Lucas 14

Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Maktum quilh­ta­macú acxni̠ hua̠k xjaxcán Jesús alh makua̠yán nac xchic cha̠tum xapuxcu fariseo; pero maka­pi­tzí̠n fariseos xtas­ka­laj­má̠­nalh chicá para nama̠t­la̠n­ti̠nán a̠má quilh­ta­macú.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Na̠ antá xuí cha̠tum chixcú hua̠nti̠ xka­lhi̠y aktum tajátat y xli̠­lanca nac xmacni xcun­ko̠ni̠t.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Cumu Jesús xca­tzi̠y hua̠ntu̠ xlacán xta­lac­pu­hua­má̠­nalh chiné ca̠ka­lhás­quilh fariseos chu xma̠­kalh­ta­hua­ke̠­nacán judíos hua̠nti̠ antá xta­la­má̠­nalh:
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Pero a̠ma̠ko̠lh fariseos cacs taqui­lhua niaj tachu­huí̠­nalh huata xlá li̠mac­xá­malh xmacán a̠má ta̠tatlá acxni tuncán xlá pacsli. Aca­li̠stá̠n huá­nilh pi̠ caalhá nac xchic.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Y a̠ma̠ko̠lh fariseos chiné ca̠huá­nilh:
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Pero xlacán ni̠ tacá­tzi̠lh lácu nata­kalh­ti̠nán.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Acxni̠ Jesús ca̠úcxilhli xa̠maka­pi­tzí̠n taputza la̠ta lácua xlacán xta­lac­sac­má̠­nalh xala­cuán pu̠tá­hui̠lh anta­nícu xya̠­hua­cani̠t mesa la̠qui̠ nata­ma­kua̠yán, xlá chiné ca̠li̠­ma̠­kalh­chu­huí̠­ni̠lh eé takalh­chu­huí̠n:
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 —Aquit luu laca­tancs cca̠­hua­niyá̠n, acxni̠ hui­xinín naca̠­pu­tza­ca­ná̠tit la̠qui̠ napi­ná̠tit nac aktum pu̠pa̠xcua anta­nícu tamaka­xtok­ma̠ca, huix ni̠ lacán camak­ta­huila anta­nícu hui­la­ko̠lh xala­cuán pu̠tá­hui̠lh, porque chicá para xamaktum nachín cha̠­tum­li̠túm taputza hua̠nti̠ a̠tzinú luu tlak li̠la­ka­pascán ni̠ xachuná huix.
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 Amá chixcú hua̠nti̠ hua­ni­ni̠tán nalak­pina, aya nami­na̠­chá̠n hua­niyá̠n: “Cat­lahua li̠tlá̠n cata̠ya la̠ta huila y cama̠xqui milac­tá­hui̠lh u̠má cha̠­tum­li̠túm quin­ta­putza.” Y huata huix cha̠­ma̠­xanaj nata̠­yaya, juerza napina lac­ta­hui­laya hua̠ntu̠ a̠huatá hui­lachá lac­tá­hui̠lh.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Huata mejor acxni̠ hui­xinín naca̠­hua­ni­ca­ná̠tit xla­cata capítit mak­pa̠x­cuajna­ná̠tit, huata mejor a̠huata capit tahui­laya hua̠ntu̠ mákat tahui­la̠­nanchá lac­tá­hui̠lh la̠qui̠ acxni̠ namín hua̠nti̠ hua­ni­ni̠tán xla­cata nalak­pina nac pu̠pa̠xcua, y chiné nahua­niyá̠n: “Amigo, cat­lahua li̠tlá̠n cata­la­ca­tzuhui nac mesa antá la̠ a̠tahui­lá̠­nalh maka­pi­tzí̠n.” Pus huata huix na̠ luu tali̠­pa̠hu nata­li̠­ma̠x­tuyá̠n hua̠nti̠ tahui­lá̠­nalh nac mesa.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Porque aquit laca­tancs cca̠­hua­niyá̠n pi̠ hua̠nti̠ sacstu maklh­ca­tzi̠cán pi̠ luu tali̠­pa̠hu sacstu taak­ska­hui­tama̠y mákat ma̠tu̠­tzu­hui̠cán; pero hua̠nti̠ ni̠tu̠cu xkásat li̠taxtuy pus huata huá tlak tali̠­pa̠hu li̠taxtuy y ma̠x­qui̠cán xala­cuán pu̠tá­hui̠lh.
