Atos 12
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NAA
1 Huá jaé quilhtamacú acxni rey Herodes tzucupá ca̱si̱tzi̱ní amá tí ixtali̱pa̱huán Jesús.
1 Por aquele tempo, o rei Herodes mandou prender alguns da igreja para os maltratar.
2 Ma̱chipí̱nalh Santiago ixta̱cam Juan y li̱ma̱paksí̱nalh camakni̱ca.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Xanapuxcun ma̱paksi̱naní̱n curas talakáti̱lh tú ixtlahuani̱t Herodes, huá xlacata li̱ma̱chipí̱nalh Pedro
3 Vendo que isto agradava aos judeus, prosseguiu, mandando prender também Pedro. E eram os dias dos pães sem fermento.
4 y má̱nu̱lh nac pu̱la̱chi̱n, y li̱ma̱paksí̱nalh catamaktákalhli cha̱cu̱cha̱xán soldados. Como ixkantaxtuma xatacuhui̱ni pa̱scua acxni chipaca Pedro, Herodes ixpuhuán naca̱macama̱xquí judíos la̱ nalakó jaé tacuhui̱ní xlacata xlacán natamakní.
4 Depois de prendê-lo, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem. A intenção de Herodes era apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Pero hua̱k cristianos tí ixtali̱pa̱huán Jesús acxni tacátzi̱lh tú ixpa̱xtokni̱t Pedro tzúculh takalhtahuakaní Dios ni̱tú calánilh nac pu̱la̱chi̱n.
5 E assim Pedro estava guardado na prisão; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Amá ca̱tzisní ni̱ma̱ ixli̱xkakama acxni Herodes ixama macama̱stá Pedro xlacata namakni̱cán, xlá itlhtatama ma̱squi tla̱n ixli̱chi̱cani̱t kantuy cadenas, ixtalakahuila̱na cha̱tuy soldados y xa̱makapitzi ixtamaktakalhma̱na puhui̱lhta.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro dormia entre dois soldados, preso com duas correntes. Sentinelas, junto à porta, guardavam a prisão.
7 Ni̱ para tacátzi̱lh acxni ¡tarannc! li̱tatu̱tako̱lh taxkáket nac pu̱la̱chi̱n; Dios ixma̱lakacha̱ni̱t cha̱tum ángel, lakata̱yachi Pedro; tucs pa̱tláhualh xlacata nastacnán y huánilh:
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão. O anjo tocou no lado de Pedro e o despertou, dizendo: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Entonces amá ángel li̱ma̱páksi̱lh:
8 E o anjo continuou: — Coloque o cinto e calce as sandálias. E ele assim o fez. O anjo lhe disse mais: — Ponha a capa e siga-me.
9 La̱ lhaka̱nanko̱lh Pedro táxtulh amá nac pu̱la̱chi̱n ixtakoketi̱lhá amá ángel. Xlá ixpuhuán caj ixma̱nixnama, pues como akchiyaj tá̱qui̱lh ni̱ ixcatzí para xli̱ca̱na tú ixqui̱taxtuma.
9 Então, saindo, Pedro o seguia, não sabendo que era real o que estava sendo feito pelo anjo; ele pensava que era uma visão.
10 Xla̱huán puhui̱lhta tatáxtulh, ixliaktuy na̱ chuná y tácha̱lh nac lanca puhui̱lhta xla li̱ca̱n ni̱ma̱ ixlactaxtucán nac tijia, na̱ chuná ixacstu talácqui̱lh. Tatáxtulh nac tijia, tatlá̱hualh laktzú y amá ángel akxtakyá̱hualh Pedro.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se afastou dele.
11 Acxnicú ma̱kachákxi̱lh xlacata ni̱ ixma̱nixnama y tzúculh chihui̱nán ixacstu:
11 Então Pedro, caindo em si, disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judeu.
12 A̱stá̱n ti̱tum alh nac ixchic María ixna̱na Juan Marcos. Juú ixtatamakstokni̱t makapitzi cristianos ixtakalhtahuakanima̱na Dios.
12 Ao se dar conta disso, Pedro resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Xlá lakátlakli puhui̱lhta; cha̱tum tzuma̱t ixuanicán Rode táxtulh xlacata na̱cxila ticu.
13 Quando ele bateu à porta da frente, uma empregada, chamada Rode, foi ver quem era.
14 Pero acxni kalhlakápasli Pedro aktzónksualh nama̱lacqui̱ní y tatza̱lh alh ca̱huaní xa̱makapitzi xlacata Pedro ixyá nac lacaquilhti̱n.
