Lucas 18

Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jesús na̠ ca̠li̠­xa­kát­li̠lh aktum takalh­chu­huí̠n la̠qui̠ chuná naca̠­li̠­ma̠­la­ca­pa̠s­tacni̠y pi̠ luu xla­ca­squinca anka­lhi̠ná nata­kalh­ta­hua­kaniy Dios y ne̠cxni nata­la­ka­cha̠niy.
1 Propôs-lhes Jesus uma parábola para mostrar que é necessário orar sempre sem jamais deixar de fazê-lo.
2 Xlá chiné ca̠huá­nilh:
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava pessoa alguma.
3 Na̠ antiya li̠túm nac a̠má ca̠chi­quí̠n xlama cha̠tum pu̠ni̠na̠ pusca̠t, xlá anka­lhi̠ná xlakán a̠má juez la̠qui̠ nat­la­huaniy jus­ticia, porque xlá xka­lhi̠y aktum xtaaklhú̠­hui̠t, pus huata xla­cas­quín nakalh­mak­ta̠­yacán nac xla­catí̠n hua̠nti̠ xta̠­la̠­si̠­tzi̠niy.
3 Na mesma cidade vivia também uma viúva que vinha com freqüência à sua presença para dizer-lhe: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 La̠ta nícu xli̠­makli̠t xqui̠­lak­la­ca­ni̠ttá a̠má juez ni̠ xtla­hua­putún hua̠ntu̠ xli̠­ma̠aka­tzan­ke̠ma; pero aca­li̠stá̠n xlá chiné laca­pá̠s­tacli: “Ma̠squi xli̠­ca̠na ni̠para tzinú cpe̠­cuaniy Dios, y ni̠para quin­cuenta hua̠ntu̠ ca̠ak­spulay cris­tianos,
4 Ele, porém, por muito tempo não o quis. Por fim, refletiu consigo: Eu não temo a Deus nem respeito os homens;
5 pero cumu eé pusca̠t anka­lhi̠ná qui­ma̠aka­tzan­ke̠t­la̠­huán, huata mejor nac­mak­ta̠yay la̠qui̠ chuná niaj ne̠cxni namín qui­ma̠aklhu̠­hui̠y y naqui­ma̠­ka­tzanke̠y.”
5 todavia, porque esta viúva me importuna, far-lhe-ei justiça, senão ela não cessará de me molestar.
6 Jesús chiné ca̠huá­nilh xapós­toles:
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvis o que diz este juiz injusto?
7 Pus para tamá juez mak­tá̠­yalh a̠má pusca̠t tla­huá­nilh jus­ticia, ¿lácu pi̠ ni̠lay chú ca̠naj­la­yá̠tit xla­cata pi̠ Dios naca̠­mak­ta̠yay xca­maná̠n hua̠nti̠ xlá ca̠lac­sacni̠t y lac­pu­hua­ná̠tit pi̠ naca̠­ma̠­ma­ka­ka­lhi̠ni̠y a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ anka­lhi̠ná takalh­ta­hua­ka­ni­má̠­nalh ma̠squi ca̠cu­huiní o ca̠tzi̠sní?
7 Por acaso não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que estão clamando por ele dia e noite? Porventura tardará em socorrê-los?
8 Pus aquit luu laca­tancs cca̠­hua­niyá̠n pi̠ naca̠­mak­ta̠yay y ni̠ cati­ca̠­ma̠­maka­pá­li̠lh. Pero chi̠nchú acxni̠ aquit Xata­lac­sacni Chixcú nac­mim­paray, ¿pi̠ nac­mac­laycú cahuá hua̠nti̠ xli̠­ca̠na taca̠­najlay nahuán la̠nchú cca̠­hua­nimá̠n?
