Tiago 3

Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nata̠lán, ni̠ luu cha̠­lhu̠hua nali̠­tax­tu­pu­tu­ná̠tit cumu la̠ lac­ta­li̠­pa̠hu ma̠kalh­ta­hua­ke̠­naní̠n, porque hui­xinín sta­lanca catzi̠­yá̠tit pi̠ aquinín hua̠nti̠ ma̠si­yu­yá̠hu xta­chu­huí̠n Dios cuentaj qui­li̠t­la­huatcán hua̠ntu̠ ma̠si­yu­yá̠hu, porque aquinín a̠tzinú luu li̠pe̠cua naquin­ca̠­ma̠­pa̠­ti̠­ni̠­caná̠n nac xla­catí̠n Dios para ni̠ xta­lu­lóktat hua̠ntu̠ nahua­ná̠hu ni̠ xachuná xa̠maka­pi­tzí̠n cris­tianos.
1 Meus irmãos, somente poucos de vocês deveriam se tornar mestres na Igreja, pois vocês sabem que nós, os que ensinamos, seremos julgados com mais rigor do que os outros.
2 Xli̠­ca̠na pi̠ xli̠­hua̠k aquinín lhu̠hua hua̠ntu̠ liaktzan­ka̠­ta̠­ya­yá̠hu y tla­hua­yá̠hu hua̠ntu̠ ni̠tlá̠n, pero para cha̠tum cris­tiano ne̠c­xnicú aktzanka̠y hua̠ntu̠ li̠kalh­chu­hui̠nán xli̠­ca̠na pi̠ tamá chixcú makaac­chá̠n tala­ca­pa̠s­tacni y catzi̠y cuentaj tla­huay xli̠­hua̠k xla­táma̠t.
2 Todos nós sempre cometemos erros. Quem não comete nenhum erro no que diz é uma pessoa madura, capaz de controlar todo o seu corpo.
3 Cumu la̠ catzi̠­yá̠tit, acxni̠ tantum cahua̠yu ma̠kalh­nu̠­yá̠hu xfreno xli̠­ca̠na pi̠ tla̠n ma̠lak­spi­tá̠hu y le̠ná̠hu la̠tachá nícu aquinín lac­pu­hua­ná̠hu.
3 Até na boca dos cavalos colocamos um freio para que nos obedeçam e assim fazemos com que vão aonde queremos.
4 Na̠chu­na­li̠túm a̠ma̠ko̠lh lac­lanca barco xalac pupunú ma̠squi xli̠­ca̠na pi̠ luu lak­li̠­la­ka­putza y ma̠squi tli­hueke uú̠n tahua­ca­ni­ya̠chi hua̠ntu̠ sakalé̠n, pero a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ tama̠t­la̠­hua­ni̠­má̠­nalh xli̠­ca̠na pi̠ caj actzu̠ timón kalhi̠y hua̠ntu̠ xli̠­ma̠t­la̠­hua­ni̠cán huá tla̠n tali̠lé̠n nícu xlacán tale̠m­putún.
4 Pensem no navio: grande como é, empurrado por ventos fortes, ele é guiado por um pequeno leme e vai aonde o piloto quer.
5 Na̠ luu xta̠­chuná qui̠­taxtuy qui­si̠­ma­ka̠tcán, ma̠squi xli̠­ca̠na pi̠ la̠ta qui­li̠­tan­tu­mi̠­ni­cacán huá a̠tzinú ni̠ti̠cu xkásat porque luu actzú, pero xli̠­ca̠na pi̠ lhu̠hua hua̠ntu̠ xlá xutla̠n tla­huay. ¡Xta̠­chuná qui̠­taxtuy cumu la̠ actzu̠ lhcúya̠t hua̠ntu̠ tla̠n pu̠x­ko­yu­huili̠y aktum lanca ca̠qui­huí̠n!
5 É isto o que acontece com a língua: mesmo pequena, ela se gaba de grandes coisas. Vejam como uma grande floresta pode ser incendiada por uma pequena chama!
6 Y tamá si̠máka̠t tla̠n li̠taxtuy cumu la̠ lhcúya̠t. Qui­si̠­ma­ka̠tcán hui­li̠­cani̠t nac qui­mac­nicán hua̠ntu̠ nquin­ca̠­ma̠­hua­niyá̠n hasta ma̠squi hua̠ntu̠ li̠xcáj­nit, ma̠squi caj pu̠lactum y ni̠ xli̠­ca̠na hua̠ntu̠ quin­ca̠­ma̠­hua­ni̠yá̠n, pero qui­li̠­lan­cacán quin­ca̠­ma̠x­ca­jua̠li̠yá̠n. Umá qui­si̠­ma­ka̠tcán huá ma̠n tali̠­ma̠­pa­si̠ni̠t clhcu­ya̠tcán akska­huiní la̠qui̠ na̠ xli̠­hua̠k qui­la­ta­ma̠tcán nama̠x­ca­jua̠li̠­yá̠hu ma̠squi hua̠ntu̠ ni̠ li̠xcáj­nit xuani̠t la̠qui̠ nalak­tzan­ka̠­yá̠hu.
