Lucas 8

Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Aca­li̠stá̠n Jesús alh lata­pu̠li̠y nac lactzu̠ ca̠chi­qui̠ní̠n hua̠ntu̠ xta­hui­lá̠­nalh nac a̠má pu̠la­tama̠n, xliakchu­hui̠­nam­pu̠lay lácu Dios xuili̠­putún xasa̠sti xta­péksi̠t nac ca̠quilh­ta­macú, y hua̠k xca̠­ta̠­la­pu̠lay xka­lha­cu̠­tiycán xapós­toles.
1 Depois disso Jesus ia passando pelas cidades e povoados proclamando as boas novas do Reino de Deus. Os Doze estavam com ele,
2 Pero na̠ xca̠­ta̠­la­pu̠lay maka­pi­tzí̠n lac­chaján hua̠nti̠ xlá xca̠­ma̠­pac­sa­nini̠t xta­ja­tatcán, y maka­pi­tzí̠n xca̠­ma̠t­la̠n­ti̠ni̠t acxni̠ xca̠­mac­ta­nu̠ma xes­pí­ritu akska­huiní. Antá xmak­lat­la̠­huán María hua̠nti̠ xli̠­ma̠­pa̠­cu­hui̠cán Mag­da­lena, huá eé pusca̠t xmac­ta­nu̠ni̠t pu̠lac­tujún xes­pí­ritu akska­huiní, pero Jesús xmac­ma̠x­tuni̠t;
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e doenças: Maria, chamada Madalena, de quem haviam saído sete demônios;
3 chu Juana hua̠nti̠ xpusca̠t xuani̠t Cusa, eé chixcú huá luu xta̠s­cuja gober­nador Herodes; xa̠hua Susana y lhu̠hua maka­pi­tzí̠n lac­chaján hua̠nti̠ xlacán xta­li̠­mak­ta̠­ya­ni̠nán la̠ta túcu xlacán xta­ka­lhi̠y.
3 Joana, mulher de Cuza, administrador da casa de Herodes; Susana e muitas outras. Essas mulheres ajudavam a sustentá-los com os seus bens.
4 Cani̠hua̠ xalaní̠n cris­tianos tata­mac­xtú­mi̠lh la̠qui̠ nataucxilha Jesús, pero acxni̠ luu lhu̠­huatá xta­tas­tokni̠t xlá ca̠li̠­xa­kát­li̠lh aktum takalh­chu­huí̠n y chiné ca̠huá­nilh:
4 Reunindo-se uma grande multidão e vindo a Jesus gente de várias cidades, ele contou esta parábola:
5 —Maktum quilh­ta­macú cha̠tum cha­na̠ná alh chan xatalhtzi xli̠­chánat. Acxni̠ xlá cxpu­yu­makama xli̠­chánat maka­pi­tzí̠n tata­ma̠chá nac tiji, pero cumu luu lhu̠hua cris­tianos xtat­la̠­huán la̠n talac­ta̠­yá­mi̠lh, y na̠ tamim­pa­rachá xlacán lactzu̠ spu̠n tasa­cuaqui̠­ko̠lh.
5 "O semeador saiu a semear. Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Maka­pi­tzí̠n xli̠­chánat tata­ma̠chá nac ca̠lak­chi­huixni, acxni̠ xlacán tápulhli ni̠ tata̠­yá­nilh pálaj tás­ca̠cli porque ni̠ xta­ka­lhi̠y chú­chut hua̠ntu̠ nata­li̠­kotnún la̠qui̠ tla̠n natas­taca.
6 Parte dela caiu sobre pedras e, quando germinou, as plantas secaram, porque não havia umidade.
7 Maka­pi­tzí̠n xli̠­chánat tata­ma̠chá nac ca̠lh­tu­cuní̠n, pero acxni̠ xlá pulhli lhtucú̠n ma̠lan­ka̠­ko̠lh porque luu lhu̠hua a̠má lhtucú̠n hua̠ntu̠ tápulhli.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram com ela e sufocaram as plantas.
8 Pero maka­pi­tzí̠n xli̠­chánat tata­ma̠chá nac xatlá̠n tíyat, y acxni̠ tástacli a̠má tachaná̠n luu lhu̠hua tahuácalh xtahuacatcán, huí tu̠ xkalhi̠y hasta aktum ciento caj la̠ta akatum xaquihui.
