Mateus 21
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs NAA
1 Acxni̠ chú aya xtacha̠má̠nalh nac xaca̠chiquí̠n Jerusalén, pu̠lh antá tácha̠lh nac aktum ca̠chiquí̠n hua̠ntu̠ huanicán Betfagé, y antá chú tamakxtekke̠lh nac aktum ke̠stí̠n hua̠ntu̠ huanicán Cerro de los Olivos. Acxni̠ chú antá xtahuila̠nanchá, Jesús ca̠máca̠lh cha̠tiy xdiscípulos
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois discípulos,
2 y chiné ca̠huánilh:
2 dizendo-lhes:
3 Y para tícu naca̠huaniyá̠n: “¿Túcu li̠layá̠tit xcutá̠tit?”, huixinín cahuanítit pi̠ Mimpu̠chinacán maclacasquimputún, pero palaj tuncán napu̠spitparay.
3 E, se alguém disser alguma coisa, respondam: “O Senhor precisa deles.” E logo ele deixará que vocês tragam os animais.
4 Huá u̠má chuná lí̠lalh la̠qui̠ chuná hua̠k li̠kantáxtulh hua̠ntu̠ títzokli cha̠tum profeta nac xlibro antanícu chiné huán:
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 Cahuanítit xli̠hua̠k cristianos hua̠nti̠ tahuilá̠nalh nac xaca̠chiquí̠n Jerusalén:
5 “Digam à filha de Sião: Eis que o seu Rei vem até você, humilde, montado em jumenta, e num jumentinho, cria de animal de carga.”
6 Ama̠ko̠lh discípulos táalh y chuná xlacán tatláhualh hua̠ntu̠ xca̠huanini̠t Jesús.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes havia ordenado,
7 Caj li̠puntzú talí̠milh a̠má xatzí burro xa̠huá cskata; acxni̠ chú tali̠ke̠tlapánilh clhaka̠tcán Jesús ke̠táhui.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então puseram em cima deles as suas capas, e sobre elas Jesus montou.
8 Luu lhu̠hua cristianos xtamini̠t tapa̠xtoka y makapitzí̠n hasta tzúculh tatarami̠y clhaka̠tcán nac tiji, y makapitzí̠n xtaca̠má̠nalh xmakxpi̠ní̠n quihui y na̠ tatarámi̠lh nac tiji.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas capas no caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pelo caminho.
9 Xli̠hua̠k cristianos hua̠nti̠ xtapu̠lamá̠nalh xa̠huá hua̠nti̠ xtasta̠lamá̠nalh chiné tzúculh tama̠ca̠tasi̠y:
9 E as multidões, tanto as que iam adiante dele como as que o seguiam, clamavam: “Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!”
10 Acxni̠ Jesús tanu̠chá nac Jerusalén lhu̠hua cristianos tzúculh talaklhpe̠cuán y tzúculh tala̠kalhasquín:
10 E, quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou. E perguntavam: — Quem é este?
11 Makapitzí̠n cristianos chiné xtakalhtí̠nán:
11 E as multidões respondiam: — Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Acali̠stá̠n chú Jesús tanu̠chá nac lanca xpu̠siculan Dios y acxni̠ xlá úcxilhli pi̠ xtzamacán tzúculh ca̠pu̠tlakaxtuy hua̠nti̠ antá xtasta̠namá̠nalh chu hua̠nti̠ xtatama̠huanamá̠nalh nac pu̠siculan. Ca̠ma̠kpu̠spítnilh xmesajcán hua̠nti̠ xtalakpali̠má̠nalh xtumi̠ncán cristianos, y na̠chuná ca̠tlahuánilh csillajcán hua̠nti̠ xtasta̠má̠nalh palomas.
12 Jesus entrou no templo e expulsou todos os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Acxni̠ chuná ca̠tlahuako̠lh chiné ca̠huánilh:
13 E disse-lhes:
14 Antá chú nac pu̠siculan tuncán tzúculh talaktalacatzuhui̠y antaní xyá Jesús makapitzí̠n lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ xtalakaxo̠kó̠n, chu hua̠nti̠ xtalaclu̠ntu̠huanani̠t la̠qui̠ Jesús naca̠ma̠tla̠nti̠y, y xli̠ca̠na pi̠ hua̠k ca̠ma̠tlá̠nti̠lh.
