Lucas 18

Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jesús na̠ ca̠li̠­xa­kát­li̠lh aktum takalh­chu­huí̠n la̠qui̠ chuná naca̠­li̠­ma̠­la­ca­pa̠s­tacni̠y pi̠ luu xla­ca­squinca anka­lhi̠ná nata­kalh­ta­hua­kaniy Dios y ne̠cxni nata­la­ka­cha̠niy.
1 Jesus contou a seus discípulos uma parábola para mostrar-lhes que deviam orar sempre e nunca desanimar.
2 Xlá chiné ca̠huá­nilh:
2 Disse ele: “Havia numa cidade um juiz que não temia a Deus nem se importava com as pessoas.
3 Na̠ antiya li̠túm nac a̠má ca̠chi­quí̠n xlama cha̠tum pu̠ni̠na̠ pusca̠t, xlá anka­lhi̠ná xlakán a̠má juez la̠qui̠ nat­la­huaniy jus­ticia, porque xlá xka­lhi̠y aktum xtaaklhú̠­hui̠t, pus huata xla­cas­quín nakalh­mak­ta̠­yacán nac xla­catí̠n hua̠nti̠ xta̠­la̠­si̠­tzi̠niy.
3 Uma viúva daquela cidade vinha a ele com frequência e dizia: ‘Faça-me justiça contra meu adversário’.
4 La̠ta nícu xli̠­makli̠t xqui̠­lak­la­ca­ni̠ttá a̠má juez ni̠ xtla­hua­putún hua̠ntu̠ xli̠­ma̠aka­tzan­ke̠ma; pero aca­li̠stá̠n xlá chiné laca­pá̠s­tacli: “Ma̠squi xli̠­ca̠na ni̠para tzinú cpe̠­cuaniy Dios, y ni̠para quin­cuenta hua̠ntu̠ ca̠ak­spulay cris­tianos,
4 Por algum tempo, o juiz não lhe deu atenção, mas, por fim, disse a si mesmo: ‘Não temo a Deus e não me importo com as pessoas,
5 pero cumu eé pusca̠t anka­lhi̠ná qui­ma̠aka­tzan­ke̠t­la̠­huán, huata mejor nac­mak­ta̠yay la̠qui̠ chuná niaj ne̠cxni namín qui­ma̠aklhu̠­hui̠y y naqui­ma̠­ka­tzanke̠y.”
5 mas essa viúva está me irritando. Vou lhe fazer justiça, pois assim deixará de me importunar’”.
6 Jesús chiné ca̠huá­nilh xapós­toles:
6 Então o Senhor disse: “Aprendam uma lição com o juiz injusto.
7 Pus para tamá juez mak­tá̠­yalh a̠má pusca̠t tla­huá­nilh jus­ticia, ¿lácu pi̠ ni̠lay chú ca̠naj­la­yá̠tit xla­cata pi̠ Dios naca̠­mak­ta̠yay xca­maná̠n hua̠nti̠ xlá ca̠lac­sacni̠t y lac­pu­hua­ná̠tit pi̠ naca̠­ma̠­ma­ka­ka­lhi̠ni̠y a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ anka­lhi̠ná takalh­ta­hua­ka­ni­má̠­nalh ma̠squi ca̠cu­huiní o ca̠tzi̠sní?
7 Acaso Deus não fará justiça a seus escolhidos que clamam a ele dia e noite? Continuará a adiar sua resposta?
8 Pus aquit luu laca­tancs cca̠­hua­niyá̠n pi̠ naca̠­mak­ta̠yay y ni̠ cati­ca̠­ma̠­maka­pá­li̠lh. Pero chi̠nchú acxni̠ aquit Xata­lac­sacni Chixcú nac­mim­paray, ¿pi̠ nac­mac­laycú cahuá hua̠nti̠ xli̠­ca̠na taca̠­najlay nahuán la̠nchú cca̠­hua­nimá̠n?
8 Eu afirmo que ele lhes fará justiça, e rápido! Mas, quando o Filho do Homem voltar, quantas pessoas com fé ele encontrará na terra?”.
