Apocalipse 9
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NTLH
1 Y acxni tocárli̱lh tlaka ixtrompeta amá ixli̱cha̱quitzis ángel cácxilhli cha̱tum ni̱ tla̱n ángel la̱ stacu minchá nac akapún y tama̱chá nac ca̱tiyatni. Jaé macama̱xqui̱ca aktum llave xlacata tla̱n nama̱xtú ixli̱ta̱kachau amá pu̱la̱chí̱n ni̱ma caj la̱ u̱n ni̱ kalhí ixtampú̱n.
1 Depois o quinto anjo tocou a sua trombeta, e eu vi uma estrela que tinha caído do céu na terra, e ela recebeu a chave do abismo .
2 Y acxni amá stacu ma̱kálhke̱lh amá pu̱lhmá̱n la̱ pu̱la̱chí̱n tuncán tácutli lhu̱hua jin la̱ acxni lhkoyucán aktum lanca horno, y jaé jin ma̱paklhtu̱ti̱ko̱lh ixtaxkáket chichiní y na̱ chuná ca̱u̱ní̱n cani̱huá.
2 A estrela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça, como se fosse de uma grande fornalha. E o sol e o ar escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 Y nac xajín ni̱ma ixlakkosma tatáxtulh lhu̱hua xtuqui ni̱ma ixtakospu̱lá cani̱huá nac ca̱quilhtamacú, y jaé xtuqui ca̱ma̱xqui̱ca li̱tlihueke la̱ ni̱ma takalhí tá̱scuyu.
3 De dentro da fumaça saíram gafanhotos, que desceram sobre a terra e receberam o mesmo poder que os escorpiões têm.
4 Pero ca̱li̱ma̱paksi̱ca xlacata ni̱tú natatlahuaní xpakán tuhuá̱n, xastaka quihui y hua̱k li̱cúxtut tú huí, huatiyá ixama̱ca ca̱ma̱kxtakajni̱cán cristianos ni̱ma ni̱ ixkalhí ixsello Dios nac ixmu̱ncán.
4 Foi dito aos gafanhotos que não fizessem estragos nas ervas, nem nas árvores, nem em qualquer outra planta; somente podiam ferir as pessoas que não tivessem a marca do sinete de Deus na testa.
5 Na̱ ca̱li̱ma̱paksi̱ca xlacata ni̱tí natamakní, huatiyá naca̱ma̱kxtakajni̱cán cristianos. Xati̱tayá nachahuá jaé xtuqui ixtasipa̱ni̱tcán ixama makapalá akquitzis papá, y tí nachahuá namaklhcatzí la cacháhualh tantum tá̱scuyu.
5 Os gafanhotos não tiveram permissão para matar essas pessoas; eles podiam apenas torturá-las durante cinco meses. A dor que causavam nessa tortura era como a dor da picada de um escorpião.
6 Amá quilhtamacú hua̱k tí naca̱chahuá jaé xtuqui natalacputzá la̱ tla̱n ixacstucán nataní, pero Dios ni̱ ama ca̱ma̱xquí quilhtamacú nataní y huata snu̱n ta̱ma̱na ta̱kxtakajnán.
6 Naqueles cinco meses as pessoas procurarão a morte, mas não a encontrarão; vão querer morrer, mas a morte fugirá delas.
7 Hua̱k jaé xtuqui ixca̱li̱tasí la̱ cahua̱yu ni̱ma ca̱maclacasquincán nac pu̱la̱slakni, nac ixakxa̱kacán ixtakalhí la̱ corona xla oro y ixlacancán ixtasí la̱ xla cha̱tum chixcú.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos prontos para a batalha. Na cabeça tinham uma coisa parecida com uma coroa de ouro, e a cara deles era como o rosto de um ser humano.
8 Ixchixitcán laclhmá̱n ixtahuani̱t la̱ ixchíxit cha̱tum pusca̱t, y ixtatzancán la̱ xla tantum la̱páni̱t.
8 Os seus cabelos eram como cabelos de mulher, e os dentes eram como dentes de leão.
9 Hua̱k macli̱cá̱n ixtahuani̱t, y acxni ixtakosa ixpakancán ixtama̱csa̱ní la̱ acxni lhu̱hua cahua̱yu ca̱ma̱tza̱lani̱cán nac pu̱la̱nicni.
9 As suas couraças eram parecidas com couraças de ferro, e o barulho das suas asas era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos quando correm para a batalha.
10 Itstajancán quincatzamancán ixtakalhí la̱ xla tá̱scuyu xlacata acxni naca̱chahuá cristianos ixli̱tlihueke naca̱ma̱kxtakajní akquitzis papá.
10 Os gafanhotos tinham rabos e ferrões como os de escorpiões, e era com os rabos que tinham o poder de ferir as pessoas por cinco meses.
11 Jaé xtuqui ixtakalhí cha̱tum tí ixca̱cpuxcún, na̱ pi̱huá tí ixpu̱chiná ixuani̱t amá pu̱lhmá̱n pu̱la̱chí̱n ni̱ma ni̱ kalhí ixtampú̱n; amá tlajaná ixli̱tapa̱cuhuí nac hebreo tachihuí̱n Abadón y nac griego tachihuí̱n Apolión, o qui̱taxtú Lactlahuaná.
