Hebreus 11
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs VC
1 Para xli̠ca̠na kalhi̠yá̠hu taca̠nájlat pus tancs quili̠ca̠najlatcán pi̠ namaklhti̠naná̠hu hua̠ntu̠ kalhkalhi̠ma̠náhu; na̠ luu lacatancs quili̠catzi̠tcán pi̠ xli̠ca̠na huí y lama a̠má hua̠ntu̠ li̠pa̠huaná̠hu ma̠squi ni̠ ucxilhma̠náhu.
1 A fé é o fundamento da esperança, é uma certeza a respeito do que não se vê.
2 Porque hasta xalakmaká̠n quili̠talakapasnicán, Dios ca̠li̠má̠xtulh lactali̠pa̠hu cristianos caj xpa̠lacata cumu tali̠páhua hua̠ntu̠ xca̠ma̠lacnu̠nini̠t.
2 Foi ela que fez a glória dos nossos, antepassados.
3 Ma̠squi xli̠ca̠na pi̠ aquinín ni̠ ucxilhni̠táhu acxni̠ caj xli̠tlihueke xtachuhuí̠n Dios ca̠li̠ma̠lacatzúqui̠lh xli̠hua̠k hua̠ntu̠ anán nac ca̠quilhtamacú, pero ca̠najlayá̠hu pi̠ chuná titlahuani̠t. Pus xli̠hua̠k hua̠ntu̠ la̠nchú ucxilhá̠hu Dios ca̠li̠ma̠lacatzuqui̠ni̠t hua̠ntu̠ ni̠ tasiyuy.
3 Pela fé reconhecemos que o mundo foi formado pela palavra de Deus e que as coisas visíveis se originaram do invisível.
4 Caj xpa̠lacata cumu Abel luu xli̠pa̠huán Dios xlá li̠lakatá̠yalh xatamaakxtakajní̠n xli̠lakachixcuhuí̠n hua̠ntu̠ a̠tzinú xatlá̠n ni̠ xachuná hua̠ntu̠ li̠lakachixcuhuí̠nalh xta̠Caín, Dios lakáti̠lh xli̠lakachixcuhui̠n y li̠má̠xtulh tali̠pa̠hu chixcú. Ma̠squi xli̠ca̠na pi̠ maká̠n ni̠ni̠t Abel pero chunacú li̠chuhui̠nama tla̠n xtascújut hua̠ntu̠ titlahuani̠t la̠ta lácu li̠pá̠hua Dios.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício bem superior ao de Caim, e mereceu ser chamado justo, porque Deus aceitou as suas ofertas. Graças a ela é que, apesar de sua morte, ele ainda fala.
5 Na̠chunali̠túm a̠má xamaká̠n chixcú xuanicán Enoc luu aksti̠tum li̠pá̠hua Dios huá xpa̠lacata xastacná li̠lé̠ncalh nac akapú̠n y ni̠ ni̠lh tuncán; y acxni̠ tzucúcalh putzacán niaj maclácalh porque aya xle̠ni̠ttá Dios. Y nac li̠kalhtahuaka huan pi̠ acxni̠ xlamajcú nac ca̠quilhtamacú, Dios luu lakáti̠lh la̠ta xlama Enoc.
5 Pela fé Henoc foi arrebatado, sem ter conhecido a morte: e não foi achado, porquanto Deus o arrebatou; mas a Escritura diz que, antes de ser arrebatado, ele tinha agradado a Deus {Gn 5,24}.
6 Pero ni̠para cha̠tum tícu tla̠n namakapa̠xuhuay Dios para ni̠ li̠pa̠huán, y xli̠hua̠k hua̠nti̠ laktalacatzuhui̠putún Dios, xlacasquinca pu̠lh naca̠najlay pi̠ Dios lama xastacná y ca̠ma̠xqui̠y li̠pa̠xúhu latáma̠t xli̠hua̠k hua̠nti̠ taputzay y tali̠pa̠huán.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus, pois para se achegar a ele é necessário que se creia primeiro que ele existe e que recompensa os que o procuram.
