João 11

Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Maktum quilh­ta­macú nac aktum actzu̠ ca̠chi­quí̠n hua­nicán Betania antá xlama María, eé pusca̠t hua̠nti̠ aca­li̠stá̠n li̠t­la­hua­pú̠x­tulh Jesús xala­cuán per­fumes y na̠ li̠ma̠­lac­scá̠­calh xac­chíxit.
1 Havia um homem chamado Lázaro. Ele era de Betânia, do povoado de Maria e de sua irmã Marta. E aconteceu que Lázaro ficou doente.
2 Antá xlá lac­xtum xca̠­ta̠­lama xna­ta̠lán, cha̠tum xuanicán Marta y cha̠tum xta̠­lacán kahuasa xuanicán Lázaro. Cumu luu xamigo xuani̠t Jesús a̠má Lázaro, pero chú luu csnu̠­nuni̠t xpa̠­la­cata xta­játat y luu xta̠­tatlay.
2 Maria, sua irmã, era a mesma que derramara perfume sobre o Senhor e lhe enxugara os pés com os cabelos.
3 Uma̠­kó̠lh lac­tzu­maján Marta y María tama­cá̠­nilh tachu­huí̠n Jesús la̠qui̠ chiné nahua­nicán:
3 Então as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: "Senhor, aquele a quem amas está doente".
4 Acxni̠ Jesús chuná hua­ni­kó̠­calh eé tachu­huí̠n xlá chiné huá:
4 Ao ouvir isso, Jesus disse: "Essa doença não acabará em morte; é para a glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por meio dela".
5 Jesús luu xca̠­la­ka­lhamán María, Marta y Lázaro,
5 Jesus amava Marta, a irmã dela e Lázaro.
6 pero acxni̠ hua­ní­calh pi̠ Lázaro xta̠­tatlay xlá tamak­xtek­chicú aktiy quilh­ta­macú nac a̠má ca̠chi­quí̠n anta­nícu xlama.
6 No entanto, quando ouviu falar que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Y hasta xli̠­tu̠­xama chiné ca̠huá­nilh xdis­cí­pulos:
7 Depois disse aos seus discípulos: "Vamos voltar para a Judéia".
8 Xlacán tahuá­nilh;
8 Estes disseram: "Mestre, há pouco os judeus tentaram apedrejar-te e assim mesmo vais voltar para lá? "
9 Jesús chiné ca̠huá­nilh:
9 Jesus respondeu: "O dia não tem doze horas? Quem anda de dia não tropeça, pois vê a luz deste mundo.
10 Pero a̠má hua̠nti̠ talak­chokoy nac ca̠tzi̠sní juerza akchek­xnín porque luu ca̠pucsua y tzan­ka̠niy tax­káket hua̠ntu̠ nali̠­la­ca­hua̠nán.
10 Quando anda de noite, tropeça, pois nele não há luz".
11 Aca­li̠stá̠n Jesús chiné ca̠huá­nilh:
11 Depois de dizer isso, prosseguiu dizendo-lhes: "Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou até lá para acordá-lo".
12 — ausente —
12 Seus discípulos responderam: "Senhor, se ele dorme, vai melhorar".
13 — ausente —
13 Jesus tinha falado de sua morte, mas os seus discípulos pensaram que ele estava falando simplesmente do sono.
14 pus huá xpa̠­la­cata Jesús luu laca­tancs ca̠ma̠­la­ca­pu̠­tun­cu­huí̠­nilh, y chiné ca̠huá­nilh:
14 Então lhes disse claramente: "Lázaro morreu,
15 Y aquit luu cli̠­pa̠­xu­huay xla­cata pi̠ ni̠ antá xacuilachá acxni̠ xlá ni̠lh. Luu xli̠­ca̠na tla̠n pi̠ chuná qui̠­táx­tulh la̠qui̠ a̠má hua̠ntu̠ hui­xinín naucxi­lhá̠tit naca̠­li̠­ma­cuaniyá̠n y a̠tzinú la̠n naqui­la̠­ca̠­naj­la­ni­yá̠hu. Pero la̠nchú tuncán caáhu laka­ta̠­ya­yá̠hu.
15 e para o bem de vocês estou contente por não ter estado lá, para que vocês creiam. Mas, vamos até ele".
16 Y cha̠tum xdis­cí­pulo Jesús hua̠nti̠ xuanicán Tomás y xta­li̠­ma̠­pa̠­cu­hui̠y Gemelo, chiné ca̠huá­nilh xa̠maka­pi­tzí̠n dis­cí­pulos:
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: "Vamos também para morrermos com ele".
