1 Tessalonicenses 2
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs ARIB
1 Li̱ta̱camán, huixín catzi̱yá̱tit xlacata acxni cca̱lakpaxia̱lhnán ni̱ chu̱ta cqui̱lachá̱u,
1 Porque vós mesmos sabeis, irmãos, que a nossa entrada entre vós não foi vã;
2 porque ma̱squi ixquinca̱ma̱kxtakajni̱cani̱tán ixquinca̱ta̱ra̱slakcani̱tán nac Filipos, Dios quinca̱makta̱yán y ctiyáu li̱camama cca̱li̱ta̱chihui̱naná̱n Cristo nac minca̱chiquí̱ncán ma̱squi ni̱ quinca̱tzanka̱nín tí ni̱ ixquinca̱cxilhputuná̱n.
2 mas, havendo anteriormente padecido e sido maltratados em Filipos, como sabeis, tivemos a confiança em nosso Deus para vos falar o evangelho de Deus em meio de grande combate.
3 Acxni cca̱ta̱chihui̱nán aquin ni̱ xacaktzanka̱ni̱táu, ni̱ para tú tze̱k xacca̱makputzamá̱n, ni̱ para clacputzáu nacca̱kskahuiyá̱n.
3 Porque a nossa exortação não procede de erro, nem de imundícia, nem é feita com dolo;
4 Chá tancs cca̱huanín la̱ nataxtuniyá̱tit porque Dios chú quinca̱li̱ma̱paksí̱n, xa̱huá aquín ni̱ ctzaksayá̱u ctalacatla̱ni̱yá̱u ixlacati̱ncán cristianos, aquín ctalacatla̱ni̱putuná̱u ixlacatí̱n Dios tí catzí la̱ta tú lacpuhuaná̱u.
4 mas, assim como fomos aprovados por Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não para agradar aos homens, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Huixín catzi̱yá̱tit xlacata aquín ni̱cxni cca̱li̱ma̱lacatla̱ni̱ni̱tán laclá̱n tachihuí̱n y Dios catzí xlacata ni̱cxni clacputzani̱táu la̱ nacca̱maksquiná̱n tumi̱n,
5 Pois, nunca usamos de palavras lisonjeiras, como sabeis, nem agimos com intuitos gananciosos. Deus é testemunha,
6 ni̱ para clacputzáu caquinca̱li̱pa̱huán cristianos, ni̱ para huixín, ni̱ para tunuj cristianos, y ma̱squi tla̱n xactimaclacasquíu quili̱ma̱paksi̱ncán ni̱ma̱ quinca̱ma̱xqui̱ni̱tán Cristo,
6 nem buscamos glória de homens, quer de vós, quer de outros, embora pudéssemos, como apóstolos de Cristo, ser-vos pesados;
7 pero aquín chá cca̱sipa̱cxilhni la̱ cha̱tum koka̱ná tí ca̱lakalhamán lactzú ixcamán.
7 antes nos apresentamos brandos entre vós, qual ama que acaricia seus próprios filhos.
8 Li̱ta̱camán, aquín cca̱ma̱xquí̱n tachihuí̱n la̱ nataxtuniyá̱tit, pero na̱ tla̱n xacmacama̱stá̱u quili̱stacnicán la̱ta cca̱lakalhamaná̱n porque snu̱n cca̱pa̱xqui̱yá̱n huixín.
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade desejávamos comunicar-vos não somente o evangelho de Deus, mas ainda as nossas próprias almas; porquanto vos tornastes muito amados de nós.
9 Huixín lacapa̱stacá̱tit la̱ cliakxtakajnáu quintahuajcán nac mimpu̱latama̱ncán, ca̱cuhuiní y ca̱tzisní cscujui xlacata ni̱tí napuhuán chu̱ta cua̱yama̱náu acxni cca̱li̱ta̱chihui̱nán Cristo.
9 Porque vos lembrais, irmãos, do nosso labor e fadiga; pois, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Huixín y Dios catzí ni̱tú quinkasatcán, tancs clama̱náu, y ni̱tú tú cli̱ma̱xananá̱u ixlacati̱ncán tí tali̱pa̱huán Cristo.
10 Vós e Deus sois testemunhas de quão santa e irrepreensivelmente nos portamos para convosco que credes;
11 Aquín la̱ cha̱tum xati̱cú ca̱ta̱lá ixcamán cca̱ma̱xqui̱ni̱tán li̱camama,
11 assim como sabeis de que modo vos tratávamos a cada um de vós, como um pai a seus filhos,
12 cca̱ta̱chihui̱nani̱tán ca̱li̱tlá̱n y cca̱kastacya̱huani̱tán calakachixcuhuí̱tit Dios nac milatama̱tcán la̱ ca̱mini̱ní natalatamá aquín tí quinca̱lacsacni̱tán natanu̱yá̱u nac ixtapáksi̱t xlacata nali̱pa̱xahuayá̱u tú ma̱lacnu̱ni̱t.
