João 11
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs NTLH
1 Maktum quilhtamacú nac aktum actzu̠ ca̠chiquí̠n huanicán Betania antá xlama María, eé pusca̠t hua̠nti̠ acali̠stá̠n li̠tlahuapú̠xtulh Jesús xalacuán perfumes y na̠ li̠ma̠lacscá̠calh xacchíxit.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Antá xlá lacxtum xca̠ta̠lama xnata̠lán, cha̠tum xuanicán Marta y cha̠tum xta̠lacán kahuasa xuanicán Lázaro. Cumu luu xamigo xuani̠t Jesús a̠má Lázaro, pero chú luu csnu̠nuni̠t xpa̠lacata xtajátat y luu xta̠tatlay.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Uma̠kó̠lh lactzumaján Marta y María tamacá̠nilh tachuhuí̠n Jesús la̠qui̠ chiné nahuanicán:
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Acxni̠ Jesús chuná huanikó̠calh eé tachuhuí̠n xlá chiné huá:
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Jesús luu xca̠lakalhamán María, Marta y Lázaro,
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 pero acxni̠ huanícalh pi̠ Lázaro xta̠tatlay xlá tamakxtekchicú aktiy quilhtamacú nac a̠má ca̠chiquí̠n antanícu xlama.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Y hasta xli̠tu̠xama chiné ca̠huánilh xdiscípulos:
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Xlacán tahuánilh;
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Jesús chiné ca̠huánilh:
9 Jesus respondeu:
10 Pero a̠má hua̠nti̠ talakchokoy nac ca̠tzi̠sní juerza akchekxnín porque luu ca̠pucsua y tzanka̠niy taxkáket hua̠ntu̠ nali̠lacahua̠nán.
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Acali̠stá̠n Jesús chiné ca̠huánilh:
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 — ausente —
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 — ausente —
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 pus huá xpa̠lacata Jesús luu lacatancs ca̠ma̠lacapu̠tuncuhuí̠nilh, y chiné ca̠huánilh:
14 Então Jesus disse claramente:
15 Y aquit luu cli̠pa̠xuhuay xlacata pi̠ ni̠ antá xacuilachá acxni̠ xlá ni̠lh. Luu xli̠ca̠na tla̠n pi̠ chuná qui̠táxtulh la̠qui̠ a̠má hua̠ntu̠ huixinín naucxilhá̠tit naca̠li̠macuaniyá̠n y a̠tzinú la̠n naquila̠ca̠najlaniyá̠hu. Pero la̠nchú tuncán caáhu lakata̠yayá̠hu.
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Y cha̠tum xdiscípulo Jesús hua̠nti̠ xuanicán Tomás y xtali̠ma̠pa̠cuhui̠y Gemelo, chiné ca̠huánilh xa̠makapitzí̠n discípulos:
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 — ausente —
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 — ausente —
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 — ausente —
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Acxni̠ huanícalh Marta pi̠ xchima Jesús nac chiqui xlá la̠li̠huán alh pa̠xtoka, pero María antá tamákxtekli nac chiqui.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Acxni̠ lákcha̠lh antanícu xyá Jesús Marta chiné huánilh:
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Pero ma̠squi luu chuná, aquit ccatzi̠y pi̠ Dios nama̠xqui̠yá̠n la̠tachá túcu huix nasquiniya.
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Jesús chiné huánilh:
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Marta chiné kálhti̠lh:
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Y acxnitiyá Jesús chiné huánilh:
25 Então Jesus afirmou:
26 Y xli̠hua̠k a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ lamajcú xastacná y para li̠pa̠huán quintachuhuí̠n aquit nacma̠xqui̠y xasa̠sti latáma̠t la̠qui̠ niaj ne̠cxni catíni̠lh. Chi̠nchú huix, ¿pi̠ quinca̠najlaniya hua̠ntu̠ aquit cli̠ta̠chuhui̠nani̠tán? —huánilh Jesús.
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Xlá chiné kálhti̠lh:
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Acxni̠ chuná huaniko̠lh, Marta la̠li̠huán alh tasaniy xta̠María y chiné tze̠k huánilh:
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Acxni̠ chuná kaxmatko̠lh hua̠ntu̠ huanícalh, María la̠li̠huán tá̠yalh y lákalh Jesús,
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 porque Jesús nia̠ xtanu̠ya̠chá nac ca̠chiquí̠n, huata xlá antacú xlaya antanícu xta̠tanoklhni̠tanchá Marta.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Y a̠ma̠ko̠lh judíos hua̠nti̠ xtamini̠t talakata̠yay la̠qui̠ natama̠koxumixiy, acxni̠ taúcxilhli pi̠ María huákaj tá̠yalh y táxtulh, xlacán la̠li̠huán tasta̠lánilh porque talacpúhua pi̠ ma̠x caj xámaj tasay antaní xma̠cnu̠cani̠t xta̠lá.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Acxni̠ cha̠lh María antaní xyá Jesús, xlá lakatatzokóstalh nac xtantú̠n y chiné huánilh:
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Acxni̠ Jesús úcxilhli pi̠ tzúculh tasay María xa̠hua a̠ma̠ko̠lh lactali̠pa̠hu judíos hua̠nti̠ xtalakmini̠t, xlá luu snu̠n li̠púhua hasta nac xnacú.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Acali̠stá̠n chiné ca̠kalhásquilh:
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Jesús ta̠chá̠ncalh antanícu xma̠cnu̠cani̠t, y antá tzúculh laktasay Lázaro.