8 Outra ainda caiu em boa terra. Cresceu e deu boa colheita, a cem por um". Tendo dito isso, exclamou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
9 Caj li̠puntzú xta­ma̠­kalh­ta­huaké̠n Jesús taka­lhás­quilh túcu luu xuani­putún a̠má takalh­chu­huí̠n.
9 Seus discípulos perguntaram-lhe o que significava aquela parábola.
10 Xlá chiné ca̠kálh­ti̠lh:
10 Ele disse: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino de Deus, mas aos outros falo por parábolas, para que ‘vendo, não vejam; e ouvindo, não entendam’.
11 ’Pus chú luu li̠huana̠ cuentaj cat­la­huátit, huá eé hua­ni­putún a̠má takalh­chu­huí̠n hua̠ntu̠ cca̠­huanín: Amá li̠chánat huá hua­ni­putún xta­chu­huí̠n Dios;
11 "Este é o significado da parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 y a̠ma̠ko̠lh li̠chánat hua̠ntu̠ tata­ma̠chá nac tiji huá li̠tax­tuko̠y cris­tianos hua̠nti̠ takax­mata xta­chu­huí̠n Dios pero acxni̠ mina̠chá akska­huiní ma̠ta­pa̠­nu̠ko̠y a̠má tachu­huí̠n hua̠ntu̠ xuí nac xna­cujcán la̠qui̠ ni̠ nata­ca̠­najlay y chuná ni̠ nata­lak­taxtuy xli̠s­tac­nicán.
12 As que caíram à beira do caminho são os que ouvem, e então vem o diabo e tira a palavra dos seus corações, para que não creiam e não sejam salvos.
13 Y a̠ma̠ko̠lh li̠chánat hua̠ntu̠ tata­ma̠chá nac ca̠chi­huixni huá tali̠­taxtuy a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ takax­mata xta­chu­huí̠n Dios, luu xli̠­ca̠na aktum tapa̠­xu­huá̠n taca̠­najlay, pero cumu ni̠ lhu̠hua taka­lhi̠y xtan­káxe̠k y acxni̠ ca̠li̠­tzak­sacán para luu xli̠­ca̠na taca̠­najlay huata mejor caj taak­xtek­makán.
13 As que caíram sobre as pedras são os que recebem a palavra com alegria quando a ouvem, mas não têm raiz. Crêem durante algum tempo, mas desistem na hora da provação.
14 Y a̠má li̠chánat hua̠ntu̠ tata­ma̠chá nac ca̠lh­tu­cuní̠n huá tali̠­taxtuy a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ takax­mata xta­chu­huí̠n Dios, pero cumu chu­na­tiyá la̠ta xlacán tala­má̠­nalh y tzucuy taliaka­tiyún hua̠ntu̠ uú xala ca̠quilh­ta­macú para xtu­mi̠ncán osuchí la̠ta lácu xlacán a̠tzinú luu tla̠n tapa̠­xu­huay tamaklh­ca­tzi̠y, y chuná tali̠­ma̠­lan­kako̠y xta­ca̠­naj­latcán y ni̠tu̠cu tama̠sta̠y xta­hua­catcán.
14 As que caíram entre espinhos são os que ouvem, mas, ao seguirem seu caminho, são sufocados pelas preocupações, pelas riquezas e pelos prazeres desta vida, e não amadurecem.
15 Pero a̠ma̠ko̠lh li̠chánat hua̠ntu̠ tata­ma̠chá nac xatlá̠n tíyat pus xlacán huá tali̠­taxtuy a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ luu xli̠­hua̠k xna­cujcán tali̠­ca̠­najlay xta­chu­huí̠n Dios, pero na̠chuna li̠túm luu maktum tali̠­tanu̠y pi̠ nata­ma̠­kan­taxti̠y y chuná tzucuy talak­tzaksay y cumu tla̠n xta­la­ca­pa̠s­tac­nicán pus chuná tali̠­ma̠sta̠y lhu̠hua xta­hua­catcán.
15 Mas as que caíram em boa terra são os que, com coração bom e generoso, ouvem a palavra, a retêm e dão fruto, com perseverança".
