2 Coríntios 1

Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Aquit Pablo tí Dios li̱makxtakni̱t nacli̱tanú ixapóstol Jesucristo tí nali̱chihui̱nán. Aquit quinta̱camcán Timoteo cca̱ma̱lakacha̱niyá̱n jaé carta hua̱k huixín li̱ta̱camán tí lakachixcuhui̱yá̱tit Dios nac Corinto, y na̱ chuná hua̱k tí ca̱lacsacni̱t Dios ixli̱ti̱lanca pu̱latama̱n Acaya.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia:
2 Quinti̱cucán Dios y Quimpu̱chinacán Jesucristo caca̱cxilhlacachá̱n y caca̱ma̱xquí̱n li̱pa̱xáu latáma̱t.
2 graça a vós e paz, da parte de Deus, nosso Pai, e da do Senhor Jesus Cristo.
3 Calakachixcuhuí̱u Dios Ixti̱cu Quimpu̱chinacán Jesucristo. Xlá Quinti̱cucán tí quinca̱pa̱xqui̱yá̱n, quiDioscán tí quinca̱ma̱xqui̱yá̱n li̱camama.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias e o Deus de toda consolação,
4 Dios quinca̱ma̱camajá̱n acxni akxtakajnaná̱u xlacata na̱ tla̱n naca̱ma̱camajá̱u tí ta̱kxtakajnán. Dios lacasquín caca̱lakalhamáu namá cristianos na̱ chuná la̱ xlá quinca̱lakalhamani̱tán.
4 que nos consola em toda a nossa tribulação, para que também possamos consolar os que estiverem em alguma tribulação, com a consolação com que nós mesmos somos consolados de Deus.
5 Aquín snu̱n cakxtakajnani̱táu caj ixlacata Cristo, pero na̱ caj ixlacata Cristo Dios quinca̱ma̱xqui̱ni̱tán li̱camama.
5 Porque, como as aflições de Cristo são abundantes em nós, assim também a nossa consolação sobeja por meio de Cristo.
6 Ni̱ caj maktum cakxtakajnani̱táu xlacata nacca̱ma̱xqui̱yá̱n li̱camama y nacca̱huaniyá̱n la̱ nataxtuniyá̱tit. Para Dios quinca̱ma̱xqui̱yá̱n li̱camama, aquín na̱ tla̱n cca̱ma̱xqui̱yá̱n li̱camama. Chuná huixín tla̱n nata̱layá̱tit minta̱kxtakajnicán na̱ chuná la̱ aquín cpa̱ti̱ni̱táu.
6 Mas, se somos atribulados, é para vossa consolação e salvação; ou, se somos consolados, para vossa consolação é, a qual se opera, suportando com paciência as mesmas aflições que nós também padecemos.
7 Aquín snu̱n cli̱pa̱xahuayá̱u milacatacán porque ccatzi̱yá̱u para ta̱layá̱tit minta̱kxtakajnicán la̱ aquín, Dios ama ca̱cxilhlacacha̱ná̱n ca̱ma̱xqui̱yá̱n li̱camama la̱ quinca̱ma̱xqui̱ni̱tán aquín.
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que, como sois participantes das aflições, assim o sereis também da consolação.
8 Li̱ta̱camán, clacasquín cacatzí̱tit la̱ cakxtakajnáu nac pu̱latama̱n Asia. Dios li̱mákxtakli lhu̱hua tú caquinca̱tlahuanicán, a̱takalán cpa̱tí̱u hasta xacpuhuaná̱u aná ixama qui̱ta̱yá quili̱stacnicán.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia, pois que fomos sobremaneira agravados mais do que podíamos suportar, de modo tal que até da vida desesperamos.
9 Aquín xacpuhuanáu ixquinca̱li̱lhca̱cani̱tán nacni̱yá̱u y masqui clacputzáu la̱ nactaxtuniyá̱u qui̱cstucán ni̱ lá tú ctlahuáu. Pero chuná jaé cli̱stacta̱yáu nacli̱pa̱huaná̱u Dios tí tla̱n ca̱ma̱lacastacuaní ni̱n nac ca̱li̱ní̱n.
9 Mas já em nós mesmos tínhamos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos;
10 Dios quinca̱lakma̱xtún ixmacancán namá tí quinca̱makni̱putuná̱n y quinca̱lakma̱xtumá̱n nahuán. Amá tí cli̱pa̱huani̱táu naquinca̱cxilhlacachiná̱n quinca̱lakma̱xtuyá̱n.
10 o qual nos livrou de tão grande morte e livrará; em quem esperamos que também nos livrará ainda,
11 Pero ni̱ cali̱makxtáktit quila̱li̱kalhtahuakayá̱u, y para ma̱s lhu̱hua cristianos quinca̱li̱kalhtahuakayán ixlacatí̱n Dios ma̱s lhu̱hua cristianos ama tapa̱xcatcatzi̱ní Dios acxni natacatzí la̱ xlá quinca̱maktakalhni̱tán.
11 ajudando-nos também vós, com orações por nós, para que, pela mercê que por muitas pessoas nos foi feita, por muitas também sejam dadas graças a nosso respeito.