17 — ausente —
17 Ao chegar, Jesus verificou que Lázaro já estava no sepulcro havia quatro dias.
18 — ausente —
18 Betânia distava cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 — ausente —
19 e muitos judeus tinham ido visitar Marta e Maria para confortá-las pela perda do irmão.
20 Acxni̠ hua­ní­calh Marta pi̠ xchima Jesús nac chiqui xlá la̠li̠­huán alh pa̠x­toka, pero María antá tamák­xtekli nac chiqui.
20 Quando Marta ouviu que Jesus estava chegando, foi encontrá-lo, mas Maria ficou em casa.
21 Acxni̠ lák­cha̠lh anta­nícu xyá Jesús Marta chiné huá­nilh:
21 Disse Marta a Jesus: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido.
22 Pero ma̠squi luu chuná, aquit cca­tzi̠y pi̠ Dios nama̠x­qui̠yá̠n la̠tachá túcu huix nas­qui­niya.
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus te dará tudo o que pedires".
23 Jesús chiné huá­nilh:
23 Disse-lhe Jesus: "O seu irmão vai ressuscitar".
24 Marta chiné kálh­ti̠lh:
24 Marta respondeu: "Eu sei que ele vai ressuscitar na ressurreição, no último dia".
25 Y acxni­tiyá Jesús chiné huá­nilh:
25 Disse-lhe Jesus: "Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Y xli̠­hua̠k a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ lamajcú xas­tacná y para li̠pa̠­huán quin­ta­chu­huí̠n aquit nac­ma̠x­qui̠y xasa̠sti latáma̠t la̠qui̠ niaj ne̠cxni catí­ni̠lh. Chi̠nchú huix, ¿pi̠ quin­ca̠­naj­la­niya hua̠ntu̠ aquit cli̠­ta̠­chu­hui̠­na­ni̠tán? —huá­nilh Jesús.
26 e quem vive e crê em mim, não morrerá eternamente. Você crê nisso? "
27 Xlá chiné kálh­ti̠lh:
27 Ela lhe respondeu: "Sim, Senhor, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo".
28 Acxni̠ chuná hua­ni­ko̠lh, Marta la̠li̠­huán alh tasaniy xta̠María y chiné tze̠k huá­nilh:
28 E depois de dizer isso, foi para casa e, chamando à parte Maria, disse-lhe: "O Mestre está aqui e está chamando você".
29 Acxni̠ chuná kax­mat­ko̠lh hua̠ntu̠ hua­ní­calh, María la̠li̠­huán tá̠yalh y lákalh Jesús,
29 Ao ouvir isso, Maria levantou-se depressa e foi ao encontro dele.
30 porque Jesús nia̠ xta­nu̠­ya̠chá nac ca̠chi­quí̠n, huata xlá antacú xlaya anta­nícu xta̠­ta­nok­lhni̠­tanchá Marta.
30 Jesus ainda não tinha entrado no povoado, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Y a̠ma̠ko̠lh judíos hua̠nti̠ xta­mini̠t tala­ka­ta̠yay la̠qui̠ nata­ma̠­ko­xu­mixiy, acxni̠ taúcxilhli pi̠ María huákaj tá̠yalh y táx­tulh, xlacán la̠li̠­huán ta­sta̠­lá­nilh porque talac­púhua pi̠ ma̠x caj xámaj tasay antaní xma̠c­nu̠­cani̠t xta̠lá.
31 Quando notaram que ela se levantou depressa e saiu, os judeus, que a estavam confortando em casa, seguiram-na, supondo que ela ia ao sepulcro, para ali chorar.
32 Acxni̠ cha̠lh María antaní xyá Jesús, xlá laka­ta­tzo­kós­talh nac xtantú̠n y chiné huá­nilh:
32 Chegando ao lugar onde Jesus estava e vendo-o, Maria prostrou-se aos seus pés e disse: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido".
33 Acxni̠ Jesús úcxilhli pi̠ tzú­culh tasay María xa̠hua a̠ma̠ko̠lh lac­ta­li̠­pa̠hu judíos hua̠nti̠ xta­lak­mini̠t, xlá luu snu̠n li̠púhua hasta nac xnacú.
33 Ao ver chorando Maria e os judeus que a acompanhavam, Jesus agitou-se no espírito e perturbou-se.
34 Aca­li̠stá̠n chiné ca̠ka­lhás­quilh:
34 "Onde o colocaram? ", perguntou ele. "Vem e vê, Senhor", responderam eles.
