Lucas 14
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs ACF
1 Maktum quilhtamacú acxni̠ hua̠k xjaxcán Jesús alh makua̠yán nac xchic cha̠tum xapuxcu fariseo; pero makapitzí̠n fariseos xtaskalajmá̠nalh chicá para nama̠tla̠nti̠nán a̠má quilhtamacú.
1 Aconteceu num sábado que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Na̠ antá xuí cha̠tum chixcú hua̠nti̠ xkalhi̠y aktum tajátat y xli̠lanca nac xmacni xcunko̠ni̠t.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Cumu Jesús xcatzi̠y hua̠ntu̠ xlacán xtalacpuhuamá̠nalh chiné ca̠kalhásquilh fariseos chu xma̠kalhtahuake̠nacán judíos hua̠nti̠ antá xtalamá̠nalh:
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei, e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Pero a̠ma̠ko̠lh fariseos cacs taquilhua niaj tachuhuí̠nalh huata xlá li̠macxámalh xmacán a̠má ta̠tatlá acxni tuncán xlá pacsli. Acali̠stá̠n huánilh pi̠ caalhá nac xchic.
4 Eles, porém, calaram-se. E, tomando-o, o curou e despediu.
5 Y a̠ma̠ko̠lh fariseos chiné ca̠huánilh:
5 E respondendo-lhes disse: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Pero xlacán ni̠ tacátzi̠lh lácu natakalhti̠nán.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isto.
7 Acxni̠ Jesús ca̠úcxilhli xa̠makapitzí̠n taputza la̠ta lácua xlacán xtalacsacmá̠nalh xalacuán pu̠táhui̠lh antanícu xya̠huacani̠t mesa la̠qui̠ natamakua̠yán, xlá chiné ca̠li̠ma̠kalhchuhuí̠ni̠lh eé takalhchuhuí̠n:
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 —Aquit luu lacatancs cca̠huaniyá̠n, acxni̠ huixinín naca̠putzacaná̠tit la̠qui̠ napiná̠tit nac aktum pu̠pa̠xcua antanícu tamakaxtokma̠ca, huix ni̠ lacán camaktahuila antanícu huilako̠lh xalacuán pu̠táhui̠lh, porque chicá para xamaktum nachín cha̠tumli̠túm taputza hua̠nti̠ a̠tzinú luu tlak li̠lakapascán ni̠ xachuná huix.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Amá chixcú hua̠nti̠ huanini̠tán nalakpina, aya namina̠chá̠n huaniyá̠n: “Catlahua li̠tlá̠n cata̠ya la̠ta huila y cama̠xqui milactáhui̠lh u̠má cha̠tumli̠túm quintaputza.” Y huata huix cha̠ma̠xanaj nata̠yaya, juerza napina lactahuilaya hua̠ntu̠ a̠huatá huilachá lactáhui̠lh.
9 E, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Huata mejor acxni̠ huixinín naca̠huanicaná̠tit xlacata capítit makpa̠xcuajnaná̠tit, huata mejor a̠huata capit tahuilaya hua̠ntu̠ mákat tahuila̠nanchá lactáhui̠lh la̠qui̠ acxni̠ namín hua̠nti̠ huanini̠tán xlacata nalakpina nac pu̠pa̠xcua, y chiné nahuaniyá̠n: “Amigo, catlahua li̠tlá̠n catalacatzuhui nac mesa antá la̠ a̠tahuilá̠nalh makapitzí̠n.” Pus huata huix na̠ luu tali̠pa̠hu natali̠ma̠xtuyá̠n hua̠nti̠ tahuilá̠nalh nac mesa.
10 Mas, quando fores convidado, vai, e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Porque aquit lacatancs cca̠huaniyá̠n pi̠ hua̠nti̠ sacstu maklhcatzi̠cán pi̠ luu tali̠pa̠hu sacstu taakskahuitama̠y mákat ma̠tu̠tzuhui̠cán; pero hua̠nti̠ ni̠tu̠cu xkásat li̠taxtuy pus huata huá tlak tali̠pa̠hu li̠taxtuy y ma̠xqui̠cán xalacuán pu̠táhui̠lh.
