Marcos 5
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs ARA
1 Ni̠ xli̠maka̠s tácha̠lh nac aktum ca̠chiquí̠n huanicán Gadara a̠li̠quilhtu̠tu pupunú.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Lá tacutli Jesús nac barco lákmilh cha̠tum chixcú hua̠nti̠ xakchipaniko̠ni̠t xtalacapa̠stacni akskahuiní.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Amá chixcú xlá xca̠tasapu̠lay nac ca̠pú̠sa̠ntu y luu li̠xcájnit xli̠catzi̠y ni̠ti̠ lay xmakatlajay xlacata nachi̠huili̠cán.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Maklhu̠hua tzaksácalh li̠lacchí̠calh cadena nac xtantú̠n xa̠hua cxmacán pero xlacputxa y ni̠tu̠ xca̠liucxilha.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Tantacú tantascaca xtasatapu̠li̠y nac ca̠ke̠sti̠ní̠n xa̠hua ca̠pú̠sa̠ntu, y sacstu xli̠ma̠take̠hui̠cán chíhuix.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Makatcú xmima Jesús acxni̠ úcxilhli, tokosú̠n lákmilh y acxni̠ cha̠lh nícu xuí lakatatzokóstalh.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 — ausente —
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 — ausente —
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Jesús kalhásquilh:
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Luu lanca li̠tlá̠n tasquínilh Jesús xlacata ni̠ naca̠macá̠n a̠lacatunu pu̠latama̠n.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Y antá lacatzú nac ke̠stí̠n xtalapu̠lay ma̠x cumu aktiy mi̠lh paxni,
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 acxni̠ taúcxilhli a̠ma̠ko̠lh xespíritu akskahuiní luu lanca li̠tlá̠n tasquínilh Jesús y chiné tahuánilh:
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Jesús ca̠má̠xqui̠lh quilhtamacú, y a̠ma̠ko̠lh xespíritu akskahuiní antá tamactánu̠lh. Pero a̠ma̠ko̠lh paxni tzúculh takosnún, táalh nac aktum talhpá̠n, tataju̠chá nac chúchut y antá tajicsuako̠lh.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Ama̠ko̠lh hua̠nti̠ xtamaktakalhmá̠nalh paxni acxni̠ taúcxilhli lácu tani̠ko̠lh paxni, tape̠cuáxni̠lh, takosú̠n tatzá̠lalh y cani̠huá nac tiji chu nac ca̠chiquí̠n tali̠chuhuí̠nalh hua̠ntu̠ xca̠okspulani̠t, y lhúhua cristianos támilh taucxilha hua̠ntu̠ xlani̠t.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Acxni̠ tachilh antaní xyá Jesús, taúcxilhli a̠má chixcú hua̠nti̠ xapu̠lh xkalhi̠y xespíritu akskahuiní, antá xlá culucs xuí y niaj xkalhi̠y li̠xcájnit xtalacapa̠stacni. Pero xlacán xtape̠cuaniy.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Makapitzí̠n cristianos hua̠nti̠ xtaucxilhni̠t a̠má chixcú acxni̠ tamactáxtulh xespíritu akskahuiní y acxni̠ tani̠ko̠lh a̠má paxni antaní tatánu̠lh, tzúculh tali̠chuhui̠nán.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Pero acxni̠ tla̠n taakáta̠ksli hua̠ntu̠ xtlahuani̠t Jesús tzúculh tahuaniy xlacata catláhualh li̠tlá̠n catatampú̠xtulh nac xca̠chiqui̠ncán.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Acxni̠ Jesús táju̠lh nac barco, a̠má chixcú hua̠nti̠ xapu̠lh xkalhi̠y xtalacapa̠stacni akskahuiní chiné huánilh:
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Pero Jesús ni̠ tla̠n tlahuánilh hua̠ntu̠ xmaksquima huata chiné huánilh:
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Amá chixcú alh, xlá tzúculh li̠chuhui̠nán lácu Dios xmakta̠yani̠t, y hua̠nti̠ xtakaxmata luu xtaca̠cni̠y Jesús caj xpa̠lacata xtascújut hua̠ntu̠ xlá xca̠tlahuay, cani̠huá xli̠chuhui̠nancán Jesús antá nac a̠má akcá̠hu ca̠chiquí̠n xca̠huanicán Decápolis.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Acxni̠ Jesús qui̠táspitli a̠li̠quilhtu̠tu pupunú y tacutli cbarco lhu̠hua cristianos tatamacxtúmi̠lh nac xquilhtú̠n chúchut antanícu xlá xlaya, y antá xlá tzúculh ca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Caj li̠puntzú chilh cha̠tum xapuxcu ma̠peksi̠ná xalac xpu̠siculancán judíos xuanicán Jairo. Acxni̠ úcxilhli Jesús alh lakatatzokostay,
