Atos 10
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NTLH
1 Nac ca̱chiquí̱n Cesarea ixlama cha̱tum tali̱pa̱u capitán ixuanicán Cornelio ixca̱cpuxcún pu̱tum soldados tí ixtali̱tapa̱cuhuí “Italianos”.
1 Na cidade de Cesareia havia um homem chamado Cornélio, que era comandante de um batalhão romano chamado “Batalhão Italiano”.
2 Cornelio y hua̱k ixli̱talakapasni ixtatzaksá talatamá la̱ ixli̱ma̱paksi̱nán Dios; xlá ixca̱makta̱yá tí ni̱tú ixtakalhí y ni̱ ixli̱makxtaka kalhtahuakaní Dios.
2 Ele era um homem religioso; ele e todas as pessoas da sua casa adoravam a Deus. Cornélio ajudava muito os judeus pobres e orava sempre a Deus.
3 Maktum smalankán como a las tres de la tarde acxni ixkalhtahuakanima Dios, staranca ácxilhli la̱ lakata̱yachi cha̱tum ángel y huánilh:
3 Um dia, ali pelas três horas da tarde , Cornélio teve uma visão. Ele viu claramente um anjo de Deus, que chegou perto dele e disse: — Cornélio!
4 Xlá jicuanko̱lh y huata acs lacá̱nilh, pero tíyalh li̱camama y kalasquínilh:
4 Ele ficou olhando para o anjo e, com muito medo, perguntou: — O que é, senhor? O anjo respondeu: — Deus aceitou as suas orações e a ajuda que você tem dado aos pobres e ele não esqueceu você.
5 Huá xlacata li̱ma̱paksi̱yá̱n caca̱ma̱lakacha makapitzi lacchixcuhuí̱n nac ca̱chiquí̱n xla Jope y catali̱kalasquiní̱nalh Simón pero li̱lakapascán Pedro.
5 Agora mande alguns homens até a cidade de Jope para buscarem o homem chamado Simão Pedro.
6 Xlá lama nac ixchic cha̱tum chixcú huanicán Simón y li̱scuja ma̱sca̱cá ixmakxu̱hua quitzistancaní̱n y yá ixchic ixquilhtu̱n pupunú. Catahuánilh camilh lakapaxia̱lhnaná̱n y xlá ama huaniyá̱n tú mili̱tláhuat.
6 Ele está hospedado na casa de outro Simão, um curtidor de couros que mora na beira do mar.
7 La̱ anko̱lh amá ángel Cornelio ca̱tasánilh cha̱tuy ixtasa̱cua y cha̱tum soldados tí tla̱n ixcatzí y ma̱s ixca̱li̱pa̱huán.
7 Quando o anjo foi embora, Cornélio imediatamente chamou dois empregados e um soldado que estava a seu serviço e que era um homem religioso.
8 Tla̱n ca̱lacspí̱tnilh tú ixacxilhni̱t y tú ixli̱ma̱paksi̱cani̱t y tuncán ca̱ma̱lakácha̱lh nac Jope.
8 Cornélio contou a eles tudo o que havia acontecido e mandou que fossem a Jope.
9 — ausente —
9 No dia seguinte, ao meio-dia, Pedro subiu ao terraço para orar. Enquanto isso, os homens vinham pelo caminho, já perto de Jope.
10 — ausente —
10 Pedro ficou com fome e quis comer alguma coisa. Enquanto o almoço estava sendo feito, ele teve uma visão.
11 Pero acxni tuncán la̱ calakachiyá̱nalh ácxilhli la̱ talácqui̱lh akapú̱n y tzúculh ta̱ctá aktum paklanca lháka̱t ixtachi̱ni̱t ixcha̱stu̱ni̱tni.
11 Viu o céu aberto e uma coisa parecida com um grande lençol amarrado pelas quatro pontas, que descia até o chão.
12 Ixtatanu̱ma̱na ti̱pa̱katzi quitzistancaní̱n ni̱ma̱ ixca̱li̱huanicán catáhualh judíos; ixtataju̱ma̱na catu̱ya̱huá quitzistancaní̱n hasta ni̱ma̱ ixtali̱tla̱huán ixpa̱ncán y ni̱ma̱ takosa.
