Atos 10

Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Nac ca̱chiquí̱n Cesarea ixlama cha̱tum tali̱pa̱u capitán ixuanicán Cornelio ixca̱cpuxcún pu̱tum soldados tí ixtali̱tapa̱cuhuí “Italianos”.
1 E havia em Cesareia um varão por nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Cornelio y hua̱k ixli̱talakapasni ixtatzaksá talatamá la̱ ixli̱ma̱paksi̱nán Dios; xlá ixca̱makta̱yá tí ni̱tú ixtakalhí y ni̱ ixli̱makxtaka kalhtahuakaní Dios.
2 piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Maktum smalankán como a las tres de la tarde acxni ixkalhtahuakanima Dios, staranca ácxilhli la̱ lakata̱yachi cha̱tum ángel y huánilh:
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio!
4 Xlá jicuanko̱lh y huata acs lacá̱nilh, pero tíyalh li̱camama y kalasquínilh:
4 Este, fixando os olhos nele e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus.
5 Huá xlacata li̱ma̱paksi̱yá̱n caca̱ma̱lakacha makapitzi lacchixcuhuí̱n nac ca̱chiquí̱n xla Jope y catali̱kalasquiní̱nalh Simón pero li̱lakapascán Pedro.
5 Agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Xlá lama nac ixchic cha̱tum chixcú huanicán Simón y li̱scuja ma̱sca̱cá ixmakxu̱hua quitzistancaní̱n y yá ixchic ixquilhtu̱n pupunú. Catahuánilh camilh lakapaxia̱lhnaná̱n y xlá ama huaniyá̱n tú mili̱tláhuat.
6 Este está com um certo Simão, curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 La̱ anko̱lh amá ángel Cornelio ca̱tasánilh cha̱tuy ixtasa̱cua y cha̱tum soldados tí tla̱n ixcatzí y ma̱s ixca̱li̱pa̱huán.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Tla̱n ca̱lacspí̱tnilh tú ixacxilhni̱t y tú ixli̱ma̱paksi̱cani̱t y tuncán ca̱ma̱lakácha̱lh nac Jope.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 — ausente —
9 E, no dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 — ausente —
10 E, tendo fome, quis comer; e, enquanto lhe preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 Pero acxni tuncán la̱ calakachiyá̱nalh ácxilhli la̱ talácqui̱lh akapú̱n y tzúculh ta̱ctá aktum paklanca lháka̱t ixtachi̱ni̱t ixcha̱stu̱ni̱tni.
11 e viu o céu aberto e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, vindo para a terra,
12 Ixtatanu̱ma̱na ti̱pa̱katzi quitzistancaní̱n ni̱ma̱ ixca̱li̱huanicán catáhualh judíos; ixtataju̱ma̱na catu̱ya̱huá quitzistancaní̱n hasta ni̱ma̱ ixtali̱tla̱huán ixpa̱ncán y ni̱ma̱ takosa.
12 no qual havia de todos os animais quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Pedro káxmatli jaé tachihuí̱n:
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Pedro kálhti̱lh:
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Amá tí ixchihui̱nama huanipá:
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Pedro maktutu li̱lacahuá̱nalh istzaksacán ma̱hui̱cán amá quitzistancaní̱n; a̱stá̱n ta̱cxtupá nac akapú̱n amá paklanca lháka̱t.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se no céu.
17 Pedro tzúculh liakatuyún tú ixli̱lacahua̱nani̱t. Ixlacpuhuán tucu ixuamputún umá tú li̱ma̱lacahuá̱ni̱lh Dios o tucu ixlacasquín catláhualh.
17 E, estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os varões que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Ixtali̱kalasquini̱nama̱na para aná ixlama Pedro.
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Nac ixaksti̱n chiqui Pedro ni̱ ixcatzí tú ixuamputún amá tú ixli̱lacahua̱nani̱t, acxni huánilh Espíritu Santo:
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três varões te buscam.
