Apocalipse 18

Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Astá̱n cacxilhpá a̱cha̱tum ángel nima ixlacta̱ctama akapú̱n ni̱ma ixma̱xqui̱cani̱t ma̱s li̱tlihueke y li̱cuánit li̱ma̱paksí̱n; ixtaxtáke̱t li̱tzasnanko̱lh nac ca̱tiyatni.
1 E depois destas coisas vi descer do céu outro anjo, que tinha grande poder, e a terra foi iluminada com a sua glória.
2 Xlá ixli̱hua̱k ixli̱pixcha̱lanca tzúculh aktasá:
2 E clamou fortemente com grande voz, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, e se tornou morada de demônios, e coito de todo espírito imundo, e coito de toda ave imunda e odiável.
3 Porque hua̱k pu̱latama̱n xala ca̱quilhtamacú ca̱ma̱pasi̱cani̱t li̱xcájnit ixkásat y la̱ta tú lacli̱xcájnit tlahuá nac ixlatáma̱t ca̱ma̱laktzanke̱ni̱t lhu̱hua laclanca ma̱paksi̱naní̱n reyes, y hua̱k sta̱naní̱n ricos talani̱t caj xlacata lhu̱hua tumi̱n tú tali̱makatzánka̱lh la̱ li̱pa̱xáu ixtalama̱na.
3 Porque todas as nações beberam do vinho da ira da sua fornicação, e os reis da terra fornicaram com ela; e os mercadores da terra se enriqueceram com a abundância de suas delícias.
4 Acxni ckaxmatpá tunu tí chihuí̱nalh nac akapú̱n y chuné huá:
4 E ouvi outra voz do céu, que dizia: Sai dela, povo meu, para que não sejas participante dos seus pecados, e para que não incorras nas suas pragas.
5 Pues la̱ta ixli̱lhu̱hua ixtala̱kalhi̱ncán accha̱ni̱t nac akapú̱n y Dios caso tlahuani̱t hua̱k la̱ta tú li̱xcájnit tatlahuá.
5 Porque já os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou das iniqüidades dela.
6 Capu̱spitnica jaé ca̱chiquí̱n la̱ta tú li̱xcájnit ca̱tlahuanini̱t xa̱makapitzi, cama̱xoko̱ni̱ca maktuy ixlacata la̱ta ca̱ma̱kxtakajni̱ni̱t cristianos, cama̱koti̱ca ma̱s laktlihueke xu̱n chúchut xla ta̱kxtakajni que la̱ xlá ca̱ma̱koti̱ni̱t xa̱makapitzi.
6 Tornai-lhe a dar como ela vos tem dado, e retribuí-lhe em dobro conforme as suas obras; no cálice em que vos deu de beber, dai-lhe a ela em dobro.
7 Xcatzi lhu̱hua cama̱xqui̱ca jaé pusca̱t tacatzá̱n y ta̱kxtakajni la̱tiyá la̱ xlá xcatzi tamacamá̱sta̱lh nac talactlancán y ma̱laktzánke̱lh la̱ta tú tla̱n. Pues ixnacú huan: “Juú curucs cuí nac quimpu̱ma̱paksí̱n la̱ cha̱tum reina. Aquit ni̱ quiakxtakmakancani̱t la̱ cha̱tum pu̱huani̱ná̱ pusca̱t, huá xlacata aquit ni̱cxni cama akxtakajnán.”
7 Quanto ela se glorificou, e em delícias esteve, foi-lhe outro tanto de tormento e pranto; porque diz em seu coração: Estou assentada como rainha, e não sou viúva, e não verei o pranto.
8 Como snu̱n quilhlactlancán jaé pusca̱t huá xlacata huata aktum quilhtamacú li̱lactlahuacán acxni namín ixta̱kxtakajni, ixtatzíncsit y a̱stá̱n ixli̱ní̱n, porque chú laclhca̱ni̱t Quimpu̱chinacán Dios, xlá kalhí li̱tlihueke y chuná ama ma̱kantaxtí.
8 Portanto, num dia virão as suas pragas, a morte, e o pranto, e a fome; e será queimada no fogo; porque é forte o Senhor Deus que a julga.
