Atos 10
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs VC
1 Nac ca̱chiquí̱n Cesarea ixlama cha̱tum tali̱pa̱u capitán ixuanicán Cornelio ixca̱cpuxcún pu̱tum soldados tí ixtali̱tapa̱cuhuí “Italianos”.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Cornelio y hua̱k ixli̱talakapasni ixtatzaksá talatamá la̱ ixli̱ma̱paksi̱nán Dios; xlá ixca̱makta̱yá tí ni̱tú ixtakalhí y ni̱ ixli̱makxtaka kalhtahuakaní Dios.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Maktum smalankán como a las tres de la tarde acxni ixkalhtahuakanima Dios, staranca ácxilhli la̱ lakata̱yachi cha̱tum ángel y huánilh:
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Xlá jicuanko̱lh y huata acs lacá̱nilh, pero tíyalh li̱camama y kalasquínilh:
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Huá xlacata li̱ma̱paksi̱yá̱n caca̱ma̱lakacha makapitzi lacchixcuhuí̱n nac ca̱chiquí̱n xla Jope y catali̱kalasquiní̱nalh Simón pero li̱lakapascán Pedro.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Xlá lama nac ixchic cha̱tum chixcú huanicán Simón y li̱scuja ma̱sca̱cá ixmakxu̱hua quitzistancaní̱n y yá ixchic ixquilhtu̱n pupunú. Catahuánilh camilh lakapaxia̱lhnaná̱n y xlá ama huaniyá̱n tú mili̱tláhuat.
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 La̱ anko̱lh amá ángel Cornelio ca̱tasánilh cha̱tuy ixtasa̱cua y cha̱tum soldados tí tla̱n ixcatzí y ma̱s ixca̱li̱pa̱huán.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Tla̱n ca̱lacspí̱tnilh tú ixacxilhni̱t y tú ixli̱ma̱paksi̱cani̱t y tuncán ca̱ma̱lakácha̱lh nac Jope.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 — ausente —
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 — ausente —
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 Pero acxni tuncán la̱ calakachiyá̱nalh ácxilhli la̱ talácqui̱lh akapú̱n y tzúculh ta̱ctá aktum paklanca lháka̱t ixtachi̱ni̱t ixcha̱stu̱ni̱tni.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Ixtatanu̱ma̱na ti̱pa̱katzi quitzistancaní̱n ni̱ma̱ ixca̱li̱huanicán catáhualh judíos; ixtataju̱ma̱na catu̱ya̱huá quitzistancaní̱n hasta ni̱ma̱ ixtali̱tla̱huán ixpa̱ncán y ni̱ma̱ takosa.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Pedro káxmatli jaé tachihuí̱n:
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Pedro kálhti̱lh:
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Amá tí ixchihui̱nama huanipá:
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Pedro maktutu li̱lacahuá̱nalh istzaksacán ma̱hui̱cán amá quitzistancaní̱n; a̱stá̱n ta̱cxtupá nac akapú̱n amá paklanca lháka̱t.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Pedro tzúculh liakatuyún tú ixli̱lacahua̱nani̱t. Ixlacpuhuán tucu ixuamputún umá tú li̱ma̱lacahuá̱ni̱lh Dios o tucu ixlacasquín catláhualh.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Ixtali̱kalasquini̱nama̱na para aná ixlama Pedro.
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Nac ixaksti̱n chiqui Pedro ni̱ ixcatzí tú ixuamputún amá tú ixli̱lacahua̱nani̱t, acxni huánilh Espíritu Santo:
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Lacapala cata̱cta, caca̱ta̱chihuí̱nanti y caca̱ta̱pi ní natahuaniyá̱n porque aquit cca̱ma̱lakacha̱ni̱t.
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Xlá tá̱ctalh y acxni ca̱ta̱tánoklhli amá lacchixcuhuí̱n ca̱huánilh:
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Xlacán takálhti̱lh:
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 ―Para chuná qui̱taxtuni̱t cha̱lí nacca̱ta̱aná̱n, pero jaé ca̱tzisní juú catamakxtáktit ―ca̱huaniko̱lh Pedro.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Pero hasta ixli̱cha̱lí tácha̱lh nac Cesarea. Cornelio ixca̱kalhi̱ma, ixca̱ma̱makstokni̱t hua̱k ixli̱talakapasni y xalactali̱pa̱u ixamigos xlacata natalakapasa Pedro.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Acxni cha̱lh Pedro nac ixchic Cornelio, xlá táxtulh y tatzokostánilh xlacata nalakachixcuhuí.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Pero Pedro yá̱hualh y huánilh:
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Cornelio tá̱yalh y la̱ta takalhchihui̱nanti̱lhá tatánu̱lh ní ixtahuila̱na xa̱makapitzi.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Pedro chuné chihuí̱nalh:
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Huá xlacata acxni pítit quila̱lacaputzayá̱u sok cca̱lakmín. Chí quila̱huaníu, ¿tucu quila̱li̱tlahuayá̱u?
