Lucas 19

Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jesús cha̠lh nac Jericó y antá xti̠­pu̠­lac­pun­tax­tuma ca̠chi­quí̠n.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Na̠ antá nac a̠má ca̠chi­quí̠n xuí cha̠tum chixcú luu rico xuani̠t xuanicán Zaqueo. Huá xlá xapuxcu xuani̠t hua̠nti̠ xta­ma̠­la­ka­xo­ke̠nán im­pues­tos.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Xlá luu xla­ka­pas­putún Jesús pero ni̠lay xuc­xilha porque luu lhu̠hua xtza­macán, xa̠huachí Zaqueo actzu̠ chixcú xuani̠t.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Huata la̠qui̠ tla̠n xlá naucxilha, tokosú̠n pú̠lalh y la̠li̠­huán tahuá­calh nac akatum quihui anta­nícu xlá xámaj ti̠lac­taxtuy Jesús.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Acxni̠ luu antá xlá xti̠­tax­tuma tala­ca­yá̠­hualh nac xakán quihui, li̠ma̠­pá̠­cu­hui̠lh xta­cu­hui̠ní y chiné huá­nilh:
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Xlá la̠li̠­huán tá̠c­talh y luu cha̠­pa̠­xu­hua̠na̠ tá̠alh Jesús nac xchic.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Maka­pi­tzí̠n cris­tianos acxni̠ taúcxilhli tzú­culh taaksán Jesús y chiné xta­huán:
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Pero nac xchic Zaqueo xlá huákaj tá̠yalh y chiné huá­nilh Quim­pu̠­chi­nacán:
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Y Jesús huá­nilh:
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Pus aquit Xata­lac­sacni Chixcú cmini̠t putzay y cmini̠t lak­ma̠xtuy hua̠nti̠ aya xta­lak­tzan­ka̠­ta̠­yani̠t cumu la̠ eé chixcú.
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Acxni̠ chuná hua­ni­ko̠lh Zaqueo, la̠ta xli̠­lhu̠hua cris­tianos ca̠li̠­xa­kát­li̠lh aktum takalh­chu­huí̠n. Pus cumu aya xta­la­ca­tzu­hui̠ma nac xaca̠­chi­quí̠n Jeru­salén xlacán xta­lac­pu­huán pi̠ ma̠x a̠huayu antá xámaj ma̠la­ca­tzu­qui̠y xta­péksi̠t Dios.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Huata xlá ca̠huá­nilh eé takalh­chu­huí̠n la̠qui̠ nataaka­ta̠ksa la̠ta lácu luu naqui̠­taxtuy:
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Acxni̠ aya xamajá an ca̠ta­sá­nilh kalha­cá̠hu xta­sa̠­cuá̠n, y cha̠­tunu ca̠má̠x­qui̠lh lhu̠hua tumi̠n la̠qui̠ xlacán nata­ma̠s­cujuy y chiné ca̠huá­nilh: “Cama̠s­cu­jútit eé tumi̠n y cama̠s­ka­tí̠tit hasta acxni̠ aquit nac­mim­paray.”
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 Pero lhu̠hua cris­tianos hua̠nti̠ xta̠­chiqui ni̠ xtaucxilh­putún luu xta­si̠­tzi̠niy, acxni̠ xlá alh na̠ pu̠tum táalh nac a̠má ca̠chi­quí̠n anta­nícu xta­peksi̠y xpu̠­la­ta­ma̠ncán la̠qui̠ nata­huán: “Ni̠ cla­cas­qui­ná̠hu huá nalak­chá̠n li̠go­bierno la̠qui̠ naquin­ca̠­ma̠­pek­si̠yá̠n.”
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 Pero xlá ni̠tu̠cu li̠maka­tla­já­calh y huá juerza lák­cha̠lh li̠go­bierno; y ni̠ li̠maka̠s xlá tás­pitli nac xca̠­chi­quí̠n. Y acxni̠ xlá chilh ca̠ma̠­ta­sa­ní̠­nalh a̠ma̠ko̠lh xta­sa̠­cuá̠n hua̠nti̠ xca̠­ma̠x­qui̠ni̠t xtumi̠n la̠qui̠ xlá naca­tzi̠y nícu chulá xta­ma̠t­la­ji̠ni̠t la̠ta cha̠­tunu.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 Hua̠nti̠ pu̠lh chilh ti̠tum lák­cha̠lh y chiné huá­nilh: “Patrón, a̠má min­tumi̠n hua̠ntu̠ quin­ti­ma̠xqui, la̠nchú ma̠x mak­ca̠hu xla­cata la̠ta cma̠s­ka­wi̠ni̠t.”
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 Amá gobier­no chiné huá­nilh: “Li̠huaca tla̠n, huix luu xli̠­ca̠na tla̠n tasa̠cua; pus cumu luu cuentaj tlahua hua̠ntu̠ ni̠ luu lhu̠hua, pus la̠nchú aquit nacuili̠yá̠n li̠go­ber­nador la̠qui̠ naca̠­ma̠­pek­si̠ya akcá̠hu ca̠chi­quí̠n.”