16 ’Y na̠chuna li̠túm cumu la̠ hui­xinín catzi̠­yá̠tit, ni̠para cha̠tum anán cris­tiano hua̠nti̠ para la̠ nama̠­pasi̠y aktum li̠maksko chú la̠li̠­huán naliakpu­lon­kxuili̠y para túcu, osuchí para nata­ma̠cnu̠y nac xtampí̠n xpu̠­tama; pus huata mejor tu̠ nat­la­huay nahuili̠y anta­nícu ta̠lhmá̠n la̠qui̠ xli̠­hua̠k hua̠nti̠ nata­tanu̠y nac chiqui nataucxilha tax­káket.
16 "Ninguém acende uma candeia e a esconde num jarro ou a coloca debaixo de uma cama. Pelo contrário, coloca-a num lugar apropriado, de modo que os que entram possam ver a luz.
17 Y na̠chuna li̠túm ni̠tu̠cu anán para túcu caj tze̠k huí para ni̠ juerza naca­tzi̠cán, y na̠chuná para aktum tachu­huí̠n hua̠ntu̠ caj tze̠k huan­cani̠t ni̠ chu­natá cati­ta­mák­xtekli para ni̠ juerza ca̠la­kuá̠n nata­huilay.
17 Porque não há nada oculto que não venha a ser revelado, e nada escondido que não venha a ser conhecido e trazido à luz.
18 ’Pus huá cca̠­li̠­hua­niyá̠n, luu xli̠­ca̠na cuentaj cat­la­huátit hua̠ntu̠ la̠nchú cca̠­hua­nimá̠n porque hua̠nti̠ kalhi̠y tla̠n tala­ca­pa̠s­tacni a̠tzinú luu lhu̠hua nama̠x­qui̠­cancú, pero hua̠nti̠ luu ni̠para lhu̠hua tuncán kalhi̠y, namak­lhti̠­ko̠cán hasta ma̠squi xma̠nhuá hua̠ntu̠ xlá kalhi̠y.
18 Portanto, considerem atentamente como vocês estão ouvindo. A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que pensa que tem lhe será tirado".
19 Caj li̠puntzú tachilh xtzí Jesús xa̠hua xli̠­ta­la­ka­pasni anta­nícu xlá xca̠­ma̠­kalh­chu­hui̠­ni̠ma cris­tianos, xlacán ni̠lay xta­ta­nu̠­ya̠chá porque luu lhu̠hua xtza­macán.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Pero maka­pi­tzí̠n cris­tianos chiné tahuá­nilh Jesús:
20 Alguém lhe disse: "Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te".
21 Jesús chiné ca̠huá­nilh hua̠nti̠ antá xta­la­yá̠­nalh:
21 Ele lhe respondeu: "Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam".
22 Maktum quilh­ta­macú Jesús ca̠ta̠­tá­ju̠lh xta­ma̠­kalh­ta­huaké̠n nac aktum barco porque xlá ca̠huá­nilh pi̠ xam­putún a̠li̠quilh­tu̠tu pupunú, y la̠li̠­huán tatá­ca̠xli y táalh.
22 Certo dia Jesus disse aos seus discípulos: "Vamos para o outro lado do lago". Eles entraram num barco e partiram.
23 Pero acxni̠ xta­pa̠­ta­cut­má̠­nalh a̠má chú­chut Jesús lhta­ta­tá­ma̠lh nac barco. Y acxni̠ aya xta­la­qui­ta̠t­lani̠t pupunú luu palha u̠n tahui­lachi hasta tzú­culh taju̠y chú­chut y a̠tzinú xuani̠t aya xtas­tapay y xlak­tzan­ka̠­putún nac chú­chut.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. Abateu-se sobre o lago um forte vendaval, de modo que o barco estava sendo inundado, e eles corriam grande perigo.
24 Ama̠­ko̠lh xta­ma̠­kalh­ta­huaké̠n la̠li̠­huán táalh tama̠­la­ka­hua̠ni̠y Jesús y chiné tahuá­nilh:
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: "Mestre, Mestre, vamos morrer! " Ele se levantou e repreendeu o vento e a violência das águas; tudo se acalmou e ficou tranqüilo.
25 Jesús chiné ca̠huá­nilh xta­ma̠­kalh­ta­huaké̠n:
25 "Onde está a sua fé? ", perguntou ele aos seus discípulos. Amedrontados e admirados, eles perguntaram uns aos outros: "Quem é este que até aos ventos e às águas dá ordens, e eles lhe obedecem? "
26 Acxni̠ tapa̠­ta­cut­ko̠lh pupunú tácha̠lh nac aktum ca̠chi­quí̠n hua­nicán Gerasa, luu xma̠­la­ka­tancs xta̠­la­kax­tokui Gali­lea.
