Atos 12
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs ARA
1 Huá jaé quilhtamacú acxni rey Herodes tzucupá ca̱si̱tzi̱ní amá tí ixtali̱pa̱huán Jesús.
1 Por aquele tempo, mandou o rei Herodes prender alguns da igreja para os maltratar,
2 Ma̱chipí̱nalh Santiago ixta̱cam Juan y li̱ma̱paksí̱nalh camakni̱ca.
2 fazendo passar a fio de espada a Tiago, irmão de João.
3 Xanapuxcun ma̱paksi̱naní̱n curas talakáti̱lh tú ixtlahuani̱t Herodes, huá xlacata li̱ma̱chipí̱nalh Pedro
3 Vendo ser isto agradável aos judeus, prosseguiu, prendendo também a Pedro. E eram os dias dos pães asmos.
4 y má̱nu̱lh nac pu̱la̱chi̱n, y li̱ma̱paksí̱nalh catamaktákalhli cha̱cu̱cha̱xán soldados. Como ixkantaxtuma xatacuhui̱ni pa̱scua acxni chipaca Pedro, Herodes ixpuhuán naca̱macama̱xquí judíos la̱ nalakó jaé tacuhui̱ní xlacata xlacán natamakní.
4 Tendo-o feito prender, lançou-o no cárcere, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Pero hua̱k cristianos tí ixtali̱pa̱huán Jesús acxni tacátzi̱lh tú ixpa̱xtokni̱t Pedro tzúculh takalhtahuakaní Dios ni̱tú calánilh nac pu̱la̱chi̱n.
5 Pedro, pois, estava guardado no cárcere; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Amá ca̱tzisní ni̱ma̱ ixli̱xkakama acxni Herodes ixama macama̱stá Pedro xlacata namakni̱cán, xlá itlhtatama ma̱squi tla̱n ixli̱chi̱cani̱t kantuy cadenas, ixtalakahuila̱na cha̱tuy soldados y xa̱makapitzi ixtamaktakalhma̱na puhui̱lhta.
6 Quando Herodes estava para apresentá-lo, naquela mesma noite, Pedro dormia entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias, e sentinelas à porta guardavam o cárcere.
7 Ni̱ para tacátzi̱lh acxni ¡tarannc! li̱tatu̱tako̱lh taxkáket nac pu̱la̱chi̱n; Dios ixma̱lakacha̱ni̱t cha̱tum ángel, lakata̱yachi Pedro; tucs pa̱tláhualh xlacata nastacnán y huánilh:
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão; e, tocando ele o lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa! Então, as cadeias caíram-lhe das mãos.
8 Entonces amá ángel li̱ma̱páksi̱lh:
8 Disse-lhe o anjo: Cinge-te e calça as sandálias. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Põe a capa e segue-me.
9 La̱ lhaka̱nanko̱lh Pedro táxtulh amá nac pu̱la̱chi̱n ixtakoketi̱lhá amá ángel. Xlá ixpuhuán caj ixma̱nixnama, pues como akchiyaj tá̱qui̱lh ni̱ ixcatzí para xli̱ca̱na tú ixqui̱taxtuma.
9 Então, saindo, o seguia, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; parecia-lhe, antes, uma visão.
10 Xla̱huán puhui̱lhta tatáxtulh, ixliaktuy na̱ chuná y tácha̱lh nac lanca puhui̱lhta xla li̱ca̱n ni̱ma̱ ixlactaxtucán nac tijia, na̱ chuná ixacstu talácqui̱lh. Tatáxtulh nac tijia, tatlá̱hualh laktzú y amá ángel akxtakyá̱hualh Pedro.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se lhes abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se apartou dele.
11 Acxnicú ma̱kachákxi̱lh xlacata ni̱ ixma̱nixnama y tzúculh chihui̱nán ixacstu:
11 Então, Pedro, caindo em si, disse: Agora, sei, verdadeiramente, que o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judaico.
12 A̱stá̱n ti̱tum alh nac ixchic María ixna̱na Juan Marcos. Juú ixtatamakstokni̱t makapitzi cristianos ixtakalhtahuakanima̱na Dios.
12 Considerando ele a sua situação, resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, cognominado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Xlá lakátlakli puhui̱lhta; cha̱tum tzuma̱t ixuanicán Rode táxtulh xlacata na̱cxila ticu.
