Marcos 11
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs NVT
1 Acxni̠ tácha̠lh nac aktum ke̠stí̠n huanicán Monte de los Olivos, xma̠lakatancs aktiy ca̠chiquí̠n ca̠huanicán Betfagé y Betania, u̠ma̠ko̠lh ca̠chiquí̠n ta̠pekstokuilako̠lh Jerusalén, Jesús ca̠máca̠lh cha̠tiy xdiscípulos
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 y ca̠huánilh:
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Y para tícu naca̠huaniyá̠n túcu li̠layá̠tit, huixinín cahuanítit: “Quimpu̠chinacán maclacasquimputún y pálaj napu̠spitparay.”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Xlacán táalh y xli̠ca̠na tama̠nóklhulh tantum burro xchi̠ya̠huacani̠t nac xtanquilhtí̠n aktum chiqui lacatzú cmá̠lacchi. Xlacán táxcutli
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 y hua̠nti̠ antá xtalayá̠nalh lacatzú taúcxilhli hua̠ntu̠ xtatlahuamá̠nalh, chiné ca̠huaníca:
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Ama̠ko̠lh discípulos chuná takalhtí̠nalh la̠ xca̠huanini̠t Jesús y niaj tu̠ ca̠huanícalh, ca̠ma̠xquí̠calh talacasquín natalé̠n.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Tali̠mínilh a̠má burro antaní xuí Jesús y tali̠ke̠tlapánilh clhaka̠tcán, Jesús ke̠táhui
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 y la̠li̠huán táalh pekán cJerusalén. Lhu̠hua ti̠ tzúculh tatarami̠y clhaka̠tcán nac tiji antaní xlacama y makapitzí̠n tzúculh taca̠y lactzú xmakxpi̠ní̠n ke̠ske y na̠ xtatarami̠y nac tiji.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Y lhu̠hua cristianos ti̠ xtapu̠lamá̠nalh xa̠hua ti̠ xtasta̠laniti̠lhay chiné tzúculh tama̠tasi̠y:
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 ¡Dios casiculana̠tláhualh xli̠ma̠peksí̠n hua̠ntu̠ xlá ma̠lakacha̠ni̠t xlacata naquinca̠ma̠peksi̠yá̠n na̠chuná la̠ ma̠peksí̠nalh xamaká̠n quinquilhtzucutcán rey David! ¡Calakachixcuhuí̠hu Dios caj xpa̠lacata tu̠ tlahuama!
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Pus chuná tanu̠chá Jesús nac Jerusalén, acali̠stá̠n alh nac lanca pu̠siculan xalac Jerusalén. Y acxni̠ ko̠tanu̠ko̠lh ca̠ta̠ampá xdiscípulos nac Betania porque aya xca̠smalankama.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Li̠cha̠lí tzi̠sa Jesús taca̠xpá nac Betania y la̠ta xtla̠huama xlá tzúculh tzincsa.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Ali̠mákat úcxilhli akatum suji luu stakni̠t xtá̠ya xapalhma, alh ucxilha para xkalhi̠y xtahuácat pero ni̠tu̠ maclánilh acxni̠ lákcha̠lh porque ni̠ xquilhtamacú xuani̠t la̠ natahuacay xtahuácat.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Jesús chiné huánilh a̠má suji:
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Caj li̠puntzú tácha̠lh nac Jerusalén, Jesús tuncán ta̠nu̠lh nac lanca pu̠siculan y tzúculh ca̠tamacxtuy hua̠nti̠ antá xtasta̠namá̠nalh xa̠hua ti̠ xtatama̠huanamá̠nalh nac xtanquilhtí̠n pu̠siculan, ca̠ma̠kpu̠spítnilh xmesajcán hua̠nti̠ xtalakpali̠má̠nalh tumi̠n xa̠hua ti̠ xtakalhi̠y xpa̠lokoyucán ca̠na̠spu̠n y xtasta̠y.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Niajti̠ má̠xqui̠lh quilhtamacú xlacata nata̠tanu̠ya̠chá xlí̠sta̠t nac xtanquilhtí̠n pu̠siculan.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Y chiné ca̠huánilh a̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n:
