João 11

Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Maktum quilh­ta­macú nac aktum actzu̠ ca̠chi­quí̠n hua­nicán Betania antá xlama María, eé pusca̠t hua̠nti̠ aca­li̠stá̠n li̠t­la­hua­pú̠x­tulh Jesús xala­cuán per­fumes y na̠ li̠ma̠­lac­scá̠­calh xac­chíxit.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 Antá xlá lac­xtum xca̠­ta̠­lama xna­ta̠lán, cha̠tum xuanicán Marta y cha̠tum xta̠­lacán kahuasa xuanicán Lázaro. Cumu luu xamigo xuani̠t Jesús a̠má Lázaro, pero chú luu csnu̠­nuni̠t xpa̠­la­cata xta­játat y luu xta̠­tatlay.
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Uma̠­kó̠lh lac­tzu­maján Marta y María tama­cá̠­nilh tachu­huí̠n Jesús la̠qui̠ chiné nahua­nicán:
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Acxni̠ Jesús chuná hua­ni­kó̠­calh eé tachu­huí̠n xlá chiné huá:
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Jesús luu xca̠­la­ka­lhamán María, Marta y Lázaro,
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 pero acxni̠ hua­ní­calh pi̠ Lázaro xta̠­tatlay xlá tamak­xtek­chicú aktiy quilh­ta­macú nac a̠má ca̠chi­quí̠n anta­nícu xlama.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Y hasta xli̠­tu̠­xama chiné ca̠huá­nilh xdis­cí­pulos:
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 Xlacán tahuá­nilh;
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 Jesús chiné ca̠huá­nilh:
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 Pero a̠má hua̠nti̠ talak­chokoy nac ca̠tzi̠sní juerza akchek­xnín porque luu ca̠pucsua y tzan­ka̠niy tax­káket hua̠ntu̠ nali̠­la­ca­hua̠nán.
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Aca­li̠stá̠n Jesús chiné ca̠huá­nilh:
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 — ausente —
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 — ausente —
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 pus huá xpa̠­la­cata Jesús luu laca­tancs ca̠ma̠­la­ca­pu̠­tun­cu­huí̠­nilh, y chiné ca̠huá­nilh:
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 Y aquit luu cli̠­pa̠­xu­huay xla­cata pi̠ ni̠ antá xacuilachá acxni̠ xlá ni̠lh. Luu xli̠­ca̠na tla̠n pi̠ chuná qui̠­táx­tulh la̠qui̠ a̠má hua̠ntu̠ hui­xinín naucxi­lhá̠tit naca̠­li̠­ma­cuaniyá̠n y a̠tzinú la̠n naqui­la̠­ca̠­naj­la­ni­yá̠hu. Pero la̠nchú tuncán caáhu laka­ta̠­ya­yá̠hu.
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Y cha̠tum xdis­cí­pulo Jesús hua̠nti̠ xuanicán Tomás y xta­li̠­ma̠­pa̠­cu­hui̠y Gemelo, chiné ca̠huá­nilh xa̠maka­pi­tzí̠n dis­cí­pulos:
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 — ausente —
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 — ausente —
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 — ausente —
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Acxni̠ hua­ní­calh Marta pi̠ xchima Jesús nac chiqui xlá la̠li̠­huán alh pa̠x­toka, pero María antá tamák­xtekli nac chiqui.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Acxni̠ lák­cha̠lh anta­nícu xyá Jesús Marta chiné huá­nilh:
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Pero ma̠squi luu chuná, aquit cca­tzi̠y pi̠ Dios nama̠x­qui̠yá̠n la̠tachá túcu huix nas­qui­niya.
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Jesús chiné huá­nilh:
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Marta chiné kálh­ti̠lh:
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Y acxni­tiyá Jesús chiné huá­nilh:
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 Y xli̠­hua̠k a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ lamajcú xas­tacná y para li̠pa̠­huán quin­ta­chu­huí̠n aquit nac­ma̠x­qui̠y xasa̠sti latáma̠t la̠qui̠ niaj ne̠cxni catí­ni̠lh. Chi̠nchú huix, ¿pi̠ quin­ca̠­naj­la­niya hua̠ntu̠ aquit cli̠­ta̠­chu­hui̠­na­ni̠tán? —huá­nilh Jesús.