20 Lacapala cata̱cta, caca̱ta̱chihuí̱nanti y caca̱ta̱pi ní natahuaniyá̱n porque aquit cca̱ma̱lakacha̱ni̱t.
20 Levanta-te, pois, e desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Xlá tá̱ctalh y acxni ca̱ta̱tánoklhli amá lacchixcuhuí̱n ca̱huánilh:
21 E, descendo Pedro para junto dos varões que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Xlacán takálhti̱lh:
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, varão justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa e ouvisse as tuas palavras.
23 ―Para chuná qui̱taxtuni̱t cha̱lí nacca̱ta̱aná̱n, pero jaé ca̱tzisní juú catamakxtáktit ―ca̱huaniko̱lh Pedro.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. No dia seguinte, foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Pero hasta ixli̱cha̱lí tácha̱lh nac Cesarea. Cornelio ixca̱kalhi̱ma, ixca̱ma̱makstokni̱t hua̱k ixli̱talakapasni y xalactali̱pa̱u ixamigos xlacata natalakapasa Pedro.
24 E, no dia imediato, chegaram a Cesareia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Acxni cha̱lh Pedro nac ixchic Cornelio, xlá táxtulh y tatzokostánilh xlacata nalakachixcuhuí.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Pero Pedro yá̱hualh y huánilh:
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Cornelio tá̱yalh y la̱ta takalhchihui̱nanti̱lhá tatánu̱lh ní ixtahuila̱na xa̱makapitzi.
27 E, falando com ele, entrou e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Pedro chuné chihuí̱nalh:
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um varão judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Huá xlacata acxni pítit quila̱lacaputzayá̱u sok cca̱lakmín. Chí quila̱huaníu, ¿tucu quila̱li̱tlahuayá̱u?
29 Pelo que, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois: por que razão mandastes chamar-me?
30 Cornelio kálhti̱lh:
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 y quihuánilh: “Cornelio, Dios lakati̱ni̱t la̱ kalhtahuakaniya y la̱ ca̱makta̱yaya xa̱makapitzi tí ma̱s ca̱tzanka̱ní.
31 E eis que diante de mim se apresentou um varão com vestes resplandecentes e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Huá xlacata li̱ma̱paksi̱yá̱n caca̱ma̱lakacha makapitzi lacchixcuhuí̱n nac Jope, y catali̱kalasquiní̱nalh Simón y li̱lakapascán Pedro. Xlá lama nac ixchic cha̱tum chixcú huanicán Simón y yá ixchic ixquilhtu̱n pupunú li̱scuja ma̱sca̱cá ixmakxu̱hua quitzistancaní̱n. Catahuánilh camilh lakpaxia̱lhnaná̱n, xlá ama huaniyá̱n tú mili̱tláhuat.”
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está em casa de Simão, curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Aquit tuncán cca̱ma̱lakácha̱lh quintasa̱cua nata̱ná̱n talacaputzayá̱n y cli̱pa̱xahuá la̱ sok tani̱ta nac quínchic. Chí clacasquiná̱u quila̱huaníu tú li̱ma̱paksi̱ni̱tán Dios, porque aquín aktum cuili̱ni̱táu quintapuhua̱ncán.
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Pedro chuné tzúculh ca̱ma̱kalhchihui̱ní:
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 xlá na̱ ca̱lakalhamán hua̱k cristianos xala cani̱hua pu̱latama̱n para lactlá̱n tacatzí y tama̱kantaxtí tú li̱ma̱paksi̱nán.