7 Na̠chunali̠túm a̠má xamaká̠n quilhtamacú cumu Noé xli̠pa̠huán Dios, acxni̠ Dios ma̠catzí̠ni̠lh hua̠ntu̠ xámaj lay, ma̠squi ni̠naj xtasiyuy hua̠ntu̠ huanícalh xlá xca̠najlay y tzúculh tlahuay a̠má lanca barco la̠qui̠ tla̠n naca̠lakma̠xtuy xli̠talakapasni. Xa̠huachí caj xpa̠lacata cumu Noé li̠pá̠hua Dios y tláhualh hua̠ntu̠ li̠ma̠péksi̠lh ca̠ma̠laktzánke̠lh xli̠hua̠k cristianos xala ca̠quilhtamacú porque ni̠ taca̠najlapútulh hua̠ntu̠ xca̠huanima, huata xlá tla̠n maklhtí̠nalh xlaktáxtut xli̠stacni hua̠ntu̠ Dios ca̠ma̠xqui̠y hua̠nti̠ tali̠pa̠huán.
7 Pela fé na palavra de Deus, Noé foi avisado a respeito de acontecimentos imprevisíveis; cheio de santo temor, construiu a arca para salvar a sua família. Pela fé ele condenou o mundo e se tornou o herdeiro da justificação mediante a fé.
8 Na̠chunali̠túm caj xpa̠lacata cumu Abraham xli̠pa̠huán Dios, acxni̠ Dios tasánilh ta̠chuhuí̠nalh y huánilh pi̠ catáca̠xli caalh mákat antanícu xlá xámaj ma̠xqui̠y aktum pu̠latama̠n, xlá ca̠nájlalh hua̠ntu̠ huanícalh, la̠li̠huán tzúculh taca̠xa nac xca̠chiquí̠n, huatiyá pi̠ tzúculh tla̠huán ma̠squi ni̠ xcatzi̠y xanícu luu xámaj cha̠n.
8 Foi pela fé que Abraão, obedecendo ao apelo divino, partiu para uma terra que devia receber em herança. E partiu não sabendo para onde ia.
9 Y nac a̠má pu̠latama̠n hua̠ntu̠ Dios xma̠lacnu̠nini̠t nata̠i̠y antá xlá xlama̠chá cumu la̠ cha̠tum tiji̠tla̠hua hua̠nti̠ caj xmakui. Pero cumu xli̠pa̠huán Dios pa̠xuhua̠na̠ pá̠ti̠lh hua̠ntu̠ antá xakspulama, y hasta tipu̠táhui lactzu̠ chiqui hua̠ntu̠ xca̠liaksti̠sekecán xmakxu̠hua borregos; na̠chuná tatilatáma̠lh Isaac y Jacob ma̠squi na̠ xca̠ma̠lacnu̠nini̠t Dios pi̠ hui̠ntú xámaj ca̠ma̠xqui̠y.
9 Foi pela fé que ele habitou na terra prometida, como em terra estrangeira, habitando aí em tendas com Isaac e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Pero Abraham ne̠cxnicú akatiyúj lalh huata xlá chunatiyá xucxilhlacacha̠ma ni̠nco̠cxni luu nachá̠n nac a̠má lanca tali̠pa̠hu ca̠chiquí̠n hua̠ntu̠ ne̠cxnicú catiláclalh porque huá Dios xlaclhca̠huili̠ni̠t y huá ma̠n xtlahuani̠t.
10 Porque tinha a esperança fixa na cidade assentada sobre os fundamentos {eternos}, cujo arquiteto e construtor é Deus.
11 Na̠chunali̠túm a̠má Sara hua̠nti̠ xpusca̠t xuani̠t Abraham ma̠squi xlá aya tzicaná xuani̠t y ni̠lay xkalhi̠y xcamán, xa̠huachí Abraham luu aya ko̠luxní̠n xuani̠t, pero cumu lacxtum xtali̠pa̠huán Dios tamaklhtí̠nalh li̠tlihueke y takálhi̠lh cha̠tum xkahuasacán, xa̠huachí porque xtaca̠najlay pi̠ Dios hua̠k nama̠kantaxti̠y hua̠ntu̠ xlá xca̠ma̠lacnu̠nini̠t.