13 Quando ele bateu ao postigo do portão, veio uma criada, chamada Rode, ver quem era;
14 Pero acxni kalhlakápasli Pedro aktzónksualh nama̱lacqui̱ní y tatza̱lh alh ca̱huaní xa̱makapitzi xlacata Pedro ixyá nac lacaquilhti̱n.
14 reconhecendo a voz de Pedro, tão alegre ficou, que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava junto do portão.
15 ―Huix chiyani̱ta ―tahuánilh xlacán.
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, persistia em afirmar que assim era. Então, disseram: É o seu anjo.
16 Nac lacaquilhti̱n Pedro la̱tiyá ixlakatlakma puhui̱lhta hasta xní ma̱lacqui̱nica. Ca̱laktánu̱lh y acxni tá̱cxilhli ni̱ ixtaca̱najlaputún para itstacnán.
16 Entretanto, Pedro continuava batendo; então, eles abriram, viram-no e ficaram atônitos.
17 Pero xlá ca̱huánilh acs catatahui y tzúculh ca̱lacspi̱tní la̱ Dios ixlakma̱xtuni̱t nac pu̱la̱chi̱n. Na̱ ca̱li̱ma̱páksi̱lh catahuánilh Jacobo y xa̱makapitzi cristianos tú ixqui̱taxtuni̱t y xlá alh tatze̱ka ana ní ni̱ nataka̱scán.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão e acrescentou: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, retirou-se para outro lugar.
18 Acxni tzúculh spalh ca̱huán hua̱k soldados tlakaj ixtalá pues ni̱ ixtacatzí nicu ixani̱t Pedro tí ixtamaktakalhma̱na.
18 Sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido a Pedro.
19 Ca̱cuhui̱ní Herodes li̱ma̱paksí̱nalh cali̱minca Pedro nac ixlacatí̱n, y como ni̱ cha̱tum tí táka̱sli, Herodes li̱cuánit sí̱tzi̱lh y li̱ma̱paksí̱nalh caca̱makni̱ca amá soldados tí ixtamakatza̱lani̱t tachí̱n.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a inquérito, ordenou que fossem justiçadas. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 y juú maktum táchilh pu̱tum lacchixcuhuí̱n tí ixtalama̱na nac aktuy ca̱chiquí̱n Tiro y Sidón. Herodes ixca̱si̱tzi̱ní tí ixtalama̱na nac Tiro y Sidón, pero xlacán tata̱chihuí̱nalh Blasto istsecretario Herodes xlacata ca̱li̱tlá̱n ixtata̱lacca̱xlaputún porque hua̱k tumi̱n ni̱ma̱ ixtali̱scuja ixtaxtú nac ca̱chiquí̱n ni̱ma̱ ixca̱ma̱paksí rey Herodes.
20 Ora, havia séria divergência entre Herodes e os habitantes de Tiro e de Sidom; porém estes, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de alcançar o favor de Blasto, camarista do rei, pediram reconciliação, porque a sua terra se abastecia do país do rei.
21 Herodes ma̱tlá̱ni̱lh y acxni cha̱lh chichiní naca̱ta̱lacca̱xlá amá cristianos, xlá huíli̱lh lactlá̱n ixlháka̱t, curucs tahui nac ixpu̱ma̱paksí̱n y tzúculh ca̱ta̱chihui̱nán cristianos.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de trajo real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra;
22 Herodes tancs ixchihui̱nani̱t huá xlacata hua̱k cristianos tzúculh ta̱ktasá:
22 e o povo clamava: É voz de um deus, e não de homem!
23 Cajcu istzucuni̱t pa̱xahuá Herodes acxni cha̱tum ángel ma̱lacatzuquí̱nilh tá̱tat. ¡Caj la̱ ni̱tú li̱ta̱yako̱lh lactzu lu̱hua! Chuná jaé ni̱lh rey Herodes, Dios castigartláhualh porque ma̱tlá̱ni̱lh cali̱maca̱nca skalala chixcú y ni̱ pa̱xcatcatzí̱nilh Dios tí ixma̱xqui̱ni̱t ixtalacapa̱stacni.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Ixtachihui̱n Dios ma̱s y ma̱s ixta̱kahuaní cani̱hua pu̱latama̱n y lacapala ixtali̱tahuacá amá cristianos tí ixtali̱pa̱huán Jesús.
24 Entretanto, a palavra do Senhor crescia e se multiplicava.
25 Bernabé y Saulo la̱ tama̱kantaxti̱ko̱lh tú ixtaliani̱t nac Jerusalén tataspitpá nac Antioquía, pero na̱ ca̱takókelh Juan Marcos.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, apelidado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.