Marcos 12

Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Caj li̠puntzú Jesús tzú­culh ca̠ma̠­kalh­chu­hui̠ni̠y cris­tianos, caj ca̠li̠­ta̠­chu­huí̠­nalh aktum takalh­chu­huí̠n, chiné ca̠huá­nilh:
1 Então Jesus começou a lhes ensinar por meio de parábolas: “Um homem plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao seu redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
2 Acxni̠ lák­cha̠lh quilh­ta­macú la̠ta tzucuy cha̠y y lak­chitcán uvas, xlá ma̠la­ká­cha̠lh cha̠tum xta­sa̠cua xla­cata naca̠s­qui­nicán hua̠ntu̠ xlak­chá̠n xlá nachipay xata­chitni uvas.
2 No tempo da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção.
3 Pero xlacán tachí­palh, la̠n taakka­xí­mi̠lh, caj chu­natá tama­ca̠mpá y ni̠tu̠ tamá̠x­qui̠lh tachitni.
3 Os lavradores agarraram o servo, o espancaram e o mandaram de volta de mãos vazias.
4 Amá xapu̠­chiná pú̠cuxtu ma̠la­ka­cha̠pá tunuj­li̠túm xta­sa̠cua, pero xla̠ taliacta­lan­chí­palh chí­huix, taákpak­lhli y cala̠huá tahuá­nilh.
4 Então o dono da terra enviou outro servo, mas eles o insultaram e bateram na cabeça dele.
5 Xapu­chiná ca̠ta­cuxtu ma̠la­ka­cha̠pá a̠cha̠tum xta­sa̠cua, pero xlá mak­ni̠­canchá. Na̠chuná lhu̠hua ca̠ma̠­la­ka­cha̠pá xta­sa̠­cuá̠n; hui̠ntí ca̠mak­ní̠­calh y maka­pi­tzí̠n ca̠lak­ka­xi­mí̠­calh.
5 O próximo servo que ele mandou foi morto. Outros servos que ele enviou foram espancados ou mortos,
6 ’Amá ko̠lu­tzí̠n a̠hua­tiyá chú xka­lhi̠y cha̠tum xka­huasa luu xli̠­ca̠na xpa̠x­qui̠y; xlac­pu­huán: “Para nac­ma̠­la­ka­cha̠y quin­ka­huasa, ma̠x a̠huayu nata­kax­matniy hua̠ntu̠ naca̠­huaniy.” Xli̠­ca̠na ma̠la­ká­cha̠lh xka­huasa.
6 até que só restou um: seu filho muito amado. Por fim, o dono o enviou, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
7 Y acxni̠ ca̠lák­cha̠lh a̠má kahuasa, a̠ma̠ko̠lh tasa̠­cuá̠n chiné tzú­culh tala̠­huaniy: “Huá tamá kahuasa ti̠ nata­mak­xtek­niko̠y pu̠tum u̠má pú̠cuxtu, huata mejor camak­ní̠hu la̠qui̠ aquinín naquin­ca̠­ta­mak­xtek­ni­ko̠yá̠n.”
7 “Os lavradores, porém, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
8 Amá xka­huasa xapu̠­chiná a̠má pú̠cuxtu tachí­palh tamák­ni̠lh y tata­mác­xtulh xti­yat­li̠hua, táalh tamakán nac xqui­lhapá̠n pú̠cuxtu.
8 Então o agarraram, o mataram e jogaram seu corpo para fora do vinhedo.
9 Jesús ca̠ka­lhás­quilh a̠ma̠ko̠lh lac­chix­cu­huí̠n hua̠nti̠ xta­kax­mat­ni­má̠­nalh:
9 “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará?”, perguntou Jesus. “Ele virá, matará os lavradores e arrendará o vinhedo a outros.
10 ’Hui­xinín, ¿Pi̠ nia̠ li̠kalh­ta­hua­ka­yá̠tit la̠ tatzokni̠t xta­chu­huí̠n Dios nac li̠kalh­ta­huaka? Lacatum chiné tatzokni̠t:
10 Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular.
11 Pero huá Quim­pu̠­chi­nacán Dios hua̠nti̠ lac­lhca̠ni̠t xla­cata chuná naqui̠­taxtuy
11 Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?”