12 Aquín cpa̱xahuayá̱u ni̱tú cliakatuyuná̱u porque ccatzi̱yá̱u tancs clatama̱ni̱táu, ni̱tú ctlahuani̱táu tú nacli̱ma̱xananá̱u ca̱quilhtamacú y huixín tla̱n ma̱luloká̱tit. Dios quinca̱cxilhlacachini̱tán tancs naclatama̱yá̱u, ni̱ qui̱cstucán cma̱ta̱xtucni̱táu talacapa̱stacni la̱ naclatama̱yá̱u.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que, com simplicidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria carnal, mas na graça de Deus, temos vivido no mundo e maiormente convosco.
13 Aquit ni̱ cma̱tze̱kni̱t quintalacapa̱stacni nac carta cca̱huanini̱tán tú huixín tla̱n ma̱kachakxi̱yá̱tit.
13 Porque nenhumas outras coisas vos escrevemos, senão as que já sabeis ou também reconheceis; e espero que também até ao fim as reconhecereis,
14 Aquit ccatzí ni̱ aktzonksuani̱tántit la̱ cca̱li̱scujni̱tán ixli̱hua̱k quinacú xlacata tla̱n naquila̱li̱pa̱xahuayá̱u na̱ chuná la̱ nacca̱li̱pa̱xahuayá̱n aquit acxni namín ixli̱maktuy Quimpu̱chinacán Jesús.
14 como também já em parte reconhecestes em nós, que somos a vossa glória, como também vós sereis a nossa no Dia do Senhor Jesus.
15 Aquit ccatzí hua̱k quila̱li̱pa̱huaná̱u, huá pu̱la cli̱láclhca̱lh nacca̱lakpaxia̱lhnaná̱n ixli̱maktuy nac Corinto, xlacata maktuy nala̱makapa̱xahuayá̱u.
15 E, com essa confiança, quis primeiro ir ter convosco, para que tivésseis uma segunda graça;
16 Aquit xacama ca̱ti̱laktaxtuyá̱n acxni nacán nac Macedonia y acxni xactitáspitli xacama̱pá ti̱taxtú xlacata huixín ixquintila̱makta̱yáu nacchá̱n nac Judea.
16 e por vós passar à Macedônia, e da Macedônia ir outra vez ter convosco, e ser guiado por vós à Judeia.
17 Pero como ni̱ canchá huixín tla̱n puhuaná̱tit chu̱ta ckalhkamá̱nalh o cca̱makslihuékelh namá cristianos tí tahuán “tla̱n” ma̱squi tacatzí ni̱ ama tama̱kantaxtí ixtachihui̱ncán.
17 E, deliberando isso, usei, porventura, de leviandade? Ou o que delibero, o delibero segundo a carne, para que haja em mim sim, sim e não, não?
18 Pero Dios catzí xlacata aquín ni̱ cca̱makslihuekeyá̱u namá cristianos tí tahuán “tla̱n” y ni̱ tama̱kantaxtí ixtachihui̱ncán.
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
19 Aquit, Silvano y Timoteo cca̱li̱ta̱chihui̱nán Jesúcristo Ixkahuasa Dios y Jesucristo ni̱cxni ma̱lacnú tú catzí ni̱ ama ma̱kantaxtí. Tú ma̱lacnú xli̱ca̱na
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que entre vós foi pregado por nós, isto é, por mim, e Silvano, e Timóteo, não foi sim e não; mas nele houve sim.
20 pues xlá ma̱kantáxti̱lh la̱ta tú ma̱lácnu̱lh Dios, huá xlacata tla̱n li̱huaná̱u “Amén” o “Chú calalh” acxni lakachixcuhui̱yá̱u Dios porque catzi̱yá̱u Cristo hua̱k ma̱kantaxtí.
20 Porque todas quantas promessas há de Deus são nele sim; e por ele o Amém, para glória de Deus, por nós.
21 Pi̱huá jaé Dios tí hua̱k ma̱kantaxtí, ma̱tancsani̱t quintapuhua̱ncán nali̱pa̱huaná̱u Jesús y quinca̱ma̱tunujni̱tán nali̱scujá̱u.
21 Mas o que nos confirma convosco em Cristo e o que nos ungiu é Deus,
22 Dios quinca̱ma̱xqui̱ni̱tán Espíritu Santo xlacata nakalhi̱yá̱u la̱ aktum sello y naquinca̱li̱lakapascaná̱n li̱tapaksi̱yá̱u Dios, y xlá na̱ milh latamá nac quinacujcán xlacata namaklhcatziyá̱u tziná amá lanca tapa̱xahuá̱n ni̱ma̱ quincali̱kalhi̱má̱n nac akapú̱n.
22 o qual também nos selou e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23 Aquit cli̱quilhán Dios xlacata nacatzi̱yá̱tit ni̱ cakskahuinán, aquit ni̱ camputuni̱tanchá porque ni̱ cca̱lacaquilhni̱putuná̱n.
23 Invoco, porém, a Deus por testemunha sobre a minha alma, que, para vos poupar, não tenho até agora ido a Corinto;
24 Pues Dios quinca̱ma̱lakacha̱ni̱tán nacca̱makapa̱xahuayá̱u tí tali̱pa̱huán, ni̱ tipuhuaná̱tit camá̱n ca̱kahuaniyá̱n porque ni̱ li̱pa̱huaná̱tit Jesús. Tó, pues huixín tancs li̱pa̱huaná̱tit pero ccatzí aklhu̱hua̱tnampa̱nántit, y para cca̱kahuaniyá̱n ma̱s camá̱n ca̱ma̱lakaputzi̱yá̱n.
24 não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas porque somos cooperadores de vosso gozo; porque pela fé estais em pé.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.