Marcos 12
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs NVT
1 Caj li̠puntzú Jesús tzúculh ca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos, caj ca̠li̠ta̠chuhuí̠nalh aktum takalhchuhuí̠n, chiné ca̠huánilh:
1 Então Jesus começou a lhes ensinar por meio de parábolas: “Um homem plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao seu redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
2 Acxni̠ lákcha̠lh quilhtamacú la̠ta tzucuy cha̠y y lakchitcán uvas, xlá ma̠lakácha̠lh cha̠tum xtasa̠cua xlacata naca̠squinicán hua̠ntu̠ xlakchá̠n xlá nachipay xatachitni uvas.
2 No tempo da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção.
3 Pero xlacán tachípalh, la̠n taakkaxími̠lh, caj chunatá tamaca̠mpá y ni̠tu̠ tamá̠xqui̠lh tachitni.
3 Os lavradores agarraram o servo, o espancaram e o mandaram de volta de mãos vazias.
4 Amá xapu̠chiná pú̠cuxtu ma̠lakacha̠pá tunujli̠túm xtasa̠cua, pero xla̠ taliactalanchípalh chíhuix, taákpaklhli y cala̠huá tahuánilh.
4 Então o dono da terra enviou outro servo, mas eles o insultaram e bateram na cabeça dele.
5 Xapuchiná ca̠tacuxtu ma̠lakacha̠pá a̠cha̠tum xtasa̠cua, pero xlá makni̠canchá. Na̠chuná lhu̠hua ca̠ma̠lakacha̠pá xtasa̠cuá̠n; hui̠ntí ca̠makní̠calh y makapitzí̠n ca̠lakkaximí̠calh.
5 O próximo servo que ele mandou foi morto. Outros servos que ele enviou foram espancados ou mortos,
6 ’Amá ko̠lutzí̠n a̠huatiyá chú xkalhi̠y cha̠tum xkahuasa luu xli̠ca̠na xpa̠xqui̠y; xlacpuhuán: “Para nacma̠lakacha̠y quinkahuasa, ma̠x a̠huayu natakaxmatniy hua̠ntu̠ naca̠huaniy.” Xli̠ca̠na ma̠lakácha̠lh xkahuasa.
6 até que só restou um: seu filho muito amado. Por fim, o dono o enviou, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
7 Y acxni̠ ca̠lákcha̠lh a̠má kahuasa, a̠ma̠ko̠lh tasa̠cuá̠n chiné tzúculh tala̠huaniy: “Huá tamá kahuasa ti̠ natamakxtekniko̠y pu̠tum u̠má pú̠cuxtu, huata mejor camakní̠hu la̠qui̠ aquinín naquinca̠tamakxtekniko̠yá̠n.”
7 “Os lavradores, porém, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
8 Amá xkahuasa xapu̠chiná a̠má pú̠cuxtu tachípalh tamákni̠lh y tatamácxtulh xtiyatli̠hua, táalh tamakán nac xquilhapá̠n pú̠cuxtu.
8 Então o agarraram, o mataram e jogaram seu corpo para fora do vinhedo.
9 Jesús ca̠kalhásquilh a̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ xtakaxmatnimá̠nalh:
9 “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará?”, perguntou Jesus. “Ele virá, matará os lavradores e arrendará o vinhedo a outros.
10 ’Huixinín, ¿Pi̠ nia̠ li̠kalhtahuakayá̠tit la̠ tatzokni̠t xtachuhuí̠n Dios nac li̠kalhtahuaka? Lacatum chiné tatzokni̠t:
10 Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular.
11 Pero huá Quimpu̠chinacán Dios hua̠nti̠ laclhca̠ni̠t xlacata chuná naqui̠taxtuy
11 Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?”