12 Pus xlacán xta­chi̠­le̠m­putún Jesús porque xtaaka­ta̠k­sni̠t pi̠ caj xlac­sacni̠t u̠má takalh­chu­huí̠n xla­cata naca̠­li̠­ma̠­la­ca­hua̠ni̠y. Pero cumu lhu̠hua cris­tianos xta­la­yá̠­nalh hua̠nti̠ xta­ca̠­naj­la­nini̠t xta­chu­huí̠n pus tapé̠­cualh chicá nata­si̠­tzi̠niy, y huata mejor caj taak­xtek­yá̠­hualh y taalhá.
12 Os líderes religiosos queriam prender Jesus, pois perceberam que eram eles os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, por medo da multidão, deixaram-no e foram embora.
13 Caj li̠puntzú hua̠nti̠ xta­si̠­tzi̠niy Jesús tama̠­la­ká­cha̠lh maka­pi­tzí̠n fariseos xa̠hua ti̠ xta­ta̠­yá̠­nalh rey Herodes, caj xta­ma̠­kalh­pu­tza̠­ni̠­putún chicá para túcu ni̠tlá̠n naca̠­li̠­chu­hui̠nán ma̠pek­si̠­naní̠n la̠qui̠ chuná nata­ma̠­la­capu̠y.
13 Mais tarde, os líderes enviaram alguns fariseus e membros do partido de Herodes com o objetivo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
14 Acxni̠ talák­chilh chiné taka­lhás­quilh:
14 Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto. É imparcial e não demonstra favoritismo. Ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. Agora, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?
15 Jesús xca­tzi̠y pi̠ caj xta­kalh­pu­tza­má̠­nalh y chiné ca̠huá­nilh:
15 Devemos pagar ou não?”. Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse: “Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha? Mostrem-me uma moeda de prata,
16 Li̠mi­nica okxtum tumi̠n, acxni̠ úcxilhli Jesús ca̠ka­lhás­quilh:
16 Quando lhe deram a moeda, ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
17 Jesús ca̠huá­nilh:
17 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele. Sua resposta os deixou muito admirados.
18 Aca­li̠stá̠n táalh tata̠­chu­hui̠nán Jesús maka­pi­tzí̠n sadu­ceos. Uma̠­kó̠lh cris­tianos xta­huán pi̠ xli̠s­tacni cha̠tum cris­tiano ni̠ cati­la­cas­ta­cuánalh acxni̠ nani̠y, pus huá xpa̠­la­cata tali̠­ka­lhás­quilh:
18 Depois vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos, e perguntaram:
19 —Ma̠kalh­ta­hua­ke̠ná, Moisés quin­ca̠­mak­xtek­ni­ni̠tán aktum tapéksi̠t, para cha̠tum chixcú nani̠y naak­xtek­makán xpusca̠t y ni̠tu̠ ta̠ká­lhi̠lh xca­mancán, tla̠n hua­tiyá cha̠tum xta̠lá nata̠­ta­maka­xtoka xya̠stá y nata̠­ka­lhi̠y xca­mancán la̠qui̠ ni̠ nalak­sputa xta­cu­huiní xta̠lá hua̠nti̠ ni̠lh.
19 “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
20 Pus maktum quilh­ta­macú xta­hui­lá̠­nalh kalha­tujún laka­huasán li̠na­ta̠lán, xapuxcu tama­káx­tokli, y ni̠ li̠maka̠s ni̠lh pero ni̠ taká­lhi̠lh xca­mancán.
20 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
21 Xli̠­cha̠tiy xta̠lá ta̠ta­ma­káx­tokli xya̠stá, y ni̠ li̠maka̠s quilh­ta­macú xlá na̠ ni̠pá y ni̠para huá ta̠ká­lhi̠lh xca­mancán. Na̠ chuná okspú­lalh xli̠­ka­lha­tutu.
21 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. Então o terceiro irmão se casou com ela.
22 Y pu̠tum xli̠­ka­lha­tu­juncán hua̠k tata̠­ta­ma­káx­tokli a̠má pusca̠t, y ni̠para cha̠tum ta̠ká­lhi̠lh xca­mancán. Y ni̠ li̠maka̠s a̠má pusca̠t na̠ ni̠lh.
22 O mesmo aconteceu até o sétimo irmão, e nenhum deixou filhos. Por fim, a mulher também morreu.
23 Chi̠nchú acxni̠ xli̠s­tac­nicán nata­la­cas­ta­cuanán nac ca̠li̠ní̠n y nata­la­ta­ma̠­paray, ¿tícuya̠ chixcú luu xpusca̠t ámaj huán, pus hua̠k tata̠­ta­ma­káx­tokli xka­lha­tu­juncán?
