Lucas 8

Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Aca­li̠stá̠n Jesús alh lata­pu̠li̠y nac lactzu̠ ca̠chi­qui̠ní̠n hua̠ntu̠ xta­hui­lá̠­nalh nac a̠má pu̠la­tama̠n, xliakchu­hui̠­nam­pu̠lay lácu Dios xuili̠­putún xasa̠sti xta­péksi̠t nac ca̠quilh­ta­macú, y hua̠k xca̠­ta̠­la­pu̠lay xka­lha­cu̠­tiycán xapós­toles.
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 Pero na̠ xca̠­ta̠­la­pu̠lay maka­pi­tzí̠n lac­chaján hua̠nti̠ xlá xca̠­ma̠­pac­sa­nini̠t xta­ja­tatcán, y maka­pi­tzí̠n xca̠­ma̠t­la̠n­ti̠ni̠t acxni̠ xca̠­mac­ta­nu̠ma xes­pí­ritu akska­huiní. Antá xmak­lat­la̠­huán María hua̠nti̠ xli̠­ma̠­pa̠­cu­hui̠cán Mag­da­lena, huá eé pusca̠t xmac­ta­nu̠ni̠t pu̠lac­tujún xes­pí­ritu akska­huiní, pero Jesús xmac­ma̠x­tuni̠t;
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 chu Juana hua̠nti̠ xpusca̠t xuani̠t Cusa, eé chixcú huá luu xta̠s­cuja gober­nador Herodes; xa̠hua Susana y lhu̠hua maka­pi­tzí̠n lac­chaján hua̠nti̠ xlacán xta­li̠­mak­ta̠­ya­ni̠nán la̠ta túcu xlacán xta­ka­lhi̠y.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Cani̠hua̠ xalaní̠n cris­tianos tata­mac­xtú­mi̠lh la̠qui̠ nataucxilha Jesús, pero acxni̠ luu lhu̠­huatá xta­tas­tokni̠t xlá ca̠li̠­xa­kát­li̠lh aktum takalh­chu­huí̠n y chiné ca̠huá­nilh:
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 —Maktum quilh­ta­macú cha̠tum cha­na̠ná alh chan xatalhtzi xli̠­chánat. Acxni̠ xlá cxpu­yu­makama xli̠­chánat maka­pi­tzí̠n tata­ma̠chá nac tiji, pero cumu luu lhu̠hua cris­tianos xtat­la̠­huán la̠n talac­ta̠­yá­mi̠lh, y na̠ tamim­pa­rachá xlacán lactzu̠ spu̠n tasa­cuaqui̠­ko̠lh.
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Maka­pi­tzí̠n xli̠­chánat tata­ma̠chá nac ca̠lak­chi­huixni, acxni̠ xlacán tápulhli ni̠ tata̠­yá­nilh pálaj tás­ca̠cli porque ni̠ xta­ka­lhi̠y chú­chut hua̠ntu̠ nata­li̠­kotnún la̠qui̠ tla̠n natas­taca.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Maka­pi­tzí̠n xli̠­chánat tata­ma̠chá nac ca̠lh­tu­cuní̠n, pero acxni̠ xlá pulhli lhtucú̠n ma̠lan­ka̠­ko̠lh porque luu lhu̠hua a̠má lhtucú̠n hua̠ntu̠ tápulhli.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Pero maka­pi­tzí̠n xli̠­chánat tata­ma̠chá nac xatlá̠n tíyat, y acxni̠ tástacli a̠má tachaná̠n luu lhu̠hua tahuácalh xtahuacatcán, huí tu̠ xkalhi̠y hasta aktum ciento caj la̠ta akatum xaquihui.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 Caj li̠puntzú xta­ma̠­kalh­ta­huaké̠n Jesús taka­lhás­quilh túcu luu xuani­putún a̠má takalh­chu­huí̠n.