11 Foi pela fé que a própria Sara cobrou o vigor de conceber, apesar de sua idade avançada, porque acreditou na fidelidade daquele que lhe havia prometido.
12 Ma̠squi luu ko̠luxní̠n xuani̠t Abraham y niaj luu maka̠s quilhtamacú xtilama pero tamakástacli xkahuasacán hua̠nchú tamá xli̠talakapasni hua̠nti̠ li̠pe̠cua lhú̠hualh xta̠chuná cumu lá stacu xalac akapú̠n y cumu la̠ muntzaya xalac pupunú hua̠ntu̠ ni̠lay pu̠tlekeko̠cán, chuná xli̠lhu̠hua huá xli̠talakapasni.
12 Assim, de um só homem quase morto nasceu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como os grãos de areia da praia do mar.
13 Xli̠hua̠k a̠ma̠ko̠lh cristianos táni̠lh acxni̠ Dios nia̠ xma̠kantaxti̠y hua̠ntu̠ xca̠ma̠lacnu̠nini̠t; pero cumu xtali̠pa̠huán Dios xtaca̠najlay pi̠ hua̠k xámaj ma̠kantaxti̠y hua̠ntu̠ xca̠huanini̠t, y caj lakamákat taucxilhlacácha̠lh y tali̠pa̠xúhualh hua̠ntu̠ xámaj kantaxtuy, porque xlacán stalanca tacátzi̠lh pi̠ uú nac ca̠quilhtamacú caj xtati̠taxtumá̠nalh cumu la̠ cha̠tum tiji̠tla̠hua hua̠nti̠ catzi̠y nícu cha̠ma.
13 Foi na fé que todos {nossos pais} morreram. Embora sem atingir o que lhes tinha sido prometido, viram-no e o saudaram de longe, confessando que eram só estrangeiros e peregrinos sobre a terra {Gn 23,4}.
14 Y hua̠nti̠ chuná tali̠chuhui̠nani̠t xlacán lacatancs quinca̠li̠ma̠akata̠ksni̠yá̠n pi̠ chunacú titaputzamá̠nalh xlacán a̠má pu̠latama̠n antanícu natatamakxteka cane̠cxnicahuá quilhtamacú.
14 Dizendo isto, declaravam que buscavam uma pátria.
15 Porque para caj xma̠n huá cahuá taputzamá̠nalh aktum pú̠cuxtu cumu la̠ tu̠ xtaakxtekmakani̠tanchá nac xca̠chiqui̠ncán xli̠ca̠na pi̠ ni̠ xatuhua xtitatáspitli antanícu xtamini̠tanchá,
15 E se se referissem àquela donde saíram, ocasião teriam de tornar a ela...
16 pero xlacán xtaputzamá̠nalh aktum tlak xatlá̠n y li̠pa̠xúhu pu̠latama̠n, huá xtaucxilhlacacha̠ni̠t a̠má xasa̠sti pu̠latama̠n xalac akapú̠n. Huá xpa̠lacata Dios ni̠para tzinú ca̠li̠ma̠xanán li̠ta̠yay pi̠ huá xDioscán hua̠nti̠ tali̠pa̠huán, xa̠huachí aya ca̠ca̠xtlahuanini̠t aktum xatlá̠n y ca̠li̠pa̠xúhu ca̠chiquí̠n antanícu lacxtum naca̠ta̠latama̠y.
16 Mas não. Eles aspiravam a uma pátria melhor, isto é, à celestial. Por isso, Deus não se dedigna de ser chamado o seu Deus; de fato, ele lhes preparou uma cidade.