26 Navegaram para a região dos gerasenos que fica do outro lado do lago, frente à Galiléia.
27 Acxni̠ Jesús tacutli nac barco la̠li̠­huán lák­milh cha̠tum chixcú antá xalá nac a̠má ca̠chi­quí̠n. Amá chixcú maka̠sá la̠ta xak­chi­pa­ni­ko̠ni̠t xta­la­ca­pa̠s­tacni xes­pí­ritu akska­huiní, xa̠huachí xlá ni̠ clha­ka̠nán y ni̠para maktum lacatum xta­huilay nac aktum chiqui huata mejor caj xca̠­ta­sa­ta­pu̠li̠y nac ca̠pú­sa̠ntu.
27 Quando Jesus pisou em terra, foi ao encontro dele um endemoninhado daquela cidade. Fazia muito tempo que aquele homem não usava roupas, nem vivia em casa alguma, mas nos sepulcros.
28 — ausente —
28 Quando viu Jesus, gritou, prostrou-se aos seus pés e disse em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes! "
29 — ausente —
29 Pois Jesus havia ordenado que o espírito imundo saísse daquele homem. Muitas vezes ele tinha se apoderado dele. Mesmo com os pés e as mãos acorrentados e entregue aos cuidados de guardas, quebrava as correntes, e era levado pelo demônio a lugares solitários.
30 Jesús chiné kalhás­quilh a̠má xes­pí­ritu akska­huiní:
30 Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Legião", respondeu ele; porque muitos demônios haviam entrado nele.
31 Ama̠­ko̠lh xes­pi­ri­tucán akska­huiní tas­quí­nilh li̠tlá̠n Jesús la̠qui̠ ni̠ naca̠­macá̠n nac pu̠pa̠tí̠n.
31 E imploravam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Antá lacatzú nac ke̠stí̠n xta­put­swa̠­yan­tla̠­huán lhu̠hua paxni, pus xlacán tahuá­nilh xla­cata caca̠­má̠x­qui̠lh quilh­ta­macú nata­mac­tanu̠y a̠ma̠ko̠lh paxni. Jesús ca̠má̠x­qui̠lh tala­cas­quín.
32 Uma grande manada de porcos estava pastando naquela colina. Os demônios imploraram a Jesus que lhes permitisse entrar neles, e Jesus lhes deu permissão.
33 Ama̠­ko̠lh xes­pi­ri­tucán akska­huiní tamák­xtekli a̠má chixcú y huata huá tamac­tá­nu̠lh a̠ma̠ko̠lh paxni. Pero cumu a̠ma̠ko̠lh paxni luu la̠n tape̠­cuáxni̠lh antá xlacán pu̠tum táalh nac aktum talhpá̠n y tajic­suako̠lh nac pupunú.
33 Saindo do homem, os demônios entraram nos porcos, e toda a manada atirou-se precipício abaixo em direção ao lago e se afogou.
34 Ama̠­ko̠lh lac­chix­cu­huí̠n hua̠nti̠ xta­mak­ta­kalh­má̠­nalh paxni acxni̠ xlacán taúcxilhli hua̠ntu̠ xlani̠t, caj la̠ta xta­pe̠­cuacán tokosú̠n tatzá̠­lalh y cati̠huá tzú­culh tata̠­li̠­chu­hui̠nán la̠ta tícu xlacán xta­ma̠­nok­lhuy nac ca̠tu­huá̠n xa̠hua nac ca̠chi­quí̠n.
34 Vendo o que acontecera, os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos, na cidade e nos campos,
35 Y lhu̠hua cris­tianos táalh taucxilha hua̠ntu̠ xqui̠­tax­tuni̠t. Acxni̠ xlacán tácha̠lh anta­nícu xlaya Jesús taúcxilhli pi̠ antá culucs xuí a̠má chixcú hua̠nti̠ xmac­ta­nu̠ma xes­pí­ritu akska­huiní; pero chú aya lacas­ta­lanca xuí y clha­ka̠­nani̠t. Pus acxni̠ xlacán taúcxilhli tape̠­cuánilh.