35 Jesús ta̠chá̠n­calh anta­nícu xma̠c­nu̠­cani̠t, y antá tzú­culh lak­tasay Lázaro.
35 Jesus chorou.
36 Maka­pi­tzí̠n judíos hua̠nti̠ antá xta­la­yá̠­nalh chiné tzú­culh tahuán:
36 Então os judeus disseram: "Vejam como ele o amava! "
37 Pero maka­pi­tzí̠n chiné xta­huam­paray:
37 Mas alguns deles disseram: "Ele, que abriu os olhos do cego, não poderia ter impedido que este homem morresse? "
38 Antaní xma̠c­nu̠­cani̠t Lázaro caj xla­ca­huax­cani̠t talhpá̠n y antá xli̠­la­ka­ta­la­cani̠t lanca chí­huix. Cumu la̠tiyá Jesús snu̠n xli̠­pu­huama antá xlá tala­ca­tzú­hui̠lh,
38 Jesus, outra vez profundamente comovido, foi até o sepulcro. Era uma gruta com uma pedra colocada à entrada.
39 y chiné ca̠huá­nilh hua̠nti̠ xta­la­yá̠­nalh:
39 "Tirem a pedra", disse ele. Disse Marta, irmã do morto: "Senhor, ele já cheira mal, pois já faz quatro dias".
40 Pero Jesús huá­nilh:
40 Disse-lhe Jesus: "Não lhe falei que, se você cresse, veria a glória de Deus? "
41 Huata niaj tícu ma̠aklhú̠­hui̠lh, y ma̠ta­ke̠­nú̠­calh a̠má chí­huix. Jesús láca̠lh nac akapú̠n y chiné kalh­ta­hua­ká­nilh Dios:
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para cima e disse: "Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Aquit cca­tzi̠y pi̠ anka­lhi̠ná quin­kax­pat­niya y tla­huaya hua̠ntu̠ cli̠­mak­squiná̠n, pero huá xpa̠­la­cata cli̠­kalh­ta­hua­ka­nimá̠n la̠qui̠ u̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ uú tayá̠­nalh nata­kax­mata y nata­ca̠­najlay pi̠ xli̠­ca̠na huix qui­ma­ca­ta­ni̠ta.
42 Eu sabia que sempre me ouves, mas disse isso por causa do povo que está aqui, para que creia que tu me enviaste".
43 Acxni̠ chuná huan­ko̠lh eé tachu­huí̠n, palha chiné qui­lhá­nilh a̠má ni̠n:
43 Depois de dizer isso, Jesus bradou em alta voz: "Lázaro, venha para fora! "
44 Amá ni̠n tax­tuchi, chu­na­tiyá la̠ta tima̠c­nú̠­calh li̠huana̠ li̠ta­mak­snat­ta­ma̠ni̠t lac­pi̠tzu̠ lháka̠t la̠ta nac xmacaní̠n hasta nac xtantú̠n, chu nac xlacán na̠ xta­la­kat­la­pani̠t. Jesús chiné ca̠huá­nilh:
44 O morto saiu, com as mãos e os pés envolvidos em faixas de linho, e o rosto envolto num pano. Disse-lhes Jesus: "Tirem as faixas dele e deixem-no ir".
45 Ama̠­ko̠lh judíos hua̠nti̠ xtaani̠t tala­ka­pa­xia̠lhnán María lhu̠hua hua̠nti̠ taca̠­naj­lá­nilh acxni̠ xlacán taúcxilhli la̠ ma̠la­cas­ta­cuáni̠lh Lázaro nac ca̠li̠ní̠n.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus fizera, creram nele.
46 Pero maka­pi­tzí̠n hua̠nti̠ taúcxilhli hua̠ntu̠ xlani̠t la̠li̠­huán talá­kalh fariseos y tahuá­nilh la̠ta túcua xtla­huani̠t Jesús.
46 Mas alguns deles foram contar aos fariseus o que Jesus tinha feito.
47 Xli̠­hua̠k fariseos chu xana­puxcun cura tala̠­má̠s­tokli y tzú­culh tali̠­chu­hui̠nán túcu natat­la­huay Jesús y tzú­culh tahuán:
47 Então os chefes dos sacerdotes e os fariseus convocaram uma reunião do Sinédrio. "O que estamos fazendo? ", perguntaram eles. "Aí está esse homem realizando muitos sinais miraculosos.