17 Xa̠huachí na̠ calacapa̠stáctit, acxni̠ Dios li̠tzáksalh Abraham para xli̠ca̠na xli̠pa̠huán xlá ca̠nájlalh y kalhakáxmatli hua̠ntu̠ li̠ma̠péksi̠lh Dios y xámaj makni̠y xkahuasa la̠qui̠ nali̠lakata̠yani̠nán; xlá aktum xcatzi̠y pi̠ ámaj li̠lakachixcuhui̠nán a̠má cha̠stum xkahuasa hua̠nti̠ Dios chiné tili̠chuhuí̠nalh:
17 Foi pela sua fé que Abraão, submetido à prova, ofereceu Isaac, seu único filho,
18 “Caj xpa̠lacata tamá minkahuasa huanicán Isaac lhu̠hua pímpa̠t kalhi̠ya mili̠taxtlalakapasni.”
18 depois de ter recebido a promessa e ouvido as palavras: Uma posteridade com o teu nome te será dada em Isaac {Gn 21,12}.
19 Chuná huama porque Abraham stalanca xcatzi̠y pi̠ Dios kalhi̠y lanca li̠tlihueke la̠qui̠ nama̠lacastacuani̠y ni̠n nac ca̠li̠ní̠n, huá xpa̠lacata li̠makamaklhti̠nampá xkahuasa cumu lá a̠ calacastacuánalh nac ca̠li̠ní̠n, y aquinín tla̠n stalanca ucxilhá̠hu pi̠ caj xaliucxilhtiyán xuani̠t hua̠ntu̠ xámaj kantaxtuy.
19 Estava ciente de que Deus é poderoso até para ressuscitar alguém dentre os mortos. Assim, ele conseguiu que seu filho lhe fosse devolvido. E isso é um ensinamento para nós!
20 Na̠chunali̠túm Isaac ca̠li̠ma̠kalhchuhuí̠ni̠lh xlakahuasán Jacob xa̠hua Esaú pi̠ Dios lhu̠hua hua̠ntu̠ xámaj ca̠ma̠xqui̠y cha̠tunu porque xlá aksti̠tum xli̠pa̠huán hua̠ntu̠ xma̠lacnu̠nicani̠t.
20 Foi inspirado pela fé que Isaac deu a Jacó e a Esaú uma bênção em vista de acontecimentos futuros.
21 Na̠chunali̠túm acxni̠ ko̠lunko̠lh Jacob y aya xni̠majá cha̠tunu cha̠tunu ca̠li̠ma̠kalhchuhuí̠ni̠lh xcamaná̠n José pi̠ lhu̠hua hua̠ntu̠ Dios xámaj ca̠ma̠xqui̠y hua̠ntu̠ natali̠latama̠y, porque xlá aksti̠tum xca̠najlani̠t hua̠ntu̠ xma̠lacnu̠nicani̠t, y ma̠squi xli̠takalá taokxpá̠qui̠lh tíjaxli xquincán xlí̠xtok y lakachixcúhui̠lh Dios.
21 Foi pela fé que Jacó, estando para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e venerou a extremidade do seu bastão.
22 Na̠chunali̠túm acxni̠ aya xni̠majá José cumu xlá tancs xli̠pa̠huán Dios ma̠catzi̠ní̠calh pi̠ a̠ma̠ko̠lh israelitas hua̠nti̠ xlá xli̠talakapasni, pus xmima quilhtamacú y juerza xtaamá̠nalh tataxtuya̠chá nac xaca̠chiquí̠n Egipto, xa̠huachí hasta makxtektá̠qui̠lh tachuhuí̠n la̠qui̠ antá nama̠cnu̠cán xtiyatli̠hua antanícu xlá xtapeksi̠y.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, fez menção da partida dos filhos de Israel e dispôs a respeito dos seus despojos.