8 Digo-vos que em breve lhes fará justiça. Mas, quando vier o Filho do Homem, acaso achará fé sobre a terra?
9 Cumu luu lhu̠hua lac­chix­cu­huí̠n hua̠nti̠ xta­kax­mat­ni­má̠­nalh xta­chu­huí̠n antá xta­la­yá̠­nalh, xlacán xta­lac­pu­huán pi̠ luu tla̠n xta­pu­hua̠ncán y huata xta­lak­makán hua̠nti̠ ni̠tu̠cu xka­satcán, pus caj huá xpa̠­la­cata Jesús ca̠li̠­ma̠­kalh­chu­huí̠­ni̠lh eé takalh­chu­huí̠n:
9 Jesus lhes disse ainda esta parábola a respeito de alguns que se vangloriavam como se fossem justos, e desprezavam os outros:
10 —Maktum quilh­ta­macú cha̠tiy lac­chix­cu­huí̠n táalh takalh­ta­hua­kaniy Dios nac lanca pu̠si­culan; cha̠tum fariseo xuani̠t hua̠nti̠ luu xli̠­ca̠na li̠huana̠ xta­la­ka­pasa y xta­ma̠­kan­taxti̠y xley Moisés, y cha̠­tum­li̠túm caj xma̠­la­ka­xo­ke̠ná im­púes­tos y xlac­pu­hua­nicán pi̠ xlá ni̠tu̠cu xkásat xli̠­taxtuy.
10 Subiram dois homens ao templo para orar. Um era fariseu; o outro, publicano.
11 Amá fariseo antá xla­ca­huáya lacatzú anta­nícu luu laka­chix­cu­huí̠­nancán y chiné xkalh­ta­hua­ka­nima Dios: “Quim­pu̠­chiná Dios, luu cpa̠x­cat­ca­tzi̠­niyá̠n porque aquit luu tla̠n chixcú y ni̠chuná cli̠­ca­tzi̠y cumu la̠ a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ taka­lha̠nán, chu hua̠nti̠ luu lac­li̠xcáj­nit xta­pu­hua̠ncán, osuchí cumu la̠ a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ taxa­katli̠y túnuj lac­pus­ca̠tní̠n, xa̠huachí aquit ni̠ li̠xcáj­nit clama ni̠ xta̠­chuná cumu la̠ u̠láya xma̠­la­ka­xo­ke̠ná im­pues­tos.
11 O fariseu, em pé, orava no seu interior desta forma: Graças te dou, ó Deus, que não sou como os demais homens: ladrões, injustos e adúlteros; nem como o publicano que está ali.
12 Aquit maktiy ckalh­xteknín aktum xama̠na la̠qui̠ chuná cli̠­la­ka­chix­cu­hui̠yá̠n, y aquit cma̠sta̠y qui­li­mosna lhu̠hua quin­tumi̠n hua̠ntu̠ ctlajay.”
12 Jejuo duas vezes na semana e pago o dízimo de todos os meus lucros.
13 Y a̠má cha̠­tum­li̠túm chixcú hua̠nti̠ xma̠­la­ka­xo­ke̠ná im­pues­tos, huata xlá mákat quilh­pu̠tay tá̠yalh y ni̠para tzinú xta­la­ca­ya̠­hua­putún ta̠lhmá̠n, mejor xlá xcux­mu̠­ka­xi­má̠­calh y chiné xkalh­ta­hua­kama xqui­lhuama: “Quim­pu̠­chiná Dios, cat­lahua li̠tlá̠n caqui­la­ka­lhá­manti y caqui­ma̠­tzan­ke̠­nani porque luu lhu̠hua hua̠ntu̠ ctla­huani̠t quin­ta­la̠­ka­lhí̠n.”
13 O publicano, porém, mantendo-se à distância, não ousava sequer levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem piedade de mim, que sou pecador!
14 Y Jesús ca̠huá­nilh a̠ma̠ko̠lh cris­tianos:
14 Digo-vos: este voltou para casa justificado, e não o outro. Pois todo o que se exaltar será humilhado, e quem se humilhar será exaltado.
15 Maka­pi­tzí̠n cris­tianos xta­li̠mín xca­mancán la̠qui̠ Jesús naca̠­si­cu­la­na̠t­la­huay; pero a̠ma̠ko̠lh xta­ma̠­kalh­ta­huaké̠n acxni̠ xlacán taúcxilhli tzú­culh tala­ca­quilhni̠y hua̠nti̠ xta­li̠­mi­má̠­nalh.
