Apocalipse 18

Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Astá̱n cacxilhpá a̱cha̱tum ángel nima ixlacta̱ctama akapú̱n ni̱ma ixma̱xqui̱cani̱t ma̱s li̱tlihueke y li̱cuánit li̱ma̱paksí̱n; ixtaxtáke̱t li̱tzasnanko̱lh nac ca̱tiyatni.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 Xlá ixli̱hua̱k ixli̱pixcha̱lanca tzúculh aktasá:
2 Então, exclamou com potente voz, dizendo: Caiu! Caiu a grande Babilônia e se tornou morada de demônios, covil de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo gênero de ave imunda e detestável,
3 Porque hua̱k pu̱latama̱n xala ca̱quilhtamacú ca̱ma̱pasi̱cani̱t li̱xcájnit ixkásat y la̱ta tú lacli̱xcájnit tlahuá nac ixlatáma̱t ca̱ma̱laktzanke̱ni̱t lhu̱hua laclanca ma̱paksi̱naní̱n reyes, y hua̱k sta̱naní̱n ricos talani̱t caj xlacata lhu̱hua tumi̱n tú tali̱makatzánka̱lh la̱ li̱pa̱xáu ixtalama̱na.
3 pois todas as nações têm bebido do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 Acxni ckaxmatpá tunu tí chihuí̱nalh nac akapú̱n y chuné huá:
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: Retirai-vos dela, povo meu, para não serdes cúmplices em seus pecados e para não participardes dos seus flagelos;
5 Pues la̱ta ixli̱lhu̱hua ixtala̱kalhi̱ncán accha̱ni̱t nac akapú̱n y Dios caso tlahuani̱t hua̱k la̱ta tú li̱xcájnit tatlahuá.
5 porque os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou dos atos iníquos que ela praticou.
6 Capu̱spitnica jaé ca̱chiquí̱n la̱ta tú li̱xcájnit ca̱tlahuanini̱t xa̱makapitzi, cama̱xoko̱ni̱ca maktuy ixlacata la̱ta ca̱ma̱kxtakajni̱ni̱t cristianos, cama̱koti̱ca ma̱s laktlihueke xu̱n chúchut xla ta̱kxtakajni que la̱ xlá ca̱ma̱koti̱ni̱t xa̱makapitzi.
6 Dai-lhe em retribuição como também ela retribuiu, pagai-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturai dobrado para ela.
7 Xcatzi lhu̱hua cama̱xqui̱ca jaé pusca̱t tacatzá̱n y ta̱kxtakajni la̱tiyá la̱ xlá xcatzi tamacamá̱sta̱lh nac talactlancán y ma̱laktzánke̱lh la̱ta tú tla̱n. Pues ixnacú huan: “Juú curucs cuí nac quimpu̱ma̱paksí̱n la̱ cha̱tum reina. Aquit ni̱ quiakxtakmakancani̱t la̱ cha̱tum pu̱huani̱ná̱ pusca̱t, huá xlacata aquit ni̱cxni cama akxtakajnán.”
7 O quanto a si mesma se glorificou e viveu em luxúria, dai-lhe em igual medida tormento e pranto, porque diz consigo mesma: Estou sentada como rainha. Viúva, não sou. Pranto, nunca hei de ver!
8 Como snu̱n quilhlactlancán jaé pusca̱t huá xlacata huata aktum quilhtamacú li̱lactlahuacán acxni namín ixta̱kxtakajni, ixtatzíncsit y a̱stá̱n ixli̱ní̱n, porque chú laclhca̱ni̱t Quimpu̱chinacán Dios, xlá kalhí li̱tlihueke y chuná ama ma̱kantaxtí.
8 Por isso, em um só dia, sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será consumida no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julgou.
9 Hua̱k reyes xala ca̱quilhtamacú tí tapá̱xqui̱lh ixkásat y tata̱tláhualh tala̱kalhí̱n jaé pusca̱t ta̱ma̱na tatasá acxni nata̱cxila a̱huatiyá jimajcú nahuán ní lhcuyuhuili̱cani̱t.
9 Ora, chorarão e se lamentarão sobre ela os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, quando virem a fumaceira do seu incêndio,
10 Yaj ta̱ma̱na tatalacatzuhuí caj xlacata ixtajicuacán acxni nata̱cxila ixcastigo jaé pusca̱t; a̱huatiyá natahuán:
10 e, conservando-se de longe, pelo medo do seu tormento, dizem: Ai! Ai! Tu, grande cidade, Babilônia, tu, poderosa cidade! Pois, em uma só hora, chegou o teu juízo.
11 Y na̱ chuná hua̱k sta̱naní̱n xala ca̱quilhtamacú na̱ ta̱ma̱na tatasá y natali̱lakaputzá la̱ta tú pa̱xtokni̱t amá pu̱latama̱n, porque chí ¿ticu ama ca̱maktama̱huá ixli̱sta̱tcán acxni natali̱mimpará?
11 E, sobre ela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque já ninguém compra a sua mercadoria,
12 Ti̱pa̱katzi lí̱sta̱t ixtacha̱ni̱t nac jaé ca̱chiquí̱n, oro, plata, tunu lacslipua chíhuix, perlas, na̱ chuná ti̱pa̱katzi xatlá̱n lháka̱t xla lino y xla seda y xati̱pa̱katzi colores, na̱ chuná xatu̱ta yá lacmu̱csún lhtacala xatachucún y lactzú li̱ca̱xtlahuán xla marfil, bronce, hierro y mármol.
