2 Coríntios 1

Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Aquit Pablo tí Dios li̱makxtakni̱t nacli̱tanú ixapóstol Jesucristo tí nali̱chihui̱nán. Aquit quinta̱camcán Timoteo cca̱ma̱lakacha̱niyá̱n jaé carta hua̱k huixín li̱ta̱camán tí lakachixcuhui̱yá̱tit Dios nac Corinto, y na̱ chuná hua̱k tí ca̱lacsacni̱t Dios ixli̱ti̱lanca pu̱latama̱n Acaya.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, e a todos os irmãos santos que estão em toda a Acaia.
2 Quinti̱cucán Dios y Quimpu̱chinacán Jesucristo caca̱cxilhlacachá̱n y caca̱ma̱xquí̱n li̱pa̱xáu latáma̱t.
2 A vós, graça e paz da parte de Deus, nosso Pai, e da parte do Senhor Jesus Cristo!
3 Calakachixcuhuí̱u Dios Ixti̱cu Quimpu̱chinacán Jesucristo. Xlá Quinti̱cucán tí quinca̱pa̱xqui̱yá̱n, quiDioscán tí quinca̱ma̱xqui̱yá̱n li̱camama.
3 Bendito seja Deus, o Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, Deus de toda a consolação,
4 Dios quinca̱ma̱camajá̱n acxni akxtakajnaná̱u xlacata na̱ tla̱n naca̱ma̱camajá̱u tí ta̱kxtakajnán. Dios lacasquín caca̱lakalhamáu namá cristianos na̱ chuná la̱ xlá quinca̱lakalhamani̱tán.
4 que nos conforta em todas as nossas tribulações, para que, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus, possamos consolar os que estão em qualquer angústia!
5 Aquín snu̱n cakxtakajnani̱táu caj ixlacata Cristo, pero na̱ caj ixlacata Cristo Dios quinca̱ma̱xqui̱ni̱tán li̱camama.
5 Com efeito, à medida que em nós crescem os sofrimentos de Cristo, crescem também por Cristo as nossas consolações.
6 Ni̱ caj maktum cakxtakajnani̱táu xlacata nacca̱ma̱xqui̱yá̱n li̱camama y nacca̱huaniyá̱n la̱ nataxtuniyá̱tit. Para Dios quinca̱ma̱xqui̱yá̱n li̱camama, aquín na̱ tla̱n cca̱ma̱xqui̱yá̱n li̱camama. Chuná huixín tla̱n nata̱layá̱tit minta̱kxtakajnicán na̱ chuná la̱ aquín cpa̱ti̱ni̱táu.
6 Se, pois, somos atribulados, é para vossa consolação e salvação. Se somos consolados, é para vossa consolação, a qual se efetua em vós pela paciência em tolerar os sofrimentos que nós mesmos suportamos.
7 Aquín snu̱n cli̱pa̱xahuayá̱u milacatacán porque ccatzi̱yá̱u para ta̱layá̱tit minta̱kxtakajnicán la̱ aquín, Dios ama ca̱cxilhlacacha̱ná̱n ca̱ma̱xqui̱yá̱n li̱camama la̱ quinca̱ma̱xqui̱ni̱tán aquín.
7 A nossa esperança a respeito de vós é firme: sabemos que, como sois companheiros das nossas aflições, assim também o sereis da nossa consolação.
8 Li̱ta̱camán, clacasquín cacatzí̱tit la̱ cakxtakajnáu nac pu̱latama̱n Asia. Dios li̱mákxtakli lhu̱hua tú caquinca̱tlahuanicán, a̱takalán cpa̱tí̱u hasta xacpuhuaná̱u aná ixama qui̱ta̱yá quili̱stacnicán.
8 Não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia. Fomos maltratados ali desmedidamente, além das nossas forças, a ponto de termos perdido a esperança de sair com vida.
9 Aquín xacpuhuanáu ixquinca̱li̱lhca̱cani̱tán nacni̱yá̱u y masqui clacputzáu la̱ nactaxtuniyá̱u qui̱cstucán ni̱ lá tú ctlahuáu. Pero chuná jaé cli̱stacta̱yáu nacli̱pa̱huaná̱u Dios tí tla̱n ca̱ma̱lacastacuaní ni̱n nac ca̱li̱ní̱n.
9 Sentíamos dentro de nós mesmos a sentença de morte, para que aprendêssemos a pôr a nossa confiança não em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Dios quinca̱lakma̱xtún ixmacancán namá tí quinca̱makni̱putuná̱n y quinca̱lakma̱xtumá̱n nahuán. Amá tí cli̱pa̱huani̱táu naquinca̱cxilhlacachiná̱n quinca̱lakma̱xtuyá̱n.
10 Ele nos livrou e nos livrará de tamanhos perigos de morte. Sim, esperamos que ainda nos livrará
11 Pero ni̱ cali̱makxtáktit quila̱li̱kalhtahuakayá̱u, y para ma̱s lhu̱hua cristianos quinca̱li̱kalhtahuakayán ixlacatí̱n Dios ma̱s lhu̱hua cristianos ama tapa̱xcatcatzi̱ní Dios acxni natacatzí la̱ xlá quinca̱maktakalhni̱tán.
11 se nos ajudardes também vós com orações em nossa intenção. Assim esta graça, obtida por intervenção de muitas pessoas, lhes será ocasião de agradecer a Deus a nosso respeito.
12 Aquín cpa̱xahuayá̱u ni̱tú cliakatuyuná̱u porque ccatzi̱yá̱u tancs clatama̱ni̱táu, ni̱tú ctlahuani̱táu tú nacli̱ma̱xananá̱u ca̱quilhtamacú y huixín tla̱n ma̱luloká̱tit. Dios quinca̱cxilhlacachini̱tán tancs naclatama̱yá̱u, ni̱ qui̱cstucán cma̱ta̱xtucni̱táu talacapa̱stacni la̱ naclatama̱yá̱u.