9 Cumu luu lhu̠hua lac­chix­cu­huí̠n hua̠nti̠ xta­kax­mat­ni­má̠­nalh xta­chu­huí̠n antá xta­la­yá̠­nalh, xlacán xta­lac­pu­huán pi̠ luu tla̠n xta­pu­hua̠ncán y huata xta­lak­makán hua̠nti̠ ni̠tu̠cu xka­satcán, pus caj huá xpa̠­la­cata Jesús ca̠li̠­ma̠­kalh­chu­huí̠­ni̠lh eé takalh­chu­huí̠n:
9 Em seguida, Jesus contou a seguinte parábola àqueles que confiavam em sua própria justiça e desprezavam os demais:
10 —Maktum quilh­ta­macú cha̠tiy lac­chix­cu­huí̠n táalh takalh­ta­hua­kaniy Dios nac lanca pu̠si­culan; cha̠tum fariseo xuani̠t hua̠nti̠ luu xli̠­ca̠na li̠huana̠ xta­la­ka­pasa y xta­ma̠­kan­taxti̠y xley Moisés, y cha̠­tum­li̠túm caj xma̠­la­ka­xo­ke̠ná im­púes­tos y xlac­pu­hua­nicán pi̠ xlá ni̠tu̠cu xkásat xli̠­taxtuy.
10 “Dois homens foram ao templo orar. Um deles era fariseu, e o outro, cobrador de impostos.
11 Amá fariseo antá xla­ca­huáya lacatzú anta­nícu luu laka­chix­cu­huí̠­nancán y chiné xkalh­ta­hua­ka­nima Dios: “Quim­pu̠­chiná Dios, luu cpa̠x­cat­ca­tzi̠­niyá̠n porque aquit luu tla̠n chixcú y ni̠chuná cli̠­ca­tzi̠y cumu la̠ a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ taka­lha̠nán, chu hua̠nti̠ luu lac­li̠xcáj­nit xta­pu­hua̠ncán, osuchí cumu la̠ a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ taxa­katli̠y túnuj lac­pus­ca̠tní̠n, xa̠huachí aquit ni̠ li̠xcáj­nit clama ni̠ xta̠­chuná cumu la̠ u̠láya xma̠­la­ka­xo­ke̠ná im­pues­tos.
11 O fariseu, em pé, fazia esta oração: ‘Eu te agradeço, Deus, porque não sou como as demais pessoas: desonestas, pecadoras, adúlteras. E, com certeza, não sou como aquele cobrador de impostos.
12 Aquit maktiy ckalh­xteknín aktum xama̠na la̠qui̠ chuná cli̠­la­ka­chix­cu­hui̠yá̠n, y aquit cma̠sta̠y qui­li­mosna lhu̠hua quin­tumi̠n hua̠ntu̠ ctlajay.”
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo que ganho’.
13 Y a̠má cha̠­tum­li̠túm chixcú hua̠nti̠ xma̠­la­ka­xo­ke̠ná im­pues­tos, huata xlá mákat quilh­pu̠tay tá̠yalh y ni̠para tzinú xta­la­ca­ya̠­hua­putún ta̠lhmá̠n, mejor xlá xcux­mu̠­ka­xi­má̠­calh y chiné xkalh­ta­hua­kama xqui­lhuama: “Quim­pu̠­chiná Dios, cat­lahua li̠tlá̠n caqui­la­ka­lhá­manti y caqui­ma̠­tzan­ke̠­nani porque luu lhu̠hua hua̠ntu̠ ctla­huani̠t quin­ta­la̠­ka­lhí̠n.”
13 “Mas o cobrador de impostos ficou a distância e não tinha coragem nem de levantar os olhos para o céu enquanto orava. Em vez disso, batia no peito e dizia: ‘Deus, tem misericórdia de mim, pois sou pecador’.
14 Y Jesús ca̠huá­nilh a̠ma̠ko̠lh cris­tianos:
14 Eu lhes digo que foi o cobrador de impostos, e não o fariseu, quem voltou para casa justificado diante de Deus. Pois aqueles que se exaltam serão humilhados, e aqueles que se humilham serão exaltados”.