12 Pus xlacán xtachi̠le̠mputún Jesús porque xtaakata̠ksni̠t pi̠ caj xlacsacni̠t u̠má takalhchuhuí̠n xlacata naca̠li̠ma̠lacahua̠ni̠y. Pero cumu lhu̠hua cristianos xtalayá̠nalh hua̠nti̠ xtaca̠najlanini̠t xtachuhuí̠n pus tapé̠cualh chicá natasi̠tzi̠niy, y huata mejor caj taakxtekyá̠hualh y taalhá.
12 Os líderes religiosos queriam prender Jesus, pois perceberam que eram eles os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, por medo da multidão, deixaram-no e foram embora.
13 Caj li̠puntzú hua̠nti̠ xtasi̠tzi̠niy Jesús tama̠lakácha̠lh makapitzí̠n fariseos xa̠hua ti̠ xtata̠yá̠nalh rey Herodes, caj xtama̠kalhputza̠ni̠putún chicá para túcu ni̠tlá̠n naca̠li̠chuhui̠nán ma̠peksi̠naní̠n la̠qui̠ chuná natama̠lacapu̠y.
13 Mais tarde, os líderes enviaram alguns fariseus e membros do partido de Herodes com o objetivo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
14 Acxni̠ talákchilh chiné takalhásquilh:
14 Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto. É imparcial e não demonstra favoritismo. Ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. Agora, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?
15 Jesús xcatzi̠y pi̠ caj xtakalhputzamá̠nalh y chiné ca̠huánilh:
15 Devemos pagar ou não?”. Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse: “Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha? Mostrem-me uma moeda de prata,
16 Li̠minica okxtum tumi̠n, acxni̠ úcxilhli Jesús ca̠kalhásquilh:
16 Quando lhe deram a moeda, ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
17 Jesús ca̠huánilh:
17 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele. Sua resposta os deixou muito admirados.
18 Acali̠stá̠n táalh tata̠chuhui̠nán Jesús makapitzí̠n saduceos. Uma̠kó̠lh cristianos xtahuán pi̠ xli̠stacni cha̠tum cristiano ni̠ catilacastacuánalh acxni̠ nani̠y, pus huá xpa̠lacata tali̠kalhásquilh:
18 Depois vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos, e perguntaram:
19 —Ma̠kalhtahuake̠ná, Moisés quinca̠makxteknini̠tán aktum tapéksi̠t, para cha̠tum chixcú nani̠y naakxtekmakán xpusca̠t y ni̠tu̠ ta̠kálhi̠lh xcamancán, tla̠n huatiyá cha̠tum xta̠lá nata̠tamakaxtoka xya̠stá y nata̠kalhi̠y xcamancán la̠qui̠ ni̠ nalaksputa xtacuhuiní xta̠lá hua̠nti̠ ni̠lh.
19 “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
20 Pus maktum quilhtamacú xtahuilá̠nalh kalhatujún lakahuasán li̠nata̠lán, xapuxcu tamakáxtokli, y ni̠ li̠maka̠s ni̠lh pero ni̠ takálhi̠lh xcamancán.
20 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
21 Xli̠cha̠tiy xta̠lá ta̠tamakáxtokli xya̠stá, y ni̠ li̠maka̠s quilhtamacú xlá na̠ ni̠pá y ni̠para huá ta̠kálhi̠lh xcamancán. Na̠ chuná okspúlalh xli̠kalhatutu.
21 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. Então o terceiro irmão se casou com ela.
22 Y pu̠tum xli̠kalhatujuncán hua̠k tata̠tamakáxtokli a̠má pusca̠t, y ni̠para cha̠tum ta̠kálhi̠lh xcamancán. Y ni̠ li̠maka̠s a̠má pusca̠t na̠ ni̠lh.
22 O mesmo aconteceu até o sétimo irmão, e nenhum deixou filhos. Por fim, a mulher também morreu.
23 Chi̠nchú acxni̠ xli̠stacnicán natalacastacuanán nac ca̠li̠ní̠n y natalatama̠paray, ¿tícuya̠ chixcú luu xpusca̠t ámaj huán, pus hua̠k tata̠tamakáxtokli xkalhatujuncán?