6 A língua é um fogo. Ela é um mundo de maldade, ocupa o seu lugar no nosso corpo e espalha o mal em todo o nosso ser. Com o fogo que vem do próprio inferno, ela põe toda a nossa vida em chamas.
7 Cris­tianos tla̠n tama̠­ma̠n­tzujli̠y la̠tachá túcuya̠ taka­lhí̠n, cumu la̠ tu̠ takosa nac ca̠u̠ní̠n xa̠hua lhu̠hua hua̠ntu̠ tata­sa­kaán nac ca̠ti­yatni, na̠chuná hua̠ntu̠ tala­má̠­nalh nac pupunú, y xli̠­ca̠na pi̠ ca̠ma̠­ma̠n­tzujli̠y;
7 O ser humano é capaz de dominar todas as criaturas e tem dominado os animais selvagens, os pássaros, os animais que se arrastam pelo chão e os peixes.
8 pero tamá si̠máka̠t ni̠para cha̠tum cris­tiano a̠ makat­lajay, xlá ni̠ tama̠sta̠y namaka­tla­jacán, xa̠huachí porque lhu̠hua li̠xcáj­nit xve­neno kalhi̠y hua̠ntu̠ ma̠lak­tzan­ke̠­ya̠­huanán.
8 Mas ninguém ainda foi capaz de dominar a língua. Ela é má, cheia de veneno mortal, e ninguém a pode controlar.
9 Xli̠­ca̠na pi̠ huá qui­si̠­ma­ka̠tcán li̠la­ka­chix­cu­hui̠­yá̠hu Quin­tla̠­ticán Dios acxni̠ quilh­tli̠­ni­yá̠hu y kalh­ta­hua­ka­ni­yá̠hu, na̠ hua li̠túm qui­si̠­ma­ka̠tcán li̠hua­ná̠hu pi̠ catu̠huá xca̠ak­spú­lalh a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ ca̠si̠­tzi̠­ni­yá̠hu ma̠squi xli̠­ca̠na pi̠ huá Dios na̠ ca̠ma̠­la­ca­tzu­qui̠ni̠t, huá ca̠t­la­huani̠t la̠qui̠ nata­ka­lhi̠y hua̠ntu̠ lacuán tala­ca­pa̠s­tacni cumu la̠ xlá kalhi̠y.
9 Usamos a língua tanto para agradecer ao Senhor e Pai como para amaldiçoar as pessoas, que foram criadas parecidas com Deus.
10 Laca­tumá quin­quilh­nicán anta­nícu tax­tu­ya̠chi a̠má lacuán tachu­huí̠n hua̠ntu̠ li̠kalh­ta­hua­ka­ni­yá̠hu Dios nac quiora­cioncán, xa̠hua a̠má lac­li̠xcáj­nit tachu­huí̠n hua̠ntu̠ cala̠huá ca̠liak­tla­ka­xa­kat­li̠­yá̠hu hua̠nti̠ ca̠si̠­tzi̠­ni­yá̠hu. Nata̠lán, aquit tancs cca̠­hua­niyá̠n pi̠ ni̠chuná xlí̠lat.
10 Da mesma boca saem palavras tanto de agradecimento como de maldição. Meus irmãos, isso não deve ser assim.
11 Caj luu li̠huana̠ cala­ca­pa̠s­táctit: nac aktum musni, ¿pi̠ tla̠n tax­tu­ya̠chi xaseksi chú­chut, y na̠ anti­ya­li̠túm natax­tu­ya̠chi xú̠n chú­chut?
11 Por acaso pode a mesma fonte jorrar água doce e água amarga?
12 Porque chuná cumu la̠ akatum skatán ni̠lay lá̠xux nahuán xta­huácat, na̠ ni̠para akatum a̠síhui̠t xta­huácat nahuán uvas, huá xpa̠­la­cata cca̠­li̠­hua­niyá̠n pi̠ aktum musni anta­nícu tax­tu­ya̠chi ska­huihui y squija chú­chut, ni̠lay pi̠ anti­ya­li̠túm tax­tu­ya̠chi skoko chú­chut.
12 Meus irmãos, por acaso pode uma figueira dar azeitonas ou um pé de uva dar figos? Assim, também, uma fonte de água salgada não pode dar água doce.
13 Para nac milak­sti̠­pa̠ncán lama cha̠tum cris­tiano hua̠nti̠ maklh­ca­tzi̠cán pi̠ luu ska­lala, pus tancs cali̠­ma̠­sí­yulh xla­táma̠t la̠ta tu̠ tla̠n tla­huay la̠qui̠ xli̠­hua̠k cris­tianos nataucxilha pi̠ ca̠na ska­lala, tla̠n xca̠­li̠­ca­tzi̠­naní̠t xta̠­cris­tianos chuná cumu la̠ ma̠aka­ta̠k­sni̠y xli̠s­ka­lala.