11 Porquanto qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Y a̠má xapuxcu fariseo hua̠nti̠ xuanini̠t nalakán nac xchic chiné li̠ma̠kalhchuhuí̠ni̠lh:
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Pus huata acxni̠ huix natlahuaya aktum pu̠pa̠xcua xatlá̠n huá caca̠huani hua̠nti̠ lacpobre, hua̠nti̠ lakli̠ma̠xkení̠n, hua̠nti̠ ni̠lay tascuja, chu hua̠nti̠ talu̠ntu̠huanani̠t, xa̠hua xli̠pacs hua̠nti̠ lakatzí̠n talamá̠nalh.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos,
14 Pus chuná chú huix luu li̠pa̠xúhu lápa̠t nahuán porque xlacán ni̠lay catitaxoko̠nunín, pero Dios ucxilhmá̠n y huá nama̠xqui̠yá̠n mintaskahu acxni̠ nalakchá̠n a̠má quilhtamacú lácu xlá naca̠ma̠lacastacuani̠y nac ca̠li̠ní̠n xli̠hua̠k xcamaná̠n hua̠nti̠ tla̠n xtapuhua̠ncán.
14 E serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado te será na ressurreição dos justos.
15 Cha̠tum chixcú hua̠nti̠ antá macxtum xtahuilá̠nalh nac mesa acxni̠ chuná kaxmatko̠lh eé tachuhuí̠n chiné huánilh Jesús:
15 E, ouvindo isto, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no reino de Deus.
16 Pero Jesús chiné ca̠huánilh:
16 Porém, ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Acxni̠ aya accha̠ná xuí tahuá ca̠máca̠lh makapitzí̠n xlacscujni y ca̠huánilh xlacata naán ca̠huaniy a̠ma̠ko̠lh taputza pi̠ la̠li̠huán catamilhá porque xaaccha̠ná xuí tahuá.
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 Pero hua̠nti̠ ca̠qui̠lakláca̠lh tzúculh tasquín xma̠tzanke̠nanicacán. Cha̠tum hua̠nti̠ pu̠lh lakchá̠ncalh chiné huá: “Luu xli̠ca̠na cahuanipi pi̠ catláhualh li̠tlá̠n caquima̠tzanke̠nánilh, pero a̠cu ctama̠huako̠lh aktum parcela, pus la̠nchú juerza nacán ucxilha.”
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e importa ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 Cha̠tumli̠túm chiné huampá: “Puntzu̠cú cca̠tamá̠hua tanquitzis quihuá̠cax, la̠nchú cámaj ca̠li̠tzaksay nacucxilha para tla̠n taponka̠nán; luu hasta li̠tlá̠n csquiniyá̠n xlacata caquima̠tzanke̠nani porque ni̠lay cana̠chá.”
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 Y cha̠tum chi̠né huampá: “Na̠ la̠nchujcú ctamakáxtokli y xli̠ca̠na ni̠lay chú clakana̠chá̠n, pus caquima̠tzanke̠nani.”
20 E outro disse: Casei, e portanto não posso ir.
21 Acxni̠ táspitli a̠má lacscujni hua̠k huaniko̠lh xpatrón lácua huanicanchá. Amá chixcú la̠n sí̠tzi̠lh y chiné huánilh xtasa̠cua: “La̠li̠huán capimpi nac xli̠ca̠lanca ca̠chiquí̠n, chu nac tiji y caca̠huanítit catámilh hua̠nti̠ lacpobre, chu hua̠nti̠ ni̠lay tascuja, hua̠nti̠ talu̠ntu̠huanani̠t, chu hua̠nti̠ lakaxo̠kó̠n.”
21 E, voltando aquele servo, anunciou estas coisas ao seu senhor. Então o pai de família, indignado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e bairros da cidade, e traze aqui os pobres, e aleijados, e mancos e cegos.
22 Caj li̠puntzú acxni̠ a̠má tasa̠cua qui̠táspitli, chiné huánilh xpatrón: “Patrón, chuná chú ctláhualh la̠ huix quihuani, pero luu lhu̠huacú tzanka̠y hua̠nti̠ tla̠n xtahuá̠yalh.”
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste; e ainda há lugar.
23 Amá patrón chiné huanipá: “Pus capimparapi nac ca̠tiji̠ní̠n chu nac xquilhapá̠n ca̠chiquí̠n, juerza caca̠huanítit xa̠makapitzí̠n cati̠hua̠ cristianos xlacata pi̠ catámilh láqui̠ chuná hua̠k nalatahuilako̠cán nac xli̠ca̠lanca nac quínchic.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e força-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Porque xli̠ca̠na cca̠huaniyá̠n pi̠ niaj clacasquín ni̠para cha̠tum hua̠nti̠ aquit xacca̠huanini̠t xlacata naquintalakmín, y niaj catitáhualh u̠má quintahuá hua̠ntu̠ aquit la̠nchú cca̠xtlahuani̠t.”
