Marcos 11

Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Acxni̠ tácha̠lh nac aktum ke̠stí̠n hua­nicán Monte de los Olivos, xma̠­la­ka­tancs aktiy ca̠chi­quí̠n ca̠hua­nicán Bet­fagé y Betania, u̠ma̠ko̠lh ca̠chi­quí̠n ta̠pek­sto­kuila­ko̠lh Jeru­salén, Jesús ca̠má­ca̠lh cha̠tiy xdis­cí­pulos
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 y ca̠huá­nilh:
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Y para tícu naca̠­hua­niyá̠n túcu li̠la­yá̠tit, hui­xinín cahua­nítit: “Quim­pu̠­chi­nacán mac­la­cas­quim­putún y pálaj napu̠s­pit­paray.”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Xlacán táalh y xli̠­ca̠na tama̠­nók­lhulh tantum burro xchi̠­ya̠­hua­cani̠t nac xtan­quilhtí̠n aktum chiqui lacatzú cmá̠­lacchi. Xlacán táx­cutli
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 y hua̠nti̠ antá xta­la­yá̠­nalh lacatzú taúcxilhli hua̠ntu̠ xtat­la­hua­má̠­nalh, chiné ca̠hua­níca:
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Ama̠­ko̠lh dis­cí­pulos chuná takalh­tí̠­nalh la̠ xca̠­hua­nini̠t Jesús y niaj tu̠ ca̠hua­ní­calh, ca̠ma̠x­quí̠­calh tala­cas­quín natalé̠n.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Tali̠­mí­nilh a̠má burro antaní xuí Jesús y tali̠­ke̠t­la­pá­nilh clha­ka̠tcán, Jesús ke̠táhui
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 y la̠li̠­huán táalh pekán cJerusalén. Lhu̠hua ti̠ tzú­culh tata­rami̠y clha­ka̠tcán nac tiji antaní xla­cama y maka­pi­tzí̠n tzú­culh taca̠y lactzú xmakx­pi̠ní̠n ke̠ske y na̠ xta­ta­rami̠y nac tiji.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Y lhu̠hua cris­tianos ti̠ xta­pu̠­la­má̠­nalh xa̠hua ti̠ xta­sta̠­la­ni­ti̠­lhay chiné tzú­culh tama̠­tasi̠y:
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 ¡Dios casi­cu­la­na̠t­lá­hualh xli̠­ma̠­peksí̠n hua̠ntu̠ xlá ma̠la­ka­cha̠ni̠t xla­cata naquin­ca̠­ma̠­pek­si̠yá̠n na̠chuná la̠ ma̠pek­sí̠­nalh xamaká̠n quin­quilh­tzu­cutcán rey David! ¡Cala­ka­chix­cu­huí̠hu Dios caj xpa̠­la­cata tu̠ tla­huama!
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Pus chuná tanu̠chá Jesús nac Jeru­salén, aca­li̠stá̠n alh nac lanca pu̠si­culan xalac Jeru­salén. Y acxni̠ ko̠ta­nu̠­ko̠lh ca̠ta̠ampá xdis­cí­pulos nac Betania porque aya xca̠s­ma­lan­kama.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Li̠cha̠lí tzi̠sa Jesús taca̠xpá nac Betania y la̠ta xtla̠­huama xlá tzú­culh tzincsa.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Ali̠­mákat úcxilhli akatum suji luu stakni̠t xtá̠ya xapalhma, alh ucxilha para xka­lhi̠y xta­huácat pero ni̠tu̠ mac­lá­nilh acxni̠ lák­cha̠lh porque ni̠ xquilh­ta­macú xuani̠t la̠ nata­huacay xta­huácat.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Jesús chiné huá­nilh a̠má suji:
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Caj li̠puntzú tácha̠lh nac Jeru­salén, Jesús tuncán ta̠nu̠lh nac lanca pu̠si­culan y tzú­culh ca̠ta­mac­xtuy hua̠nti̠ antá xta­sta̠­na­má̠­nalh xa̠hua ti̠ xta­ta­ma̠­hua­na­má̠­nalh nac xtan­quilhtí̠n pu̠si­culan, ca̠ma̠k­pu̠s­pít­nilh xme­sajcán hua̠nti̠ xta­lak­pa­li̠­má̠­nalh tumi̠n xa̠hua ti̠ xta­ka­lhi̠y xpa̠­lo­ko­yucán ca̠na̠spu̠n y xtasta̠y.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Niajti̠ má̠x­qui̠lh quilh­ta­macú xla­cata nata̠­ta­nu̠­ya̠chá xlí̠sta̠t nac xtan­quilhtí̠n pu̠si­culan.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Y chiné ca̠huá­nilh a̠ma̠ko̠lh lac­chix­cu­huí̠n:
