
12 Quando Pedro se deu conta disso, foi à casa de Maria, mãe de João Marcos, onde muitos estavam reunidos para orar.
13 Xlá lakátlakli puhui̱lhta; cha̱tum tzuma̱t ixuanicán Rode táxtulh xlacata na̱cxila ticu.
13 Ele bateu à porta da frente, e uma serva chamada Rode foi atender.
14 Pero acxni kalhlakápasli Pedro aktzónksualh nama̱lacqui̱ní y tatza̱lh alh ca̱huaní xa̱makapitzi xlacata Pedro ixyá nac lacaquilhti̱n.
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, ficou tão contente que, em vez de abrir a porta, correu de volta para dentro dizendo a todos: “Pedro está à porta!”.
15 ―Huix chiyani̱ta ―tahuánilh xlacán.
15 Eles, porém, disseram: “Você está fora de si!”. Diante da insistência dela, concluíram: “Deve ser o anjo dele”.
16 Nac lacaquilhti̱n Pedro la̱tiyá ixlakatlakma puhui̱lhta hasta xní ma̱lacqui̱nica. Ca̱laktánu̱lh y acxni tá̱cxilhli ni̱ ixtaca̱najlaputún para itstacnán.
16 Enquanto isso, Pedro continuava a bater. Quando, por fim, abriram a porta e o viram, ficaram admirados.
17 Pero xlá ca̱huánilh acs catatahui y tzúculh ca̱lacspi̱tní la̱ Dios ixlakma̱xtuni̱t nac pu̱la̱chi̱n. Na̱ ca̱li̱ma̱páksi̱lh catahuánilh Jacobo y xa̱makapitzi cristianos tú ixqui̱taxtuni̱t y xlá alh tatze̱ka ana ní ni̱ nataka̱scán.
17 Ele fez um sinal para se acalmarem e lhes contou como o Senhor o havia tirado da prisão. “Contem a Tiago e aos outros irmãos o que aconteceu”, disse ele. Então foi para outro lugar.
18 Acxni tzúculh spalh ca̱huán hua̱k soldados tlakaj ixtalá pues ni̱ ixtacatzí nicu ixani̱t Pedro tí ixtamaktakalhma̱na.
18 Ao amanhecer, houve grande alvoroço entre os soldados a respeito do que tinha acontecido a Pedro.
19 Ca̱cuhui̱ní Herodes li̱ma̱paksí̱nalh cali̱minca Pedro nac ixlacatí̱n, y como ni̱ cha̱tum tí táka̱sli, Herodes li̱cuánit sí̱tzi̱lh y li̱ma̱paksí̱nalh caca̱makni̱ca amá soldados tí ixtamakatza̱lani̱t tachí̱n.
19 Herodes ordenou que fosse feita uma busca completa por ele. Não conseguindo encontrá-lo, interrogou os guardas e mandou executá-los. Depois disso, Herodes partiu da Judeia e foi passar algum tempo em Cesareia.
20 y juú maktum táchilh pu̱tum lacchixcuhuí̱n tí ixtalama̱na nac aktuy ca̱chiquí̱n Tiro y Sidón. Herodes ixca̱si̱tzi̱ní tí ixtalama̱na nac Tiro y Sidón, pero xlacán tata̱chihuí̱nalh Blasto istsecretario Herodes xlacata ca̱li̱tlá̱n ixtata̱lacca̱xlaputún porque hua̱k tumi̱n ni̱ma̱ ixtali̱scuja ixtaxtú nac ca̱chiquí̱n ni̱ma̱ ixca̱ma̱paksí rey Herodes.
20 O rei Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e Sidom. Assim, as duas cidades se uniram na tentativa de se reconciliar com o rei, pois dependiam de suas terras para obter alimento. Então, tendo conquistado o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei,
21 Herodes ma̱tlá̱ni̱lh y acxni cha̱lh chichiní naca̱ta̱lacca̱xlá amá cristianos, xlá huíli̱lh lactlá̱n ixlháka̱t, curucs tahui nac ixpu̱ma̱paksí̱n y tzúculh ca̱ta̱chihui̱nán cristianos.
21 conseguiram uma audiência. No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso para eles.
22 Herodes tancs ixchihui̱nani̱t huá xlacata hua̱k cristianos tzúculh ta̱ktasá:
22 O povo o ovacionava, gritando: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.
23 Cajcu istzucuni̱t pa̱xahuá Herodes acxni cha̱tum ángel ma̱lacatzuquí̱nilh tá̱tat. ¡Caj la̱ ni̱tú li̱ta̱yako̱lh lactzu lu̱hua! Chuná jaé ni̱lh rey Herodes, Dios castigartláhualh porque ma̱tlá̱ni̱lh cali̱maca̱nca skalala chixcú y ni̱ pa̱xcatcatzí̱nilh Dios tí ixma̱xqui̱ni̱t ixtalacapa̱stacni.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes com uma enfermidade, pois ele não ofereceu a glória a Deus. Foi comido por vermes e morreu.
24 Ixtachihui̱n Dios ma̱s y ma̱s ixta̱kahuaní cani̱hua pu̱latama̱n y lacapala ixtali̱tahuacá amá cristianos tí ixtali̱pa̱huán Jesús.
24 Enquanto isso, a palavra de Deus continuava a se espalhar, e havia muitos novos convertidos.
25 Bernabé y Saulo la̱ tama̱kantaxti̱ko̱lh tú ixtaliani̱t nac Jerusalén tataspitpá nac Antioquía, pero na̱ ca̱takókelh Juan Marcos.
25 Quando Barnabé e Saulo terminaram sua missão em Jerusalém, voltaram levando consigo João Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.