23 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
24 Jesús ca̠kálhti̠lh:
24 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Porque acxni̠ ni̠n natalacastacuanán nac ca̠li̠ní̠n a̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n xa̠hua lacpusca̠tní̠n niaj ti̠ catitamakáxtokli, ni̠para catitakálhi̠lh xlactzumajancán hua̠nti̠ natama̠makaxtoka, porque chuná natali̠taxtuy cumu la̠ xángeles Dios hua̠nti̠ tahuila̠nanchá nac akapú̠n.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
26 Chú xlacata para natalacastacuanán ni̠n, osuchí ni̠ natalacastacuanán, ¿pi̠ ni̠ akata̠ksá̠tit lácu huamputún li̠kalhtahuaka hua̠ntu̠ tzokli Moisés acxni̠ xlá tzokli la̠ ta̠chuhuí̠nalh Dios nac akatum actzu̠ quihui acxni̠ xakxkota̠yama? Chiné huánilh: “Aquit xDios Abraham xa̠hua xlá Isaac chu xlá Jacob.”
26 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nos escritos de Moisés, no relato sobre o arbusto em chamas? Deus disse a Moisés: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
27 Antá huamputún pi̠ hua̠nti̠ talamá̠nalh xastacná nac ca̠quilhtamacú chu hua̠nti̠ aya tani̠ni̠t lacxtum lá̠mpara xastacnacú talamá̠nalh, porque Dios ni̠ huá xDioscán ni̠n sinoque hua̠nti̠ talamá̠nalh xastacná.
27 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos. Vocês estão completamente enganados!”.
28 Cha̠tum xma̠kalhtahuake̠nacán judíos xlá xkalhakaxmatma la̠ xca̠ta̠la̠huanima Jesús a̠má lacchixcuhuí̠n, y cumu akáta̠ksli pi̠ tla̠n xkalhti̠nani̠t, na̠ talacatzúhui̠lh xlacata nakalhputzay, chiné kalhásquilh:
28 Um dos mestres da lei estava ali ouvindo a discussão. Ao perceber que Jesus tinha respondido bem, perguntou: “De todos os mandamentos, qual é o mais importante?”.
29 Jesús kálhti̠lh:
29 Jesus respondeu: “O mandamento mais importante é este: ‘Ouça, ó Israel! O Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 Huá capa̠xqui y cali̠pá̠huanti Mimpu̠chiná Dios xli̠hua̠k minacú, xli̠hua̠k mili̠stacni, xli̠hua̠k mintalacapa̠stacni y xli̠hua̠k mili̠tlihueke.”
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua mente e de todas as suas forças’.
31 Y xli̠kampa̠tiy li̠ma̠peksí̠n hua̠ntu̠ na̠ caj xta̠chuná, chiné huan: “Calakalhámanti minta̠cristiano xta̠chuná cumu la̠ me̠cstu lakalhamancana.” Huá la̠ta u̠ma̠ko̠lh kampa̠tiy li̠ma̠peksí̠n ni̠ anán a̠kampa̠tum hua̠ntu̠ tlak xlacasquinca o hua̠ntu̠ Dios lacasquín nama̠kantaxti̠yá̠hu.
31 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Nenhum outro mandamento é maior que esses”.
32 Amá xma̠kalhtahuake̠nacán judíos huánilh Jesús:
32 O mestre da lei respondeu: “Muito bem, mestre. O senhor falou a verdade ao dizer que há só um Deus, e nenhum outro.
33 Pus xli̠cána luu quili̠pa̠xqui̠tcán Dios xli̠hua̠k quinacujcán, xli̠hua̠k quintalacapa̠stacnicán, xli̠hua̠k quili̠stacnicán y xli̠hua̠k quili̠tlihuekecán. Pus hua̠nti̠ tlahuay eé kampa̠tiy li̠ma̠peksí̠n nac xlatáma̠t a̠tzinú makapa̠xuhuay Dios ni̠xachuná la̠ta túcu nahuili̠nicán nac pu̠siculan, osuchí namakni̠nicán quitzistancá̠n xlacata nali̠lakachixcuhui̠yá̠hu.