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Cornelio kálhti̱lh:
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 y quihuánilh: “Cornelio, Dios lakati̱ni̱t la̱ kalhtahuakaniya y la̱ ca̱makta̱yaya xa̱makapitzi tí ma̱s ca̱tzanka̱ní.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Huá xlacata li̱ma̱paksi̱yá̱n caca̱ma̱lakacha makapitzi lacchixcuhuí̱n nac Jope, y catali̱kalasquiní̱nalh Simón y li̱lakapascán Pedro. Xlá lama nac ixchic cha̱tum chixcú huanicán Simón y yá ixchic ixquilhtu̱n pupunú li̱scuja ma̱sca̱cá ixmakxu̱hua quitzistancaní̱n. Catahuánilh camilh lakpaxia̱lhnaná̱n, xlá ama huaniyá̱n tú mili̱tláhuat.”
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Aquit tuncán cca̱ma̱lakácha̱lh quintasa̱cua nata̱ná̱n talacaputzayá̱n y cli̱pa̱xahuá la̱ sok tani̱ta nac quínchic. Chí clacasquiná̱u quila̱huaníu tú li̱ma̱paksi̱ni̱tán Dios, porque aquín aktum cuili̱ni̱táu quintapuhua̱ncán.
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Pedro chuné tzúculh ca̱ma̱kalhchihui̱ní:
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 xlá na̱ ca̱lakalhamán hua̱k cristianos xala cani̱hua pu̱latama̱n para lactlá̱n tacatzí y tama̱kantaxtí tú li̱ma̱paksi̱nán.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Huixín ma̱x catzi̱yá̱tit xlacata Dios ca̱ma̱lacnú̱nilh xalakmaká̱n quili̱talakapasnicán xalac Israel ixama ma̱lakachá cha̱tum tí ixama quinca̱ma̱xqui̱yá̱n tapa̱xahuá̱n nac quilatama̱tcán y jaé chixcú huá Jesucristo, Quimpu̱chinacán hua̱k aquín cristianos.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Jesús ma̱lacatzúqui̱lh ixtascújut nac Galilea acxni tzúculh tatlají Juan amá tí milh ca̱kmunú cristianos xlacata natalakapasa tí ixama ca̱lakma̱xtú.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Huixín na̱ catzi̱yá̱tit la̱ Jesús lhu̱hua li̱tlá̱n ca̱tláhualh ca̱ma̱ksá̱ni̱lh tí ixta̱tatlá, ixca̱makatlajani̱t tlajaná. Pero ¿hua̱nchi tla̱n ixca̱tlahuá jaé tascújut? Porque Dios ixma̱xqui̱ni̱t ixli̱tlihueke Espíritu Santo y hua̱k huá ixma̱tlahuí ixtascújut.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 Aquín tancs cma̱luloká̱u xlacata Jesús ca̱tlahuani̱t lhu̱hua tascújut nac lactzu ca̱chiquí̱n xla Judea y nac Jerusalén, y aná jaé ca̱chiquí̱n xanapuxcun curas ta̱kxtokohuácalh nac culu̱s.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Pero Dios ma̱lacastacuáni̱lh ca̱li̱ní̱n ixli̱tu̱xama y quinca̱tasi̱nín aquín.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Ni̱ hua̱k cristianos ca̱ma̱lacahuá̱ni̱lh, huata aquín y makapitzi tí ixca̱lacsacni̱t Dios ca̱cxilhui xastacnán Jesús. A̱stá̱n quinca̱ta̱hua̱yán xlacata ni̱ nacta̱kskahuiyá̱u y nacca̱cxilá̱u la̱ ixlacastacuanani̱t.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Na̱ quinca̱li̱ma̱paksí̱n cactaxtúu hua̱k ca̱lacchiquí̱n y cacli̱chihui̱náu xlacata Dios huá ixli̱lhca̱ni̱t naca̱ta̱tlahuá taxokó̱n hua̱k cristianos tí tastacnán y tí tani̱ni̱t.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Profetas na̱ tancs ixtali̱chihui̱nani̱t Jesús xlacata amá tí naca̱najlá ixtachihuí̱n y nali̱pa̱huán ama̱ca ma̱tzanke̱nanicán ixtala̱kalhí̱n.
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Pedro chu̱tacú ixchihui̱nama acxni Cornelio y xa̱makapitzi tí ixtakaxmatma̱na ixtachihuí̱n, tamaklhtí̱nalh cha̱tunu ixli̱tlihueke Espíritu Santo.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Amá judíos tí ixtata̱mini̱t Pedro xalac Jope ni̱ ixtama̱kachakxí hua̱nchi na̱ ixca̱ma̱xqui̱cani̱t ixli̱tlihueke Espíritu Santo amá cristianos tí ni̱ judíos ixtahuani̱t;
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 porque xlacán ixtachihui̱nama̱na ti̱pa̱katzi tachihuí̱n ni̱ma̱ ni̱ ixtama̱kachakxí ixtapa̱xcatcatzi̱nima̱na Dios tú ixtlahuani̱t.
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 Pedro ca̱huánilh:
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Amá cristianos tali̱pá̱hualh Jesús y cha̱tunu tata̱kmúnulh nac ixtacuhui̱ni Jesucristo; a̱stá̱n Cornelio huánilh Pedro caca̱ta̱latáma̱lh aná laktzu quilhtamacú.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.