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Y a̠má xapuxcu fariseo hua̠nti̠ xuanini̠t nalakán nac xchic chiné li̠ma̠­kalh­chu­huí̠­ni̠lh:
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Pus huata acxni̠ huix nat­la­huaya aktum pu̠pa̠xcua xatlá̠n huá caca̠­huani hua̠nti̠ lac­pobre, hua̠nti̠ lak­li̠­ma̠x­kení̠n, hua̠nti̠ ni̠lay tas­cuja, chu hua̠nti̠ talu̠n­tu̠­hua­nani̠t, xa̠hua xli̠­pacs hua̠nti̠ laka­tzí̠n tala­má̠­nalh.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Pus chuná chú huix luu li̠pa̠­xúhu lápa̠t nahuán porque xlacán ni̠lay cati­ta­xo­ko̠­nunín, pero Dios ucxilhmá̠n y huá nama̠x­qui̠yá̠n min­tas­kahu acxni̠ nalak­chá̠n a̠má quilh­ta­macú lácu xlá naca̠­ma̠­laca­stac­uani̠y nac ca̠li̠ní̠n xli̠­hua̠k xca­maná̠n hua̠nti̠ tla̠n xta­pu­hua̠ncán.
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Cha̠tum chixcú hua̠nti̠ antá mac­xtum xta­hui­lá̠­nalh nac mesa acxni̠ chuná kax­mat­ko̠lh eé tachu­huí̠n chiné huá­nilh Jesús:
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Pero Jesús chiné ca̠huá­nilh:
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Acxni̠ aya accha̠ná xuí tahuá ca̠má­ca̠lh maka­pi­tzí̠n xlac­scujni y ca̠huá­nilh xla­cata naán ca̠huaniy a̠ma̠ko̠lh taputza pi̠ la̠li̠­huán cata­milhá porque xaaccha̠ná xuí tahuá.
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 Pero hua̠nti̠ ca̠qui̠­lak­lá­ca̠lh tzú­culh tas­quín xma̠­tzan­ke̠­na­ni­cacán. Cha̠tum hua̠nti̠ pu̠lh lak­chá̠n­calh chiné huá: “Luu xli̠­ca̠na cahua­nipi pi̠ cat­lá­hualh li̠tlá̠n caqui­ma̠­tzan­ke̠­ná­nilh, pero a̠cu cta­ma̠­hua­ko̠lh aktum par­cela, pus la̠nchú juerza nacán ucxilha.”
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 Cha̠­tum­li̠túm chiné huampá: “Pun­tzu̠cú cca̠­ta­má̠hua tan­qui­tzis qui­huá̠cax, la̠nchú cámaj ca̠li̠­tzaksay nacuc­xilha para tla̠n tapon­ka̠nán; luu hasta li̠tlá̠n csqui­niyá̠n xla­cata caqui­ma̠­tzan­ke̠­nani porque ni̠lay cana̠chá.”
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 Y cha̠tum chi̠né huampá: “Na̠ la̠n­chujcú cta­ma­káx­tokli y xli̠­ca̠na ni̠lay chú cla­ka­na̠­chá̠n, pus caqui­ma̠­tzan­ke̠­nani.”
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 Acxni̠ tás­pitli a̠má lac­scujni hua̠k hua­ni­ko̠lh xpatrón lácua hua­ni­canchá. Amá chixcú la̠n sí̠tzi̠lh y chiné huá­nilh xta­sa̠cua: “La̠li̠­huán capimpi nac xli̠­ca̠­lanca ca̠chi­quí̠n, chu nac tiji y caca̠­hua­nítit catá­milh hua̠nti̠ lac­pobre, chu hua̠nti̠ ni̠lay tas­cuja, hua̠nti̠ talu̠n­tu̠­hua­nani̠t, chu hua̠nti̠ laka­xo̠kó̠n.”
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 Caj li̠puntzú acxni̠ a̠má tasa̠cua qui̠­tás­pitli, chiné huá­nilh xpatrón: “Patrón, chuná chú ctlá­hualh la̠ huix qui­huani, pero luu lhu̠­huacú tzanka̠y hua̠nti̠ tla̠n xta­huá̠­yalh.”
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 Amá patrón chiné hua­nipá: “Pus capim­pa­rapi nac ca̠ti­ji̠ní̠n chu nac xqui­lhapá̠n ca̠chi­quí̠n, juerza caca̠­hua­nítit xa̠maka­pi­tzí̠n cati̠hua̠ cris­tianos xla­cata pi̠ catá­milh láqui̠ chuná hua̠k nala­ta­hui­la­ko̠cán nac xli̠­ca̠­lanca nac quín­chic.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Porque xli̠­ca̠na cca̠­hua­niyá̠n pi̠ niaj cla­cas­quín ni̠para cha̠tum hua̠nti̠ aquit xac­ca̠­hua­nini̠t xla­cata naquin­ta­lakmín, y niaj cati­tá­hualh u̠má quin­tahuá hua̠ntu̠ aquit la̠nchú cca̠x­tla­huani̠t.”