12 Dentro daquilo havia todos os tipos de animais de quatro patas, de animais que se arrastam pelo chão e de aves.
13 Pedro káxmatli jaé tachihuí̱n:
13 Então Pedro ouviu uma voz, que dizia:
14 Pedro kálhti̱lh:
14 Pedro respondeu: — De jeito nenhum, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a
15 Amá tí ixchihui̱nama huanipá:
15 A voz falou de novo com ele:
16 Pedro maktutu li̱lacahuá̱nalh istzaksacán ma̱hui̱cán amá quitzistancaní̱n; a̱stá̱n ta̱cxtupá nac akapú̱n amá paklanca lháka̱t.
16 Isso aconteceu três vezes. Em seguida a coisa que parecia um lençol foi levada de volta para o céu.
17 Pedro tzúculh liakatuyún tú ixli̱lacahua̱nani̱t. Ixlacpuhuán tucu ixuamputún umá tú li̱ma̱lacahuá̱ni̱lh Dios o tucu ixlacasquín catláhualh.
17 Pedro começou a perguntar a si mesmo o que aquela visão queria dizer. E naquele momento os homens que Cornélio havia mandado já tinham se informado sobre onde ficava a casa de Simão e estavam na porta.
18 Ixtali̱kalasquini̱nama̱na para aná ixlama Pedro.
18 Eles chamaram alguém da casa e perguntaram: — Por acaso um homem chamado Simão Pedro está hospedado aqui?
19 Nac ixaksti̱n chiqui Pedro ni̱ ixcatzí tú ixuamputún amá tú ixli̱lacahua̱nani̱t, acxni huánilh Espíritu Santo:
19 Pedro ainda estava pensando na visão, quando o Espírito Santo disse: — Escute! Estão aí três homens procurando você.
20 Lacapala cata̱cta, caca̱ta̱chihuí̱nanti y caca̱ta̱pi ní natahuaniyá̱n porque aquit cca̱ma̱lakacha̱ni̱t.
20 Agora apronte-se, desça e vá com eles. Vá tranquilo porque fui eu que mandei que eles viessem aqui.
21 Xlá tá̱ctalh y acxni ca̱ta̱tánoklhli amá lacchixcuhuí̱n ca̱huánilh:
21 Então Pedro desceu e disse aos homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. Por que vieram aqui?
22 Xlacán takálhti̱lh:
22 Eles responderam: — Nós fomos mandados pelo comandante Cornélio. Ele é um homem bom,
23 ―Para chuná qui̱taxtuni̱t cha̱lí nacca̱ta̱aná̱n, pero jaé ca̱tzisní juú catamakxtáktit ―ca̱huaniko̱lh Pedro.
23 Então Pedro convidou os homens para entrarem, e os hospedou ali naquela noite. No dia seguinte Pedro se aprontou e foi com eles, e alguns irmãos que moravam em Jope também foram.
24 Pero hasta ixli̱cha̱lí tácha̱lh nac Cesarea. Cornelio ixca̱kalhi̱ma, ixca̱ma̱makstokni̱t hua̱k ixli̱talakapasni y xalactali̱pa̱u ixamigos xlacata natalakapasa Pedro.
24 No outro dia chegaram à cidade de Cesareia. Cornélio e os parentes e amigos mais íntimos que ele tinha convidado já estavam esperando Pedro.
25 Acxni cha̱lh Pedro nac ixchic Cornelio, xlá táxtulh y tatzokostánilh xlacata nalakachixcuhuí.
25 Quando Pedro ia entrando, Cornélio veio ao seu encontro, ajoelhou-se e curvou a cabeça diante dele.
26 Pero Pedro yá̱hualh y huánilh:
26 Mas Pedro fez com que ele se levantasse e disse: — Fique de pé, pois eu sou apenas um homem como você.
27 Cornelio tá̱yalh y la̱ta takalhchihui̱nanti̱lhá tatánu̱lh ní ixtahuila̱na xa̱makapitzi.
27 Enquanto conversava com Cornélio, Pedro entrou na casa e encontrou muita gente reunida ali.
28 Pedro chuné chihuí̱nalh:
28 Então disse a todos: — Vocês sabem muito bem que a religião dos judeus não permite que eles façam amizade com não judeus ou entrem nas casas deles. Mas Deus me mostrou que eu não devo chamar ninguém de impuro ou de sujo.