12 A razão da nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência de que, no mundo e particularmente entre vós, temos agido com santidade e sinceridade diante de Deus, não conforme o espírito de sabedoria do mundo, mas com o socorro da graça de Deus.
13 Aquit ni̱ cma̱tze̱kni̱t quintalacapa̱stacni nac carta cca̱huanini̱tán tú huixín tla̱n ma̱kachakxi̱yá̱tit.
13 Em verdade, não vos queremos dizer coisa alguma diferente da que ledes em nossas cartas, e que compreendeis. E espero que reconheçais até o fim,
14 Aquit ccatzí ni̱ aktzonksuani̱tántit la̱ cca̱li̱scujni̱tán ixli̱hua̱k quinacú xlacata tla̱n naquila̱li̱pa̱xahuayá̱u na̱ chuná la̱ nacca̱li̱pa̱xahuayá̱n aquit acxni namín ixli̱maktuy Quimpu̱chinacán Jesús.
14 como aliás já o tendes em parte reconhecido, que nós somos a vossa glória, exatamente como vós sereis a nossa, no dia do Senhor Jesus.
15 Aquit ccatzí hua̱k quila̱li̱pa̱huaná̱u, huá pu̱la cli̱láclhca̱lh nacca̱lakpaxia̱lhnaná̱n ixli̱maktuy nac Corinto, xlacata maktuy nala̱makapa̱xahuayá̱u.
15 Foi nesta persuasão que eu resolvera primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis uma dupla alegria:
16 Aquit xacama ca̱ti̱laktaxtuyá̱n acxni nacán nac Macedonia y acxni xactitáspitli xacama̱pá ti̱taxtú xlacata huixín ixquintila̱makta̱yáu nacchá̱n nac Judea.
16 eu passaria por vós ao dirigir-me à Macedônia e, ao voltar da Macedônia, iria novamente visitar-vos e de lá seria por vós conduzido até a Judéia.
17 Pero como ni̱ canchá huixín tla̱n puhuaná̱tit chu̱ta ckalhkamá̱nalh o cca̱makslihuékelh namá cristianos tí tahuán “tla̱n” ma̱squi tacatzí ni̱ ama tama̱kantaxtí ixtachihui̱ncán.
17 Formando este plano, terei usado de leviandade? Ou são puramente humanas as resoluções que tomo, de modo que haja em mim o sim e depois o não?
18 Pero Dios catzí xlacata aquín ni̱ cca̱makslihuekeyá̱u namá cristianos tí tahuán “tla̱n” y ni̱ tama̱kantaxtí ixtachihui̱ncán.
18 Deus é testemunha de que quando vos dirijo a palavra, não existe um sim e depois um não.
19 Aquit, Silvano y Timoteo cca̱li̱ta̱chihui̱nán Jesúcristo Ixkahuasa Dios y Jesucristo ni̱cxni ma̱lacnú tú catzí ni̱ ama ma̱kantaxtí. Tú ma̱lacnú xli̱ca̱na
19 O Filho de Deus, Jesus Cristo, que nós, Silvano, Timóteo e eu, vos temos anunciado, não foi sim e depois não, mas sempre foi sim.
20 pues xlá ma̱kantáxti̱lh la̱ta tú ma̱lácnu̱lh Dios, huá xlacata tla̱n li̱huaná̱u “Amén” o “Chú calalh” acxni lakachixcuhui̱yá̱u Dios porque catzi̱yá̱u Cristo hua̱k ma̱kantaxtí.
20 Porque todas as promessas de Deus são sim em Jesus. Por isso, é por ele que nós dizemos Amém à glória de Deus.
21 Pi̱huá jaé Dios tí hua̱k ma̱kantaxtí, ma̱tancsani̱t quintapuhua̱ncán nali̱pa̱huaná̱u Jesús y quinca̱ma̱tunujni̱tán nali̱scujá̱u.
21 Ora, quem nos confirma a nós e a vós em Cristo, e nos consagrou, é Deus.
22 Dios quinca̱ma̱xqui̱ni̱tán Espíritu Santo xlacata nakalhi̱yá̱u la̱ aktum sello y naquinca̱li̱lakapascaná̱n li̱tapaksi̱yá̱u Dios, y xlá na̱ milh latamá nac quinacujcán xlacata namaklhcatziyá̱u tziná amá lanca tapa̱xahuá̱n ni̱ma̱ quincali̱kalhi̱má̱n nac akapú̱n.
22 Ele nos marcou com o seu selo e deu aos nossos corações o penhor do Espírito.
23 Aquit cli̱quilhán Dios xlacata nacatzi̱yá̱tit ni̱ cakskahuinán, aquit ni̱ camputuni̱tanchá porque ni̱ cca̱lacaquilhni̱putuná̱n.
23 Invoco a Deus por testemunha: juro por minha vida que foi para vos poupar que não voltei a Corinto.
24 Pues Dios quinca̱ma̱lakacha̱ni̱tán nacca̱makapa̱xahuayá̱u tí tali̱pa̱huán, ni̱ tipuhuaná̱tit camá̱n ca̱kahuaniyá̱n porque ni̱ li̱pa̱huaná̱tit Jesús. Tó, pues huixín tancs li̱pa̱huaná̱tit pero ccatzí aklhu̱hua̱tnampa̱nántit, y para cca̱kahuaniyá̱n ma̱s camá̱n ca̱ma̱lakaputzi̱yá̱n.
24 Não porque pretendamos dominar sobre a vossa fé. Queremos apenas contribuir para a vossa alegria, porque, quanto à fé, estais firmes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.