35 mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Huixín ma̱x catzi̱yá̱tit xlacata Dios ca̱ma̱lacnú̱nilh xalakmaká̱n quili̱talakapasnicán xalac Israel ixama ma̱lakachá cha̱tum tí ixama quinca̱ma̱xqui̱yá̱n tapa̱xahuá̱n nac quilatama̱tcán y jaé chixcú huá Jesucristo, Quimpu̱chinacán hua̱k aquín cristianos.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos),
37 Jesús ma̱lacatzúqui̱lh ixtascújut nac Galilea acxni tzúculh tatlají Juan amá tí milh ca̱kmunú cristianos xlacata natalakapasa tí ixama ca̱lakma̱xtú.
37 esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judeia, começando pela Galileia, depois do batismo que João pregou;
38 Huixín na̱ catzi̱yá̱tit la̱ Jesús lhu̱hua li̱tlá̱n ca̱tláhualh ca̱ma̱ksá̱ni̱lh tí ixta̱tatlá, ixca̱makatlajani̱t tlajaná. Pero ¿hua̱nchi tla̱n ixca̱tlahuá jaé tascújut? Porque Dios ixma̱xqui̱ni̱t ixli̱tlihueke Espíritu Santo y hua̱k huá ixma̱tlahuí ixtascújut.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 Aquín tancs cma̱luloká̱u xlacata Jesús ca̱tlahuani̱t lhu̱hua tascújut nac lactzu ca̱chiquí̱n xla Judea y nac Jerusalén, y aná jaé ca̱chiquí̱n xanapuxcun curas ta̱kxtokohuácalh nac culu̱s.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judeia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Pero Dios ma̱lacastacuáni̱lh ca̱li̱ní̱n ixli̱tu̱xama y quinca̱tasi̱nín aquín.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e fez que se manifestasse,
41 Ni̱ hua̱k cristianos ca̱ma̱lacahuá̱ni̱lh, huata aquín y makapitzi tí ixca̱lacsacni̱t Dios ca̱cxilhui xastacnán Jesús. A̱stá̱n quinca̱ta̱hua̱yán xlacata ni̱ nacta̱kskahuiyá̱u y nacca̱cxilá̱u la̱ ixlacastacuanani̱t.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dos mortos.
42 Na̱ quinca̱li̱ma̱paksí̱n cactaxtúu hua̱k ca̱lacchiquí̱n y cacli̱chihui̱náu xlacata Dios huá ixli̱lhca̱ni̱t naca̱ta̱tlahuá taxokó̱n hua̱k cristianos tí tastacnán y tí tani̱ni̱t.
42 E nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Profetas na̱ tancs ixtali̱chihui̱nani̱t Jesús xlacata amá tí naca̱najlá ixtachihuí̱n y nali̱pa̱huán ama̱ca ma̱tzanke̱nanicán ixtala̱kalhí̱n.
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele creem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Pedro chu̱tacú ixchihui̱nama acxni Cornelio y xa̱makapitzi tí ixtakaxmatma̱na ixtachihuí̱n, tamaklhtí̱nalh cha̱tunu ixli̱tlihueke Espíritu Santo.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Amá judíos tí ixtata̱mini̱t Pedro xalac Jope ni̱ ixtama̱kachakxí hua̱nchi na̱ ixca̱ma̱xqui̱cani̱t ixli̱tlihueke Espíritu Santo amá cristianos tí ni̱ judíos ixtahuani̱t;
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 porque xlacán ixtachihui̱nama̱na ti̱pa̱katzi tachihuí̱n ni̱ma̱ ni̱ ixtama̱kachakxí ixtapa̱xcatcatzi̱nima̱na Dios tú ixtlahuani̱t.
46 Porque os ouviam falar em línguas e magnificar a Deus.
47 Pedro ca̱huánilh:
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém, porventura, recusar a água, para que não sejam batizados estes que também receberam, como nós, o Espírito Santo?
48 Amá cristianos tali̱pá̱hualh Jesús y cha̱tunu tata̱kmúnulh nac ixtacuhui̱ni Jesucristo; a̱stá̱n Cornelio huánilh Pedro caca̱ta̱latáma̱lh aná laktzu quilhtamacú.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então, rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.