Lucas 14

Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Maktum quilh­ta­macú acxni̠ hua̠k xjaxcán Jesús alh makua̠yán nac xchic cha̠tum xapuxcu fariseo; pero maka­pi­tzí̠n fariseos xtas­ka­laj­má̠­nalh chicá para nama̠t­la̠n­ti̠nán a̠má quilh­ta­macú.
1 Jesus entrou num sábado em casa de um fariseu notável, para uma refeição; eles o observavam.
2 Na̠ antá xuí cha̠tum chixcú hua̠nti̠ xka­lhi̠y aktum tajátat y xli̠­lanca nac xmacni xcun­ko̠ni̠t.
2 Havia ali um homem hidrópico.
3 Cumu Jesús xca­tzi̠y hua̠ntu̠ xlacán xta­lac­pu­hua­má̠­nalh chiné ca̠ka­lhás­quilh fariseos chu xma̠­kalh­ta­hua­ke̠­nacán judíos hua̠nti̠ antá xta­la­má̠­nalh:
3 Jesus dirigiu-se aos doutores da lei e aos fariseus: É permitido ou não fazer curas no dia de sábado?
4 Pero a̠ma̠ko̠lh fariseos cacs taqui­lhua niaj tachu­huí̠­nalh huata xlá li̠mac­xá­malh xmacán a̠má ta̠tatlá acxni tuncán xlá pacsli. Aca­li̠stá̠n huá­nilh pi̠ caalhá nac xchic.
4 Eles nada disseram. Então Jesus, tomando o homem pela mão, curou-o e despediu-o.
5 Y a̠ma̠ko̠lh fariseos chiné ca̠huá­nilh:
5 Depois, dirigindo-se a eles, disse: Qual de vós que, se lhe cair o jumento ou o boi num poço, não o tira imediatamente, mesmo em dia de sábado?
6 Pero xlacán ni̠ tacá­tzi̠lh lácu nata­kalh­ti̠nán.
6 A isto nada lhe podiam replicar.
7 Acxni̠ Jesús ca̠úcxilhli xa̠maka­pi­tzí̠n taputza la̠ta lácua xlacán xta­lac­sac­má̠­nalh xala­cuán pu̠tá­hui̠lh anta­nícu xya̠­hua­cani̠t mesa la̠qui̠ nata­ma­kua̠yán, xlá chiné ca̠li̠­ma̠­kalh­chu­huí̠­ni̠lh eé takalh­chu­huí̠n:
7 Observando também como os convivas escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes a seguinte parábola:
8 —Aquit luu laca­tancs cca̠­hua­niyá̠n, acxni̠ hui­xinín naca̠­pu­tza­ca­ná̠tit la̠qui̠ napi­ná̠tit nac aktum pu̠pa̠xcua anta­nícu tamaka­xtok­ma̠ca, huix ni̠ lacán camak­ta­huila anta­nícu hui­la­ko̠lh xala­cuán pu̠tá­hui̠lh, porque chicá para xamaktum nachín cha̠­tum­li̠túm taputza hua̠nti̠ a̠tzinú luu tlak li̠la­ka­pascán ni̠ xachuná huix.
8 Quando fores convidado às bodas, não te sentes no primeiro lugar, pois pode ser que seja convidada outra pessoa de mais consideração do que tu,
9 Amá chixcú hua̠nti̠ hua­ni­ni̠tán nalak­pina, aya nami­na̠­chá̠n hua­niyá̠n: “Cat­lahua li̠tlá̠n cata̠ya la̠ta huila y cama̠xqui milac­tá­hui̠lh u̠má cha̠­tum­li̠túm quin­ta­putza.” Y huata huix cha̠­ma̠­xanaj nata̠­yaya, juerza napina lac­ta­hui­laya hua̠ntu̠ a̠huatá hui­lachá lac­tá­hui̠lh.
9 e vindo o que te convidou, te diga: Cede o lugar a este. Terias então a confusão de dever ocupar o último lugar.
10 Huata mejor acxni̠ hui­xinín naca̠­hua­ni­ca­ná̠tit xla­cata capítit mak­pa̠x­cuajna­ná̠tit, huata mejor a̠huata capit tahui­laya hua̠ntu̠ mákat tahui­la̠­nanchá lac­tá­hui̠lh la̠qui̠ acxni̠ namín hua̠nti̠ hua­ni­ni̠tán xla­cata nalak­pina nac pu̠pa̠xcua, y chiné nahua­niyá̠n: “Amigo, cat­lahua li̠tlá̠n cata­la­ca­tzuhui nac mesa antá la̠ a̠tahui­lá̠­nalh maka­pi­tzí̠n.” Pus huata huix na̠ luu tali̠­pa̠hu nata­li̠­ma̠x­tuyá̠n hua̠nti̠ tahui­lá̠­nalh nac mesa.
