Lucas 19
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs NTLH
1 Jesús cha̠lh nac Jericó y antá xti̠pu̠lacpuntaxtuma ca̠chiquí̠n.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 Na̠ antá nac a̠má ca̠chiquí̠n xuí cha̠tum chixcú luu rico xuani̠t xuanicán Zaqueo. Huá xlá xapuxcu xuani̠t hua̠nti̠ xtama̠lakaxoke̠nán impuestos.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 Xlá luu xlakapasputún Jesús pero ni̠lay xucxilha porque luu lhu̠hua xtzamacán, xa̠huachí Zaqueo actzu̠ chixcú xuani̠t.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 Huata la̠qui̠ tla̠n xlá naucxilha, tokosú̠n pú̠lalh y la̠li̠huán tahuácalh nac akatum quihui antanícu xlá xámaj ti̠lactaxtuy Jesús.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Acxni̠ luu antá xlá xti̠taxtuma talacayá̠hualh nac xakán quihui, li̠ma̠pá̠cuhui̠lh xtacuhui̠ní y chiné huánilh:
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Xlá la̠li̠huán tá̠ctalh y luu cha̠pa̠xuhua̠na̠ tá̠alh Jesús nac xchic.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Makapitzí̠n cristianos acxni̠ taúcxilhli tzúculh taaksán Jesús y chiné xtahuán:
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 Pero nac xchic Zaqueo xlá huákaj tá̠yalh y chiné huánilh Quimpu̠chinacán:
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Y Jesús huánilh:
9 Então Jesus disse:
10 Pus aquit Xatalacsacni Chixcú cmini̠t putzay y cmini̠t lakma̠xtuy hua̠nti̠ aya xtalaktzanka̠ta̠yani̠t cumu la̠ eé chixcú.
10 Porque o
11 Acxni̠ chuná huaniko̠lh Zaqueo, la̠ta xli̠lhu̠hua cristianos ca̠li̠xakátli̠lh aktum takalhchuhuí̠n. Pus cumu aya xtalacatzuhui̠ma nac xaca̠chiquí̠n Jerusalén xlacán xtalacpuhuán pi̠ ma̠x a̠huayu antá xámaj ma̠lacatzuqui̠y xtapéksi̠t Dios.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 Huata xlá ca̠huánilh eé takalhchuhuí̠n la̠qui̠ nataakata̠ksa la̠ta lácu luu naqui̠taxtuy:
12 Então Jesus disse:
13 Acxni̠ aya xamajá an ca̠tasánilh kalhacá̠hu xtasa̠cuá̠n, y cha̠tunu ca̠má̠xqui̠lh lhu̠hua tumi̠n la̠qui̠ xlacán natama̠scujuy y chiné ca̠huánilh: “Cama̠scujútit eé tumi̠n y cama̠skatí̠tit hasta acxni̠ aquit nacmimparay.”
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 Pero lhu̠hua cristianos hua̠nti̠ xta̠chiqui ni̠ xtaucxilhputún luu xtasi̠tzi̠niy, acxni̠ xlá alh na̠ pu̠tum táalh nac a̠má ca̠chiquí̠n antanícu xtapeksi̠y xpu̠latama̠ncán la̠qui̠ natahuán: “Ni̠ clacasquiná̠hu huá nalakchá̠n li̠gobierno la̠qui̠ naquinca̠ma̠peksi̠yá̠n.”
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 Pero xlá ni̠tu̠cu li̠makatlajácalh y huá juerza lákcha̠lh li̠gobierno; y ni̠ li̠maka̠s xlá táspitli nac xca̠chiquí̠n. Y acxni̠ xlá chilh ca̠ma̠tasaní̠nalh a̠ma̠ko̠lh xtasa̠cuá̠n hua̠nti̠ xca̠ma̠xqui̠ni̠t xtumi̠n la̠qui̠ xlá nacatzi̠y nícu chulá xtama̠tlaji̠ni̠t la̠ta cha̠tunu.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 Hua̠nti̠ pu̠lh chilh ti̠tum lákcha̠lh y chiné huánilh: “Patrón, a̠má mintumi̠n hua̠ntu̠ quintima̠xqui, la̠nchú ma̠x makca̠hu xlacata la̠ta cma̠skawi̠ni̠t.”
