1 Tessalonicenses 2

Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Li̱ta̱camán, huixín catzi̱yá̱tit xlacata acxni cca̱lakpaxia̱lhnán ni̱ chu̱ta cqui̱lachá̱u,
1 Irmãos, vocês mesmos sabem que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 porque ma̱squi ixquinca̱ma̱kxtakajni̱cani̱tán ixquinca̱ta̱ra̱slakcani̱tán nac Filipos, Dios quinca̱makta̱yán y ctiyáu li̱camama cca̱li̱ta̱chihui̱naná̱n Cristo nac minca̱chiquí̱ncán ma̱squi ni̱ quinca̱tzanka̱nín tí ni̱ ixquinca̱cxilhputuná̱n.
2 Apesar de termos sido maltratados e insultados em Filipos, como vocês sabem, com a ajuda de nosso Deus tivemos coragem de anunciar-lhes o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Acxni cca̱ta̱chihui̱nán aquin ni̱ xacaktzanka̱ni̱táu, ni̱ para tú tze̱k xacca̱makputzamá̱n, ni̱ para clacputzáu nacca̱kskahuiyá̱n.
3 Pois nossa exortação não tem origem no erro nem em motivos impuros, nem temos intenção de enganá-los;
4 Chá tancs cca̱huanín la̱ nataxtuniyá̱tit porque Dios chú quinca̱li̱ma̱paksí̱n, xa̱huá aquín ni̱ ctzaksayá̱u ctalacatla̱ni̱yá̱u ixlacati̱ncán cristianos, aquín ctalacatla̱ni̱putuná̱u ixlacatí̱n Dios tí catzí la̱ta tú lacpuhuaná̱u.
4 pelo contrário, como homens aprovados por Deus, a ponto de nos ter sido confiado por ele o evangelho, não falamos para agradar a pessoas, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Huixín catzi̱yá̱tit xlacata aquín ni̱cxni cca̱li̱ma̱lacatla̱ni̱ni̱tán laclá̱n tachihuí̱n y Dios catzí xlacata ni̱cxni clacputzani̱táu la̱ nacca̱maksquiná̱n tumi̱n,
5 Vocês bem sabem a nossa linguagem nunca foi de bajulação nem de pretexto para ganância; Deus é testemunha.
6 ni̱ para clacputzáu caquinca̱li̱pa̱huán cristianos, ni̱ para huixín, ni̱ para tunuj cristianos, y ma̱squi tla̱n xactimaclacasquíu quili̱ma̱paksi̱ncán ni̱ma̱ quinca̱ma̱xqui̱ni̱tán Cristo,
6 Nem buscamos reconhecimento humano, quer de vocês quer de outros.
7 pero aquín chá cca̱sipa̱cxilhni la̱ cha̱tum koka̱ná tí ca̱lakalhamán lactzú ixcamán.
7 Embora, como apóstolos de Cristo, pudéssemos ter sido um peso, tornamo-nos bondosos entre vocês, como uma mãe que cuida dos próprios filhos.
8 Li̱ta̱camán, aquín cca̱ma̱xquí̱n tachihuí̱n la̱ nataxtuniyá̱tit, pero na̱ tla̱n xacmacama̱stá̱u quili̱stacnicán la̱ta cca̱lakalhamaná̱n porque snu̱n cca̱pa̱xqui̱yá̱n huixín.
8 Sentindo, assim, tanta afeição por vocês, decidimos dar-lhes não somente o evangelho de Deus, mas também a nossa própria vida, porque vocês se tornaram muito amados por nós.
9 Huixín lacapa̱stacá̱tit la̱ cliakxtakajnáu quintahuajcán nac mimpu̱latama̱ncán, ca̱cuhuiní y ca̱tzisní cscujui xlacata ni̱tí napuhuán chu̱ta cua̱yama̱náu acxni cca̱li̱ta̱chihui̱nán Cristo.
9 Irmãos, certamente vocês se lembram do nosso trabalho esgotante e da nossa fadiga; trabalhamos noite e dia para não sermos pesados a ninguém, enquanto lhes pregávamos o evangelho de Deus.
10 Huixín y Dios catzí ni̱tú quinkasatcán, tancs clama̱náu, y ni̱tú tú cli̱ma̱xananá̱u ixlacati̱ncán tí tali̱pa̱huán Cristo.
10 Tanto vocês como Deus são testemunhas de como nos portamos de maneira santa, justa e irrepreensível entre vocês, os que crêem.