48 Para aquinín ni̠túcu nahua­ná̠hu y chu­na­tiyá namak­xte­ká̠hu cala­ta­ma̠­ke̠lh a̠tzinú luu lhu̠hua cris­tianos nata­li̠­pa̠­huán, y a̠ma̠ko̠lh ma̠pek­si̠­naní̠n ro­manos natamín la̠qui̠ naquin­ca̠­lak­pon­ka­niyá̠n lanca quim­pu̠­si­cu­lancán y nama̠s­pu­tu̠­nancán nac quim­pu̠­la­ta­ma̠ncán porque xlacán nata­lac­pu­huá̠n pi̠ caj ca̠ta̠­la̠­la­ca­ta­hua­ca­ma̠­náhu.
48 Se o deixarmos, todos crerão nele, e então os romanos virão e tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação".
49 Amá ca̠ta huá xma̠­pek­si̠nán Caifás porque huá xapuxcu cura xuani̠t. Huata xlá chiné ca̠huá­nilh:
49 Então um deles, chamado Caifás, que naquele ano era o sumo sacerdote, tomou a palavra e disse: "Nada sabeis!
50 y ni̠para tzinú aka­ta̠k­sá̠tit pi̠ xali̠­huaca tla̠n cani̠lh eé caj cha̠tum chixcú y ni̠ xli̠­pu̠tum cris­tianos xala eé ca̠chi­quí̠n cata­ni̠­ko̠lh.
50 Não percebeis que vos é melhor que morra um homem pelo povo, e que não pereça toda a nação".
51 Pero Caifás ni̠ huá sacstu xta­la­ca­pa̠s­tacni ma̠squi chuná chu­huí̠­nalh, porque cumu huá xapuxcu cura xuani̠t a̠má ca̠ta, huata huá xta­la­ca­pa̠s­tacni Dios chu­huí̠­nalh xla­cata pi̠ Jesús xamá̠­calh mak­ni̠cán la̠qui̠ chuná naca̠­lak­ma̠xtuy judíos hua̠nti̠ antá xta­la­má̠­nalh.
51 Ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação judaica,
52 Y na̠chuna li̠túm catzi̠­yá̠hu pi̠ ni̠ caj xpa̠­la­cata eé xca̠­chi­qui̠ncán judíos xámaj ni̠y, huata na̠ huá xpa̠­la­ca­tacán xli̠­hua̠k xca­maná̠n Dios hua̠nti̠ luu xaaktzanká̠n tala­má̠­nalh la̠qui̠ lac­xtum naca̠­lak­ma̠xtuy.
52 e não somente por aquela nação, mas também pelos filhos de Deus que estão espalhados, para reuni-los num povo.
53 Hasta acxni­tiyá a̠má quilh­ta­macú a̠ma̠ko̠lh xana­puxcun judíos luu lac­xtum tali̠­cá­tzi̠lh y tzú­culh talac­pu­tzay lácu natat­la­huay la̠qui̠ nata­makni̠y Jesús.
53 E daquele dia em diante, resolveram tirar-lhe a vida.
54 Huata xlá tatam­pú̠x­tulh nac xapu̠­la­tama̠n Judea y alh lacatzú nac desierto nac aktum actzu̠ ca̠chi­quí̠n hua­nicán Efraín y antá xca̠­ta̠­la­ma̠chá xdis­cí­pulos, y niaj luu xca̠­ta­si­yuniy antaní pu̠tum tayá̠­nalh judíos.
54 Por essa razão, Jesus não andava mais publicamente entre os judeus. Ao invés disso, retirou-se para uma região próxima do deserto, para um povoado chamado Efraim, onde ficou com os seus discípulos.
55 Niaj maka̠s aya xta­la­ca­tzu­hui̠ma xpa̠x­cuajcán judíos hua­nicán taak­spun­tza̠lí̠n, y luu lhu̠hua cris­tianos xtaamá̠­nalh nac Jeru­salén la̠qui̠ nata­ma̠­kan­taxti̠y hua̠ntu̠ xta­li̠s­ma­ni̠ni̠t; y maka­pi­tzí̠n luu laca­pala xta­cha̠m­putún li̠huán nia̠ xlak­chá̠n pa̠xcua la̠qui̠ naca̠­palh­ma­ka­nicán la̠ta túcua xca̠­pa­sani̠t xala ca̠quilh­ta­macú.
55 Ao se aproximar a Páscoa judaica, muitos foram daquela região para Jerusalém a fim de participarem das purificações cerimoniais antes da Páscoa.
56 — ausente —
56 Continuavam procurando Jesus e, no templo, perguntavam uns aos outros: "O que vocês acham? Será que ele virá à festa? "
57 — ausente —
57 Mas os chefes dos sacerdotes e os fariseus tinham ordenado que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse, para que o pudessem prender.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.