35 Jesus chorou.
36 Makapitzí̠n judíos hua̠nti̠ antá xtalayá̠nalh chiné tzúculh tahuán:
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Pero makapitzí̠n chiné xtahuamparay:
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Antaní xma̠cnu̠cani̠t Lázaro caj xlacahuaxcani̠t talhpá̠n y antá xli̠lakatalacani̠t lanca chíhuix. Cumu la̠tiyá Jesús snu̠n xli̠puhuama antá xlá talacatzúhui̠lh,
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 y chiné ca̠huánilh hua̠nti̠ xtalayá̠nalh:
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Pero Jesús huánilh:
40 Jesus respondeu:
41 Huata niaj tícu ma̠aklhú̠hui̠lh, y ma̠take̠nú̠calh a̠má chíhuix. Jesús láca̠lh nac akapú̠n y chiné kalhtahuakánilh Dios:
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Aquit ccatzi̠y pi̠ ankalhi̠ná quinkaxpatniya y tlahuaya hua̠ntu̠ cli̠maksquiná̠n, pero huá xpa̠lacata cli̠kalhtahuakanimá̠n la̠qui̠ u̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ uú tayá̠nalh natakaxmata y nataca̠najlay pi̠ xli̠ca̠na huix quimacatani̠ta.
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Acxni̠ chuná huanko̠lh eé tachuhuí̠n, palha chiné quilhánilh a̠má ni̠n:
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Amá ni̠n taxtuchi, chunatiyá la̠ta tima̠cnú̠calh li̠huana̠ li̠tamaksnattama̠ni̠t lacpi̠tzu̠ lháka̠t la̠ta nac xmacaní̠n hasta nac xtantú̠n, chu nac xlacán na̠ xtalakatlapani̠t. Jesús chiné ca̠huánilh:
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Ama̠ko̠lh judíos hua̠nti̠ xtaani̠t talakapaxia̠lhnán María lhu̠hua hua̠nti̠ taca̠najlánilh acxni̠ xlacán taúcxilhli la̠ ma̠lacastacuáni̠lh Lázaro nac ca̠li̠ní̠n.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Pero makapitzí̠n hua̠nti̠ taúcxilhli hua̠ntu̠ xlani̠t la̠li̠huán talákalh fariseos y tahuánilh la̠ta túcua xtlahuani̠t Jesús.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Xli̠hua̠k fariseos chu xanapuxcun cura tala̠má̠stokli y tzúculh tali̠chuhui̠nán túcu natatlahuay Jesús y tzúculh tahuán:
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Para aquinín ni̠túcu nahuaná̠hu y chunatiyá namakxteká̠hu calatama̠ke̠lh a̠tzinú luu lhu̠hua cristianos natali̠pa̠huán, y a̠ma̠ko̠lh ma̠peksi̠naní̠n romanos natamín la̠qui̠ naquinca̠lakponkaniyá̠n lanca quimpu̠siculancán y nama̠sputu̠nancán nac quimpu̠latama̠ncán porque xlacán natalacpuhuá̠n pi̠ caj ca̠ta̠la̠lacatahuacama̠náhu.
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Amá ca̠ta huá xma̠peksi̠nán Caifás porque huá xapuxcu cura xuani̠t. Huata xlá chiné ca̠huánilh:
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 y ni̠para tzinú akata̠ksá̠tit pi̠ xali̠huaca tla̠n cani̠lh eé caj cha̠tum chixcú y ni̠ xli̠pu̠tum cristianos xala eé ca̠chiquí̠n catani̠ko̠lh.
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Pero Caifás ni̠ huá sacstu xtalacapa̠stacni ma̠squi chuná chuhuí̠nalh, porque cumu huá xapuxcu cura xuani̠t a̠má ca̠ta, huata huá xtalacapa̠stacni Dios chuhuí̠nalh xlacata pi̠ Jesús xamá̠calh makni̠cán la̠qui̠ chuná naca̠lakma̠xtuy judíos hua̠nti̠ antá xtalamá̠nalh.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Y na̠chuna li̠túm catzi̠yá̠hu pi̠ ni̠ caj xpa̠lacata eé xca̠chiqui̠ncán judíos xámaj ni̠y, huata na̠ huá xpa̠lacatacán xli̠hua̠k xcamaná̠n Dios hua̠nti̠ luu xaaktzanká̠n talamá̠nalh la̠qui̠ lacxtum naca̠lakma̠xtuy.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Hasta acxnitiyá a̠má quilhtamacú a̠ma̠ko̠lh xanapuxcun judíos luu lacxtum tali̠cátzi̠lh y tzúculh talacputzay lácu natatlahuay la̠qui̠ natamakni̠y Jesús.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Huata xlá tatampú̠xtulh nac xapu̠latama̠n Judea y alh lacatzú nac desierto nac aktum actzu̠ ca̠chiquí̠n huanicán Efraín y antá xca̠ta̠lama̠chá xdiscípulos, y niaj luu xca̠tasiyuniy antaní pu̠tum tayá̠nalh judíos.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Niaj maka̠s aya xtalacatzuhui̠ma xpa̠xcuajcán judíos huanicán taakspuntza̠lí̠n, y luu lhu̠hua cristianos xtaamá̠nalh nac Jerusalén la̠qui̠ natama̠kantaxti̠y hua̠ntu̠ xtali̠smani̠ni̠t; y makapitzí̠n luu lacapala xtacha̠mputún li̠huán nia̠ xlakchá̠n pa̠xcua la̠qui̠ naca̠palhmakanicán la̠ta túcua xca̠pasani̠t xala ca̠quilhtamacú.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 — ausente —
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 — ausente —
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.