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 Na̠ mimpá xli̠­cha̠tiy xta­sa̠cua y chiné huá­nilh: “Patrón, min­tumi̠n hua̠ntu̠ quin­ti­ma̠xqui, mak­qui­tzis a̠chuná cma̠s­ka­ti̠ni̠t.”
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 Amá gobier­no chiné huá­nilh: “Pus huix na̠ nacuili̠yá̠n li̠go­ber­nador naca̠­ma̠­pek­si̠ya akqui­tzis ca̠chi­quí̠n.”
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 ’Mimpá cha̠tum y chiné huá­nilh: “Patrón, u̠huí chú min­tumi̠n hua̠ntu̠ quin­ti­ma̠xqui. Aquit ni̠tu̠ cma̠s­cu­juni̠t huata caj li̠huana̠ cmá̠­qui̠lh, la̠qui̠ ni̠ natzanka̠y nac quim­pa̠yu li̠huana̠ xac­chi̠ni̠t.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Pus aquit cla­ca­pu­huanín porque cca­tzi̠y pi̠ huix luu tam­pa̠xtum tla­huaya taxokó̠n, y cca­tzi̠y la̠ta lácu ca̠akchi­paya hua̠ntu̠ ni̠ milá y ca̠mak­lhti̠ya xta­cha­na̠ncán xa̠maka­pi­tzí̠n hua̠nti̠ tali̠s­cujni̠t.”
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Amá gobier­no chiné huá­nilh: “Huix luu xli̠­ca̠na ni̠tlá̠n tasa̠cua, caj hua tuncán min­ta­chu­huí̠n me̠cstu li̠ta­la­ca­pu̠ya, pus para xli̠­ca̠na xca­tzi̠ya pi̠ aquit luu lanca qui­la­ka­yá̠­calh, y para xca­tzi̠ya pi̠ cak­chipay hua̠ntu̠ ni̠ quilá y cxka̠nán anta­nícu aquit ni̠tu̠ cha­na̠­nani̠t,
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 ¿lácu chi̠nchú ni̠ huata mejor pit li̠hui­li̠ya quin­tumi̠n nac banco la̠qui̠ acxni̠ aquit xac­tí­milh xquin­tiakxo­ko­ní­calh acxni̠ xac­tíalh ti̠tiyay?”
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 Amá rey chiné ca̠huá­nilh hua̠nti̠ antá xta­la­yá̠­nalh: “La̠li̠­huán camak­lhtí̠tit tumi̠n, y huata huá cama̠x­quí̠tit hua̠nti̠ kalhi̠y okxcá̠hu.”
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Xlacán chiné tahuá­nilh: “Patrón, pero xlá aya kalhi̠y okxcá̠hu tumi̠n.”
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 Amá gobier­no chiné kalh­tí̠­nalh: “Pus xli̠­cána cca̠­hua­niyá̠n pi̠ hua̠nti̠ lhu̠hua kalhi̠y hua̠ntu̠ mac­la­cas­quín, a̠tzinú li̠huaca nama̠x­qui̠cán; pero hua̠nti̠ ni̠ lhu̠hua kalhi̠y hua̠ntu̠ mac­la­cas­quín namak­lhti̠­ko̠cán hasta ma̠squi ni̠ lhu̠hua hua̠ntu̠ xlá kalhi̠y.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Xa̠huachí a̠ma̠ko̠lh lac­chix­cu­huí̠n hua̠nti̠ quin­ta­si̠­tzi̠niy hua̠nti̠ ni̠ xta­la­cas­quín aquit nac­ta­huilay li̠go­bierno, la̠li̠­huán caca̠­li̠­tátit y anta uú nac qui­la­catí̠n caca̠­mak­ní̠tit.”
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Acxni̠ chuná huan­ko̠lh eé tachu­huí̠n Jesús la̠li̠­huán taca̠xpá xla­cata ti̠tum nachá̠n nac xaca̠­chi­quí̠n Jeru­salén.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Acxni̠ aya xta­ma̠­la­ca­tzu­hui̠ni̠t a̠ma̠ko̠lh aktiy ca̠chi­quí̠n ca̠hua­nicán Bet­fagé y Betania lacatzú nac a̠má ke̠stí̠n hua̠ntu̠ xuanicán Monte de los Olivos, xlá ca̠má­ca̠lh cha̠tiy xdis­cí­pulos,
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 y chiné ca̠huá­nilh:
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Y para tícu naca̠­ka­lhas­quiná̠n: “¿Túcu li̠la­yá̠tit xcu­tá̠tit?” hui­xinín cahua­nítit pi̠ huá Mim­pu̠­chi­nacán mac­la­cas­quim­putún.