15 Trouxeram-lhe também criancinhas, para que ele as tocasse. Vendo isto, os discípulos as repreendiam.
16 Jesús ca̠ta­sá­nilh y chiné ca̠huá­nilh:
16 Jesus, porém, chamou-as e disse: Deixai vir a mim as criancinhas e não as impeçais, porque o Reino de Deus é daqueles que se parecem com elas.
17 Xli̠­ca̠na cca̠­hua­niyá̠n pi̠ hua̠nti̠ ni̠ nata­li̠­taxtuy cumu la̠ lactzu̠ camán hua̠nti̠ tla̠n tat­la­huay naca̠­ma̠­pek­si̠cán, pus ni̠lay xlacán cati­ta­tá­nu̠lh nac xta­péksi̠t Dios.
17 Em verdade vos declaro: quem não receber o Reino de Deus como uma criancinha, nele não entrará.
18 Maktum quilh­ta­macú cha̠tum luu tali̠­pa̠hu chixcú kalhás­quilh Jesús:
18 Um homem de posição perguntou então a Jesus: Bom Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
19 Jesús huá­nilh:
19 Jesus respondeu-lhe: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão só Deus.
20 ¿Túcu chi̠nchú xpa̠­la­cata qui­li̠­ka­lhas­quina? Porque huix catzi̠­yatá lácu huí kam­pa̠­cá̠hu tapéksi̠t hua̠ntu̠ Dios maca­má̠x­qui̠lh Moisés, chiné huan: “Ni̠ caxa­katli túnuj pusca̠t para huí mim­pusca̠t; ni̠ namak­ni̠ya min­ta̠­cris­tiano; ni̠ naka­lha̠­nana; ni̠ti̠cu caca̠áksanti min­ta̠­cris­tianos; caca̠­pa̠xqui mintzí chu min­tla̠t.”
20 Conheces os mandamentos: não cometerás adultério; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honrarás pai e mãe.
21 Amá chixcú chiné kalh­tí̠­nalh, huá:
21 Disse ele: Tudo isso tenho guardado desde a minha mocidade.
22 Jesús luu li̠pa̠­xúhu laca­cá̠c­ni̠lh y chiné huá­nilh:
22 A estas palavras, Jesus lhe falou: Ainda te falta uma coisa: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; depois, vem e segue-me.
23 Pero acxni̠ xlá káx­matli hua̠ntu̠ huá­nilh Jesús, a̠má chixcú luu li̠púhua porque luu rico xuani̠t.
23 Ouvindo isto, ele se entristeceu, pois era muito rico.
24 Acxni̠ Jesús úcxilhli pi̠ li̠púhua chiné ca̠huá­nilh cris­tianos:
24 Vendo-o entristecer-se, disse Jesus: Como é difícil aos ricos entrar no Reino de Deus!
25 Huata ni̠ xatuhua xtá­nu̠lh tantum camello nac xtzan li̠tzapan, ni̠ caj la̠ rico para tla̠n natanu̠y nac xta­péksi̠t Dios.
25 É mais fácil passar o camelo pelo fundo duma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 La̠ta tícua takáx­matli hua̠ntu̠ xlá huá, chiné taquilh­tzú­culh:
26 Perguntaram os ouvintes: Quem então poderá salvar-se?
27 Jesús chiné ca̠huá­nilh:
27 Respondeu Jesus: O que é impossível aos homens é possível a Deus.
28 Pedro chiné huá­nilh:
28 Pedro então disse: Vê, nós abandonamos tudo e te seguimos.
29 Jesús chiné kálh­ti̠lh:
29 Jesus respondeu: Em verdade vos declaro: ninguém há que tenha abandonado, por amor do Reino de Deus, sua casa, sua mulher, seus irmãos, seus pais ou seus filhos,
30 pus huata a̠tzinú luu lhu̠hua hua̠ntu̠ nama̠x­qui̠cán ni̠ xachuná la̠ta tu̠ xka­lhi̠y uú nac ca̠quilh­ta­macú, y na̠ nama̠x­qui̠cán a̠má latáma̠t hua̠ntu̠ ne̠cxni lak­sputa.