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Maka­pi­tzí̠n xma̠­kalh­ta­hua­ke̠­nacán judíos xa̠hua xana­puxcun cura takáx­matli hua̠ntu̠ xlá xqui­lhuama huata tzú­culh talac­pu­tzay lácu natat­la­huay xla­cata tze̠k nata­makni̠y, porque xta­pe̠­cuaniy la̠ta xca̠­ma̠­kalh­chu­hui̠ni̠y cris­tianos y xli̠­hua̠k xta­ca̠­naj­laniy hua̠ntu̠ xlá xca̠­li̠­ta̠­chu­hui̠nán.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Acxni̠ aya tzú­culh ca̠s­ma­lankán Jesús ca̠ta̠­ta­ca̠xpá xdis­cí­pulos y ca̠ta̠ampá cBetania.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Li̠cha̠lí laca­tzi̠sa lacatzú tati̠­táx­tulh antaní xyá a̠má suji hua̠ntu̠ tila­ca­quílh­ni̠lh Jesús y taúcxilhli pi̠ hua̠k csca̠c­ko̠ni̠t la̠ta xakán hasta xtan­káxe̠k.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Pedro laca­pa̠s­tac­tá̠­yalh y chiné huá­nilh Jesús:
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Jesús chiné kálh­ti̠lh:
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Pus luu xli̠­ca̠na cca̠­hua­niyá̠n para tícu nahuaniy eé ke̠stí̠n: “Cata­ke̠nu la̠ tahuila y capit taju̠ya nac pupunú”, para xlá ca̠najlay y catzi̠y pi̠ chuná naqui̠­taxtuy xli̠­ca̠na chuná ámaj qui̠­tax­tuniy.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Na̠chu­na­li̠túm para túcu namaks­qui­ná̠tit Dios acxni̠ hui­xinín nakalh­ta­hua­ka­ni­yá̠tit, para li̠pa̠­hua­ná̠tit y catzi̠­yá̠tit pi̠ xlá amá̠n ca̠ma̠x­qui̠yá̠n xli̠­ca̠na chuná naca̠­qui̠­tax­tu­niyá̠n.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Na̠chu­na­li̠túm acxni̠ hui­xinín nakalh­ta­hua­ka­ni­yá̠tit Dios, para tícu min­ta̠­cris­tiano ta̠ra̠t­la­hua­ni̠tán y ta̠la̠­ma­ka­si̠­tzi̠­ni̠tán, pus huata pu̠lhá cata̠­pa̠ti y cama̠­tzan­ke̠­nani laquimpi Min­tla̠­ticán hua̠nti̠ hui­lachá nac akapú̠n na̠ naca̠­ma̠­tzan­ke̠­na­niyá̠n min­ta­la̠­ka­lhi̠ncán.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Pero para hui­xinín ni̠ nala̠­ma̠­tzan­ke̠­na­ni­yá̠tit hua̠ntu̠ ca̠t­la­hua­ni­ni̠tán min­ta̠­cris­tiano, pus na̠chuná Min­tla̠­ticán Dios hua̠nti̠ hui­lachá nac akapú̠n na̠ ni̠ cati­ca̠­ma̠­tzan­ke̠­nanín min­ta­la̠­ka­lhi̠ncán.
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Tatas­pitpá nac Jeru­salén y acxni̠ xta­lak­cho­ko­pu̠lay Jesús nac pu̠si­culan talak­ta­la­ca­tzú­hui̠lh xana­puxcun cura chu xma̠­kalh­ta­hua­ke̠­nacán judíos, xa̠hua lak­ko̠­lu­tzi̠nni ma̠pek­si̠­naní̠n.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Chiné taka­lhás­quilh:
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Pero Jesús ca̠kálh­ti̠lh:
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 La̠n­chuj tuncán caqui­la̠­hua­níhu, ¿tícu má̠x­qui̠lh li̠ma̠­peksí̠n Juan Bau­tista xla­cata naakmu­nu̠nún, pi̠ huá Dios osuchí lac­chix­cu­huí̠n?
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Xlacán tzú­culh tala̠­li̠­ta̠­kalh­chu­hui̠nán, xta­la̠­ka­lhas­quín y xta­la̠­huaniy:
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Y para nahua­ni­yá̠hu pi̠ huá cris­tianos li̠ma̠­pék­si̠lh na̠ ni̠lay.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Chiné tali̠­huá­nilh Jesús:
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.