10 Mas, quando fores convidado, vai tomar o último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, passa mais para cima. Então serás honrado na presença de todos os convivas.
11 Porque aquit laca­tancs cca̠­hua­niyá̠n pi̠ hua̠nti̠ sacstu maklh­ca­tzi̠cán pi̠ luu tali̠­pa̠hu sacstu taak­ska­hui­tama̠y mákat ma̠tu̠­tzu­hui̠cán; pero hua̠nti̠ ni̠tu̠cu xkásat li̠taxtuy pus huata huá tlak tali̠­pa̠hu li̠taxtuy y ma̠x­qui̠cán xala­cuán pu̠tá­hui̠lh.
11 Porque todo aquele que se exaltar será humilhado, e todo aquele que se humilhar será exaltado.
12 Y a̠má xapuxcu fariseo hua̠nti̠ xuanini̠t nalakán nac xchic chiné li̠ma̠­kalh­chu­huí̠­ni̠lh:
12 Dizia igualmente ao que o tinha convidado: Quando deres alguma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem os parentes, nem os vizinhos ricos. Porque, por sua vez, eles te convidarão e assim te retribuirão.
13 Pus huata acxni̠ huix nat­la­huaya aktum pu̠pa̠xcua xatlá̠n huá caca̠­huani hua̠nti̠ lac­pobre, hua̠nti̠ lak­li̠­ma̠x­kení̠n, hua̠nti̠ ni̠lay tas­cuja, chu hua̠nti̠ talu̠n­tu̠­hua­nani̠t, xa̠hua xli̠­pacs hua̠nti̠ laka­tzí̠n tala­má̠­nalh.
13 Mas, quando deres uma ceia, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos.
14 Pus chuná chú huix luu li̠pa̠­xúhu lápa̠t nahuán porque xlacán ni̠lay cati­ta­xo­ko̠­nunín, pero Dios ucxilhmá̠n y huá nama̠x­qui̠yá̠n min­tas­kahu acxni̠ nalak­chá̠n a̠má quilh­ta­macú lácu xlá naca̠­ma̠­laca­stac­uani̠y nac ca̠li̠ní̠n xli̠­hua̠k xca­maná̠n hua̠nti̠ tla̠n xta­pu­hua̠ncán.
14 Serás feliz porque eles não têm com que te retribuir, mas ser-te-á retribuído na ressurreição dos justos.
15 Cha̠tum chixcú hua̠nti̠ antá mac­xtum xta­hui­lá̠­nalh nac mesa acxni̠ chuná kax­mat­ko̠lh eé tachu­huí̠n chiné huá­nilh Jesús:
15 A estas palavras, disse a Jesus um dos convidados: Feliz daquele que se sentar à mesa no Reino de Deus!
16 Pero Jesús chiné ca̠huá­nilh:
16 Respondeu-lhe Jesus: Um homem deu uma grande ceia e convidou muitas pessoas.
17 Acxni̠ aya accha̠ná xuí tahuá ca̠má­ca̠lh maka­pi­tzí̠n xlac­scujni y ca̠huá­nilh xla­cata naán ca̠huaniy a̠ma̠ko̠lh taputza pi̠ la̠li̠­huán cata­milhá porque xaaccha̠ná xuí tahuá.
17 E à hora da ceia, enviou seu servo para dizer aos convidados: Vinde, tudo já está preparado.
18 Pero hua̠nti̠ ca̠qui̠­lak­lá­ca̠lh tzú­culh tas­quín xma̠­tzan­ke̠­na­ni­cacán. Cha̠tum hua̠nti̠ pu̠lh lak­chá̠n­calh chiné huá: “Luu xli̠­ca̠na cahua­nipi pi̠ cat­lá­hualh li̠tlá̠n caqui­ma̠­tzan­ke̠­ná­nilh, pero a̠cu cta­ma̠­hua­ko̠lh aktum par­cela, pus la̠nchú juerza nacán ucxilha.”
18 Mas todos, um a um, começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um terreno e preciso sair para vê-lo; rogo-te me dês por escusado.