23 Na̠chunali̠túm a̠má maká̠n quilhtamacú acxni̠ tilacáchilh Moisés, xtla̠t chu xtzí tamá̠tze̠kli aktutu papá porque taúcxilhli pi̠ luu li̠lakáti̠t kahuasa y porque xtali̠pa̠huán Dios, xa̠huachí tancs xtacatzi̠y pi̠ xlá hua̠k natama̠kantaxti̠y nac xlatáma̠t a̠má kahuasa hua̠ntu̠ xca̠ma̠lacnu̠nini̠t, y ma̠squi rey Faraón xli̠ma̠peksi̠nani̠t pi̠ caca̠makní̠calh xli̠hua̠k lactzu̠ lakskatá̠n israelitas, xlacán ni̠para tzinú tali̠pé̠cualh huata chunatiyá tali̠páhua Dios.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, vendo nele uma criança encantadora, o esconderam durante três meses e não temeram o edito real.
24 Xa̠huachí acxni̠ Moisés chixcuhuílalh cumu xlá na̠ luu aksti̠tum xli̠pa̠huán Dios xlá ni̠ ma̠tlá̠nti̠lh nali̠tapa̠cuhuiy xtá̠nat rey, porque huá xtzuma̠t rey xmakastacni̠t,
24 Foi pela fé que Moisés, uma vez crescido, renunciou a ser tido como filho da filha do faraó,
25 huata tla̠n tláhualh acxtum naán ca̠ta̠pa̠ti̠y xli̠hua̠k hua̠ntu̠ xca̠li̠ma̠pa̠ti̠ni̠cán a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ Dios xca̠lacsacni̠t naca̠lakma̠xtuy y ni̠ ma̠tlá̠nti̠lh naán makpa̠xuhuay nac xlaksti̠pa̠ncán hua̠nti̠ luu lactali̠pa̠hu y na̠ namaktlahuay tala̠kalhí̠n hua̠ntu̠ nali̠pa̠xuhuay.
25 preferindo participar da sorte infeliz do povo de Deus, a fruir dos prazeres culpáveis e passageiros.
26 Xlá a̠tzinú tali̠pa̠hu maklhcátzi̠lh porque ma̠tlá̠nti̠lh lacxtum naca̠ta̠pa̠ti̠y a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ Dios xca̠lacsacni̠t ma̠squi xli̠ca̠na pi̠ ni̠ xca̠ucxilhputuncán, xlá chuná tláhualh porque xucxilhlacacha̠ma hua̠ntu̠ tlak lanca xtapalh xamá̠calh ma̠xqui̠cán nac xlacatí̠n Dios y ni̠ huá lakati̠láca̠lh a̠má tú xtapalh tumi̠n hua̠ntu̠ xma̠xqui̠cán nac xaca̠chiquí̠n Egipto.
26 Com os olhos fixos na recompensa, considerava os ultrajes por amor de Cristo como um bem mais precioso que todos os tesouros dos egípcios.
27 Cumu Moisés xli̠pa̠huán Dios y xca̠najlay hua̠ntu̠ xlá xca̠ma̠lacnu̠nini̠t xcamaná̠n, xlá ni̠ akatiyuj lalh huata táca̠xli y táxtulh nac Egipto y ni̠ huá cuentaj tláhualh para nali̠si̠tzi̠y rey Faraón xpa̠lacata hua̠ntu̠ xtlahuama, huata xlá aktum xcatzi̠y nama̠kantaxti̠y hua̠ntu̠ xma̠tzuqui̠ni̠t, porque a̠huayu lá̠mpara xucxilhma Dios hua̠nti̠ lama xastacná.
27 Foi pela fé que deixou o Egito, não temendo a cólera do rei, com tanta segurança como estivesse vendo o invisível.
28 Xa̠huachí cumu Moisés ca̠nájlalh hua̠ntu̠ huánilh Dios xlá mákni̠lh tantum borrego li̠lakachixcúhui̠lh y xkalhni ca̠li̠puxmáni̠lh xamá̠lacchi xchiccán israelitas, porque a̠má tzi̠sní Dios macámilh cha̠tum ángel hua̠nti̠ naca̠makni̠y xanapuxcun camán hua̠nti̠ xtahuilá̠nalh nac Egipto, pero antanícu xca̠li̠paxi̠cani̠t kalhni má̠lacchi caj chunatá ti̠tum ti̠táxtulh ti̠akspuntza̠lalh a̠má ángel, y a̠má tzi̠sní tama̠tzúqui̠lh xpa̠xcuajcán israelitas hua̠ntu̠ huanicán pa̠xcua xla taakskspuntza̠lí̠n.