29 Huá xlacata acxni pítit quila̱lacaputzayá̱u sok cca̱lakmín. Chí quila̱huaníu, ¿tucu quila̱li̱tlahuayá̱u?
29 Por isso, quando vocês me chamaram, eu vim de boa vontade. Agora quero saber por que foi que vocês mandaram me chamar.
30 Cornelio kálhti̱lh:
30 Cornélio respondeu: — Três dias atrás, às três horas da tarde, eu estava orando aqui em casa. De repente, um homem vestido com roupas brancas apareceu na minha frente
31 y quihuánilh: “Cornelio, Dios lakati̱ni̱t la̱ kalhtahuakaniya y la̱ ca̱makta̱yaya xa̱makapitzi tí ma̱s ca̱tzanka̱ní.
31 e disse: “Cornélio, Deus ouviu as suas orações e lembrou do que você tem feito para ajudar os pobres.
32 Huá xlacata li̱ma̱paksi̱yá̱n caca̱ma̱lakacha makapitzi lacchixcuhuí̱n nac Jope, y catali̱kalasquiní̱nalh Simón y li̱lakapascán Pedro. Xlá lama nac ixchic cha̱tum chixcú huanicán Simón y yá ixchic ixquilhtu̱n pupunú li̱scuja ma̱sca̱cá ixmakxu̱hua quitzistancaní̱n. Catahuánilh camilh lakpaxia̱lhnaná̱n, xlá ama huaniyá̱n tú mili̱tláhuat.”
32 Mande alguém até Jope a fim de buscar Simão, que também é chamado de Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, o curtidor, que mora na beira do mar.”
33 Aquit tuncán cca̱ma̱lakácha̱lh quintasa̱cua nata̱ná̱n talacaputzayá̱n y cli̱pa̱xahuá la̱ sok tani̱ta nac quínchic. Chí clacasquiná̱u quila̱huaníu tú li̱ma̱paksi̱ni̱tán Dios, porque aquín aktum cuili̱ni̱táu quintapuhua̱ncán.
33 Então eu mandei chamar você logo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos reunidos aqui na presença de Deus, prontos para ouvir o que o Senhor mandou você dizer.
34 Pedro chuné tzúculh ca̱ma̱kalhchihui̱ní:
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Agora eu sei que, de fato, Deus trata a todos de modo igual,
35 xlá na̱ ca̱lakalhamán hua̱k cristianos xala cani̱hua pu̱latama̱n para lactlá̱n tacatzí y tama̱kantaxtí tú li̱ma̱paksi̱nán.
35 pois ele aceita todos os que o temem e fazem o que é direito, seja qual for a sua raça.
36 Huixín ma̱x catzi̱yá̱tit xlacata Dios ca̱ma̱lacnú̱nilh xalakmaká̱n quili̱talakapasnicán xalac Israel ixama ma̱lakachá cha̱tum tí ixama quinca̱ma̱xqui̱yá̱n tapa̱xahuá̱n nac quilatama̱tcán y jaé chixcú huá Jesucristo, Quimpu̱chinacán hua̱k aquín cristianos.
36 Vocês conhecem a mensagem que Deus mandou ao povo de Israel, anunciando a boa notícia de paz por meio de Jesus Cristo, que é o Senhor de todos.
37 Jesús ma̱lacatzúqui̱lh ixtascújut nac Galilea acxni tzúculh tatlají Juan amá tí milh ca̱kmunú cristianos xlacata natalakapasa tí ixama ca̱lakma̱xtú.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a terra de Israel, começando na Galileia, depois que João pregou a sua mensagem a respeito do batismo.
38 Huixín na̱ catzi̱yá̱tit la̱ Jesús lhu̱hua li̱tlá̱n ca̱tláhualh ca̱ma̱ksá̱ni̱lh tí ixta̱tatlá, ixca̱makatlajani̱t tlajaná. Pero ¿hua̱nchi tla̱n ixca̱tlahuá jaé tascújut? Porque Dios ixma̱xqui̱ni̱t ixli̱tlihueke Espíritu Santo y hua̱k huá ixma̱tlahuí ixtascújut.