19 Cha̠­tum­li̠túm chiné huampá: “Pun­tzu̠cú cca̠­ta­má̠hua tan­qui­tzis qui­huá̠cax, la̠nchú cámaj ca̠li̠­tzaksay nacuc­xilha para tla̠n tapon­ka̠nán; luu hasta li̠tlá̠n csqui­niyá̠n xla­cata caqui­ma̠­tzan­ke̠­nani porque ni̠lay cana̠chá.”
19 Disse outro: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te me dês por escusado.
20 Y cha̠tum chi̠né huampá: “Na̠ la̠n­chujcú cta­ma­káx­tokli y xli̠­ca̠na ni̠lay chú cla­ka­na̠­chá̠n, pus caqui­ma̠­tzan­ke̠­nani.”
20 Disse também um outro: Casei-me e por isso não posso ir.
21 Acxni̠ tás­pitli a̠má lac­scujni hua̠k hua­ni­ko̠lh xpatrón lácua hua­ni­canchá. Amá chixcú la̠n sí̠tzi̠lh y chiné huá­nilh xta­sa̠cua: “La̠li̠­huán capimpi nac xli̠­ca̠­lanca ca̠chi­quí̠n, chu nac tiji y caca̠­hua­nítit catá­milh hua̠nti̠ lac­pobre, chu hua̠nti̠ ni̠lay tas­cuja, hua̠nti̠ talu̠n­tu̠­hua­nani̠t, chu hua̠nti̠ laka­xo̠kó̠n.”
21 Voltou o servo e referiu isto a seu senhor. Então, irado, o pai de família disse a seu servo: Sai, sem demora, pelas praças e pelas ruas da cidade e introduz aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Caj li̠puntzú acxni̠ a̠má tasa̠cua qui̠­tás­pitli, chiné huá­nilh xpatrón: “Patrón, chuná chú ctlá­hualh la̠ huix qui­huani, pero luu lhu̠­huacú tzanka̠y hua̠nti̠ tla̠n xta­huá̠­yalh.”
22 Disse o servo: Senhor, está feito como ordenaste e ainda há lugar.
23 Amá patrón chiné hua­nipá: “Pus capim­pa­rapi nac ca̠ti­ji̠ní̠n chu nac xqui­lhapá̠n ca̠chi­quí̠n, juerza caca̠­hua­nítit xa̠maka­pi­tzí̠n cati̠hua̠ cris­tianos xla­cata pi̠ catá­milh láqui̠ chuná hua̠k nala­ta­hui­la­ko̠cán nac xli̠­ca̠­lanca nac quín­chic.
23 O senhor ordenou: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga todos a entrar, para que se encha a minha casa.
24 Porque xli̠­ca̠na cca̠­hua­niyá̠n pi̠ niaj cla­cas­quín ni̠para cha̠tum hua̠nti̠ aquit xac­ca̠­hua­nini̠t xla­cata naquin­ta­lakmín, y niaj cati­tá­hualh u̠má quin­tahuá hua̠ntu̠ aquit la̠nchú cca̠x­tla­huani̠t.”
24 Pois vos digo: nenhum daqueles homens, que foram convidados, provará a minha ceia.
25 Cumu luu lhu̠hua cris­tianos xta­sta̠­la­ni­má̠­nalh Jesús huata maktum xlá laca­tancs ca̠huá­nilh:
25 Muito povo acompanhava Jesus. Voltando-se, disse-lhes:
26 —Para tícu luu quis­ta̠­la­ni­putún y ni̠ aktum ca̠pa̠x­tek­putún para xtla̠t chu xtzí, osuchí xpusca̠t, o xcamán, osuchí xna­ta̠lán, y xa̠huachí para ni̠ aktum catzi̠y napa̠x­teka xla­táma̠t, ni̠lay cati­li̠­tá­nu̠lh cumu la̠ quin­ta­ma̠­kalh­ta­huaké̠n.
26 Se alguém vem a mim e não odeia seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos, suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Y hua̠nti̠ ni̠ aktum catzi̠y nacucay xcruz y naquis­ta̠­laniy ma̠squi cali̠­ma­ca­má̠s­ta̠lh xla­táma̠t, xlá ni̠lay li̠ta­pu̠lhca̠y cumu la̠ quin­ta­ma̠­kalh­ta­huaké̠n.