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Makapitzí̠n xma̠kalhtahuake̠nacán judíos xa̠hua xanapuxcun cura takáxmatli hua̠ntu̠ xlá xquilhuama huata tzúculh talacputzay lácu natatlahuay xlacata tze̠k natamakni̠y, porque xtape̠cuaniy la̠ta xca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos y xli̠hua̠k xtaca̠najlaniy hua̠ntu̠ xlá xca̠li̠ta̠chuhui̠nán.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Acxni̠ aya tzúculh ca̠smalankán Jesús ca̠ta̠taca̠xpá xdiscípulos y ca̠ta̠ampá cBetania.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Li̠cha̠lí lacatzi̠sa lacatzú tati̠táxtulh antaní xyá a̠má suji hua̠ntu̠ tilacaquílhni̠lh Jesús y taúcxilhli pi̠ hua̠k csca̠cko̠ni̠t la̠ta xakán hasta xtankáxe̠k.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Pedro lacapa̠stactá̠yalh y chiné huánilh Jesús:
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Jesús chiné kálhti̠lh:
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Pus luu xli̠ca̠na cca̠huaniyá̠n para tícu nahuaniy eé ke̠stí̠n: “Catake̠nu la̠ tahuila y capit taju̠ya nac pupunú”, para xlá ca̠najlay y catzi̠y pi̠ chuná naqui̠taxtuy xli̠ca̠na chuná ámaj qui̠taxtuniy.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Na̠chunali̠túm para túcu namaksquiná̠tit Dios acxni̠ huixinín nakalhtahuakaniyá̠tit, para li̠pa̠huaná̠tit y catzi̠yá̠tit pi̠ xlá amá̠n ca̠ma̠xqui̠yá̠n xli̠ca̠na chuná naca̠qui̠taxtuniyá̠n.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Na̠chunali̠túm acxni̠ huixinín nakalhtahuakaniyá̠tit Dios, para tícu minta̠cristiano ta̠ra̠tlahuani̠tán y ta̠la̠makasi̠tzi̠ni̠tán, pus huata pu̠lhá cata̠pa̠ti y cama̠tzanke̠nani laquimpi Mintla̠ticán hua̠nti̠ huilachá nac akapú̠n na̠ naca̠ma̠tzanke̠naniyá̠n mintala̠kalhi̠ncán.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Pero para huixinín ni̠ nala̠ma̠tzanke̠naniyá̠tit hua̠ntu̠ ca̠tlahuanini̠tán minta̠cristiano, pus na̠chuná Mintla̠ticán Dios hua̠nti̠ huilachá nac akapú̠n na̠ ni̠ catica̠ma̠tzanke̠nanín mintala̠kalhi̠ncán.
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Tataspitpá nac Jerusalén y acxni̠ xtalakchokopu̠lay Jesús nac pu̠siculan talaktalacatzúhui̠lh xanapuxcun cura chu xma̠kalhtahuake̠nacán judíos, xa̠hua lakko̠lutzi̠nni ma̠peksi̠naní̠n.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Chiné takalhásquilh:
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Pero Jesús ca̠kálhti̠lh:
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 La̠nchuj tuncán caquila̠huaníhu, ¿tícu má̠xqui̠lh li̠ma̠peksí̠n Juan Bautista xlacata naakmunu̠nún, pi̠ huá Dios osuchí lacchixcuhuí̠n?
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Xlacán tzúculh tala̠li̠ta̠kalhchuhui̠nán, xtala̠kalhasquín y xtala̠huaniy:
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Y para nahuaniyá̠hu pi̠ huá cristianos li̠ma̠péksi̠lh na̠ ni̠lay.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Chiné tali̠huánilh Jesús:
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.