15 Maka­pi­tzí̠n cris­tianos xta­li̠mín xca­mancán la̠qui̠ Jesús naca̠­si­cu­la­na̠t­la­huay; pero a̠ma̠ko̠lh xta­ma̠­kalh­ta­huaké̠n acxni̠ xlacán taúcxilhli tzú­culh tala­ca­quilhni̠y hua̠nti̠ xta­li̠­mi­má̠­nalh.
15 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas. Ao ver isso, os discípulos repreenderam aqueles que as traziam.
16 Jesús ca̠ta­sá­nilh y chiné ca̠huá­nilh:
16 Jesus, porém, chamou as crianças para junto de si e disse aos discípulos: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
17 Xli̠­ca̠na cca̠­hua­niyá̠n pi̠ hua̠nti̠ ni̠ nata­li̠­taxtuy cumu la̠ lactzu̠ camán hua̠nti̠ tla̠n tat­la­huay naca̠­ma̠­pek­si̠cán, pus ni̠lay xlacán cati­ta­tá­nu̠lh nac xta­péksi̠t Dios.
17 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
18 Maktum quilh­ta­macú cha̠tum luu tali̠­pa̠hu chixcú kalhás­quilh Jesús:
18 Certa vez, um homem de alta posição perguntou a Jesus: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
19 Jesús huá­nilh:
19 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
20 ¿Túcu chi̠nchú xpa̠­la­cata qui­li̠­ka­lhas­quina? Porque huix catzi̠­yatá lácu huí kam­pa̠­cá̠hu tapéksi̠t hua̠ntu̠ Dios maca­má̠x­qui̠lh Moisés, chiné huan: “Ni̠ caxa­katli túnuj pusca̠t para huí mim­pusca̠t; ni̠ namak­ni̠ya min­ta̠­cris­tiano; ni̠ naka­lha̠­nana; ni̠ti̠cu caca̠áksanti min­ta̠­cris­tianos; caca̠­pa̠xqui mintzí chu min­tla̠t.”
20 Você conhece os mandamentos: ‘Não cometa adultério. Não mate. Não roube. Não dê falso testemunho. Honre seu pai e sua mãe’.”
21 Amá chixcú chiné kalh­tí̠­nalh, huá:
21 O homem respondeu: “Tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
22 Jesús luu li̠pa̠­xúhu laca­cá̠c­ni̠lh y chiné huá­nilh:
22 Quando Jesus ouviu sua resposta, disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
23 Pero acxni̠ xlá káx­matli hua̠ntu̠ huá­nilh Jesús, a̠má chixcú luu li̠púhua porque luu rico xuani̠t.
23 Ao ouvir essas palavras, o homem se entristeceu, pois era muito rico.
24 Acxni̠ Jesús úcxilhli pi̠ li̠púhua chiné ca̠huá­nilh cris­tianos:
24 Ao ver a tristeza daquele homem, Jesus disse: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!
25 Huata ni̠ xatuhua xtá­nu̠lh tantum camello nac xtzan li̠tzapan, ni̠ caj la̠ rico para tla̠n natanu̠y nac xta­péksi̠t Dios.
25 Na verdade, é mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 La̠ta tícua takáx­matli hua̠ntu̠ xlá huá, chiné taquilh­tzú­culh:
26 Aqueles que o ouviram disseram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Jesús chiné ca̠huá­nilh:
27 Jesus respondeu: “O que é impossível para as pessoas é possível para Deus”.
28 Pedro chiné huá­nilh:
28 Pedro disse: “Deixamos nossos lares para segui-lo”.
29 Jesús chiné kálh­ti̠lh:
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, esposa, irmãos, pais ou filhos por causa do reino de Deus
30 pus huata a̠tzinú luu lhu̠hua hua̠ntu̠ nama̠x­qui̠cán ni̠ xachuná la̠ta tu̠ xka­lhi̠y uú nac ca̠quilh­ta­macú, y na̠ nama̠x­qui̠cán a̠má latáma̠t hua̠ntu̠ ne̠cxni lak­sputa.
30 receberão neste mundo uma recompensa muitas vezes maior e, no mundo futuro, terão a vida eterna”.