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Cumu luu lhu̠hua cris­tianos xta­sta̠­la­ni­má̠­nalh Jesús huata maktum xlá laca­tancs ca̠huá­nilh:
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 —Para tícu luu quis­ta̠­la­ni­putún y ni̠ aktum ca̠pa̠x­tek­putún para xtla̠t chu xtzí, osuchí xpusca̠t, o xcamán, osuchí xna­ta̠lán, y xa̠huachí para ni̠ aktum catzi̠y napa̠x­teka xla­táma̠t, ni̠lay cati­li̠­tá­nu̠lh cumu la̠ quin­ta­ma̠­kalh­ta­huaké̠n.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Y hua̠nti̠ ni̠ aktum catzi̠y nacucay xcruz y naquis­ta̠­laniy ma̠squi cali̠­ma­ca­má̠s­ta̠lh xla­táma̠t, xlá ni̠lay li̠ta­pu̠lhca̠y cumu la̠ quin­ta­ma̠­kalh­ta­huaké̠n.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Huata pu̠lh la̠n cala­ca­pá̠s­tacli a̠má cris­tiano hua̠nti̠ quis­ta̠­la­ni­putún, na̠ luu xta̠­chuná qui̠­taxtuy cumu la̠ acxni̠ cha̠tum chixcú la̠ hui­xinín tla­hua­putún aktum lanca xchic, huata pu̠lh caj cúlucs nata­huilay la̠qui̠ nat­la­huay xcuenta para nama­kaacchá̠n xtumí̠n hua̠ntu̠ naca̠­li̠­ta­ma̠­huay la̠ta túcua namac­la­cas­quín y xa̠huachí para na̠ nama­kaacchá̠n xtumi̠n hua̠ntu̠ nali̠­ma̠akas­putuy.
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Huá chuná li̠t­la­huay la̠qui̠ ni̠ aca­li̠stá̠n acxni̠ aya ma̠pu­lhu­ni̠ttá nahuán xpá̠­tzaps niaj lay cati­ma̠akas­pú­tulh, y xli̠­hua̠k hua̠nti̠ nataucxilha caj nata­li̠­kalh­ka­ma̠nán,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 y chiné nata­huán: “Tamá chixcú ma̠x caj laka­hui­tima, luu tla̠n tima̠­tzú­qui̠lh xpá̠­tzaps pero chú niaj lay ma̠akas­putuy xchic.”
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 Y na̠chuna li̠túm para cha̠tum gobier­no amá̠­calh ta̠t­la­huacán guerra y mima cha̠­tum­li̠túm gobier­no a̠laca­túnuj xalá, ¿lácu pi̠ ni̠ huata pu̠lh tla̠n nala­ca­pa̠s­taca para tla̠n nali̠­maka­tlajay caj akcá̠hu mi̠lh tropa hua̠ntu̠ xlá kalhi̠y, porque hua̠nti̠ mima xlá li̠mín akpuxam mi̠lh?
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Y para xlá laca­tancs naca­tzi̠y pi̠ ni̠lay cati­maka­tlá­jalh, pus acxni̠ makatcú mima̠chá nahuán hua̠nti̠ mímaj laca­ta̠­qui̠y tasi̠tzi, huata a̠má gobier­no naca̠­macá̠n xlac­scujni la̠qui̠ naancán hua­nicán hua̠nti̠ mima: “Huata mejor calác­lalh tasi̠tzi acxtum cala­ca̠x­láhu y ni̠ cala̠­si̠­tzi̠­níhu.”
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Pus na̠chuná chú hui­xinín hua̠nti̠ xli̠­ca̠na quis­ta̠­la­ni­putún, pu̠lh laca­tancs caca­tzí̠tit pi̠ hua̠nti̠ ni̠ namak­xteka hua̠ntu̠ kalhi̠y uú nac ca̠quilh­ta­macú pus ni̠lay li̠ta­pa̠­cu­hui̠y luu xli̠­ca̠na quin­ta­ma̠­kalh­ta­huaké̠n.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 ’Hui­xinín catzi̠­yá̠tit pi̠ mátzat li̠ma­cuán porque li̠ma̠s­ko­ke̠­nancán, pero para tamá mátzat cspút­nilh xli̠s­koko niaj tu̠ cati­li̠­mácua, ¿lácu pi̠ tla̠n cahuá chú nati­li̠­ma̠s­ko­ke̠­nancán?
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Pus niaj tícu li̠ma­cuaniy ma̠squi luu tíyat niaj tu̠ li̠lay, y na̠chuná ma̠squi luu xlak­ma­cá̠n­calh abono. Pus cumu niaj tu̠ li̠ma­cuán luu laca­tancs pi̠ caj namakan­cán. ¡Hui­xinín hua̠nti̠ li̠kax­pat­pá̠tit min­ta­ke̠ncán, luu caaka­tá̠k­stit quin­ta­chu­huí̠n!
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.