13 Existe entre vocês alguém que seja sábio e inteligente? Pois então que prove isso pelo seu bom comportamento e pelas suas ações, praticadas com humildade e sabedoria.
14 Pero para ma̠s­ta̠­yá̠tit quilh­ta­macú xla­cata naca̠­maka­tla­jayá̠n nac mina­cujcán taquic­lhcatza xa̠hua tasi̠tzi, y la̠tachá túcuya̠ ta­scújut tla­hua­yá̠tit, huá chuná li̠t­la­hua­yá̠tit porque caj hui̠ntí ta̠la̠­maka­tla­ja­pá̠tit, pero tancs cca̠­hua­niyá̠n pi̠ ni̠para tzinú ca̠mi­ni̠­niyá̠n tlancaj naca̠­li̠­maklh­ca­tzi̠­ca­ná̠tit porque ni̠ aksti̠tum ma̠kan­tax­ti̠­pá̠tit cumu la̠ lacas­quín Dios nama̠­kan­tax­ti̠­yá̠tit xta­scújut.
14 Mas, se no coração de vocês existe inveja, amargura e egoísmo, então não mintam contra a verdade, gabando-se de serem sábios.
15 Y para tícu chuná li̠la­ca­ta̠­qui̠nán xta­scújut hua̠ntu̠ tla­huama xa̠hua xli̠s­ka­lala, ni̠ xli̠­ca̠na huá ma̠x­qui̠ni̠t xli̠s­ka­lala a̠má lanca tali̠­pa̠hu Dios hua̠nti̠ hui­lachá nac akapú̠n, sinoque antá uú nac ca̠quilh­ta­macú catzi̠­nini̠t tamá tala­ca­pa̠s­tacni, huá xli̠s­ka­la­lacán cris­tianos y hasta na̠ pek­ta­nu̠ni̠t akska­huiní.
15 Essa espécie de sabedoria não vem do céu; ela é deste mundo, é da nossa natureza humana e é diabólica.
16 Porque xli̠­hua̠k anta­nícu huí taquic­lhcatza xa̠hua tasi̠tzi, ne̠c­xnicú tasiyuy hua̠ntu̠ tla̠n ta­scújut sinoque caj xma̠n huá tasiyuy hua̠ntu̠ li̠xcáj­nit xa̠hua hua̠ntu̠ ni̠ti̠ li̠ma­cuán.
16 Pois, onde há inveja e egoísmo, há também confusão e todo tipo de coisas más.
17 Pero xli̠­hua̠k a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ xli̠­ca̠na taka­lhi̠y xta­la­ca­pa̠s­tacni xa̠hua xli̠s­ka­lala hua̠ntu̠ Dios ma̠sta̠y, xlacán luu aksti̠tum tale̠­má̠­nalh xla­ta­ma̠tcán, taka­lhi̠y tla̠n tapu­huá̠n, tla̠n taca­tzi̠y, la̠tachá tícuya̠ cris­tianos hua̠k tala­ka­lhamán, acxni̠ para túcu ca̠hua­nicán o para ca̠ma̠­pek­si̠cán xlacán li̠pa̠­xúhu taka­lha­kax­mat­ni̠nán, para túcu ni̠tlá̠n ca̠t­la­hua­nicán tapa̠x­catlé̠n y tama̠­tzan­ke̠­na­ni̠nán; acxni̠ takalh­chu­hui̠nán tahuán hua̠ntu̠ xta­lu­lóktat y xlianka­lhi̠ná tat­la­huay hua̠ntu̠ lacuán ta­scújut.
17 A sabedoria que vem do céu é antes de tudo pura; e é também pacífica, bondosa e amigável. Ela é cheia de misericórdia, produz uma colheita de boas ações, não trata os outros pela sua aparência e é livre de fingimento.
18 Xli̠­hua̠k cris­tianos hua̠nti̠ tali̠­la­ka­pu­tza­má̠­nalh xla­cata pi̠ li̠pa̠­xúhu y aka­tzi­yanca cata­la­tá­ma̠lh xa̠maka­pi­tzí̠n cris­tianos, luu xta̠­chuná ca̠qui̠­tax­tuniy cumu lá̠m­para tacha­má̠­nalh hua̠ntu̠ tla̠n latáma̠t, y acxni̠ nalak­chá̠n quilh­ta­macú la̠ta nata­ma­kalay hua̠ntu̠ tachani̠t nac xla­ta­ma̠tcán cris­tianos xli̠­ca̠na pi̠ nata­siyuy hua̠ntu̠ li̠pa̠­xúhu y aksti̠tum latáma̠t hua̠ntu̠ na̠ nata­ka­lhi̠y.
18 Pois a bondade é a colheita produzida pelas sementes que foram plantadas pelos que trabalham em favor da paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.