30 que não receba muito mais neste mundo e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Jesús caj tunu ca̠tá̠alh kalha­cu̠tiy xapós­toles y chiné ca̠huá­nilh:
31 Em seguida, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém. Tudo o que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem será cumprido.
32 Pus antá naqui­ma­ca­ma̠s­ta̠cán nac xmacancán lac­chix­cu­huí̠n hua̠nti̠ a̠laca­túnuj xalaní̠n hua̠nti̠ ni̠ judíos; xlacán la̠n naquin­ta­li̠­kalh­ka­ma̠nán, y cala̠huá naquin­ta­huaniy hasta naquin­ta­la­ca­chuj­mani̠y.
32 Ele será entregue aos pagãos. Hão de escarnecer dele, ultrajá-lo, desprezá-lo;
33 La̠n naquin­ta­hui­li̠niy, y aca­li̠stá̠n naquin­ta­makni̠y; pero caj xliaktutu quilh­ta­macú nac­la­cas­ta­cuanán nac ca̠li̠ní̠n.
33 bater-lhe-ão com varas e o farão morrer; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Ama̠­ko̠lh após­toles ni̠para tzinú taaká­ta̠ksli, xa̠huachí hasta ni̠para tzinú xta­ca­tzi̠y hua̠ntu̠ xlá xli̠­chu­hui̠­nama, porque a̠má takalh­chu­huí̠n hua̠ntu̠ xca̠­hua­ni­má̠­calh ni̠lay xtaaka­ta̠ksa.
34 Mas eles nada disto compreendiam, e estas palavras eram-lhes um enigma cujo sentido não podiam entender.
35 Acxni̠ Jesús laca­tzu̠huá xla­ti̠­lhay nac xaca̠­chi­quí̠n Jericó, cha̠tum laka­xo̠ko xuí nac xquilhpá̠n tiji la̠qui̠ naca̠s­quiniy limos­na hua̠nti̠ antá xta­lac­tla̠­huán.
35 Ao aproximar-se Jesus de Jericó, estava um cego sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Acxni̠ xlá káx­matli pi̠ luu lhu̠hua cris­tianos xtat­la̠­hua­má̠­nalh kalhas­qui­ní̠­nalh para túcu xlama.
36 Ouvindo o ruído da multidão que passava, perguntou o que havia.
37 Pus hua­ní­calh pi̠ Jesús xalac Naza­ret antá xlac­tla̠­huama.
37 Responderam-lhe: É Jesus de Nazaré, que passa.
38 Acxni̠ xlá káx­matli hua̠ntu̠ hua­ní­calh chiné qui­lhá­nilh:
38 Ele então exclamou: Jesus, filho de Davi, tem piedade de mim!
39 Hua̠nti̠ xta­pu̠­la­ti̠­lhay nac tiji tzú­culh tala­ca­quilhni̠y la̠qui̠ mat nacac­squi­lhuán; pero xlá a̠tzinú luu li̠huaca tzú­culh qui­lhaniy:
39 Os que vinham na frente repreendiam-no rudemente para que se calasse. Mas ele gritava ainda mais forte: Filho de Davi, tem piedade de mim!
40 Jesús tachó­kolh y ma̠ta­sa­ní̠­nalh. Acxni̠ antiyá lacatzú xla­ka­láya chiné kalhás­quilh:
40 Jesus parou e mandou que lho trouxessem. Chegando ele perto, perguntou-lhe:
41 —¿Túcu laca­squina aquit nac­tla­huay mim­pa̠­la­cata?
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Jesús chiné huá­nilh:
42 Jesus lhe disse: Vê! Tua fé te salvou.
43 Acxni tuncán a̠má laka­xo̠ko tla̠n laca­huá̠­nalh y sta̠­lá­nilh Jesús, xpa̠x­cat­ca­tzi̠­ni­ti̠­lhay Dios. Xli̠­pu̠tum cris­tianos taúcxilhli xta­scújut Jesús na̠chuná xta­pa̠x­cat­ca­tzi̠­ni­má̠­nalh Dios.
43 E imediatamente ficou vendo e seguia a Jesus, glorificando a Deus. Presenciando isto, todo o povo deu glória a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.