Marcos 5
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs VC
1 Ni̠ xli̠maka̠s tácha̠lh nac aktum ca̠chiquí̠n huanicán Gadara a̠li̠quilhtu̠tu pupunú.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Lá tacutli Jesús nac barco lákmilh cha̠tum chixcú hua̠nti̠ xakchipaniko̠ni̠t xtalacapa̠stacni akskahuiní.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Amá chixcú xlá xca̠tasapu̠lay nac ca̠pú̠sa̠ntu y luu li̠xcájnit xli̠catzi̠y ni̠ti̠ lay xmakatlajay xlacata nachi̠huili̠cán.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Maklhu̠hua tzaksácalh li̠lacchí̠calh cadena nac xtantú̠n xa̠hua cxmacán pero xlacputxa y ni̠tu̠ xca̠liucxilha.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Tantacú tantascaca xtasatapu̠li̠y nac ca̠ke̠sti̠ní̠n xa̠hua ca̠pú̠sa̠ntu, y sacstu xli̠ma̠take̠hui̠cán chíhuix.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Makatcú xmima Jesús acxni̠ úcxilhli, tokosú̠n lákmilh y acxni̠ cha̠lh nícu xuí lakatatzokóstalh.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 — ausente —
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 — ausente —
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Jesús kalhásquilh:
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Luu lanca li̠tlá̠n tasquínilh Jesús xlacata ni̠ naca̠macá̠n a̠lacatunu pu̠latama̠n.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Y antá lacatzú nac ke̠stí̠n xtalapu̠lay ma̠x cumu aktiy mi̠lh paxni,
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 acxni̠ taúcxilhli a̠ma̠ko̠lh xespíritu akskahuiní luu lanca li̠tlá̠n tasquínilh Jesús y chiné tahuánilh:
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Jesús ca̠má̠xqui̠lh quilhtamacú, y a̠ma̠ko̠lh xespíritu akskahuiní antá tamactánu̠lh. Pero a̠ma̠ko̠lh paxni tzúculh takosnún, táalh nac aktum talhpá̠n, tataju̠chá nac chúchut y antá tajicsuako̠lh.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Ama̠ko̠lh hua̠nti̠ xtamaktakalhmá̠nalh paxni acxni̠ taúcxilhli lácu tani̠ko̠lh paxni, tape̠cuáxni̠lh, takosú̠n tatzá̠lalh y cani̠huá nac tiji chu nac ca̠chiquí̠n tali̠chuhuí̠nalh hua̠ntu̠ xca̠okspulani̠t, y lhúhua cristianos támilh taucxilha hua̠ntu̠ xlani̠t.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Acxni̠ tachilh antaní xyá Jesús, taúcxilhli a̠má chixcú hua̠nti̠ xapu̠lh xkalhi̠y xespíritu akskahuiní, antá xlá culucs xuí y niaj xkalhi̠y li̠xcájnit xtalacapa̠stacni. Pero xlacán xtape̠cuaniy.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Makapitzí̠n cristianos hua̠nti̠ xtaucxilhni̠t a̠má chixcú acxni̠ tamactáxtulh xespíritu akskahuiní y acxni̠ tani̠ko̠lh a̠má paxni antaní tatánu̠lh, tzúculh tali̠chuhui̠nán.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Pero acxni̠ tla̠n taakáta̠ksli hua̠ntu̠ xtlahuani̠t Jesús tzúculh tahuaniy xlacata catláhualh li̠tlá̠n catatampú̠xtulh nac xca̠chiqui̠ncán.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Acxni̠ Jesús táju̠lh nac barco, a̠má chixcú hua̠nti̠ xapu̠lh xkalhi̠y xtalacapa̠stacni akskahuiní chiné huánilh:
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Pero Jesús ni̠ tla̠n tlahuánilh hua̠ntu̠ xmaksquima huata chiné huánilh:
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Amá chixcú alh, xlá tzúculh li̠chuhui̠nán lácu Dios xmakta̠yani̠t, y hua̠nti̠ xtakaxmata luu xtaca̠cni̠y Jesús caj xpa̠lacata xtascújut hua̠ntu̠ xlá xca̠tlahuay, cani̠huá xli̠chuhui̠nancán Jesús antá nac a̠má akcá̠hu ca̠chiquí̠n xca̠huanicán Decápolis.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Acxni̠ Jesús qui̠táspitli a̠li̠quilhtu̠tu pupunú y tacutli cbarco lhu̠hua cristianos tatamacxtúmi̠lh nac xquilhtú̠n chúchut antanícu xlá xlaya, y antá xlá tzúculh ca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Caj li̠puntzú chilh cha̠tum xapuxcu ma̠peksi̠ná xalac xpu̠siculancán judíos xuanicán Jairo. Acxni̠ úcxilhli Jesús alh lakatatzokostay,