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Xlá chiné kálh­ti̠lh:
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 Acxni̠ chuná hua­ni­ko̠lh, Marta la̠li̠­huán alh tasaniy xta̠María y chiné tze̠k huá­nilh:
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 Acxni̠ chuná kax­mat­ko̠lh hua̠ntu̠ hua­ní­calh, María la̠li̠­huán tá̠yalh y lákalh Jesús,
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 porque Jesús nia̠ xta­nu̠­ya̠chá nac ca̠chi­quí̠n, huata xlá antacú xlaya anta­nícu xta̠­ta­nok­lhni̠­tanchá Marta.
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Y a̠ma̠ko̠lh judíos hua̠nti̠ xta­mini̠t tala­ka­ta̠yay la̠qui̠ nata­ma̠­ko­xu­mixiy, acxni̠ taúcxilhli pi̠ María huákaj tá̠yalh y táx­tulh, xlacán la̠li̠­huán ta­sta̠­lá­nilh porque talac­púhua pi̠ ma̠x caj xámaj tasay antaní xma̠c­nu̠­cani̠t xta̠lá.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Acxni̠ cha̠lh María antaní xyá Jesús, xlá laka­ta­tzo­kós­talh nac xtantú̠n y chiné huá­nilh:
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 Acxni̠ Jesús úcxilhli pi̠ tzú­culh tasay María xa̠hua a̠ma̠ko̠lh lac­ta­li̠­pa̠hu judíos hua̠nti̠ xta­lak­mini̠t, xlá luu snu̠n li̠púhua hasta nac xnacú.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 Aca­li̠stá̠n chiné ca̠ka­lhás­quilh:
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Jesús ta̠chá̠n­calh anta­nícu xma̠c­nu̠­cani̠t, y antá tzú­culh lak­tasay Lázaro.
35 Jesus chorou.
36 Maka­pi­tzí̠n judíos hua̠nti̠ antá xta­la­yá̠­nalh chiné tzú­culh tahuán:
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Pero maka­pi­tzí̠n chiné xta­huam­paray:
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Antaní xma̠c­nu̠­cani̠t Lázaro caj xla­ca­huax­cani̠t talhpá̠n y antá xli̠­la­ka­ta­la­cani̠t lanca chí­huix. Cumu la̠tiyá Jesús snu̠n xli̠­pu­huama antá xlá tala­ca­tzú­hui̠lh,
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 y chiné ca̠huá­nilh hua̠nti̠ xta­la­yá̠­nalh:
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Pero Jesús huá­nilh:
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Huata niaj tícu ma̠aklhú̠­hui̠lh, y ma̠ta­ke̠­nú̠­calh a̠má chí­huix. Jesús láca̠lh nac akapú̠n y chiné kalh­ta­hua­ká­nilh Dios:
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Aquit cca­tzi̠y pi̠ anka­lhi̠ná quin­kax­pat­niya y tla­huaya hua̠ntu̠ cli̠­mak­squiná̠n, pero huá xpa̠­la­cata cli̠­kalh­ta­hua­ka­nimá̠n la̠qui̠ u̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ uú tayá̠­nalh nata­kax­mata y nata­ca̠­najlay pi̠ xli̠­ca̠na huix qui­ma­ca­ta­ni̠ta.