23 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
24 Jesús ca̠kálh­ti̠lh:
24 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Porque acxni̠ ni̠n nata­la­cas­ta­cuanán nac ca̠li̠ní̠n a̠ma̠ko̠lh lac­chix­cu­huí̠n xa̠hua lac­pus­ca̠tní̠n niaj ti̠ cati­ta­ma­káx­tokli, ni̠para cati­ta­ká­lhi̠lh xlac­tzu­ma­jancán hua̠nti̠ nata­ma̠­maka­xtoka, porque chuná nata­li̠­taxtuy cumu la̠ xán­geles Dios hua̠nti̠ tahui­la̠­nanchá nac akapú̠n.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
26 Chú xla­cata para nata­la­cas­ta­cuanán ni̠n, osuchí ni̠ nata­la­cas­ta­cuanán, ¿pi̠ ni̠ aka­ta̠k­sá̠tit lácu huam­putún li̠kalh­ta­huaka hua̠ntu̠ tzokli Moisés acxni̠ xlá tzokli la̠ ta̠chu­huí̠­nalh Dios nac akatum actzu̠ quihui acxni̠ xak­xko­ta̠­yama? Chiné huá­nilh: “Aquit xDios Abraham xa̠hua xlá Isaac chu xlá Jacob.”
26 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nos escritos de Moisés, no relato sobre o arbusto em chamas? Deus disse a Moisés: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
27 Antá huam­putún pi̠ hua̠nti̠ tala­má̠­nalh xas­tacná nac ca̠quilh­ta­macú chu hua̠nti̠ aya tani̠ni̠t lac­xtum lá̠m­para xas­tac­nacú tala­má̠­nalh, porque Dios ni̠ huá xDioscán ni̠n sinoque hua̠nti̠ tala­má̠­nalh xas­tacná.
27 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos. Vocês estão completamente enganados!”.
28 Cha̠tum xma̠­kalh­ta­hua­ke̠­nacán judíos xlá xka­lha­kax­matma la̠ xca̠­ta̠­la̠­hua­nima Jesús a̠má lac­chix­cu­huí̠n, y cumu aká­ta̠ksli pi̠ tla̠n xkalh­ti̠­nani̠t, na̠ tala­ca­tzú­hui̠lh xla­cata nakalh­pu­tzay, chiné kalhás­quilh:
28 Um dos mestres da lei estava ali ouvindo a discussão. Ao perceber que Jesus tinha respondido bem, perguntou: “De todos os mandamentos, qual é o mais importante?”.
29 Jesús kálh­ti̠lh:
29 Jesus respondeu: “O mandamento mais importante é este: ‘Ouça, ó Israel! O Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 Huá capa̠xqui y cali̠­pá̠­huanti Mim­pu̠­chiná Dios xli̠­hua̠k minacú, xli̠­hua̠k mili̠s­tacni, xli̠­hua̠k min­ta­la­ca­pa̠s­tacni y xli̠­hua̠k mili̠t­li­hueke.”
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua mente e de todas as suas forças’.
31 Y xli̠­kam­pa̠tiy li̠ma̠­peksí̠n hua̠ntu̠ na̠ caj xta̠­chuná, chiné huan: “Cala­ka­lhá­manti min­ta̠­cris­tiano xta̠­chuná cumu la̠ me̠cstu laka­lha­man­cana.” Huá la̠ta u̠ma̠ko̠lh kam­pa̠tiy li̠ma̠­peksí̠n ni̠ anán a̠kam­pa̠tum hua̠ntu̠ tlak xla­ca­squinca o hua̠ntu̠ Dios lacas­quín nama̠­kan­tax­ti̠­yá̠hu.
31 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Nenhum outro mandamento é maior que esses”.
32 Amá xma̠­kalh­ta­hua­ke̠­nacán judíos huá­nilh Jesús:
32 O mestre da lei respondeu: “Muito bem, mestre. O senhor falou a verdade ao dizer que há só um Deus, e nenhum outro.
33 Pus xli̠­cána luu qui­li̠­pa̠x­qui̠tcán Dios xli̠­hua̠k qui­na­cujcán, xli̠­hua̠k quin­ta­la­ca­pa̠s­tac­nicán, xli̠­hua̠k qui­li̠s­tac­nicán y xli̠­hua̠k qui­li̠t­li­hue­kecán. Pus hua̠nti̠ tla­huay eé kam­pa̠tiy li̠ma̠­peksí̠n nac xla­táma̠t a̠tzinú maka­pa̠­xu­huay Dios ni̠xa­chuná la̠ta túcu nahui­li̠­nicán nac pu̠si­culan, osuchí namak­ni̠­nicán qui­tzis­tancá̠n xla­cata nali̠­la­ka­chix­cu­hui̠­yá̠hu.