38 Sabem também como Deus derramou o Espírito Santo sobre Jesus de Nazaré e lhe deu poder. Jesus andou por toda parte fazendo o bem e curando todos os que eram dominados pelo Diabo, porque Deus estava com ele.
39 Aquín tancs cma̱luloká̱u xlacata Jesús ca̱tlahuani̱t lhu̱hua tascújut nac lactzu ca̱chiquí̱n xla Judea y nac Jerusalén, y aná jaé ca̱chiquí̱n xanapuxcun curas ta̱kxtokohuácalh nac culu̱s.
39 Nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra de Israel, inclusive em Jerusalém. E depois o mataram, pregando-o numa cruz.
40 Pero Dios ma̱lacastacuáni̱lh ca̱li̱ní̱n ixli̱tu̱xama y quinca̱tasi̱nín aquín.
40 Pedro continuou: — Porém Deus ressuscitou Jesus no terceiro dia e também fez com que ele aparecesse a nós.
41 Ni̱ hua̱k cristianos ca̱ma̱lacahuá̱ni̱lh, huata aquín y makapitzi tí ixca̱lacsacni̱t Dios ca̱cxilhui xastacnán Jesús. A̱stá̱n quinca̱ta̱hua̱yán xlacata ni̱ nacta̱kskahuiyá̱u y nacca̱cxilá̱u la̱ ixlacastacuanani̱t.
41 Ele não foi visto por todo o povo, mas somente por nós, que somos as testemunhas que Deus já havia escolhido. Nós comemos e bebemos com ele depois que Deus o ressuscitou.
42 Na̱ quinca̱li̱ma̱paksí̱n cactaxtúu hua̱k ca̱lacchiquí̱n y cacli̱chihui̱náu xlacata Dios huá ixli̱lhca̱ni̱t naca̱ta̱tlahuá taxokó̱n hua̱k cristianos tí tastacnán y tí tani̱ni̱t.
42 Jesus nos mandou anunciar o evangelho ao povo e testemunhar que ele foi posto por Deus como Juiz dos vivos e dos mortos.
43 Profetas na̱ tancs ixtali̱chihui̱nani̱t Jesús xlacata amá tí naca̱najlá ixtachihuí̱n y nali̱pa̱huán ama̱ca ma̱tzanke̱nanicán ixtala̱kalhí̱n.
43 Todos os profetas falaram a respeito de Jesus, dizendo que os que creem nele recebem, por meio dele, o perdão dos pecados.
44 Pedro chu̱tacú ixchihui̱nama acxni Cornelio y xa̱makapitzi tí ixtakaxmatma̱na ixtachihuí̱n, tamaklhtí̱nalh cha̱tunu ixli̱tlihueke Espíritu Santo.
44 Quando Pedro ainda estava falando, o Espírito Santo desceu sobre todos os que estavam ouvindo a mensagem.
45 Amá judíos tí ixtata̱mini̱t Pedro xalac Jope ni̱ ixtama̱kachakxí hua̱nchi na̱ ixca̱ma̱xqui̱cani̱t ixli̱tlihueke Espíritu Santo amá cristianos tí ni̱ judíos ixtahuani̱t;
45 Os judeus seguidores de Jesus que tinham vindo de Jope com Pedro ficaram admirados por Deus ter derramado o dom do Espírito Santo sobre os não judeus.
46 porque xlacán ixtachihui̱nama̱na ti̱pa̱katzi tachihuí̱n ni̱ma̱ ni̱ ixtama̱kachakxí ixtapa̱xcatcatzi̱nima̱na Dios tú ixtlahuani̱t.
46 Pois eles ouviam os não judeus falarem em línguas estranhas e louvarem a grandeza de Deus. Então Pedro disse:
47 Pedro ca̱huánilh:
47 — Estas pessoas receberam o Espírito Santo como nós também recebemos. Será que alguém vai proibir que sejam batizadas com água?
48 Amá cristianos tali̱pá̱hualh Jesús y cha̱tunu tata̱kmúnulh nac ixtacuhui̱ni Jesucristo; a̱stá̱n Cornelio huánilh Pedro caca̱ta̱latáma̱lh aná laktzu quilhtamacú.
48 Então mandou que aquelas pessoas fossem batizadas em nome de Jesus Cristo. E elas pediram a Pedro que ficasse ali alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.