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Acxni̠ chuná huan­ko̠lh eé tachu­huí̠n, palha chiné qui­lhá­nilh a̠má ni̠n:
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Amá ni̠n tax­tuchi, chu­na­tiyá la̠ta tima̠c­nú̠­calh li̠huana̠ li̠ta­mak­snat­ta­ma̠ni̠t lac­pi̠tzu̠ lháka̠t la̠ta nac xmacaní̠n hasta nac xtantú̠n, chu nac xlacán na̠ xta­la­kat­la­pani̠t. Jesús chiné ca̠huá­nilh:
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Ama̠­ko̠lh judíos hua̠nti̠ xtaani̠t tala­ka­pa­xia̠lhnán María lhu̠hua hua̠nti̠ taca̠­naj­lá­nilh acxni̠ xlacán taúcxilhli la̠ ma̠la­cas­ta­cuáni̠lh Lázaro nac ca̠li̠ní̠n.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Pero maka­pi­tzí̠n hua̠nti̠ taúcxilhli hua̠ntu̠ xlani̠t la̠li̠­huán talá­kalh fariseos y tahuá­nilh la̠ta túcua xtla­huani̠t Jesús.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Xli̠­hua̠k fariseos chu xana­puxcun cura tala̠­má̠s­tokli y tzú­culh tali̠­chu­hui̠nán túcu natat­la­huay Jesús y tzú­culh tahuán:
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 Para aquinín ni̠túcu nahua­ná̠hu y chu­na­tiyá namak­xte­ká̠hu cala­ta­ma̠­ke̠lh a̠tzinú luu lhu̠hua cris­tianos nata­li̠­pa̠­huán, y a̠ma̠ko̠lh ma̠pek­si̠­naní̠n ro­manos natamín la̠qui̠ naquin­ca̠­lak­pon­ka­niyá̠n lanca quim­pu̠­si­cu­lancán y nama̠s­pu­tu̠­nancán nac quim­pu̠­la­ta­ma̠ncán porque xlacán nata­lac­pu­huá̠n pi̠ caj ca̠ta̠­la̠­la­ca­ta­hua­ca­ma̠­náhu.
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Amá ca̠ta huá xma̠­pek­si̠nán Caifás porque huá xapuxcu cura xuani̠t. Huata xlá chiné ca̠huá­nilh:
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 y ni̠para tzinú aka­ta̠k­sá̠tit pi̠ xali̠­huaca tla̠n cani̠lh eé caj cha̠tum chixcú y ni̠ xli̠­pu̠tum cris­tianos xala eé ca̠chi­quí̠n cata­ni̠­ko̠lh.
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Pero Caifás ni̠ huá sacstu xta­la­ca­pa̠s­tacni ma̠squi chuná chu­huí̠­nalh, porque cumu huá xapuxcu cura xuani̠t a̠má ca̠ta, huata huá xta­la­ca­pa̠s­tacni Dios chu­huí̠­nalh xla­cata pi̠ Jesús xamá̠­calh mak­ni̠cán la̠qui̠ chuná naca̠­lak­ma̠xtuy judíos hua̠nti̠ antá xta­la­má̠­nalh.
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 Y na̠chuna li̠túm catzi̠­yá̠hu pi̠ ni̠ caj xpa̠­la­cata eé xca̠­chi­qui̠ncán judíos xámaj ni̠y, huata na̠ huá xpa̠­la­ca­tacán xli̠­hua̠k xca­maná̠n Dios hua̠nti̠ luu xaaktzanká̠n tala­má̠­nalh la̠qui̠ lac­xtum naca̠­lak­ma̠xtuy.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Hasta acxni­tiyá a̠má quilh­ta­macú a̠ma̠ko̠lh xana­puxcun judíos luu lac­xtum tali̠­cá­tzi̠lh y tzú­culh talac­pu­tzay lácu natat­la­huay la̠qui̠ nata­makni̠y Jesús.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Huata xlá tatam­pú̠x­tulh nac xapu̠­la­tama̠n Judea y alh lacatzú nac desierto nac aktum actzu̠ ca̠chi­quí̠n hua­nicán Efraín y antá xca̠­ta̠­la­ma̠chá xdis­cí­pulos, y niaj luu xca̠­ta­si­yuniy antaní pu̠tum tayá̠­nalh judíos.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Niaj maka̠s aya xta­la­ca­tzu­hui̠ma xpa̠x­cuajcán judíos hua­nicán taak­spun­tza̠lí̠n, y luu lhu̠hua cris­tianos xtaamá̠­nalh nac Jeru­salén la̠qui̠ nata­ma̠­kan­taxti̠y hua̠ntu̠ xta­li̠s­ma­ni̠ni̠t; y maka­pi­tzí̠n luu laca­pala xta­cha̠m­putún li̠huán nia̠ xlak­chá̠n pa̠xcua la̠qui̠ naca̠­palh­ma­ka­nicán la̠ta túcua xca̠­pa­sani̠t xala ca̠quilh­ta­macú.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 — ausente —
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 — ausente —
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.