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlata; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira preciosíssima, de bronze, de ferro e de mármore;
13 Huí tí ixtalí̱n ixli̱sta̱tcán lacmu̱csún la̱ canela, la incienso, la mirra, perfumes, vino, aceite, harina y trigo, na̱ chuná huí tí ixtalí̱n quitzistancaní̱n la̱ hua̱cax, borregos, cahua̱yu, carros, na̱ ixtalí̱n xalí̱sta̱t cristianos ni̱ma ixca̱tama̱huacán xlacata caj chu̱ta naca̱ma̱scujucán.
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, unguento, bálsamo, vinho, azeite, flor de farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carros, de escravos e até almas humanas.
14 Pero chí amá sta̱naní̱n chuné natahuaní amá ca̱chiquí̱n:
14 O fruto sazonado, que a tua alma tanto apeteceu, se apartou de ti, e para ti se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca jamais serão achados.
15 Y hua̱k tí ixtalakpaxia̱lhnán xapu̱lh jaé ca̱chiquí̱n tí ixtama̱lacnú ixli̱sta̱tcán aná y ricos tahua caj ixlacata, a̱huatiyá lakamákat natalacata̱yá porque natajicuán acxni nata̱cxila tú pa̱xtokni̱t amá ca̱chiquí̱n y la̱ta tatasama̱na y talacapa̱stacma̱na ixlatáma̱t
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, conservar-se-ão de longe, pelo medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 chuné tama̱na tahuán:
16 dizendo: Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura, e de escarlata, adornada de ouro, e de pedras preciosas, e de pérolas,
17 ¿Pero tucu li̱macuánilh porque caj la̱ ni̱tú hua̱k laclako̱lh ixtumi̱n y la̱ta tú li̱pa̱xáu ixkalhí?
17 porque, em uma só hora, ficou devastada tamanha riqueza! E todo piloto, e todo aquele que navega livremente, e marinheiros, e quantos labutam no mar conservaram-se de longe.
18 Y acxni tá̱cxilhli a̱huatiyá jimajcú ní lhcuyuhuili̱cani̱t amá lanca ca̱chiquí̱n, ta̱ktásalh y chuné tara̱huánilh:
18 Então, vendo a fumaceira do seu incêndio, gritavam: Que cidade se compara à grande cidade?
19 Xlacán snu̱n talakapútzalh y tzúculh tatasá y tasaca tíyat y ta̱ctahuacá la̱ta ixtalaktasama amá ca̱chiquí̱n y chuné tara̱huánilh:
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua opulência, porque, em uma só hora, foi devastada!
20 Pero chí tla̱n capa̱xahuátit hua̱k huixín tí ca̱lacsacni̱t Dios lapa̱nántit nac akapú̱n, hua̱k huixín tí ta̱latapá̱tit Cristo la̱ ixapóstoles y hua̱k huixín tí li̱chihui̱nani̱tántit ixtachihuí̱n Dios y lipa̱huántit, porque para ma̱xqui̱ca castigo jaé ca̱chiquí̱n qui̱taxtú Dios tancs ca̱tlahuanima taxokó̱n caj xlacata hua̱k ni̱ tla̱n tú ca̱tlahuanini̱tán jaé ca̱chiquí̱n.
20 Exultai sobre ela, ó céus, e vós, santos, apóstolos e profetas, porque Deus contra ela julgou a vossa causa.
21 Acxni minchá cha̱tum tlihueke ángel y sacli aktum snu̱n lanca chíhuix la̱ xla molino y lhken máca̱lh nac ixchúchut pupunú y chuné huá:
21 Então, um anjo forte levantou uma pedra como grande pedra de moinho e arrojou-a para dentro do mar, dizendo: Assim, com ímpeto, será arrojada Babilônia, a grande cidade, e nunca jamais será achada.
22 Ya̱cxni ama̱ca kaxmatcán nac amá ca̱chiquí̱n la̱ li̱pa̱xahuacán ixtatli̱ncán tí tatlaka arpas, li̱skolh y trompetas; hua̱k amá ti̱pa̱katzi cha̱lhca̱tnaní̱n tí ixtatasí aná yaj natatasí; tziyancs ama tatu̱tá, yaj para xachíhuix molino ama acsa̱nán.
22 E voz de harpistas, de músicos, de tocadores de flautas e de clarins jamais em ti se ouvirá, nem artífice algum de qualquer arte jamais em ti se achará, e nunca jamais em ti se ouvirá o ruído de pedra de moinho.
23 Na̱ chuná ni̱ ama̱ca acxilhcán ni̱ para akstum ixtaxkáket pu̱skon, ya̱cxni ama̱ca kaxmatcán tí natapa̱xahuá la̱ acxni chilij lama̱ca nac aktum pu̱tamakaxtokni. Y chuná pá̱xtokli ma̱squi xapu̱lh itsta̱naní̱n snu̱n laclanca ricos y lactali̱pa̱u lacchixcuhuí̱n nac ca̱quilhtamacú porque ixca̱kskahuí hua̱k pulatama̱n xala ca̱quilhtamacú xlacata na̱ natalakatí talaktzanká nac ixlatama̱tcán la̱ xlacán.
23 Também jamais em ti brilhará luz de candeia; nem voz de noivo ou de noiva jamais em ti se ouvirá, pois os teus mercadores foram os grandes da terra, porque todas as nações foram seduzidas pela tua feitiçaria.
24 Pero lákmilh ixcastigo porque jaé nac ca̱chiquí̱n tza̱lanani̱t ixkalhnicán lhu̱hua cristianos ni̱ma ca̱makni̱ca caj xlacata tali̱chihuí̱nalh ixtachihuí̱n Dios y tali̱pá̱hualh, pero xlá na̱ li̱n cuenta y nali̱ma̱xoko̱ní ixkalhnicán hua̱k ixcamán Dios tí ca̱makni̱cani̱t la̱ta ixli̱ti̱lanca ca̱quilhtamacú.
24 E nela se achou sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.