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 Amá gobierno chiné huánilh: “Li̠huaca tla̠n, huix luu xli̠ca̠na tla̠n tasa̠cua; pus cumu luu cuentaj tlahua hua̠ntu̠ ni̠ luu lhu̠hua, pus la̠nchú aquit nacuili̠yá̠n li̠gobernador la̠qui̠ naca̠ma̠peksi̠ya akcá̠hu ca̠chiquí̠n.”
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 Na̠ mimpá xli̠cha̠tiy xtasa̠cua y chiné huánilh: “Patrón, mintumi̠n hua̠ntu̠ quintima̠xqui, makquitzis a̠chuná cma̠skati̠ni̠t.”
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 Amá gobierno chiné huánilh: “Pus huix na̠ nacuili̠yá̠n li̠gobernador naca̠ma̠peksi̠ya akquitzis ca̠chiquí̠n.”
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 ’Mimpá cha̠tum y chiné huánilh: “Patrón, u̠huí chú mintumi̠n hua̠ntu̠ quintima̠xqui. Aquit ni̠tu̠ cma̠scujuni̠t huata caj li̠huana̠ cmá̠qui̠lh, la̠qui̠ ni̠ natzanka̠y nac quimpa̠yu li̠huana̠ xacchi̠ni̠t.
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 Pus aquit clacapuhuanín porque ccatzi̠y pi̠ huix luu tampa̠xtum tlahuaya taxokó̠n, y ccatzi̠y la̠ta lácu ca̠akchipaya hua̠ntu̠ ni̠ milá y ca̠maklhti̠ya xtachana̠ncán xa̠makapitzí̠n hua̠nti̠ tali̠scujni̠t.”
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 Amá gobierno chiné huánilh: “Huix luu xli̠ca̠na ni̠tlá̠n tasa̠cua, caj hua tuncán mintachuhuí̠n me̠cstu li̠talacapu̠ya, pus para xli̠ca̠na xcatzi̠ya pi̠ aquit luu lanca quilakayá̠calh, y para xcatzi̠ya pi̠ cakchipay hua̠ntu̠ ni̠ quilá y cxka̠nán antanícu aquit ni̠tu̠ chana̠nani̠t,
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 ¿lácu chi̠nchú ni̠ huata mejor pit li̠huili̠ya quintumi̠n nac banco la̠qui̠ acxni̠ aquit xactímilh xquintiakxokonícalh acxni̠ xactíalh ti̠tiyay?”
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 Amá rey chiné ca̠huánilh hua̠nti̠ antá xtalayá̠nalh: “La̠li̠huán camaklhtí̠tit tumi̠n, y huata huá cama̠xquí̠tit hua̠nti̠ kalhi̠y okxcá̠hu.”
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 Xlacán chiné tahuánilh: “Patrón, pero xlá aya kalhi̠y okxcá̠hu tumi̠n.”
25 Eles responderam:
26 Amá gobierno chiné kalhtí̠nalh: “Pus xli̠cána cca̠huaniyá̠n pi̠ hua̠nti̠ lhu̠hua kalhi̠y hua̠ntu̠ maclacasquín, a̠tzinú li̠huaca nama̠xqui̠cán; pero hua̠nti̠ ni̠ lhu̠hua kalhi̠y hua̠ntu̠ maclacasquín namaklhti̠ko̠cán hasta ma̠squi ni̠ lhu̠hua hua̠ntu̠ xlá kalhi̠y.
26 — E o patrão disse:
27 Xa̠huachí a̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ quintasi̠tzi̠niy hua̠nti̠ ni̠ xtalacasquín aquit nactahuilay li̠gobierno, la̠li̠huán caca̠li̠tátit y anta uú nac quilacatí̠n caca̠makní̠tit.”
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 Acxni̠ chuná huanko̠lh eé tachuhuí̠n Jesús la̠li̠huán taca̠xpá xlacata ti̠tum nachá̠n nac xaca̠chiquí̠n Jerusalén.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 Acxni̠ aya xtama̠lacatzuhui̠ni̠t a̠ma̠ko̠lh aktiy ca̠chiquí̠n ca̠huanicán Betfagé y Betania lacatzú nac a̠má ke̠stí̠n hua̠ntu̠ xuanicán Monte de los Olivos, xlá ca̠máca̠lh cha̠tiy xdiscípulos,
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 y chiné ca̠huánilh:
30 com a seguinte ordem:
31 Y para tícu naca̠kalhasquiná̠n: “¿Túcu li̠layá̠tit xcutá̠tit?” huixinín cahuanítit pi̠ huá Mimpu̠chinacán maclacasquimputún.