27 E quem não carrega a sua cruz e me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Huata pu̠lh la̠n cala­ca­pá̠s­tacli a̠má cris­tiano hua̠nti̠ quis­ta̠­la­ni­putún, na̠ luu xta̠­chuná qui̠­taxtuy cumu la̠ acxni̠ cha̠tum chixcú la̠ hui­xinín tla­hua­putún aktum lanca xchic, huata pu̠lh caj cúlucs nata­huilay la̠qui̠ nat­la­huay xcuenta para nama­kaacchá̠n xtumí̠n hua̠ntu̠ naca̠­li̠­ta­ma̠­huay la̠ta túcua namac­la­cas­quín y xa̠huachí para na̠ nama­kaacchá̠n xtumi̠n hua̠ntu̠ nali̠­ma̠akas­putuy.
28 Quem de vós, querendo fazer uma construção, antes não se senta para calcular os gastos que são necessários, a fim de ver se tem com que acabá-la?
29 Huá chuná li̠t­la­huay la̠qui̠ ni̠ aca­li̠stá̠n acxni̠ aya ma̠pu­lhu­ni̠ttá nahuán xpá̠­tzaps niaj lay cati­ma̠akas­pú­tulh, y xli̠­hua̠k hua̠nti̠ nataucxilha caj nata­li̠­kalh­ka­ma̠nán,
29 Para que, depois que tiver lançado os alicerces e não puder acabá-la, todos os que o virem não comecem a zombar dele,
30 y chiné nata­huán: “Tamá chixcú ma̠x caj laka­hui­tima, luu tla̠n tima̠­tzú­qui̠lh xpá̠­tzaps pero chú niaj lay ma̠akas­putuy xchic.”
30 dizendo: Este homem principiou a edificar, mas não pode terminar.
31 Y na̠chuna li̠túm para cha̠tum gobier­no amá̠­calh ta̠t­la­huacán guerra y mima cha̠­tum­li̠túm gobier­no a̠laca­túnuj xalá, ¿lácu pi̠ ni̠ huata pu̠lh tla̠n nala­ca­pa̠s­taca para tla̠n nali̠­maka­tlajay caj akcá̠hu mi̠lh tropa hua̠ntu̠ xlá kalhi̠y, porque hua̠nti̠ mima xlá li̠mín akpuxam mi̠lh?
31 Ou qual é o rei que, estando para guerrear com outro rei, não se senta primeiro para considerar se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Y para xlá laca­tancs naca­tzi̠y pi̠ ni̠lay cati­maka­tlá­jalh, pus acxni̠ makatcú mima̠chá nahuán hua̠nti̠ mímaj laca­ta̠­qui̠y tasi̠tzi, huata a̠má gobier­no naca̠­macá̠n xlac­scujni la̠qui̠ naancán hua­nicán hua̠nti̠ mima: “Huata mejor calác­lalh tasi̠tzi acxtum cala­ca̠x­láhu y ni̠ cala̠­si̠­tzi̠­níhu.”
32 De outra maneira, quando o outro ainda está longe, envia-lhe embaixadores para tratar da paz.
33 Pus na̠chuná chú hui­xinín hua̠nti̠ xli̠­ca̠na quis­ta̠­la­ni­putún, pu̠lh laca­tancs caca­tzí̠tit pi̠ hua̠nti̠ ni̠ namak­xteka hua̠ntu̠ kalhi̠y uú nac ca̠quilh­ta­macú pus ni̠lay li̠ta­pa̠­cu­hui̠y luu xli̠­ca̠na quin­ta­ma̠­kalh­ta­huaké̠n.
33 Assim, pois, qualquer um de vós que não renuncia a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 ’Hui­xinín catzi̠­yá̠tit pi̠ mátzat li̠ma­cuán porque li̠ma̠s­ko­ke̠­nancán, pero para tamá mátzat cspút­nilh xli̠s­koko niaj tu̠ cati­li̠­mácua, ¿lácu pi̠ tla̠n cahuá chú nati­li̠­ma̠s­ko­ke̠­nancán?
34 O sal é uma coisa boa, mas se ele perder o seu sabor, com que o recuperará?
35 Pus niaj tícu li̠ma­cuaniy ma̠squi luu tíyat niaj tu̠ li̠lay, y na̠chuná ma̠squi luu xlak­ma­cá̠n­calh abono. Pus cumu niaj tu̠ li̠ma­cuán luu laca­tancs pi̠ caj namakan­cán. ¡Hui­xinín hua̠nti̠ li̠kax­pat­pá̠tit min­ta­ke̠ncán, luu caaka­tá̠k­stit quin­ta­chu­huí̠n!
35 Não servirá nem para a terra nem para adubo, mas lançar-se-á fora. O que tem ouvidos para ouvir, ouça!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.