11 Eles tinham um rei que os governava, que era o anjo que toma conta do abismo. O seu nome em hebraico é Abadom e em grego é Apolião (isso quer dizer “O Destruidor”).
12 Pasa̱rlalhá jaé xla̱huán lanca ta̱kxtakajni, pero tzankajcú aktuy.
12 O primeiro “ai” já passou. Depois disso dois outros “ais” devem vir ainda.
13 Chí tocárli̱lh amá ixli̱cha̱xán ángel tlaka ixtrompeta y ckáxmatli taxtuchá jaé tachihuí̱n nac ixíta̱t amá pu̱lakachixcuhui̱n xla oro ni̱ma ixyá ixlacatí̱n Dios.
13 Então o sexto anjo tocou a sua trombeta, e eu ouvi uma voz que vinha dos quatro cantos do altar de ouro que está diante de Deus.
14 Y amá tí chihuí̱nalh li̱ma̱páksi̱lh amá ixli̱cha̱xán ángel xlacata cacá̱xcutli amá cha̱ta̱ti tlajananí̱n ángeles ni̱ma ixtatachi̱ni̱t nac ixquilhtú̱n lanca kalhtu̱choko Eufrates.
14 E ao sexto anjo, que tinha nas mãos a trombeta, a voz disse: — Solte os quatro anjos que estão amarrados perto do grande rio Eufrates !
15 Y chuná amá ca̱xcutca cha̱ta̱ti tlajananí̱n xlacata nataán tamakní ixli̱quilhmactutu la̱ta hua̱k cristianos tí talama̱na nac ca̱quilhtamacú pues xlacán ixca̱li̱lhca̱cani̱t natamakni̱nán pi̱huá amá ca̱ta, papá, chichiní y hora.
15 Os quatro anjos foram soltos. Eles estavam preparados para essa hora, dia, mês e ano a fim de matar a terça parte da humanidade.
16 Jaé cha̱ta̱ti tlajananí̱n ckáxmatli aquit niculá cha̱li̱t soldados ixtali̱mín: aktuy ciento millones itsoldadoscán y hua̱k ca̱cahua̱yu ixtamima̱na.
16 E me foi dito que os soldados a cavalo eram duzentos milhões.
17 Chuná jaé cácxilhli la̱ta tú quili̱ma̱lacahua̱ni̱ca, y tí amá ixtapu̱huaca̱na cahua̱yu hua̱k ixtacuxmu̱nu̱nán tú ixca̱li̱maktakalhcani̱t cha̱tunu y ti̱pa̱lhu̱hua ixcolorcán, huí tí tzutzoko, spupoko y smucucu, y hua̱k amá cahua̱yu ixtakalhí ixakxa̱kacán la̱ xla la̱páni̱t, y nac ixquilhnicán ixtaquilhtaxtú lhcúya̱t, tzitzeke jin y azufre ni̱ma itlhcuma.
17 Na minha visão vi os cavalos e os seus cavaleiros. Os cavaleiros tinham no peito couraças vermelhas como fogo, azuis como safira e amarelas como enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e da boca deles saía fogo, fumaça e enxofre.
18 Y ixli̱quilhmactutu la̱ta hua̱k cristianos ni̱ma ixtalama̱na nac ca̱quilhtamacú ca̱pú̱ti̱lh la̱ta jaé ti̱pa̱tutu ma̱pu̱ti̱ná tú ixtaquilhtaxtú jaé cahua̱yu, lhcúya̱t, jin y amá azufre ni̱ma itlhcuma.
18 A terça parte da humanidade foi morta por estas três pragas: o fogo, a fumaça e o enxofre que saíam da boca dos cavalos.
19 Porque ixli̱tlihuekecán jaé cahua̱yu ixtakalhí nac ixquilhnicán y nac itstajancán pues itstajancán ixtasí la̱ ixakxa̱ka lu̱hua y huá ixtali̱la̱kalhi̱nán.
19 Pois o poder dos cavalos está na boca deles e também no rabo. O rabo parecia uma cobra com a cabeça na ponta dele, e com ele os cavalos feriam o povo.
20 Pero la̱ta ni̱ma takalhtá̱xtulh cristianos tí ni̱ ca̱makni̱ca ni̱ para chuná jaé tali̱puhua ixlatama̱tcán, y ni̱ para talakxta̱páli̱lh pues la̱tiyá ixtatlahuá tala̱kalhín, ni̱ tali̱mákxtakli talakachixcuhuí ni̱ lactlá̱n espíritus y pu̱laktumi̱n ni̱ma ca̱tlahuacani̱t xla oro, plata, bronce, xla chíhuix y quihui ni̱ma ni̱ tastacnán; porque jaé pu̱laktumi̱n ni̱ takaxmata, ni̱ talacahua̱nán, ni̱ porque tatla̱huán.
20 O resto da humanidade, isto é, todos os que não tinham sido mortos por essas pragas, não abandonou aquilo que eles haviam feito com as suas próprias mãos : eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Na̱ chuná li̱tum ni̱ tatachókolh tara̱makní, tara̱scuhuá, ni̱cxni tla̱n talatáma̱lh ni̱ natatzaca̱tnán con ixmacnicán y na̱ chuná ixtara̱makkalha̱nán.
21 Também não se arrependeram dos seus crimes de morte, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus roubos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.