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 Xlá chiné ca̠kálh­ti̠lh:
10 Jesus respondeu:
11 ’Pus chú luu li̠huana̠ cuentaj cat­la­huátit, huá eé hua­ni­putún a̠má takalh­chu­huí̠n hua̠ntu̠ cca̠­huanín: Amá li̠chánat huá hua­ni­putún xta­chu­huí̠n Dios;
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 y a̠ma̠ko̠lh li̠chánat hua̠ntu̠ tata­ma̠chá nac tiji huá li̠tax­tuko̠y cris­tianos hua̠nti̠ takax­mata xta­chu­huí̠n Dios pero acxni̠ mina̠chá akska­huiní ma̠ta­pa̠­nu̠ko̠y a̠má tachu­huí̠n hua̠ntu̠ xuí nac xna­cujcán la̠qui̠ ni̠ nata­ca̠­najlay y chuná ni̠ nata­lak­taxtuy xli̠s­tac­nicán.
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Y a̠ma̠ko̠lh li̠chánat hua̠ntu̠ tata­ma̠chá nac ca̠chi­huixni huá tali̠­taxtuy a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ takax­mata xta­chu­huí̠n Dios, luu xli̠­ca̠na aktum tapa̠­xu­huá̠n taca̠­najlay, pero cumu ni̠ lhu̠hua taka­lhi̠y xtan­káxe̠k y acxni̠ ca̠li̠­tzak­sacán para luu xli̠­ca̠na taca̠­najlay huata mejor caj taak­xtek­makán.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Y a̠má li̠chánat hua̠ntu̠ tata­ma̠chá nac ca̠lh­tu­cuní̠n huá tali̠­taxtuy a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ takax­mata xta­chu­huí̠n Dios, pero cumu chu­na­tiyá la̠ta xlacán tala­má̠­nalh y tzucuy taliaka­tiyún hua̠ntu̠ uú xala ca̠quilh­ta­macú para xtu­mi̠ncán osuchí la̠ta lácu xlacán a̠tzinú luu tla̠n tapa̠­xu­huay tamaklh­ca­tzi̠y, y chuná tali̠­ma̠­lan­kako̠y xta­ca̠­naj­latcán y ni̠tu̠cu tama̠sta̠y xta­hua­catcán.
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Pero a̠ma̠ko̠lh li̠chánat hua̠ntu̠ tata­ma̠chá nac xatlá̠n tíyat pus xlacán huá tali̠­taxtuy a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ luu xli̠­hua̠k xna­cujcán tali̠­ca̠­najlay xta­chu­huí̠n Dios, pero na̠chuna li̠túm luu maktum tali̠­tanu̠y pi̠ nata­ma̠­kan­taxti̠y y chuná tzucuy talak­tzaksay y cumu tla̠n xta­la­ca­pa̠s­tac­nicán pus chuná tali̠­ma̠sta̠y lhu̠hua xta­hua­catcán.
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 ’Y na̠chuna li̠túm cumu la̠ hui­xinín catzi̠­yá̠tit, ni̠para cha̠tum anán cris­tiano hua̠nti̠ para la̠ nama̠­pasi̠y aktum li̠maksko chú la̠li̠­huán naliakpu­lon­kxuili̠y para túcu, osuchí para nata­ma̠cnu̠y nac xtampí̠n xpu̠­tama; pus huata mejor tu̠ nat­la­huay nahuili̠y anta­nícu ta̠lhmá̠n la̠qui̠ xli̠­hua̠k hua̠nti̠ nata­tanu̠y nac chiqui nataucxilha tax­káket.
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Y na̠chuna li̠túm ni̠tu̠cu anán para túcu caj tze̠k huí para ni̠ juerza naca­tzi̠cán, y na̠chuná para aktum tachu­huí̠n hua̠ntu̠ caj tze̠k huan­cani̠t ni̠ chu­natá cati­ta­mák­xtekli para ni̠ juerza ca̠la­kuá̠n nata­huilay.
