2 Coríntios 7

Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Li̱ta̱camán, para Dios quinca̱ma̱lacnu̱nini̱tán ama quinca̱ma̱xqui̱yá̱n quintapa̱xahua̱ncán, calacputzáu lakmakaná̱u tú ma̱laktzanké quimacnicán y quintalacapa̱stacnicán. Cali̱scujui Dios ixli̱hua̱k quinacujcán tí ma̱si̱ni̱t quinca̱lakalhamaná̱n.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo que contamina o corpo ou o espírito, tornando-nos cada vez mais santos porque tememos a Deus.
2 Li̱ta̱camán, ¿hua̱nchi ni̱ quila̱lakalhamaná̱u ca̱na actzú? Aquín ni̱tí cta̱ra̱slakni̱táu, ni̱tí cakskahuini̱táu, ni̱tí tú cmaklhti̱ni̱táu,
2 Peço-lhes que abram o coração para nós. Não prejudicamos ninguém, nem desencaminhamos ninguém, nem nos aproveitamos de ninguém.
3 ni̱ para cca̱li̱ya̱huamá̱n lacsnú̱n lani̱tántit porque ni̱ caj maktum cca̱huanini̱tán cca̱lakalhamaná̱n ixli̱hua̱k quinacú xlacata nacca̱makta̱yayá̱n y hasta cca̱lakni̱yá̱n para tamaclacasquiní.
3 Não digo isso para condená-los. Já lhes disse que vocês estão em nosso coração. Estamos juntos, seja para morrer, seja para viver.
4 Aquit cca̱li̱pa̱huaná̱n y cca̱li̱pa̱xahuayá̱n la̱ li̱pa̱huaná̱tit Jesús, y ma̱squi cakxtakajnán ctiyá li̱camama y tapa̱xahuá̱n acxni cca̱lacapa̱stacá̱n.
4 Tenho muita confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Vocês têm me encorajado grandemente e me proporcionado alegria, apesar de todas as nossas aflições.
5 La̱ta ctichá̱u nac Macedonia ni̱ lá cjaxni̱táu porque cani̱huá ni̱ quinca̱cxilhputuncaná̱n, quinca̱ta̱ra̱slakcaná̱n y quinacujcán snu̱n lakaputzá.
5 Quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso. Enfrentamos conflitos de todos os lados, com batalhas externas e temores internos.
6 Pero amá Dios tí ca̱ma̱xquí tapa̱xahuá̱n tí talakaputzá quinca̱ma̱lakacha̱nín quinta̱camcán Tito
6 Mas Deus, que conforta os desanimados, nos encorajou com a chegada de Tito.
7 y quinca̱makapa̱xahuán la̱ cha̱lh. Ma̱squi ma̱s quinca̱makapaxahuán acxni quinca̱huanín la̱ cuentájtit acxni ca̱lakpaxia̱lhnán, la̱ quila̱lacata̱stacá̱u xlacata nacana̱chá, la̱ quila̱li̱lakaputzayá̱u y li̱puhuaná̱tit tú cpa̱xtokni̱t. ¡Chí xli̱ca̱na cca̱li̱pa̱xahuayá̱n!
7 Sua presença foi uma alegria, como também o foi a notícia que ele nos trouxe do encorajamento que recebeu de vocês. Quando ele nos contou quanto desejam me ver, quanto lamentam o que aconteceu e quão dedicados são a mim, fiquei muito feliz!
8 Aquit snu̱n cli̱púhualh la̱ cca̱kahuanín nac xa̱ktum quincarta porque ccatzí la̱ cca̱ma̱lakaputzí̱n, pero chí yaj tú cli̱puhuán porque ma̱squi cca̱ma̱lakaputzí̱n laktzú quilhtamacú
8 Não me arrependo de ter enviado aquela carta severa, embora a princípio tenha lamentado a dor que ela lhes causou, ainda que por algum tempo.
9 ca̱makta̱yán nalakxta̱pali̱yá̱tit milatama̱tcán. Chí acxni clacapa̱staca tú cca̱huanín cpa̱xahuá pues huixín li̱lakaputzátit quintachihuí̱n y Dios ca̱cxilhlacachín nacmakta̱yayá̱n. Chí ccatzí xlacata quintakahua ca̱macuanín,
9 Agora, porém, alegro-me por tê-la enviado, não pela tristeza que causou, mas porque a dor os levou ao arrependimento. Foi o tipo de tristeza que Deus espera de seu povo, portanto não lhes causamos mal algum.
