1 Tessalonicenses 2
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs ARA
1 Li̱ta̱camán, huixín catzi̱yá̱tit xlacata acxni cca̱lakpaxia̱lhnán ni̱ chu̱ta cqui̱lachá̱u,
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 porque ma̱squi ixquinca̱ma̱kxtakajni̱cani̱tán ixquinca̱ta̱ra̱slakcani̱tán nac Filipos, Dios quinca̱makta̱yán y ctiyáu li̱camama cca̱li̱ta̱chihui̱naná̱n Cristo nac minca̱chiquí̱ncán ma̱squi ni̱ quinca̱tzanka̱nín tí ni̱ ixquinca̱cxilhputuná̱n.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Acxni cca̱ta̱chihui̱nán aquin ni̱ xacaktzanka̱ni̱táu, ni̱ para tú tze̱k xacca̱makputzamá̱n, ni̱ para clacputzáu nacca̱kskahuiyá̱n.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Chá tancs cca̱huanín la̱ nataxtuniyá̱tit porque Dios chú quinca̱li̱ma̱paksí̱n, xa̱huá aquín ni̱ ctzaksayá̱u ctalacatla̱ni̱yá̱u ixlacati̱ncán cristianos, aquín ctalacatla̱ni̱putuná̱u ixlacatí̱n Dios tí catzí la̱ta tú lacpuhuaná̱u.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Huixín catzi̱yá̱tit xlacata aquín ni̱cxni cca̱li̱ma̱lacatla̱ni̱ni̱tán laclá̱n tachihuí̱n y Dios catzí xlacata ni̱cxni clacputzani̱táu la̱ nacca̱maksquiná̱n tumi̱n,
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 ni̱ para clacputzáu caquinca̱li̱pa̱huán cristianos, ni̱ para huixín, ni̱ para tunuj cristianos, y ma̱squi tla̱n xactimaclacasquíu quili̱ma̱paksi̱ncán ni̱ma̱ quinca̱ma̱xqui̱ni̱tán Cristo,
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 pero aquín chá cca̱sipa̱cxilhni la̱ cha̱tum koka̱ná tí ca̱lakalhamán lactzú ixcamán.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Li̱ta̱camán, aquín cca̱ma̱xquí̱n tachihuí̱n la̱ nataxtuniyá̱tit, pero na̱ tla̱n xacmacama̱stá̱u quili̱stacnicán la̱ta cca̱lakalhamaná̱n porque snu̱n cca̱pa̱xqui̱yá̱n huixín.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Huixín lacapa̱stacá̱tit la̱ cliakxtakajnáu quintahuajcán nac mimpu̱latama̱ncán, ca̱cuhuiní y ca̱tzisní cscujui xlacata ni̱tí napuhuán chu̱ta cua̱yama̱náu acxni cca̱li̱ta̱chihui̱nán Cristo.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Huixín y Dios catzí ni̱tú quinkasatcán, tancs clama̱náu, y ni̱tú tú cli̱ma̱xananá̱u ixlacati̱ncán tí tali̱pa̱huán Cristo.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Aquín la̱ cha̱tum xati̱cú ca̱ta̱lá ixcamán cca̱ma̱xqui̱ni̱tán li̱camama,
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 cca̱ta̱chihui̱nani̱tán ca̱li̱tlá̱n y cca̱kastacya̱huani̱tán calakachixcuhuí̱tit Dios nac milatama̱tcán la̱ ca̱mini̱ní natalatamá aquín tí quinca̱lacsacni̱tán natanu̱yá̱u nac ixtapáksi̱t xlacata nali̱pa̱xahuayá̱u tú ma̱lacnu̱ni̱t.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Li̱ta̱camán, aquín siempre cpa̱xcatcatzi̱niyá̱u Dios la̱ huixín ca̱najlátit ixtachihuí̱n. Huixín ni̱ aklhu̱hua̱tnántit puhuaná̱tit aquín xaclacsacxtuni̱táu tú xacli̱chihui̱naná̱u, sino que ca̱najlátit xlacata ixtachihuí̱n Dios xacca̱ma̱si̱nimá̱n. Y xli̱ca̱na jaé ixtachihuí̱n Dios ca̱makta̱yá tí tali̱pa̱huán.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Li̱ta̱camán, huixín ni̱ ca̱cxilhputuná̱n lhu̱hua minta̱pakanatcán y ca̱ma̱kxtakajni̱ni̱tán na̱ chuná la̱ tapá̱xtokli lhu̱hua judíos tí tali̱pa̱huán Jesús nac Judea pi̱huá ixta̱pakanatcán ca̱ma̱kxtakájni̱lh.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Pi̱huá namá judíos xla̱huán tamákni̱lh profetas, a̱stá̱n Quimpu̱chinacán Jesús, y aquín na̱ quinca̱si̱tzi̱niyá̱n. Xlacán tata̱ra̱lacata̱qui̱ma̱na Dios, ni̱ talacasquín caca̱ta̱talakxtúmi̱lh xa̱makapitzi cristianos.
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 Ni̱ tama̱tla̱ní caca̱li̱ta̱chihui̱nanca Cristo tí ni̱ judíos xlacata na̱ natataxtuní. Pero ixacstucán tama̱kstokma̱na ixtala̱kalhi̱ncán porque tamakasi̱tzi̱ma̱na Dios y ama ca̱ma̱lakacha̱ní ixcastigojcán.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Li̱ta̱camán, chí ni̱ cca̱cxilhmá̱n pero cca̱cxilhlacacha̱ná̱n. ¡Quinacú ca̱li̱puhuaná̱n y clacasquín stuj xaccha̱lh xlacata nacca̱cxilá̱n!
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 Pero ni̱ caj maktum acxni ctzáksalh cca̱lakana̱chá̱n, y xa̱makapitzi la̱mpara na̱ ixta̱mputún, tlajaná lacpútzalh naquinca̱pa̱xtoká̱n tú ni̱ tla̱n xlacata ni̱ nacana̱chá̱u.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 Chí cca̱huaniyá̱n acxni namín Quimpu̱chinacán Jesucristo tla̱n nacca̱macama̱sta̱yá̱n ixmacán porque huixín cca̱li̱scujni̱tán, huixín cca̱li̱pa̱xahuani̱tán, y milacatacán camá̱n li̱lactlancaná̱u naquinca̱ma̱xqui̱caná̱n quintaxoko̱ncán.
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Huixín namá tí quinca̱ma̱camajá̱n ni̱ nactatlaji̱yá̱u y nac pa̱xahuayá̱u.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.