14 Cegos e coxos se aproximaram de Jesus, no templo, e ele os curou.
15 Huá chú eé xtascújut hua̠ntu̠ tláhualh Jesús acxni̠ taúcxilhli xanapuxcún cura xa̠huá xma̠kalhtahuake̠nacán judíos, y na̠chuná chú xtakaxmata la̠ta lácu lactzu camán xtama̠ca̠tasi̠má̠nalh nac pu̠siculan y chiné xtahuán: “¡Cama̠xquí̠hu cá̠cni̠t eé xli̠talakapasni xamaká̠n rey David hua̠nti̠ mini̠t la̠nchú!”, a̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n ni̠para tzinú tama̠tlá̠nti̠lh y luu li̠pe̠cua la̠ta tasí̠tzi̠lh.
15 Mas, quando os principais sacerdotes e os escribas viram as maravilhas que Jesus fazia e as crianças que gritavam no templo: “Hosana ao Filho de Davi!”, ficaram indignados e perguntaram a Jesus:
16 Pus huá xpa̠lacata tali̠lákmilh Jesús y chiné tahuánilh:
16 — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Acxni̠ chuná ca̠huaniko̠lh xlá ca̠akxtekyá̠hualh y antá alh nac aktum ca̠chiquí̠n hua̠ntu̠ huanicán Betania, antá chú laktuncuhuichá a̠má tzi̠sní.
17 E, deixando-os, saiu da cidade e foi para Betânia, onde passou a noite.
18 Li̠cha̠lí luu lacatzi̠sa acxni̠ Jesús xama̠pá nac Jerusalén xlá tzúculh tzincsa.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, Jesus teve fome.
19 Juerza lakamákat tzinú la̠ta nac tiji úcxilhli pi̠ xya̠chá akatum xaquihui higo xlá la̠li̠huán laktalacatzúhui̠lh pero ni̠tu̠cu maclánilh xtahuácat a̠má quihui huata caj xma̠nhuá xapalhma ke̠tum xta̠ya. Jesús chiné huánilh:
19 E, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas não encontrou nada, a não ser folhas. Então Jesus disse à figueira: E a figueira secou imediatamente.
20 Acxni̠ xdiscípulos taúcxilhli hua̠ntu̠ xlá tláhualh luu xli̠ca̠na cacs tali̠lacáhua y chiné takalhásquilh Jesús:
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Jesús ca̠huánilh:
21 Ao que Jesus lhes disse:
22 Y la̠tachá túcu huixinín nasquiniyá̠tit Dios acxni̠ natlahuayá̠tit oración, luu lacatancs cca̠huaniyá̠n pi̠ hua̠k namaklhti̠naná̠tit cumu para luu xli̠ca̠na li̠pa̠huaná̠tit.
22 E tudo o que pedirem em oração, crendo, vocês receberão.
23 Jesús tanu̠parachá nac lanca xpu̠siculan Dios nac Jerusalén y acxni̠ xlá xca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠ma cristianos talaktalacatzúhui̠lh makapitzí̠n xanapuxcún cura xa̠huá lakko̠lutzi̠nni judíos hua̠nti̠ xtama̠peksi̠nán; y chiné takalhásquilh:
23 Jesus entrou no templo e, quando já estava ensinando, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se aproximaram dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? E quem lhe deu esta autoridade?
24 Jesús chiné ca̠kálhti̠lh:
24 Jesus respondeu:
25 Pus caquila̠huaníhu, ¿tícu li̠ma̠péksi̠lh Juan Bautista xlacata naca̠akmunuy cristianos? ¿Pi̠ huá Dios, osuchí huá lacchixcuhuí̠n?
25 De onde era o batismo de João: do céu ou dos homens? E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele nos dirá: “Então por que não acreditaram nele?”
26 Y para nahuaniyá̠hu pi̠ huá lacchixcuhuí̠n titali̠ma̠péksi̠lh, na̠ni̠para chuná ni̠lay, porque luu xli̠ca̠na la̠n natasi̠tzi̠y xli̠lhu̠hua cristianos caj huá tuncán caca̠li̠pe̠cuaníhu, porque xli̠hua̠k catzi̠cán y ca̠najlacán pi̠ Juan huá xli̠chuhui̠nama xtachuhuí̠n Dios.
26 Mas, se dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos consideram João um profeta.
27 Huata chiné tahuánilh Jesús:
27 Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E ele, por sua vez, lhes disse:
28 Jesús chiné ca̠huanipá:
28 — O que vocês acham? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: “Filho, vá hoje trabalhar na vinha.”