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 ’Pus huá cca̠­li̠­hua­niyá̠n, luu xli̠­ca̠na cuentaj cat­la­huátit hua̠ntu̠ la̠nchú cca̠­hua­nimá̠n porque hua̠nti̠ kalhi̠y tla̠n tala­ca­pa̠s­tacni a̠tzinú luu lhu̠hua nama̠x­qui̠­cancú, pero hua̠nti̠ luu ni̠para lhu̠hua tuncán kalhi̠y, namak­lhti̠­ko̠cán hasta ma̠squi xma̠nhuá hua̠ntu̠ xlá kalhi̠y.
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Caj li̠puntzú tachilh xtzí Jesús xa̠hua xli̠­ta­la­ka­pasni anta­nícu xlá xca̠­ma̠­kalh­chu­hui̠­ni̠ma cris­tianos, xlacán ni̠lay xta­ta­nu̠­ya̠chá porque luu lhu̠hua xtza­macán.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 Pero maka­pi­tzí̠n cris­tianos chiné tahuá­nilh Jesús:
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 Jesús chiné ca̠huá­nilh hua̠nti̠ antá xta­la­yá̠­nalh:
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 Maktum quilh­ta­macú Jesús ca̠ta̠­tá­ju̠lh xta­ma̠­kalh­ta­huaké̠n nac aktum barco porque xlá ca̠huá­nilh pi̠ xam­putún a̠li̠quilh­tu̠tu pupunú, y la̠li̠­huán tatá­ca̠xli y táalh.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 Pero acxni̠ xta­pa̠­ta­cut­má̠­nalh a̠má chú­chut Jesús lhta­ta­tá­ma̠lh nac barco. Y acxni̠ aya xta­la­qui­ta̠t­lani̠t pupunú luu palha u̠n tahui­lachi hasta tzú­culh taju̠y chú­chut y a̠tzinú xuani̠t aya xtas­tapay y xlak­tzan­ka̠­putún nac chú­chut.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 Ama̠­ko̠lh xta­ma̠­kalh­ta­huaké̠n la̠li̠­huán táalh tama̠­la­ka­hua̠ni̠y Jesús y chiné tahuá­nilh:
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 Jesús chiné ca̠huá­nilh xta­ma̠­kalh­ta­huaké̠n:
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 Acxni̠ tapa̠­ta­cut­ko̠lh pupunú tácha̠lh nac aktum ca̠chi­quí̠n hua­nicán Gerasa, luu xma̠­la­ka­tancs xta̠­la­kax­tokui Gali­lea.
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 Acxni̠ Jesús tacutli nac barco la̠li̠­huán lák­milh cha̠tum chixcú antá xalá nac a̠má ca̠chi­quí̠n. Amá chixcú maka̠sá la̠ta xak­chi­pa­ni­ko̠ni̠t xta­la­ca­pa̠s­tacni xes­pí­ritu akska­huiní, xa̠huachí xlá ni̠ clha­ka̠nán y ni̠para maktum lacatum xta­huilay nac aktum chiqui huata mejor caj xca̠­ta­sa­ta­pu̠li̠y nac ca̠pú­sa̠ntu.
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 — ausente —
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 — ausente —
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Jesús chiné kalhás­quilh a̠má xes­pí­ritu akska­huiní:
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Ama̠­ko̠lh xes­pi­ri­tucán akska­huiní tas­quí­nilh li̠tlá̠n Jesús la̠qui̠ ni̠ naca̠­macá̠n nac pu̠pa̠tí̠n.
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 Antá lacatzú nac ke̠stí̠n xta­put­swa̠­yan­tla̠­huán lhu̠hua paxni, pus xlacán tahuá­nilh xla­cata caca̠­má̠x­qui̠lh quilh­ta­macú nata­mac­tanu̠y a̠ma̠ko̠lh paxni. Jesús ca̠má̠x­qui̠lh tala­cas­quín.