9 Hua̱k reyes xala ca̱quilhtamacú tí tapá̱xqui̱lh ixkásat y tata̱tláhualh tala̱kalhí̱n jaé pusca̱t ta̱ma̱na tatasá acxni nata̱cxila a̱huatiyá jimajcú nahuán ní lhcuyuhuili̱cani̱t.
9 E os reis da terra, que fornicaram com ela, e viveram em delícias, a chorarão, e sobre ela prantearão, quando virem a fumaça do seu incêndio;
10 Yaj ta̱ma̱na tatalacatzuhuí caj xlacata ixtajicuacán acxni nata̱cxila ixcastigo jaé pusca̱t; a̱huatiyá natahuán:
10 Estando de longe pelo temor do seu tormento, dizendo: Ai! ai daquela grande cidade de Babilônia, aquela forte cidade! pois em uma hora veio o seu juízo.
11 Y na̱ chuná hua̱k sta̱naní̱n xala ca̱quilhtamacú na̱ ta̱ma̱na tatasá y natali̱lakaputzá la̱ta tú pa̱xtokni̱t amá pu̱latama̱n, porque chí ¿ticu ama ca̱maktama̱huá ixli̱sta̱tcán acxni natali̱mimpará?
11 E sobre ela choram e lamentam os mercadores da terra; porque ninguém mais compra as suas mercadorias:
12 Ti̱pa̱katzi lí̱sta̱t ixtacha̱ni̱t nac jaé ca̱chiquí̱n, oro, plata, tunu lacslipua chíhuix, perlas, na̱ chuná ti̱pa̱katzi xatlá̱n lháka̱t xla lino y xla seda y xati̱pa̱katzi colores, na̱ chuná xatu̱ta yá lacmu̱csún lhtacala xatachucún y lactzú li̱ca̱xtlahuán xla marfil, bronce, hierro y mármol.
12 Mercadorias de ouro, e de prata, e de pedras preciosas, e de pérolas, e de linho fino, e de púrpura, e de seda, e de escarlata; e toda a madeira odorífera, e todo o vaso de marfim, e todo o vaso de madeira preciosíssima, de bronze e de ferro, e de mármore;
13 Huí tí ixtalí̱n ixli̱sta̱tcán lacmu̱csún la̱ canela, la incienso, la mirra, perfumes, vino, aceite, harina y trigo, na̱ chuná huí tí ixtalí̱n quitzistancaní̱n la̱ hua̱cax, borregos, cahua̱yu, carros, na̱ ixtalí̱n xalí̱sta̱t cristianos ni̱ma ixca̱tama̱huacán xlacata caj chu̱ta naca̱ma̱scujucán.
13 E canela, e perfume, e mirra, e incenso, e vinho, e azeite, e flor de farinha, e trigo, e gado, e ovelhas; e cavalos, e carros, e corpos e almas de homens.
14 Pero chí amá sta̱naní̱n chuné natahuaní amá ca̱chiquí̱n:
14 E o fruto do desejo da tua alma foi-se de ti; e todas as coisas gostosas e excelentes se foram de ti, e não mais as acharás.
15 Y hua̱k tí ixtalakpaxia̱lhnán xapu̱lh jaé ca̱chiquí̱n tí ixtama̱lacnú ixli̱sta̱tcán aná y ricos tahua caj ixlacata, a̱huatiyá lakamákat natalacata̱yá porque natajicuán acxni nata̱cxila tú pa̱xtokni̱t amá ca̱chiquí̱n y la̱ta tatasama̱na y talacapa̱stacma̱na ixlatáma̱t
15 Os mercadores destas coisas, que dela se enriqueceram, estarão de longe, pelo temor do seu tormento, chorando e lamentando,
16 chuné tama̱na tahuán:
16 E dizendo: Ai, ai daquela grande cidade! que estava vestida de linho fino, de púrpura, de escarlata; e adornada com ouro e pedras preciosas e pérolas! porque numa hora foram assoladas tantas riquezas.
17 ¿Pero tucu li̱macuánilh porque caj la̱ ni̱tú hua̱k laclako̱lh ixtumi̱n y la̱ta tú li̱pa̱xáu ixkalhí?