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 y chiné huánilh:
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Pus Jesús tá̠alh pero luu xtzamacán nac tiji hasta xla̠lakxquititi̠lhacán.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Y nac xlaksti̠pá̠n cristianos xmakmima cha̠tum pusca̠t hua̠nti̠ aya xkalhi̠y akcu̠tiy ca̠ta la̠ta xta̠tatlay cstajmakama kalhni y ne̠cxni cxuncniy antaní xtaka̠hui̠ni̠t.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Y lhu̠hua doctores xtacuchi̠ni̠t pero caj la̠n xtama̠pa̠ti̠ni̠ni̠t porque ni̠tu̠cu xtatlahuanini̠t, caj la̠n xtamaklhti̠ni̠t xtumi̠n hua̠ntu̠ xlá xkalhi̠y y li̠huaca xtasnu̠ni̠ma.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 — ausente —
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 — ausente —
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Tuncán tachókolh xkalhni y maklhcátzi̠lh pi̠ aya xpacsni̠t.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Pero Jesús cátzi̠lh pi̠ xli̠tlihueke hua̠ntu̠ xkalhi̠y xmacni xli̠pacsni̠t cha̠tum. Xlá talakáspitli, tzúculh lacaputza̠nán antaní xtayá̠nalh cristianos, y chiné kalhasquiní̠nalh:
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Xdiscípulos takálhti̠lh:
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Pero Jesús lacaxtum xlacaputza̠nama xlacata nalacamaclay tícu cxamanini̠t clháka̠t y xma̠pacsani̠t.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Amá pusca̠t xcatzi̠y pi̠ huá xma̠pacsacani̠t por eso tzúculh li̠pe̠cuán, clhpipima talacatzúhui̠lh antaní xyá Jesús, talakatatzokóstalh nac xlacatí̠n, huánilh pi̠ huá cxamanini̠t clháka̠t y xma̠pacsani̠t.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Jesús huánilh:
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Jesús chunacú xchuhui̠nama acxni̠ tachilh makapitzí̠n cristianos xlacán taminchá nac xchic Jairo. Chiné tahuánilh xtla̠t a̠má tzuma̠t:
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Pero Jesús ni̠ li̠ta̠katzánke̠lh hua̠ntu̠ xlacán xtaquilhuamá̠nalh y chiné huánilh Jairo:
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Ni̠ lacásquilh pu̠tum natasta̠laniy sino caj xma̠n Pedro, Santiago xa̠hua Juan xta̠Santiago.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Acxni̠ tácha̠lh nac xchic Jairo, úcxilhli pi̠ lhu̠hua xtzamacán y hua̠k xtasama̠kó̠calh y xtali̠puhuamá̠nalh.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Jesús tánu̠lh nac chiqui y ca̠huánilh:
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Y huata caj tzúculh tali̠li̠tziyán xtachuhuí̠n. Jesús ca̠huánilh xlacata pu̠tum catatáxtulh, caj xma̠n xtzí xa̠hua xtla̠t a̠má tzuma̠t y hua̠nti̠ xca̠ta̠mini̠t ca̠ta̠tánu̠lh antaní xmá a̠má tzuma̠t.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Jesús macachípalh a̠má tzuma̠t y huánilh:
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Y a̠má tzuma̠t cajcu xakcu̠tiy ca̠ta xuani̠t, tuncán tá̠qui̠lh y xlá tzúculh tla̠huán. Y hua̠nti̠ xtaucxilhmá̠nalh cristianos tzúculh tapa̠xuhuay.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Acali̠stá̠n Jesús ca̠li̠ma̠péksi̠lh xnatla̠tni xlacata ni̠ natali̠chuhui̠nán la̠ ma̠lacastacuáni̠lh xtzuma̠tcán y na̠ ca̠huánilh catamá̠hui̠lh.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.