31 Jesús caj tunu ca̠tá̠alh kalha­cu̠tiy xapós­toles y chiné ca̠huá­nilh:
31 Jesus chamou os Doze à parte e disse: “Estamos subindo para Jerusalém, onde tudo que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem se cumprirá.
32 Pus antá naqui­ma­ca­ma̠s­ta̠cán nac xmacancán lac­chix­cu­huí̠n hua̠nti̠ a̠laca­túnuj xalaní̠n hua̠nti̠ ni̠ judíos; xlacán la̠n naquin­ta­li̠­kalh­ka­ma̠nán, y cala̠huá naquin­ta­huaniy hasta naquin­ta­la­ca­chuj­mani̠y.
32 Ele será entregue aos gentios, e zombarão dele, o insultarão e cuspirão nele.
33 La̠n naquin­ta­hui­li̠niy, y aca­li̠stá̠n naquin­ta­makni̠y; pero caj xliaktutu quilh­ta­macú nac­la­cas­ta­cuanán nac ca̠li̠ní̠n.
33 Eles o açoitarão e o matarão, mas no terceiro dia ele ressuscitará”.
34 Ama̠­ko̠lh após­toles ni̠para tzinú taaká­ta̠ksli, xa̠huachí hasta ni̠para tzinú xta­ca­tzi̠y hua̠ntu̠ xlá xli̠­chu­hui̠­nama, porque a̠má takalh­chu­huí̠n hua̠ntu̠ xca̠­hua­ni­má̠­calh ni̠lay xtaaka­ta̠ksa.
34 Os discípulos, porém, não entenderam. O significado dessas palavras lhes estava oculto, e não sabiam do que ele falava.
35 Acxni̠ Jesús laca­tzu̠huá xla­ti̠­lhay nac xaca̠­chi­quí̠n Jericó, cha̠tum laka­xo̠ko xuí nac xquilhpá̠n tiji la̠qui̠ naca̠s­quiniy limos­na hua̠nti̠ antá xta­lac­tla̠­huán.
35 Quando Jesus se aproximava de Jericó, havia um mendigo cego sentado à beira do caminho.
36 Acxni̠ xlá káx­matli pi̠ luu lhu̠hua cris­tianos xtat­la̠­hua­má̠­nalh kalhas­qui­ní̠­nalh para túcu xlama.
36 Ao ouvir o barulho da multidão que passava, perguntou o que estava acontecendo.
37 Pus hua­ní­calh pi̠ Jesús xalac Naza­ret antá xlac­tla̠­huama.
37 Disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando por ali.
38 Acxni̠ xlá káx­matli hua̠ntu̠ hua­ní­calh chiné qui­lhá­nilh:
38 Então começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
39 Hua̠nti̠ xta­pu̠­la­ti̠­lhay nac tiji tzú­culh tala­ca­quilhni̠y la̠qui̠ mat nacac­squi­lhuán; pero xlá a̠tzinú luu li̠huaca tzú­culh qui­lhaniy:
39 Os que estavam mais à frente o repreendiam e ordenavam que se calasse. Mas ele gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
40 Jesús tachó­kolh y ma̠ta­sa­ní̠­nalh. Acxni̠ antiyá lacatzú xla­ka­láya chiné kalhás­quilh:
40 Então Jesus parou e ordenou que lhe trouxessem o homem. Quando ele se aproximou, Jesus lhe perguntou:
41 —¿Túcu laca­squina aquit nac­tla­huay mim­pa̠­la­cata?
41 “O que você quer que eu lhe faça?”. “Senhor, eu quero ver!”, respondeu o homem.
42 Jesús chiné huá­nilh:
42 E Jesus disse: “Receba a visão! Sua fé o curou”.
43 Acxni tuncán a̠má laka­xo̠ko tla̠n laca­huá̠­nalh y sta̠­lá­nilh Jesús, xpa̠x­cat­ca­tzi̠­ni­ti̠­lhay Dios. Xli̠­pu̠tum cris­tianos taúcxilhli xta­scújut Jesús na̠chuná xta­pa̠x­cat­ca­tzi̠­ni­má̠­nalh Dios.
43 No mesmo instante, o homem passou a enxergar, e seguia Jesus, louvando a Deus. E todos que presenciaram isso também louvavam a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.