Apocalipse 10
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs VC
1 Y a̱stá̱n cacxilhpá la̱ cha̱tum tali̱pa̱u ángel ixlacta̱ctama akapú̱n, jaé ángel ixli̱tamaksuitni̱t aktum puclhni, ixlacán ixlakskoy la̱ lakaskoy chichiní y ixcha̱xpá̱n ixtatasí la̱ acxni lhcúya̱t li̱cuánit tacha̱ya̱huá, y ixtaxkáket nac ixakxa̱ka ixkalhí aktum cha̱macxcúlit.
1 Vi então outro anjo vigoroso descer do céu, revestido de uma nuvem e com o arco-íris em torno da cabeça. Seu rosto era como sol, e as suas pernas como colunas de fogo.
2 Nac ixmacán ixkalhí aktum talakaké̱n actzú la̱ xatasmilin libro y cácxilhli la̱ stucaj akspuntá̱yalh pupunú con ixpakca̱na, y xa̱tantu̱tu stucaj akspuntá̱yalh tíyat.
2 Segurava na mão um pequeno livro aberto. Pôs o pé direito sobre o mar, o esquerdo sobre a terra
3 Entonces aktásalh con hua̱k ixli̱pixlanca la̱ acxni tantum la̱páni̱t tasá; y la̱ aktásalh takáxmatli la̱ takalhti̱nanchá cha̱tujún ta̱ji̱ní̱n.
3 e começou a clamar em alta voz, como um leão que ruge. Quando clamou, os sete trovões ressoaram.
4 La̱ takalhti̱nanchá amá cha̱tujún ta̱ji̱ní̱n aquit lihua xacama tzoka tú cácxilhli y tú ckáxmatli, acxni quinta̱chihui̱nancanchá nac akapú̱n y chuné quihuanica:
4 Quando cessaram de falar, dispunha-me a escrever, mas ouvi uma voz do céu que dizia: Sela o que falaram os sete trovões e não o escrevas.
5 Amá ángel tí ixtu̱tá tantu̱tu nac ixakspú̱n pupunú y xa̱tantu̱tu ixakspú̱n tíyat pakáchixli ixpakapakca̱na nac akapú̱n
5 Então o anjo, que eu vira de pé sobre o mar e a terra, levantou a mão direita para o céu
6 y li̱quílhalh amá tí ni̱ kalhi̱ni̱t ixquilhtzúcut y siempre lama cani̱cxnihuá quilhtamacú, xlá tlahuani̱t akapú̱n, tíyat, pupunú y hua̱k la̱ta tú huí nac ca̱quilhtamacú, ma̱lácnu̱lh amá ángel xlacata yaj maka̱s ama kantaxtú ixtachihuí̱n.
6 e jurou por aquele que vive pelos séculos dos séculos, que criou o céu e tudo o que há nele, a terra e tudo o que ela contém, o mar e tudo o que encerra, que não haveria mais tempo;
7 Pues acxni nachá̱n quilhtamacú xlacata natlaka ixtrompeta ixli̱cha̱tujún ángel hua̱k kantaxtuni̱t nahuán la̱ta tú Dios laclhca̱ni̱t la̱ ixca̱ma̱cxcatzi̱ni̱ni̱t ixakchihui̱naní̱n ni̱ma ca̱huanicán profetas.
7 mas nos dias em que soasse a trombeta do sétimo anjo, se cumpriria o mistério de Deus, de acordo com a boa nova que confiou a seus servos, os profetas.
8 Tí amá xla̱huán ixquinta̱chihui̱nani̱t ixtachihuí̱n ixtaxtuni̱tanchá nac akapú̱n, quinta̱chihui̱nampá y chuné quihuánilh:
8 Então a voz que ouvi do céu falou-me de novo, e disse: Vai e toma o pequeno livro aberto da mão do anjo que está em pé sobre o mar e a terra.
9 Entonces aquit clákalh amá ángel y cmáksquilh amá libro ni̱ma ixchipani̱t, y xlá quihuánilh:
9 Fui eu, pois, ter com o anjo, dizendo-lhe que me desse o pequeno livro. E ele me disse: Toma e devora-o! Ele te será amargo nas entranhas, mas, na boca, doce como o mel.
10 Aquit cmáklhti̱lh amá libro y cualh. Xli̱cana saksi cquilhcátzi̱lh la̱ táxca̱t, pero tuncán a̱stá̱n xu̱n lako̱lh nac quimpá̱n.
10 Tomei então o pequeno livro da mão do anjo e o comi. De fato, em minha boca tinha a doçura do mel, mas depois de o ter comido, amargou-me nas entranhas.
11 Astá̱n quihuanica:
11 Então foi-me explicado: Urge que ainda profetizes de novo a numerosas nações, povos, línguas e reis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.