35 e o povo foi ver o que havia acontecido. Quando se aproximaram de Jesus, viram que o homem de quem haviam saído os demônios estava assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e ficaram com medo.
36 Pero maka­pi­tzí̠n lac­chix­cu­huí̠n hua̠nti̠ xtaucxilhni̠t lácu xma̠t­la̠n­ti̠­cani̠t a̠má chixcú hua̠nti̠ xmaka­tla­jani̠t xes­pí­ritu akska­huiní, xlacán tzú­culh tali̠­ta̠­chu­hui̠nán.
36 Os que o tinham visto contaram ao povo como o endemoninhado fora curado.
37 Pus huá xpa̠­la­cata a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ xta­hui­lá̠­nalh nac a̠má ca̠chi­quí̠n hua­nicán Gerasa tas­quí­nilh li̠tlá̠n Jesús xla­cata cata­tam­pú̠x­tulh nac xpu̠­la­ta­ma̠ncán porque ma̠rí xta­pe̠­cuaniy. Jesús juerza táju̠lh nac barco y alh a̠laca­tunu.
37 Então, todo o povo da região dos gerasenos suplicou a Jesus que se retirasse, porque estavam dominados pelo medo. Ele entrou no barco e regressou.
38 Amá chixcú hua̠nti̠ xmac­tax­tuni̠t xes­pí­ritu akska­huiní huá­nilh Jesús xla­cata camá̠x­qui̠lh tala­cas­quín na̠ na­sta̠­laniy, pero Jesús li̠ma̠­pék­si̠lh xla­cata cata­mák­xtekli y chiné huá­nilh:
38 O homem de quem haviam saído os demônios suplicava-lhe que o deixasse ir com ele; mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 —Huata mejor huix catás­pitti nac mín­chic y cati̠huá caca̠­li̠­ta̠­kalh­chu­huí̠­nanti lácu Dios laka­lha­ma­ni̠tán.
39 "Volte para casa e conte o quanto Deus lhe fez". Assim, o homem se foi e anunciou a toda a cidade o quanto Jesus tinha feito por ele.
40 Acxni̠ Jesús tacut­pa­rachá a̠li̠quilh­tu̠tu pupunú la̠ta xli̠­lhu̠hua cris­tianos, luu li̠pa̠­xúhu taqui̠­pá̠x­tokli porque xlacán aya xta­ka­lhi̠­má̠­nalh.
40 Quando Jesus voltou, uma multidão o recebeu, pois todos o esperavam.
41 Na̠ acxni­tiyá chilh cha̠tum chixcu xuanicán Jairo, eé chixcú luu tali̠­pa̠hu xuani̠t y na̠ luu xca̠­pux­cuniy nac xpu̠­si­cu­lancán judíos hua̠ntu̠ xuí nac a̠má ca̠chi­quí̠n. Acxni̠ xlá lák­cha̠lh, laka­ta­tzo­kós­talh nac xtantú̠n Jesús y huá­nilh pi̠ cat­lá­hualh li̠tlá̠n calá­kalh nac xchic,
41 Então um homem chamado Jairo, dirigente da sinagoga, veio e prostrou-se aos pés de Jesus, implorando-lhe que fosse à sua casa
42 porque xuí caj xma̠n cha̠stum xtzuma̠t xlá cajcu akcu̠tiy ca̠ta xka­lhi̠y pero chú xta̠­tatlay y luu snu̠n xuani̠t a̠huayu aya xni̠­putún.
42 porque sua única filha, de cerca de doze anos, estava à morte. Estando Jesus a caminho, a multidão o comprimia.
43 Y na̠ antá csta̠­lama cha̠tum pusca̠t, pero xlá xka­lhi̠y aktum tajátat y ma̠rí cstaj­makama kalhni ma̠x cumu aya xle̠ma xliakcu̠tiy ca̠ta la̠ta xlá chuná xtzu­cuni̠t, y la̠ta xka­lhi̠y xtumi̠n aya xlac­tla­hua­mi̠­ko̠ni̠t caj la̠ta xta­cu­chi̠­má̠­nalh doc­tores; pero ni̠para cha̠­tumá tícu luu xma̠­pac­salhá.
43 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia e gastara tudo o que tinha com os médicos; mas ninguém pudera curá-la.