11 Aquín la̱ cha̱tum xati̱cú ca̱ta̱lá ixcamán cca̱ma̱xqui̱ni̱tán li̱camama,
11 Pois vocês sabem que tratamos cada um como um pai trata seus filhos,
12 cca̱ta̱chihui̱nani̱tán ca̱li̱tlá̱n y cca̱kastacya̱huani̱tán calakachixcuhuí̱tit Dios nac milatama̱tcán la̱ ca̱mini̱ní natalatamá aquín tí quinca̱lacsacni̱tán natanu̱yá̱u nac ixtapáksi̱t xlacata nali̱pa̱xahuayá̱u tú ma̱lacnu̱ni̱t.
12 exortando, consolando e dando testemunho, para que vocês vivam de maneira digna de Deus, que os chamou para o seu Reino e glória.
13 Li̱ta̱camán, aquín siempre cpa̱xcatcatzi̱niyá̱u Dios la̱ huixín ca̱najlátit ixtachihuí̱n. Huixín ni̱ aklhu̱hua̱tnántit puhuaná̱tit aquín xaclacsacxtuni̱táu tú xacli̱chihui̱naná̱u, sino que ca̱najlátit xlacata ixtachihuí̱n Dios xacca̱ma̱si̱nimá̱n. Y xli̱ca̱na jaé ixtachihuí̱n Dios ca̱makta̱yá tí tali̱pa̱huán.
13 Também agradecemos a Deus sem cessar, pois, ao receberem de nossa parte a palavra de Deus, vocês a aceitaram não como palavra de homens, mas segundo verdadeiramente é, como palavra de Deus, que atua com eficácia em vocês, os que crêem.
14 Li̱ta̱camán, huixín ni̱ ca̱cxilhputuná̱n lhu̱hua minta̱pakanatcán y ca̱ma̱kxtakajni̱ni̱tán na̱ chuná la̱ tapá̱xtokli lhu̱hua judíos tí tali̱pa̱huán Jesús nac Judea pi̱huá ixta̱pakanatcán ca̱ma̱kxtakájni̱lh.
14 Porque vocês, irmãos, tornaram-se imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia. Vocês sofreram da parte dos seus próprios conterrâneos as mesmas coisas que aquelas igrejas sofreram da parte dos judeus,
15 Pi̱huá namá judíos xla̱huán tamákni̱lh profetas, a̱stá̱n Quimpu̱chinacán Jesús, y aquín na̱ quinca̱si̱tzi̱niyá̱n. Xlacán tata̱ra̱lacata̱qui̱ma̱na Dios, ni̱ talacasquín caca̱ta̱talakxtúmi̱lh xa̱makapitzi cristianos.
15 que mataram o Senhor Jesus e os profetas, e também nos perseguiram. Eles desagradam a Deus e são hostis a todos,
16 Ni̱ tama̱tla̱ní caca̱li̱ta̱chihui̱nanca Cristo tí ni̱ judíos xlacata na̱ natataxtuní. Pero ixacstucán tama̱kstokma̱na ixtala̱kalhi̱ncán porque tamakasi̱tzi̱ma̱na Dios y ama ca̱ma̱lakacha̱ní ixcastigojcán.
16 esforçando-se para nos impedir que falemos aos gentios, e estes sejam salvos. Dessa forma, vão sempre completando a medida dos seus pecados. Sobre eles, finalmente, veio a ira.
17 Li̱ta̱camán, chí ni̱ cca̱cxilhmá̱n pero cca̱cxilhlacacha̱ná̱n. ¡Quinacú ca̱li̱puhuaná̱n y clacasquín stuj xaccha̱lh xlacata nacca̱cxilá̱n!
17 Nós, porém, irmãos, privados da companhia de vocês por breve tempo, em pessoa, mas não no coração, esforçamo-nos ainda mais para vê-los pessoalmente, pela saudade que temos de vocês.
18 Pero ni̱ caj maktum acxni ctzáksalh cca̱lakana̱chá̱n, y xa̱makapitzi la̱mpara na̱ ixta̱mputún, tlajaná lacpútzalh naquinca̱pa̱xtoká̱n tú ni̱ tla̱n xlacata ni̱ nacana̱chá̱u.
18 Quisemos visitá-los. Eu mesmo, Paulo o quis, e não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 Chí cca̱huaniyá̱n acxni namín Quimpu̱chinacán Jesucristo tla̱n nacca̱macama̱sta̱yá̱n ixmacán porque huixín cca̱li̱scujni̱tán, huixín cca̱li̱pa̱xahuani̱tán, y milacatacán camá̱n li̱lactlancaná̱u naquinca̱ma̱xqui̱caná̱n quintaxoko̱ncán.
19 Pois quem é a nossa esperança, alegria ou coroa em que nos gloriamos perante o Senhor Jesus na sua vinda? Não são vocês?
20 Huixín namá tí quinca̱ma̱camajá̱n ni̱ nactatlaji̱yá̱u y nac pa̱xahuayá̱u.
20 De fato, vocês são a nossa glória e a nossa alegria.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.