29 Amá kahuasa kalhtí̠nalh: “¡Oh que, ni̠ camputún!” Pero acali̠stá̠n lacapá̠stacli pi̠ ni̠tlá̠n la̠ kálhti̠lh xtla̠t y alh scuja nac ca̠tuhuá̠n.
29 Ele respondeu: “Não quero ir.” Mas depois, arrependido, foi.
30 Acali̠stá̠n chú a̠má ko̠lutzí̠n huanipá cha̠tumli̠túm xkahuasa xlacata pi̠ na̠ caalh scuja. Amá kahuasa kalhtí̠nalh: “¡Oh, ni̠tu̠ capúhuanti papá, aquit xlá nacán scuja!” Pero ma̠squi chuná huá, huata xlá ni̠ alh.
30 Dirigindo-se ao outro filho, o pai disse a mesma coisa. Ele respondeu: “Sim, senhor.” Mas não foi.
31 Acali̠stá̠n chú Jesús ca̠kalhásquilh a̠ma̠ko̠lh cristianos:
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Eles responderam: — O primeiro. Então Jesus disse:
32 Porque qui̠lachi Juan Bautista nac ca̠quilhtamacú la̠qui̠ naca̠huaniyá̠n la̠ta lácu huixinín nalatapa̠yá̠tit uú nac ca̠quilhtamacú, pero ma̠squi chuná huixinín ni̠ ca̠najlanítit xtachuhuí̠n. Pero hua̠nchú ti̠ takáxmatli xtachuhuí̠n y talakpáli̠lh xali̠xcájnit xlatama̠tcán pus huá tama̠ko̠lh xma̠lakaxoke̠naní̠n impuestos xa̠huá hua̠nti̠ aya xtalaktzanka̠ta̠yani̠t lacchaján. Ma̠squi huixinín na̠ ucxílhtit la̠ta lácu xlacán xtali̠puhuamá̠nalh xpa̠lacata xtala̠kalhi̠ncán y xtalakpali̠má̠nalh xlatama̠tcán huixinín ni̠para tzinú lakpalí̠tit xali̠xcájnit mintalacapa̠stacnicán xlacata na̠ naca̠najlaniyá̠tit.
32 Porque João veio até vocês no caminho da justiça, e vocês não acreditaram nele; no entanto, os publicanos e as prostitutas acreditaram. Vocês, porém, mesmo vendo isso, não se arrependeram depois para acreditar nele.
33 ’Na̠ cakaxpatparátit eé aktumli̠túm takalhchuhuí̠n: Maktum quilhtamacú cha̠tum chixcú xpu̠chiná aktum lanca pú̠cuxtu chalh nac xca̠tuhuá̠n lhu̠hua xali̠chánat uvas. Luu li̠huana̠ stilimpácalh, antá lacatzú tláhualh aktum xpu̠chitni hua̠ntu̠ napu̠lakchita xuvas acxni̠ nacha̠y, y acali̠stá̠n tláhualh aktum lanca torre la̠qui̠ antá tla̠n namaktakalhko̠y xli̠lanca xtachaná̠n. Acxni̠ chú luu li̠huana̠ li̠scujko̠lh xlá ca̠ma̠cuentájli̠lh makapitzí̠n tasa̠cuá̠n a̠má lanca xtachaná̠n, porque xlá alh mákat nac a̠lacatunu ca̠chiquí̠n.
33 — Escutem outra parábola. Havia um homem, dono de terras, que plantou uma vinha. Pôs uma cerca em volta dela, construiu nela um lagar, edificou uma torre e arrendou a vinha a uns lavradores. Depois, ausentou-se do país.
34 Acxni̠ chú lákcha̠lh quilhtamacú la̠ta tzúculh cha̠y xuvas, a̠má xpu̠chiná pú̠cuxtu ca̠máca̠lh makapitzí̠n li̠tum xtasa̠cuá̠n la̠qui̠ nataán tatiyay a̠má xatachitni uvas hua̠ntu̠ xlakchá̠n porque chuná xca̠ta̠laca̠xlani̠t.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono da vinha mandou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que cabiam a ele.
35 Pero a̠ma̠ko̠lh tasa̠cuá̠n hua̠nti̠ xtapu̠scujmá̠nalh a̠má pú̠cuxtu tachípalh cha̠tum y la̠n tahuilí̠nilh, cha̠tum makní̠calh y cha̠tum la̠n taliactálalh chíhuix.