33 E sei que é importante amá-lo de todo o meu coração, de todo o meu entendimento e de todas as minhas forças, e amar o meu próximo como a mim mesmo. É mais importante que oferecer todos os holocaustos e sacrifícios exigidos pela lei”.
34 Acxni̠ káx­matli Jesús la̠ aksti̠tum kálh­ti̠lh a̠má chixcú, chiné huá­nilh:
34 Ao perceber quanto o homem compreendia, Jesus disse: “Você não está longe do reino de Deus”. Depois disso, ninguém se atreveu a lhe fazer mais perguntas.
35 Antacú xlama Jesús nac pu̠si­culan y tzu­cupaj ca̠ma̠­kalh­chu­hui̠ni̠y cris­tianos, chiné ca̠ka­lhás­quilh:
35 Mais tarde, enquanto ensinava o povo no templo, Jesus fez a seguinte pergunta: “Por que os mestres da lei afirmam que o Cristo é filho de Davi?
36 Porque maktum quilh­ta­macú hua­tiyá rey David acxni̠ Espíri­tu Santo ma̠lac­pu­huá̠­ni̠lh chiné tili̠­chu­huí̠­nalh Cristo:
36 O próprio Davi, falando por meio do Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
37 Pus, ¿lácu chú lac­pu­hua­ná̠tit xla­cata Cristo xli̠­ta­la­ka­pasni nahuán rey David para hua­tiyá David xca̠c­ni̠­naniy xli̠­ma̠­pa̠­cu­hui̠y, Quim­pu̠china?
37 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”. E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 La̠ta Jesús xca̠­ma̠­kalh­chu­hui̠ni̠y cris­tianos chiné ca̠hua­nipá:
38 Jesus também ensinou: “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças.
39 Acxni̠ taán nac pu̠si­culan tala­cas­quín naca̠­li̠­ka­lhi̠cán tlak lacuán pu̠tá­hui̠lh anta­nícu nata­ta­huilay, y na̠chuná tat­la­huay anta­nícu huí pu̠pa̠xcua.
39 E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
40 Y hua̠nti̠ ca̠ni̠­makan­cani̠t lac­chaján taak­ska­hui­mak­lhti̠y xchiccán, la̠qui̠ ni̠ti̠ mat naca­tzi̠y lácu xta̠­yatcán maka̠s takalh­ta­hua­kaniy Dios. Pero ni̠para tzinú taca­tzi̠y xla­cata pi̠ a̠tzinú xlacán la̠n a̠ma̠ko̠lh tapa̠­ti̠nán.
40 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
41 Maktum quilh­ta­macú Jesús xuí lacatzú antaní hui­la­ko̠lh cajas xla limos­nas, xlá caj xca̠ucxilhma cris­tianos la̠ xta­ma­ju̠­má̠­nalh tumi̠n; y lac­rrico xta­maju̠y lhu̠hua tumi̠n.
41 Jesus sentou-se perto da caixa de ofertas do templo e ficou observando o povo colocar o dinheiro. Muitos ricos contribuíam com grandes quantias.
42 Caj li̠puntzú chilh cha̠tum pu̠ni̠na pusca̠t luu xli̠­ca̠na li̠ma̠xken xuani̠t, y nac aktum caja xlá máju̠lh okxtiy tumi̠n xla cobre nitúcu tuncán xta­palh xuani̠t.
42 Então veio uma viúva pobre e colocou duas moedas pequenas.
43 Jesús ca̠ta­sá­nilh xta­ma̠­kalh­ta­huaké̠n, chiné ca̠huá­nilh:
43 Jesus chamou seus discípulos e disse: “Eu lhes digo a verdade: essa viúva depositou na caixa de ofertas mais que todos os outros.
44 Pus xlacán tama̠s­ta̠ni̠t hua̠ntu̠ aya xca̠aka­ta̠x­tu­nini̠t, pero xlá tamá pusca̠t caj la̠ta xca̠­ta­pobre ma̠s­ta̠­ko̠ni̠t hua̠ntu̠ xka­lhi̠y tu̠ xti­li̠­mac­uánilh.
44 Eles deram uma parte do que lhes sobrava, mas ela, em sua pobreza, deu tudo que tinha”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.