28 Foi pela fé que mandou celebrar a Páscoa e aspergir {os portais} com sangue, para que o anjo exterminador dos primogênitos poupasse os dos filhos de Israel.
29 Na̠chunali̠túm acxni̠ israelitas tataxtuchá nac xaca̠chiquí̠n Egipto acxtum taca̠nájlalh hua̠ntu̠ Dios ca̠huánilh y hua̠k tali̠pá̠hualh, huá xpa̠lacata tla̠n tali̠pa̠tácutli a̠má lanca pupunú huanicán Mar Rojo ca̠scahuahua cumu lá̠mpara ni̠tu̠ xuani̠t chúchut, pero caj li̠puntzú egipcios na̠ xtapa̠tacutputún antá xlacán pu̠tum tajicsuako̠lh.
29 Foi pela fé que os fez atravessar o mar Vermelho, como por terreno seco, ao passo que os egípcios que se atreveram a persegui-los foram afogados.
30 Xa̠huachí para caj nalacapa̠stacá̠hu acxni̠ israelitas tali̠tamakstílilh aktujún quilhtamacú xaca̠chiquí̠n Jericó, cumu xtali̠pa̠huán Dios y xtaca̠najlay hua̠ntu̠ xca̠ma̠lacnu̠nini̠t xli̠ca̠na pi̠ a̠má pá̠tzaps hua̠ntu̠ xli̠stilihuili̠cani̠t ca̠chiquí̠n sacstucán tata̠kpú̠spitli.
30 Foi pela fé que desabaram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Y a̠má pusca̠t hua̠nti̠ luu xalakahuiti xuani̠t porque huatiyá chuná xlapu̠lay xuanicán Rahab, acxni̠ a̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n israelitas xtaani̠t taucxilhuili̠nán nac xca̠chiquí̠n, pero cumu ca̠ucxilhcanchá tzúculh tatza̠lay y Rahab ca̠maktá̠yalh y ca̠má̠tze̠kli nac xchic; huá xpa̠lacata acxni̠ Dios ca̠ma̠pa̠tí̠ni̠lh y ca̠ma̠spútulh cristianos xalac Jericó porque ni̠ xtakalhakaxmatputún, Rahab ni̠tu̠ akspúlalh kálhi̠lh laktáxtut porque na̠ li̠pá̠hua Dios y huá xpa̠lacata ca̠li̠maktá̠yalh israelitas.
31 Foi pela fé que Raab, a meretriz, não pereceu com aqueles que resistiram, por ter dado asilo aos espias.
32 Pero ¿túcuajya̠ tachuhuí̠n nactica̠huaniyá̠n? Quintzanka̠niy quilhtamacú para nacli̠chuhui̠nán Gedeón, Barac, Sansón, Jefté, rey David, profeta Samuel, xa̠hua lhu̠hua makapitzí̠n profetas.
32 Que mais direi? Faltar-me-á o tempo, se falar de Gedeão, Barac, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e dos profetas.
33 Caj xpa̠lacata cumu xtali̠pa̠huán Dios y cumu aksti̠tum xtaca̠najlay hua̠ntu̠ xca̠huanini̠t xli̠ca̠na pi̠ takálhi̠lh li̠tlihueke nataakchipay a̠túnuj pu̠latama̠n, y aksti̠tum tahuíli̠lh xli̠ma̠peksi̠ncán, tamakamaklhtí̠nalh hua̠ntu̠ Dios xca̠ma̠lacnu̠nini̠t naca̠ma̠xqui̠y, y acxni̠ xca̠lakmaju̠cán leones la̠qui̠ naca̠huacán, cumu xtali̠pa̠huán Dios pus ni̠tu̠ xca̠tlahuaniy.