35 Mas os lavradores, agarrando os servos, espancaram um, mataram outro e apedrejaram ainda outro.
36 Hua̠nti̠ xpu̠chiná a̠má tachaná̠n xlá ca̠maca̠mpá tlak lhu̠hua xtasa̠cuá̠n pero a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ ni̠ lacuán tasa̠cuá̠n na̠chuná tatlahuachá cumu la̠ xca̠tlahuacani̠t makapitzí̠n.
36 O dono enviou ainda outros servos em maior número; e os lavradores fizeram a mesma coisa com eles.
37 ’Huata mejor chú ma̠n máca̠lh xkahuasa, porque xlá chiné xlacpuhuán: “Cumu para huá quinkahuasa nacmacá̠n ma̠x juerza natalacapuhuaniy y natakalhakaxmata hua̠ntu̠ naca̠huaniy.”
37 Por último, o dono da vinha enviou-lhes o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
38 Pero acxni̠ a̠ma̠ko̠lh tasa̠cuá̠n taúcxilhli pi̠ huá xkahuasa xpu̠chiná a̠má pú̠cuxtu, xlacán chiné tzúculh tala̠huaniy: “Cha̠catzi̠ya pi̠ huá eé kahuasa hua̠nti̠ namakamaklhti̠nán pu̠tum u̠má hua̠ntu̠ aquinín li̠scujma̠náhu, huata mejor camakní̠hu la̠qui̠ aquinín naquinca̠tamakxtekniko̠yá̠n u̠má pú̠cuxtu.”
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram uns aos outros: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo e ficar com a herança dele para nós.”
39 La̠li̠huán huakaj tachípalh, mákat nac xquilhapá̠n pú̠cuxtu tatamácxtulh y antá tamákni̠lh.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 ’Chi̠nchú acxni̠ namín xpu̠chiná pú̠cuxtu, ¿túcu huixinín lacpuhuaná̠tit naca̠tlahuaniy a̠ma̠ko̠lh tasa̠cuá̠n hua̠nti̠ ni̠tlá̠n xtapuhua̠ncán?
40 Quando, pois, vier o dono da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 La̠ta xli̠lhu̠hua cristianos takálhti̠lh:
41 Eles responderam: — Fará perecer horrivelmente aqueles malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe entregarão os frutos no tempo certo.
42 Y Jesús chiné ca̠huánilh:
42 Então Jesus perguntou:
43 Pus huá xpa̠lacata cca̠li̠huaniyá̠n pi̠ a̠má mimpu̠tahui̠lhcán hua̠ntu̠ Dios xca̠ca̠xtlahuanini̠tán y xca̠li̠kalhi̠má̠n, naca̠maklhti̠caná̠tit la̠qui̠ huá chú naca̠ma̠xqui̠cán a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ ni̠chuná tali̠catzi̠y cumu la̠ a̠ma̠ko̠lh tasa̠cuá̠n hua̠nti̠ ni̠tlá̠n xtapuhua̠ncán y xa̠huachí la̠qui̠ xlacán natamacama̠sta̠y nac xlacatí̠n Dios hua̠ntu̠ tali̠scujni̠t.
43 — Portanto, eu lhes digo que o Reino de Deus será tirado de vocês e entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 ¡Ah! Y hua̠nchú xpa̠lacata a̠má chíhuix, pus cca̠huaniputuná̠n pi̠ para cha̠tum chixcú naliakchekxnín, pus luu maktum pi̠ nalactucxtahuilay, y chi̠nchú para huata huá chíhuix xatícu naactama̠ya̠chi luu xli̠ca̠na pi̠ ámaj lakchitami̠y y cumu la̠ pokxni natlahuako̠y.
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Acxni̠ takaxmatko̠lh eé takalhchuhuí̠n hua̠ntu̠ Jesús xli̠chuhui̠nama, a̠ma̠ko̠lh xanapuxcun cura xa̠huá fariseos tacátzi̠lh pi̠ caj xpa̠lacatacán ma̠squi chuná xlá xli̠chuhui̠nani̠t.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que Jesus falava a respeito deles;
46 Xlacán xtachi̠le̠mputún Jesús pero ni̠ juerza tatlahuánilh porque xtape̠cuaniy la̠ta xli̠lhu̠hua cristianos cumu luu lhu̠hua hua̠nti̠ xtaca̠najlay pi̠ xli̠ca̠na Jesús huá xli̠chuhui̠nama xtachuhuí̠n Dios.
46 e, embora quisessem prendê-lo, tinham medo das multidões, porque estas o consideravam como profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.