10 porque Dios ca̱cxilhlacachín amá tí tali̱lakaputzá tú ni̱ tla̱n tatlahuani̱t y ca̱makta̱yá natalakxta̱palí ixlatama̱tcán xlacata natataxtuní. Pero tí tali̱lakaputzá tú ni̱ tla̱n ca̱taxtúnilh la̱ ixtalaclhca̱ni̱t ama talaktzanká porque ni̱ tali̱puhuán ixtala̱kalhi̱ncán ni̱ma̱ takalhí ixlacatí̱n Dios.
10 Porque a tristeza que é da vontade de Deus conduz ao arrependimento e resulta em salvação. Não é uma tristeza que causa remorso. Mas a tristeza do mundo resulta em morte.
11 Huixín li̱lakaputzátit tú ixpa̱xtokni̱tántit y ca̱cxílhtit la̱ ca̱makta̱yán Dios. Ma̱squi ni̱ hua̱k li̱piná̱tit cuenta la̱ tzacá̱tnalh amá chixcú mi̱cstucán lacputzátit la̱ nata̱lacca̱xlayá̱tit, ca̱makasi̱tzí̱n, ca̱ma̱ma̱xaní̱n tú ixtlahuani̱t, quila̱kalasquiníu tú natlahuayá̱tit; pero ni̱ aklhu̱hua̱tnántit y ma̱xoko̱ní̱tit tú ixtlahuani̱t namá chixcú.
11 Vejam o que a tristeza que vem de Deus produziu em vocês! Trouxe dedicação, defesa de suas ações, indignação, temor, desejo de me ver, zelo e prontidão em punir a injustiça. Vocês mostraram que fizeram todo o necessário para corrigir a situação.
12 Aquit ni̱ cca̱ma̱lakacha̱nín amá carta xlacata nacma̱ma̱xaní tí tláhualh namá tala̱kalhí̱n o xlacata nacmakta̱yá tí tlahuanica namá tala̱kalhí̱n, aquit cca̱ma̱lakacha̱nín amá carta xlacata nacca̱li̱cxilá̱n para quila̱li̱pa̱huaná̱u y tlahuayá̱tit tú quima̱cxcatzí̱ni̱lh Dios nacca̱li̱ma̱paksi̱yá̱n.
12 Portanto, não lhes escrevi para falar de quem havia errado e de quem havia sido prejudicado, mas para que, diante de Deus, pudessem ver por si mesmos como são dedicados a nós.
13 Aquit cpa̱xáhualh acxni ccátzi̱lh la̱ quila̱kaxmatui y ma̱s cpa̱xáhualh porque Tito pa̱xcatcatzi̱niyá̱n la̱ makta̱yátit ni̱tú natzanka̱ní. ¡Snu̱n pa̱xahuá!
13 Fomos grandemente encorajados por isso. Além de nos sentirmos encorajados, ficamos particularmente contentes de ver Tito alegre porque todos vocês o receberam bem e o tranquilizaram.
14 Chí ccatzí ni̱ cakskáhuilh Tito acxni cuánilh huixín tla̱n catzi̱yá̱tit. Aquit siempre cca̱huanini̱tán tú xli̱ca̱na y chí na̱ xli̱ca̱na qui̱táxtulh la̱ cuánilh Tito xlacata cli̱pa̱xahuá milatama̱tcán.
14 Eu tinha dito a ele quanto me orgulhava de vocês, e vocês não me decepcionaram. Sempre lhes disse a verdade, e ficou provado que eu tinha razão ao elogiá-los!
15 Xlá ni̱ lá aktzonksuá la̱ ca̱li̱tlá̱n y li̱pa̱xáu maklhti̱nántit y kaxpáttit tú cca̱huanín. Tito snu̱n ca̱lakalhamaná̱n
15 Ele os estima ainda mais quando se lembra de como todos vocês lhe obedeceram e o receberam bem, com temor e profundo respeito.
16 y aquit ccatzí ni̱cxni ama quila̱li̱ma̱ma̱xani̱yá̱u cmilatama̱tcán.
16 Fico muito feliz por poder ter plena confiança em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.