12 exortando-vos e consolando-vos, e instando que andásseis de um modo digno de Deus, o qual vos chama ao seu reino e glória.
13 Li̱ta̱camán, aquín siempre cpa̱xcatcatzi̱niyá̱u Dios la̱ huixín ca̱najlátit ixtachihuí̱n. Huixín ni̱ aklhu̱hua̱tnántit puhuaná̱tit aquín xaclacsacxtuni̱táu tú xacli̱chihui̱naná̱u, sino que ca̱najlátit xlacata ixtachihuí̱n Dios xacca̱ma̱si̱nimá̱n. Y xli̱ca̱na jaé ixtachihuí̱n Dios ca̱makta̱yá tí tali̱pa̱huán.
13 Por isso nós também, sem cessar, damos graças a Deus, porquanto vós, havendo recebido a palavra de Deus que de nós ouvistes, a recebestes, não como palavra de homens, mas {segundo ela é na verdade} como palavra de Deus, a qual também opera em vós que credes.
14 Li̱ta̱camán, huixín ni̱ ca̱cxilhputuná̱n lhu̱hua minta̱pakanatcán y ca̱ma̱kxtakajni̱ni̱tán na̱ chuná la̱ tapá̱xtokli lhu̱hua judíos tí tali̱pa̱huán Jesús nac Judea pi̱huá ixta̱pakanatcán ca̱ma̱kxtakájni̱lh.
14 Pois vós, irmãos, vos haveis feito imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia; porque também padecestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que elas padeceram dos judeus;
15 Pi̱huá namá judíos xla̱huán tamákni̱lh profetas, a̱stá̱n Quimpu̱chinacán Jesús, y aquín na̱ quinca̱si̱tzi̱niyá̱n. Xlacán tata̱ra̱lacata̱qui̱ma̱na Dios, ni̱ talacasquín caca̱ta̱talakxtúmi̱lh xa̱makapitzi cristianos.
15 os quais mataram ao Senhor Jesus, bem como aos profetas, e a nós nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens,
16 Ni̱ tama̱tla̱ní caca̱li̱ta̱chihui̱nanca Cristo tí ni̱ judíos xlacata na̱ natataxtuní. Pero ixacstucán tama̱kstokma̱na ixtala̱kalhi̱ncán porque tamakasi̱tzi̱ma̱na Dios y ama ca̱ma̱lakacha̱ní ixcastigojcán.
16 e nos impedem de falar aos gentios para que sejam salvos; de modo que enchem sempre a medida de seus pecados; mas a ira caiu sobre eles afinal.
17 Li̱ta̱camán, chí ni̱ cca̱cxilhmá̱n pero cca̱cxilhlacacha̱ná̱n. ¡Quinacú ca̱li̱puhuaná̱n y clacasquín stuj xaccha̱lh xlacata nacca̱cxilá̱n!
17 Nós, porém, irmãos, sendo privados de vós por algum tempo, de vista, mas não de coração, tanto mais procuramos com grande desejo ver o vosso rosto;
18 Pero ni̱ caj maktum acxni ctzáksalh cca̱lakana̱chá̱n, y xa̱makapitzi la̱mpara na̱ ixta̱mputún, tlajaná lacpútzalh naquinca̱pa̱xtoká̱n tú ni̱ tla̱n xlacata ni̱ nacana̱chá̱u.
18 pelo que quisemos ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas, e Satanás nos impediu.
19 Chí cca̱huaniyá̱n acxni namín Quimpu̱chinacán Jesucristo tla̱n nacca̱macama̱sta̱yá̱n ixmacán porque huixín cca̱li̱scujni̱tán, huixín cca̱li̱pa̱xahuani̱tán, y milacatacán camá̱n li̱lactlancaná̱u naquinca̱ma̱xqui̱caná̱n quintaxoko̱ncán.
19 Porque, qual é a nossa esperança, ou gozo, ou coroa de glória, diante de nosso Senhor Jesus na sua vinda? Porventura não o sois vós?
20 Huixín namá tí quinca̱ma̱camajá̱n ni̱ nactatlaji̱yá̱u y nac pa̱xahuayá̱u.
20 Na verdade vós sois a nossa glória e o nosso gozo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.