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 y chiné huánilh:
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Pus Jesús tá̠alh pero luu xtzamacán nac tiji hasta xla̠lakxquititi̠lhacán.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Y nac xlaksti̠pá̠n cristianos xmakmima cha̠tum pusca̠t hua̠nti̠ aya xkalhi̠y akcu̠tiy ca̠ta la̠ta xta̠tatlay cstajmakama kalhni y ne̠cxni cxuncniy antaní xtaka̠hui̠ni̠t.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Y lhu̠hua doctores xtacuchi̠ni̠t pero caj la̠n xtama̠pa̠ti̠ni̠ni̠t porque ni̠tu̠cu xtatlahuanini̠t, caj la̠n xtamaklhti̠ni̠t xtumi̠n hua̠ntu̠ xlá xkalhi̠y y li̠huaca xtasnu̠ni̠ma.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 — ausente —
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 — ausente —
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Tuncán tachókolh xkalhni y maklhcátzi̠lh pi̠ aya xpacsni̠t.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Pero Jesús cátzi̠lh pi̠ xli̠tlihueke hua̠ntu̠ xkalhi̠y xmacni xli̠pacsni̠t cha̠tum. Xlá talakáspitli, tzúculh lacaputza̠nán antaní xtayá̠nalh cristianos, y chiné kalhasquiní̠nalh:
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Xdiscípulos takálhti̠lh:
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Pero Jesús lacaxtum xlacaputza̠nama xlacata nalacamaclay tícu cxamanini̠t clháka̠t y xma̠pacsani̠t.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Amá pusca̠t xcatzi̠y pi̠ huá xma̠pacsacani̠t por eso tzúculh li̠pe̠cuán, clhpipima talacatzúhui̠lh antaní xyá Jesús, talakatatzokóstalh nac xlacatí̠n, huánilh pi̠ huá cxamanini̠t clháka̠t y xma̠pacsani̠t.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Jesús huánilh:
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Jesús chunacú xchuhui̠nama acxni̠ tachilh makapitzí̠n cristianos xlacán taminchá nac xchic Jairo. Chiné tahuánilh xtla̠t a̠má tzuma̠t:
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Pero Jesús ni̠ li̠ta̠katzánke̠lh hua̠ntu̠ xlacán xtaquilhuamá̠nalh y chiné huánilh Jairo:
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ni̠ lacásquilh pu̠tum natasta̠laniy sino caj xma̠n Pedro, Santiago xa̠hua Juan xta̠Santiago.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Acxni̠ tácha̠lh nac xchic Jairo, úcxilhli pi̠ lhu̠hua xtzamacán y hua̠k xtasama̠kó̠calh y xtali̠puhuamá̠nalh.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Jesús tánu̠lh nac chiqui y ca̠huánilh:
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Y huata caj tzúculh tali̠li̠tziyán xtachuhuí̠n. Jesús ca̠huánilh xlacata pu̠tum catatáxtulh, caj xma̠n xtzí xa̠hua xtla̠t a̠má tzuma̠t y hua̠nti̠ xca̠ta̠mini̠t ca̠ta̠tánu̠lh antaní xmá a̠má tzuma̠t.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Jesús macachípalh a̠má tzuma̠t y huánilh:
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Y a̠má tzuma̠t cajcu xakcu̠tiy ca̠ta xuani̠t, tuncán tá̠qui̠lh y xlá tzúculh tla̠huán. Y hua̠nti̠ xtaucxilhmá̠nalh cristianos tzúculh tapa̠xuhuay.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Acali̠stá̠n Jesús ca̠li̠ma̠péksi̠lh xnatla̠tni xlacata ni̠ natali̠chuhui̠nán la̠ ma̠lacastacuáni̠lh xtzuma̠tcán y na̠ ca̠huánilh catamá̠hui̠lh.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.