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Ama̠­ko̠lh xes­pi­ri­tucán akska­huiní tamák­xtekli a̠má chixcú y huata huá tamac­tá­nu̠lh a̠ma̠ko̠lh paxni. Pero cumu a̠ma̠ko̠lh paxni luu la̠n tape̠­cuáxni̠lh antá xlacán pu̠tum táalh nac aktum talhpá̠n y tajic­suako̠lh nac pupunú.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Ama̠­ko̠lh lac­chix­cu­huí̠n hua̠nti̠ xta­mak­ta­kalh­má̠­nalh paxni acxni̠ xlacán taúcxilhli hua̠ntu̠ xlani̠t, caj la̠ta xta­pe̠­cuacán tokosú̠n tatzá̠­lalh y cati̠huá tzú­culh tata̠­li̠­chu­hui̠nán la̠ta tícu xlacán xta­ma̠­nok­lhuy nac ca̠tu­huá̠n xa̠hua nac ca̠chi­quí̠n.
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Y lhu̠hua cris­tianos táalh taucxilha hua̠ntu̠ xqui̠­tax­tuni̠t. Acxni̠ xlacán tácha̠lh anta­nícu xlaya Jesús taúcxilhli pi̠ antá culucs xuí a̠má chixcú hua̠nti̠ xmac­ta­nu̠ma xes­pí­ritu akska­huiní; pero chú aya lacas­ta­lanca xuí y clha­ka̠­nani̠t. Pus acxni̠ xlacán taúcxilhli tape̠­cuánilh.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Pero maka­pi­tzí̠n lac­chix­cu­huí̠n hua̠nti̠ xtaucxilhni̠t lácu xma̠t­la̠n­ti̠­cani̠t a̠má chixcú hua̠nti̠ xmaka­tla­jani̠t xes­pí­ritu akska­huiní, xlacán tzú­culh tali̠­ta̠­chu­hui̠nán.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 Pus huá xpa̠­la­cata a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ xta­hui­lá̠­nalh nac a̠má ca̠chi­quí̠n hua­nicán Gerasa tas­quí­nilh li̠tlá̠n Jesús xla­cata cata­tam­pú̠x­tulh nac xpu̠­la­ta­ma̠ncán porque ma̠rí xta­pe̠­cuaniy. Jesús juerza táju̠lh nac barco y alh a̠laca­tunu.
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 Amá chixcú hua̠nti̠ xmac­tax­tuni̠t xes­pí­ritu akska­huiní huá­nilh Jesús xla­cata camá̠x­qui̠lh tala­cas­quín na̠ na­sta̠­laniy, pero Jesús li̠ma̠­pék­si̠lh xla­cata cata­mák­xtekli y chiné huá­nilh:
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 —Huata mejor huix catás­pitti nac mín­chic y cati̠huá caca̠­li̠­ta̠­kalh­chu­huí̠­nanti lácu Dios laka­lha­ma­ni̠tán.