33 E sei que é importante amá-lo de todo o meu coração, de todo o meu entendimento e de todas as minhas forças, e amar o meu próximo como a mim mesmo. É mais importante que oferecer todos os holocaustos e sacrifícios exigidos pela lei”.
34 Acxni̠ káxmatli Jesús la̠ aksti̠tum kálhti̠lh a̠má chixcú, chiné huánilh:
34 Ao perceber quanto o homem compreendia, Jesus disse: “Você não está longe do reino de Deus”. Depois disso, ninguém se atreveu a lhe fazer mais perguntas.
35 Antacú xlama Jesús nac pu̠siculan y tzucupaj ca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos, chiné ca̠kalhásquilh:
35 Mais tarde, enquanto ensinava o povo no templo, Jesus fez a seguinte pergunta: “Por que os mestres da lei afirmam que o Cristo é filho de Davi?
36 Porque maktum quilhtamacú huatiyá rey David acxni̠ Espíritu Santo ma̠lacpuhuá̠ni̠lh chiné tili̠chuhuí̠nalh Cristo:
36 O próprio Davi, falando por meio do Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
37 Pus, ¿lácu chú lacpuhuaná̠tit xlacata Cristo xli̠talakapasni nahuán rey David para huatiyá David xca̠cni̠naniy xli̠ma̠pa̠cuhui̠y, Quimpu̠china?
37 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”. E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 La̠ta Jesús xca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos chiné ca̠huanipá:
38 Jesus também ensinou: “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças.
39 Acxni̠ taán nac pu̠siculan talacasquín naca̠li̠kalhi̠cán tlak lacuán pu̠táhui̠lh antanícu natatahuilay, y na̠chuná tatlahuay antanícu huí pu̠pa̠xcua.
39 E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
40 Y hua̠nti̠ ca̠ni̠makancani̠t lacchaján taakskahuimaklhti̠y xchiccán, la̠qui̠ ni̠ti̠ mat nacatzi̠y lácu xta̠yatcán maka̠s takalhtahuakaniy Dios. Pero ni̠para tzinú tacatzi̠y xlacata pi̠ a̠tzinú xlacán la̠n a̠ma̠ko̠lh tapa̠ti̠nán.
40 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
41 Maktum quilhtamacú Jesús xuí lacatzú antaní huilako̠lh cajas xla limosnas, xlá caj xca̠ucxilhma cristianos la̠ xtamaju̠má̠nalh tumi̠n; y lacrrico xtamaju̠y lhu̠hua tumi̠n.
41 Jesus sentou-se perto da caixa de ofertas do templo e ficou observando o povo colocar o dinheiro. Muitos ricos contribuíam com grandes quantias.
42 Caj li̠puntzú chilh cha̠tum pu̠ni̠na pusca̠t luu xli̠ca̠na li̠ma̠xken xuani̠t, y nac aktum caja xlá máju̠lh okxtiy tumi̠n xla cobre nitúcu tuncán xtapalh xuani̠t.
42 Então veio uma viúva pobre e colocou duas moedas pequenas.
43 Jesús ca̠tasánilh xtama̠kalhtahuaké̠n, chiné ca̠huánilh:
43 Jesus chamou seus discípulos e disse: “Eu lhes digo a verdade: essa viúva depositou na caixa de ofertas mais que todos os outros.
44 Pus xlacán tama̠sta̠ni̠t hua̠ntu̠ aya xca̠akata̠xtunini̠t, pero xlá tamá pusca̠t caj la̠ta xca̠tapobre ma̠sta̠ko̠ni̠t hua̠ntu̠ xkalhi̠y tu̠ xtili̠macuánilh.
44 Eles deram uma parte do que lhes sobrava, mas ela, em sua pobreza, deu tudo que tinha”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.