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Cumu luu lhu̠hua cristianos xtasta̠lanimá̠nalh Jesús huata maktum xlá lacatancs ca̠huánilh:
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 —Para tícu luu quista̠laniputún y ni̠ aktum ca̠pa̠xtekputún para xtla̠t chu xtzí, osuchí xpusca̠t, o xcamán, osuchí xnata̠lán, y xa̠huachí para ni̠ aktum catzi̠y napa̠xteka xlatáma̠t, ni̠lay catili̠tánu̠lh cumu la̠ quintama̠kalhtahuaké̠n.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Y hua̠nti̠ ni̠ aktum catzi̠y nacucay xcruz y naquista̠laniy ma̠squi cali̠macamá̠sta̠lh xlatáma̠t, xlá ni̠lay li̠tapu̠lhca̠y cumu la̠ quintama̠kalhtahuaké̠n.
27 E qualquer que não levar a sua cruz, e não vier após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Huata pu̠lh la̠n calacapá̠stacli a̠má cristiano hua̠nti̠ quista̠laniputún, na̠ luu xta̠chuná qui̠taxtuy cumu la̠ acxni̠ cha̠tum chixcú la̠ huixinín tlahuaputún aktum lanca xchic, huata pu̠lh caj cúlucs natahuilay la̠qui̠ natlahuay xcuenta para namakaacchá̠n xtumí̠n hua̠ntu̠ naca̠li̠tama̠huay la̠ta túcua namaclacasquín y xa̠huachí para na̠ namakaacchá̠n xtumi̠n hua̠ntu̠ nali̠ma̠akasputuy.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos, para ver se tem com que a acabar?
29 Huá chuná li̠tlahuay la̠qui̠ ni̠ acali̠stá̠n acxni̠ aya ma̠pulhuni̠ttá nahuán xpá̠tzaps niaj lay catima̠akaspútulh, y xli̠hua̠k hua̠nti̠ nataucxilha caj natali̠kalhkama̠nán,
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 y chiné natahuán: “Tamá chixcú ma̠x caj lakahuitima, luu tla̠n tima̠tzúqui̠lh xpá̠tzaps pero chú niaj lay ma̠akasputuy xchic.”
30 Dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 Y na̠chuna li̠túm para cha̠tum gobierno amá̠calh ta̠tlahuacán guerra y mima cha̠tumli̠túm gobierno a̠lacatúnuj xalá, ¿lácu pi̠ ni̠ huata pu̠lh tla̠n nalacapa̠staca para tla̠n nali̠makatlajay caj akcá̠hu mi̠lh tropa hua̠ntu̠ xlá kalhi̠y, porque hua̠nti̠ mima xlá li̠mín akpuxam mi̠lh?
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Y para xlá lacatancs nacatzi̠y pi̠ ni̠lay catimakatlájalh, pus acxni̠ makatcú mima̠chá nahuán hua̠nti̠ mímaj lacata̠qui̠y tasi̠tzi, huata a̠má gobierno naca̠macá̠n xlacscujni la̠qui̠ naancán huanicán hua̠nti̠ mima: “Huata mejor caláclalh tasi̠tzi acxtum calaca̠xláhu y ni̠ cala̠si̠tzi̠níhu.”
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Pus na̠chuná chú huixinín hua̠nti̠ xli̠ca̠na quista̠laniputún, pu̠lh lacatancs cacatzí̠tit pi̠ hua̠nti̠ ni̠ namakxteka hua̠ntu̠ kalhi̠y uú nac ca̠quilhtamacú pus ni̠lay li̠tapa̠cuhui̠y luu xli̠ca̠na quintama̠kalhtahuaké̠n.
33 Assim, pois, qualquer de vós, que não renuncia a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 ’Huixinín catzi̠yá̠tit pi̠ mátzat li̠macuán porque li̠ma̠skoke̠nancán, pero para tamá mátzat cspútnilh xli̠skoko niaj tu̠ catili̠mácua, ¿lácu pi̠ tla̠n cahuá chú natili̠ma̠skoke̠nancán?
34 Bom é o sal; mas, se o sal degenerar, com que se há de salgar?
35 Pus niaj tícu li̠macuaniy ma̠squi luu tíyat niaj tu̠ li̠lay, y na̠chuná ma̠squi luu xlakmacá̠ncalh abono. Pus cumu niaj tu̠ li̠macuán luu lacatancs pi̠ caj namakancán. ¡Huixinín hua̠nti̠ li̠kaxpatpá̠tit mintake̠ncán, luu caakatá̠kstit quintachuhuí̠n!
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.