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 Acxni̠ Jesús tacut­pa­rachá a̠li̠quilh­tu̠tu pupunú la̠ta xli̠­lhu̠hua cris­tianos, luu li̠pa̠­xúhu taqui̠­pá̠x­tokli porque xlacán aya xta­ka­lhi̠­má̠­nalh.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Na̠ acxni­tiyá chilh cha̠tum chixcu xuanicán Jairo, eé chixcú luu tali̠­pa̠hu xuani̠t y na̠ luu xca̠­pux­cuniy nac xpu̠­si­cu­lancán judíos hua̠ntu̠ xuí nac a̠má ca̠chi­quí̠n. Acxni̠ xlá lák­cha̠lh, laka­ta­tzo­kós­talh nac xtantú̠n Jesús y huá­nilh pi̠ cat­lá­hualh li̠tlá̠n calá­kalh nac xchic,
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 porque xuí caj xma̠n cha̠stum xtzuma̠t xlá cajcu akcu̠tiy ca̠ta xka­lhi̠y pero chú xta̠­tatlay y luu snu̠n xuani̠t a̠huayu aya xni̠­putún.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 Y na̠ antá csta̠­lama cha̠tum pusca̠t, pero xlá xka­lhi̠y aktum tajátat y ma̠rí cstaj­makama kalhni ma̠x cumu aya xle̠ma xliakcu̠tiy ca̠ta la̠ta xlá chuná xtzu­cuni̠t, y la̠ta xka­lhi̠y xtumi̠n aya xlac­tla­hua­mi̠­ko̠ni̠t caj la̠ta xta­cu­chi̠­má̠­nalh doc­tores; pero ni̠para cha̠­tumá tícu luu xma̠­pac­salhá.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 Amá pusca̠t xak­lhchá̠n tze̠k mini̠­nichá Jesús y xamá­nilh clháka̠t, acxni­tiyá tuncán tachó­kolh la̠ta xlá cstaj­makama kalhni.
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 Jesús tachó­kolh y chiná kalhas­qui­ní̠­nalh:
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 Pero Jesús chiné huá:
46 Mas Jesus insistiu:
47 Amá pusca̠t acxni̠ xlá cátzi̠lh pi̠ xma̠­nok­lhu­cani̠t la̠li̠­huán lak­ta­la­ca­tzú­hui̠lh, pero caj la̠ta xta­pe̠cua xlá clhpi­pi­ti̠­lhay laka­ta­tzo­kós­talh nac xla­catí̠n Jesús y talak­si­yú­nilh nac xla­ca­ti̠ncán xli̠­pu̠tum cris­tianos túcu xpa̠­la­cata xli̠­xa­ma­nini̠t clháka̠t; y huá­nilh pi̠ la̠ xamá­nilh clháka̠t tuncán tat­lá̠n­ti̠lh.
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 Jesús chiné huá­nilh:
48 Então Jesus lhe disse:
49 Jesús chu­nacú xchu­hui̠­nama acxni̠ chilh cha̠tum chixcú xlá antá minchá nac xchic Jairo, y chiné huá­nilh:
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 Pero Jesús káx­matli hua̠ntu̠ xqui­lhuama y chiné huá­nilh Jairo:
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 Acxni̠ tácha̠lh nac chiqui ni̠ti̠cu má̠x­qui̠lh tala­cas­quín na̠ pu̠tum tatanu̠y huata caj xma̠nhuá cata­tá­nu̠lh Pedro, San­tiago y Juan xa̠hua xtzí chu xtla̠t a̠má tzuma̠t.
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 La̠ta xli̠­lhu̠hua cris­tianos hua̠k xta­ta­sa­má̠­nalh y xta­li̠­pu­hua­má̠­nalh, pero Jesús chiné ca̠huá­nilh:
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 Pero xlacán caj tali̠­li̠­tzí­yalh hua̠ntu̠ ca̠huá­nilh porque xlacán laca­tancs xta­ca­tzi̠y pi̠ xni̠ni̠t a̠má tzuma̠t.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Acxni̠ cha̠lh anta­nícu xlá xmá a̠má tzuma̠t, xlá maca­chí­palh y palha chiné huá­nilh:
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 Caj la̠ xakát­li̠lh, a̠má tzuma̠t lacas­ta­cuánalh y tuncán tá̠qui̠lh. Aca­li̠stá̠n Jesús ca̠huá­nilh pi̠ cama̠­huí̠­calh.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Xtzí chu xtla̠t a̠má tzuma̠t caj luu cacs xta­li̠­la­ca­huán hua̠ntu̠ xtla­huani̠t, pero Jesús ca̠li̠­ma̠­pék­si̠lh xla­cata ni̠ti̠cu nata­li̠­ta̠­chu­hui̠nán hua̠ntu̠ xlá xtla­huani̠t.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.