33 Graças à sua fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, viram se realizar as promessas. Taparam bocas de leões,
34 Y acxni̠ xca̠lhcuyuputuncán xca̠tamacpu̠cán nac lanca lhcúya̠t, pero xlacán xtama̠mixiy, y maklhu̠hua tali̠pu̠táxtulh acxni̠ xca̠li̠makni̠putuncán espada, ma̠squi ni̠ lactali̠pa̠hu xtahuani̠t pero takálhi̠lh li̠tlihueke y tata̠yánilh nac guerra y maklhu̠hua tapu̠tlakatzá̠li̠lh a̠ma̠ko̠lh xala mákat cristianos hua̠nti̠ xtata̠la̠makni̠má̠nalh nac guerra.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio de espada, triunfaram de enfermidades, foram corajosos na guerra e puseram em debandada exércitos estrangeiros.
35 Xa̠huachí cumu aksti̠tum xtali̠pa̠huán makapitzí̠n lacchaján hua̠nti̠ aya xca̠makni̠nicani̠t xli̠talakapasnicán pero talacastacuánalh nac ca̠li̠ní̠n.
35 Devolveram vivos às suas mães os filhos mortos. Alguns foram torturados, por recusarem ser libertados, movidos pela esperança de uma ressurreição mais gloriosa.
36 Makapitzí̠n tapa̠xcátle̠lh ma̠squi lhu̠hua hua̠ntu̠ cali̠ma̠ma̠xaní̠calh, cali̠kama̠náncalh, cake̠snókcalh, cali̠chi̠huilí̠calh cadenas y catamacnú̠calh nac pu̠la̠chi̠n.
36 Outros sofreram escárnio e açoites, cadeias e prisões.
37 Na̠chunali̠túm lhu̠hua hua̠nti̠ ca̠liactalamakní̠calh chíhuix, makapitzí̠n íta̠t ca̠li̠lacchucutúcxcalh sierra, hui̠ntí ca̠li̠makní̠calh espada, lhu̠hua hua̠ntu̠ tatipá̠ti̠lh; makapitzí̠n cha̠li̠puhua̠na̠ xtalapu̠lay porque luu lakli̠ma̠xkení̠n xtahuani̠t y lacatum lacatum xtaán tamaktahuilay, caj xma̠n huá xtali̠lhaka̠nán xmakxu̠hua borrego y xla chivos.
37 Foram apedrejados, massacrados, serrados ao meio, mortos a fio de espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelha e de cabra, necessitados de tudo, perseguidos e maltratados,
38 Uma̠kó̠lh koxutaní̠n cristianos hua̠nti̠ ni̠para tzinú xca̠mini̠niy natalatama̠y y natata̠talakxtumi̠y cristianos xala eé ca̠quilhtamacú, xlacán ankalhi̠ná caj xtatza̠lapu̠lay la̠tachá nícu, nac desierto, nac ca̠lanca̠quihuí̠n, y na̠ xtatatze̠ka la̠tachá nícu xtamaclay laclanca lhucu.
38 homens de que o mundo não era digno! Refugiaram-se nas solidões das montanhas, nas cavernas e em antros subterrâneos.
39 Ma̠squi xlacán luu lactali̠pa̠hu lacchixcuhuí̠n tali̠táxtulh caj xpa̠lacata cumu luu aksti̠tum tali̠pá̠hualh Dios pero ni̠para cha̠tum tícu maklhtí̠nalh hua̠ntu̠ Dios xca̠ma̠lacnu̠nini̠t naca̠ma̠xqui̠y.
39 E, no entanto, todos estes mártires da fé não conheceram a realização das promessas!
40 Huá chuná li̠tláhualh Dios porque aya xquinca̠pa̠staclacamimá̠n aquinín, y la̠ aquinín cumu la̠ xlacán acxtum namaklhti̠naná̠hu a̠má lanca tapa̠xuhuá̠n y laktáxtut hua̠ntu̠ xlá ma̠lacnu̠ni̠t.
40 Porque Deus, que tinha para nós uma sorte melhor, não quis que eles chegassem sem nós à perfeição {da felicidade}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.