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Ama̠­ko̠lh diesí­pulos táalh y xli̠­ca̠na chuná tama̠­nók­lhulh cumu la̠ Jesús xca̠­hua­nini̠t.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Acxni̠ luu xtax­cut­má̠­nalh a̠má burru tax­tuchi hua̠nti̠ xpu̠­chiná y chiné ca̠ka­lhás­quilh:
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 —Porque Quim­pu̠­chi­nacán mac­la­cas­quim­putún —takalh­tí̠­nalh xlacán.
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Amá xpu̠­chiná burru niaj tu̠ ca̠huá­nilh y xlacán talé̠­nilh anta­nícu xuilachá Jesús, tali̠­ke̠t­lá­palh clha­ka̠tcán y tahui­lá­nilh Jesús.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Acxni̠ tzú­culh tala­ka­ka­lhu̠y a̠má ke̠stí̠n hua­nicán Monte de los Olivos lhu̠hua cris­tianos hua̠nti̠ xta­ta­ra­mi̠­má̠­nalh clha­ka̠tcán nac tiji la̠qui̠ antá nalac­tla̠­huán Jesús.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Y xli̠­hua̠k hua̠nti̠ xta­ca̠­naj­la­nini̠t Jesús tzú­culh tala­ka­chix­cu­hui̠y Dios caj xpa̠­la­cata lac­lanca xta­scújut hua̠ntu̠ xlacán xtaucxilhni̠t y xlacán tzú­culh taquilh­tli̠niy,
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 y chiné xta­huán:
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Maka­pi­tzí̠n fariseos hua̠nti̠ na̠ antá xta­mak­sta̠­la­má̠­nalh nac xlak­sti̠­pa̠ncán cris­tianos, chiné tzú­culh tahuaniy Jesús:
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Xlá chiné ca̠kálh­ti̠lh:
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Acxni̠ tancs lak­la­cá­cha̠lh Jeru­salén, úcxilhli a̠má lanca ca̠chi­quí̠n Jesús luu snu̠n li̠púhua y tzú­culh tasay.
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 La̠ta xta­sama chiné huá:
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Pero amá̠n lak­cha̠ná̠n quilh­ta­macú acxni̠ huix luu li̠pe̠cua la̠ nama̠­pa̠­ti̠­ni̠­cana caj luu mim­pa̠­la­cata, porque hua̠nti̠ luu tasi̠­tzi̠­niyá̠n natas­ti­li­hui­li̠yá̠n la̠qui̠ ni̠ti̠cu natza̠lay, xlá cani̠huá nata­tax­tu­ya̠chi la̠qui̠ maktum nata­ma̠s­pu­tuyá̠n.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Y hua̠n­ta­ma̠­ko̠lh hua̠nti̠ ni̠ taucxilh­pu­tuná̠n ca̠tu̠tzú nata­ma­ca̠ná̠n, y nata­makni̠y pu̠tum min­ca­mancán hua̠nti̠ uú tahui­lá̠­nalh nac ca̠chi­quí̠n; y ni̠para aktum chí­huix cati­ta­mák­xtekli anta­nícu xca̠­hui­li̠­cani̠t hua̠ntu̠ xca̠­li̠t­la­hua­cani̠t chiqui. Pero ma̠squi chuná hua̠k huix li̠pina cuenta porque ni̠ aka­ta̠k­spu­tuna pi̠ Dios maca­mi­ni­ni̠tán la̠nchú hua̠nti̠ nalak­ma̠x­tuyá̠n.
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Acxni̠ luu cha̠lh nac Jeru­salén tanu̠chá nac lanca pu̠si­culan y cha̠lh lacatum anta­nícu xta­hui­lá̠­nalh hua̠nti̠ xta­sta̠­na­má̠­nalh; xlá ca̠t­la­kax­tu­ko̠lh a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ xta­sta̠­na­má̠­nalh chu hua̠nti̠ xta­ta­ma̠­hua­na­má̠­nalh.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Y chiné xlá ca̠ma̠­kalh­chu­huí̠­ni̠lh:
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Jesús cha̠li cha̠lí xmin ca̠ma̠­kalh­chu­hui̠ni̠y cris­tianos nac lanca pu̠si­culan; pero a̠ma̠ko̠lh xana­puxcun cura chu xma̠­kalh­ta­hua­ke̠­nacán judíos, y na̠ xa̠hua hua̠nti̠ xta­ma̠­pek­si̠nán nac a̠má ca̠chi­quí̠n, xlacán aya xta­lac­pu­tza­má̠­nalh lácu natat­la­huay la̠quí tla̠n nata­makni̠y.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Pero ma̠squi chuná xlacán ni̠lay xta­ma̠t­la̠nti̠y lácu natat­la­huay porque luu lhu̠hua cris­tianos xta­pa̠x­qui̠y y xta­kax­matniy hua̠ntu̠ xlá xli̠­chu­hui̠nán.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.