17 E todo piloto, e todo o que navega em naus, e todo marinheiro, e todos os que negociam no mar se puseram de longe;
18 Y acxni tá̱cxilhli a̱huatiyá jimajcú ní lhcuyuhuili̱cani̱t amá lanca ca̱chiquí̱n, ta̱ktásalh y chuné tara̱huánilh:
18 E, vendo a fumaça do seu incêndio, clamaram, dizendo: Que cidade é semelhante a esta grande cidade?
19 Xlacán snu̱n talakapútzalh y tzúculh tatasá y tasaca tíyat y ta̱ctahuacá la̱ta ixtalaktasama amá ca̱chiquí̱n y chuné tara̱huánilh:
19 E lançaram pó sobre as suas cabeças, e clamaram, chorando, e lamentando, e dizendo: Ai, ai daquela grande cidade! na qual todos os que tinham naus no mar se enriqueceram em razão da sua opulência; porque numa hora foi assolada.
20 Pero chí tla̱n capa̱xahuátit hua̱k huixín tí ca̱lacsacni̱t Dios lapa̱nántit nac akapú̱n, hua̱k huixín tí ta̱latapá̱tit Cristo la̱ ixapóstoles y hua̱k huixín tí li̱chihui̱nani̱tántit ixtachihuí̱n Dios y lipa̱huántit, porque para ma̱xqui̱ca castigo jaé ca̱chiquí̱n qui̱taxtú Dios tancs ca̱tlahuanima taxokó̱n caj xlacata hua̱k ni̱ tla̱n tú ca̱tlahuanini̱tán jaé ca̱chiquí̱n.
20 Alegra-te sobre ela, ó céu, e vós, santos apóstolos e profetas; porque já Deus julgou a vossa causa quanto a ela.
21 Acxni minchá cha̱tum tlihueke ángel y sacli aktum snu̱n lanca chíhuix la̱ xla molino y lhken máca̱lh nac ixchúchut pupunú y chuné huá:
21 E um forte anjo levantou uma pedra como uma grande mó, e lançou-a no mar, dizendo: Com igual ímpeto será lançada babilônia, aquela grande cidade, e não será jamais achada.
22 Ya̱cxni ama̱ca kaxmatcán nac amá ca̱chiquí̱n la̱ li̱pa̱xahuacán ixtatli̱ncán tí tatlaka arpas, li̱skolh y trompetas; hua̱k amá ti̱pa̱katzi cha̱lhca̱tnaní̱n tí ixtatasí aná yaj natatasí; tziyancs ama tatu̱tá, yaj para xachíhuix molino ama acsa̱nán.
22 E em ti não se ouvirá mais a voz de harpistas, e de músicos, e de flautistas, e de trombeteiros, e nenhum artífice de arte alguma se achará mais em ti; e ruído de mó em ti não se ouvirá mais;
23 Na̱ chuná ni̱ ama̱ca acxilhcán ni̱ para akstum ixtaxkáket pu̱skon, ya̱cxni ama̱ca kaxmatcán tí natapa̱xahuá la̱ acxni chilij lama̱ca nac aktum pu̱tamakaxtokni. Y chuná pá̱xtokli ma̱squi xapu̱lh itsta̱naní̱n snu̱n laclanca ricos y lactali̱pa̱u lacchixcuhuí̱n nac ca̱quilhtamacú porque ixca̱kskahuí hua̱k pulatama̱n xala ca̱quilhtamacú xlacata na̱ natalakatí talaktzanká nac ixlatama̱tcán la̱ xlacán.
23 E luz de candeia não mais luzirá em ti, e voz de esposo e de esposa não mais em ti se ouvirá; porque os teus mercadores eram os grandes da terra; porque todas as nações foram enganadas pelas tuas feitiçarias.
24 Pero lákmilh ixcastigo porque jaé nac ca̱chiquí̱n tza̱lanani̱t ixkalhnicán lhu̱hua cristianos ni̱ma ca̱makni̱ca caj xlacata tali̱chihuí̱nalh ixtachihuí̱n Dios y tali̱pá̱hualh, pero xlá na̱ li̱n cuenta y nali̱ma̱xoko̱ní ixkalhnicán hua̱k ixcamán Dios tí ca̱makni̱cani̱t la̱ta ixli̱ti̱lanca ca̱quilhtamacú.
24 E nela se achou o sangue dos profetas, e dos santos, e de todos os que foram mortos na terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.