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Ama̠ko̠lh diesípulos táalh y xli̠ca̠na chuná tama̠nóklhulh cumu la̠ Jesús xca̠huanini̠t.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Acxni̠ luu xtaxcutmá̠nalh a̠má burru taxtuchi hua̠nti̠ xpu̠chiná y chiné ca̠kalhásquilh:
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 —Porque Quimpu̠chinacán maclacasquimputún —takalhtí̠nalh xlacán.
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Amá xpu̠chiná burru niaj tu̠ ca̠huánilh y xlacán talé̠nilh antanícu xuilachá Jesús, tali̠ke̠tlápalh clhaka̠tcán y tahuilánilh Jesús.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Acxni̠ tzúculh talakakalhu̠y a̠má ke̠stí̠n huanicán Monte de los Olivos lhu̠hua cristianos hua̠nti̠ xtatarami̠má̠nalh clhaka̠tcán nac tiji la̠qui̠ antá nalactla̠huán Jesús.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 Y xli̠hua̠k hua̠nti̠ xtaca̠najlanini̠t Jesús tzúculh talakachixcuhui̠y Dios caj xpa̠lacata laclanca xtascújut hua̠ntu̠ xlacán xtaucxilhni̠t y xlacán tzúculh taquilhtli̠niy,
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 y chiné xtahuán:
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Makapitzí̠n fariseos hua̠nti̠ na̠ antá xtamaksta̠lamá̠nalh nac xlaksti̠pa̠ncán cristianos, chiné tzúculh tahuaniy Jesús:
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Xlá chiné ca̠kálhti̠lh:
40 Jesus respondeu:
41 Acxni̠ tancs laklacácha̠lh Jerusalén, úcxilhli a̠má lanca ca̠chiquí̠n Jesús luu snu̠n li̠púhua y tzúculh tasay.
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 La̠ta xtasama chiné huá:
42 e disse:
43 Pero amá̠n lakcha̠ná̠n quilhtamacú acxni̠ huix luu li̠pe̠cua la̠ nama̠pa̠ti̠ni̠cana caj luu mimpa̠lacata, porque hua̠nti̠ luu tasi̠tzi̠niyá̠n natastilihuili̠yá̠n la̠qui̠ ni̠ti̠cu natza̠lay, xlá cani̠huá natataxtuya̠chi la̠qui̠ maktum natama̠sputuyá̠n.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 Y hua̠ntama̠ko̠lh hua̠nti̠ ni̠ taucxilhputuná̠n ca̠tu̠tzú natamaca̠ná̠n, y natamakni̠y pu̠tum mincamancán hua̠nti̠ uú tahuilá̠nalh nac ca̠chiquí̠n; y ni̠para aktum chíhuix catitamákxtekli antanícu xca̠huili̠cani̠t hua̠ntu̠ xca̠li̠tlahuacani̠t chiqui. Pero ma̠squi chuná hua̠k huix li̠pina cuenta porque ni̠ akata̠ksputuna pi̠ Dios macaminini̠tán la̠nchú hua̠nti̠ nalakma̠xtuyá̠n.
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Acxni̠ luu cha̠lh nac Jerusalén tanu̠chá nac lanca pu̠siculan y cha̠lh lacatum antanícu xtahuilá̠nalh hua̠nti̠ xtasta̠namá̠nalh; xlá ca̠tlakaxtuko̠lh a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ xtasta̠namá̠nalh chu hua̠nti̠ xtatama̠huanamá̠nalh.
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 Y chiné xlá ca̠ma̠kalhchuhuí̠ni̠lh:
46 Ele lhes disse:
47 Jesús cha̠li cha̠lí xmin ca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos nac lanca pu̠siculan; pero a̠ma̠ko̠lh xanapuxcun cura chu xma̠kalhtahuake̠nacán judíos, y na̠ xa̠hua hua̠nti̠ xtama̠peksi̠nán nac a̠má ca̠chiquí̠n, xlacán aya xtalacputzamá̠nalh lácu natatlahuay la̠quí tla̠n natamakni̠y.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 Pero ma̠squi chuná xlacán ni̠lay xtama̠tla̠nti̠y lácu natatlahuay porque luu lhu̠hua cristianos xtapa̠xqui̠y y xtakaxmatniy hua̠ntu̠ xlá xli̠chuhui̠nán.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.