14 Reconhecendo a voz de Pedro, ficou tão alegre que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava à porta.
15 ―Huix chiyani̱ta ―tahuánilh xlacán.
15 Então os outros disseram: — Você ficou louca! Ela, porém, persistia em afirmar que era verdade. Então disseram: — É o anjo dele.
16 Nac lacaquilhti̱n Pedro la̱tiyá ixlakatlakma puhui̱lhta hasta xní ma̱lacqui̱nica. Ca̱laktánu̱lh y acxni tá̱cxilhli ni̱ ixtaca̱najlaputún para itstacnán.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Quando abriram a porta, viram-no e ficaram admirados.
17 Pero xlá ca̱huánilh acs catatahui y tzúculh ca̱lacspi̱tní la̱ Dios ixlakma̱xtuni̱t nac pu̱la̱chi̱n. Na̱ ca̱li̱ma̱páksi̱lh catahuánilh Jacobo y xa̱makapitzi cristianos tú ixqui̱taxtuni̱t y xlá alh tatze̱ka ana ní ni̱ nataka̱scán.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tinha tirado da prisão. E acrescentou: — Anunciem isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, foi para outro lugar.
18 Acxni tzúculh spalh ca̱huán hua̱k soldados tlakaj ixtalá pues ni̱ ixtacatzí nicu ixani̱t Pedro tí ixtamaktakalhma̱na.
18 Quando amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido com Pedro.
19 Ca̱cuhui̱ní Herodes li̱ma̱paksí̱nalh cali̱minca Pedro nac ixlacatí̱n, y como ni̱ cha̱tum tí táka̱sli, Herodes li̱cuánit sí̱tzi̱lh y li̱ma̱paksí̱nalh caca̱makni̱ca amá soldados tí ixtamakatza̱lani̱t tachí̱n.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a interrogatório, ordenou que se aplicasse a pena de morte. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 y juú maktum táchilh pu̱tum lacchixcuhuí̱n tí ixtalama̱na nac aktuy ca̱chiquí̱n Tiro y Sidón. Herodes ixca̱si̱tzi̱ní tí ixtalama̱na nac Tiro y Sidón, pero xlacán tata̱chihuí̱nalh Blasto istsecretario Herodes xlacata ca̱li̱tlá̱n ixtata̱lacca̱xlaputún porque hua̱k tumi̱n ni̱ma̱ ixtali̱scuja ixtaxtú nac ca̱chiquí̱n ni̱ma̱ ixca̱ma̱paksí rey Herodes.
20 Havia uma séria divergência entre Herodes e os moradores de Tiro e de Sidom. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de obter o apoio de Blasto, que era assessor do rei, pediram paz, porque a terra deles recebia alimentos do país do rei.
21 Herodes ma̱tlá̱ni̱lh y acxni cha̱lh chichiní naca̱ta̱lacca̱xlá amá cristianos, xlá huíli̱lh lactlá̱n ixlháka̱t, curucs tahui nac ixpu̱ma̱paksí̱n y tzúculh ca̱ta̱chihui̱nán cristianos.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de traje real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra.
22 Herodes tancs ixchihui̱nani̱t huá xlacata hua̱k cristianos tzúculh ta̱ktasá:
22 E o povo gritava: — É voz de um deus, e não de um homem!
23 Cajcu istzucuni̱t pa̱xahuá Herodes acxni cha̱tum ángel ma̱lacatzuquí̱nilh tá̱tat. ¡Caj la̱ ni̱tú li̱ta̱yako̱lh lactzu lu̱hua! Chuná jaé ni̱lh rey Herodes, Dios castigartláhualh porque ma̱tlá̱ni̱lh cali̱maca̱nca skalala chixcú y ni̱ pa̱xcatcatzí̱nilh Dios tí ixma̱xqui̱ni̱t ixtalacapa̱stacni.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, morreu.
24 Ixtachihui̱n Dios ma̱s y ma̱s ixta̱kahuaní cani̱hua pu̱latama̱n y lacapala ixtali̱tahuacá amá cristianos tí ixtali̱pa̱huán Jesús.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Bernabé y Saulo la̱ tama̱kantaxti̱ko̱lh tú ixtaliani̱t nac Jerusalén tataspitpá nac Antioquía, pero na̱ ca̱takókelh Juan Marcos.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, trazendo consigo João, também chamado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.