44 Amá pusca̠t xak­lhchá̠n tze̠k mini̠­nichá Jesús y xamá­nilh clháka̠t, acxni­tiyá tuncán tachó­kolh la̠ta xlá cstaj­makama kalhni.
44 Ela chegou por trás dele, tocou na borda de seu manto, e imediatamente cessou sua hemorragia.
45 Jesús tachó­kolh y chiná kalhas­qui­ní̠­nalh:
45 "Quem tocou em mim? ", perguntou Jesus. Como todos negassem, Pedro disse: "Mestre, a multidão se aglomera e te comprime".
46 Pero Jesús chiné huá:
46 Mas Jesus disse: "Alguém tocou em mim; eu sei que de mim saiu poder".
47 Amá pusca̠t acxni̠ xlá cátzi̠lh pi̠ xma̠­nok­lhu­cani̠t la̠li̠­huán lak­ta­la­ca­tzú­hui̠lh, pero caj la̠ta xta­pe̠cua xlá clhpi­pi­ti̠­lhay laka­ta­tzo­kós­talh nac xla­catí̠n Jesús y talak­si­yú­nilh nac xla­ca­ti̠ncán xli̠­pu̠tum cris­tianos túcu xpa̠­la­cata xli̠­xa­ma­nini̠t clháka̠t; y huá­nilh pi̠ la̠ xamá­nilh clháka̠t tuncán tat­lá̠n­ti̠lh.
47 Então a mulher, vendo que não conseguiria passar despercebida, veio tremendo e prostrou-se aos seus pés. Na presença de todo o povo contou por que tinha tocado nele e como fora instantaneamente curada.
48 Jesús chiné huá­nilh:
48 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz".
49 Jesús chu­nacú xchu­hui̠­nama acxni̠ chilh cha̠tum chixcú xlá antá minchá nac xchic Jairo, y chiné huá­nilh:
49 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegou alguém da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga, e disse: "Sua filha morreu. Não incomode mais o Mestre".
50 Pero Jesús káx­matli hua̠ntu̠ xqui­lhuama y chiné huá­nilh Jairo:
50 Ouvindo isso, Jesus disse a Jairo: "Não tenha medo; tão-somente creia, e ela será curada".
51 Acxni̠ tácha̠lh nac chiqui ni̠ti̠cu má̠x­qui̠lh tala­cas­quín na̠ pu̠tum tatanu̠y huata caj xma̠nhuá cata­tá­nu̠lh Pedro, San­tiago y Juan xa̠hua xtzí chu xtla̠t a̠má tzuma̠t.
51 Quando chegou à casa de Jairo, não deixou ninguém entrar com ele, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da criança.
52 La̠ta xli̠­lhu̠hua cris­tianos hua̠k xta­ta­sa­má̠­nalh y xta­li̠­pu­hua­má̠­nalh, pero Jesús chiné ca̠huá­nilh:
52 Enquanto isso, todo o povo estava se lamentando e chorando por ela. "Não chorem", disse Jesus. "Ela não está morta, mas dorme".
53 Pero xlacán caj tali̠­li̠­tzí­yalh hua̠ntu̠ ca̠huá­nilh porque xlacán laca­tancs xta­ca­tzi̠y pi̠ xni̠ni̠t a̠má tzuma̠t.
53 Todos começaram a rir dele, pois sabiam que ela estava morta.
54 Acxni̠ cha̠lh anta­nícu xlá xmá a̠má tzuma̠t, xlá maca­chí­palh y palha chiné huá­nilh:
54 Mas ele a tomou pela mão e disse: "Menina, levante-se! "
55 Caj la̠ xakát­li̠lh, a̠má tzuma̠t lacas­ta­cuánalh y tuncán tá̠qui̠lh. Aca­li̠stá̠n Jesús ca̠huá­nilh pi̠ cama̠­huí̠­calh.
55 O espírito dela voltou, e ela se levantou imediatamente. Então Jesus lhes ordenou que lhe dessem de comer.
56 Xtzí chu xtla̠t a̠má tzuma̠t caj luu cacs xta­li̠­la­ca­huán hua̠ntu̠ xtla­huani̠t, pero Jesús ca̠li̠­ma̠­pék­si̠lh xla­cata ni̠ti̠cu nata­li̠­ta̠­chu­hui̠nán hua̠ntu̠ xlá xtla­huani̠t.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas ele lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinha acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.