Atos 23

Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Pablo cha̠­tunu cha̠­tunu ca̠lak­lá­ca̠lh a̠ma̠ko̠lh mak­ma̠­pek­si̠­naní̠n hua̠nti̠ xta­ma̠­peksi̠y judíos, y hua̠nti̠ chú xtaamá̠­nalh tama̠­ka­lha­pali̠y, aca­li̠stá̠n chiné ca̠huá­nilh:
1 Fitando Paulo os olhos no sinédrio, disse: Varões irmãos, até o dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Hasta ni̠para chu­hui̠­nan­ko̠lh a̠má xapuxcu cura xuanicán Ana­nías ma̠pék­si̠lh cha̠tum hua̠nti̠ lacatzú xla­ka­láya Pablo pi̠ caloks quilh­tlá­hualh la̠qui̠ nali̠­ca­tzi̠y.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Pero Pablo chiné huá­nilh:
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá a ti, parede branqueada; tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 —¡Cacs caquí­lhuanti! ¿Túcu xpa̠­la­cata chuná li̠kalh­ti̠­pa̠x­toka cha̠tum xapuxcu cura hua̠nti̠ Dios lac­sacni̠t xla­cata pi̠ nas­cuj­naniy? —tahuá­nilh hua̠nti̠ lacatzú xta­la­ka­yá̠­nalh Pablo.
4 Os que estavam ali disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Pablo ca̠huá­nilh:
5 Disse Paulo: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Cumu Pablo cátzi̠lh pi̠ a̠ma̠ko̠lh lac­chix­cu­huí̠n hua̠nti̠ xta­ta­mac­xtu­mi̠ni̠t maka­pi­tzí̠n fariseos xta­huani̠t y maka­pi­tzí̠n sadu­ceos, entonces xlá ca̠xa­kát­li̠lh y palha chiné ca̠huá­nilh:
6 Sabendo Paulo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no sinédrio: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus; é por causa da esperança da ressurreição dos mortos que estou sendo julgado.
7 Acxni̠ chú a̠ma̠ko̠lh lac­chix­cu­huí̠n tacá­tzi̠lh pi̠ Pablo na̠ fariseo xuani̠t, fariseos y sadu­ceos sac­stucán tzú­culh tala̠­ma̠aklhu̠­hui̠y y tunuj tunu xta­huán.
7 Ora, dizendo ele isto, surgiu dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Porque sadu­ceos ni̠ taca̠­najlay para ni̠n tala­cas­tac­uanán nac ca̠li̠ní̠n, y na̠ tahuán pi̠ mat ni̠ti̠ anán ángeles y ni̠para huá espí­ritu lama. Pero Fari­seos hua̠k taca̠­najlay pi̠ xli̠­ca̠na ni̠n tala­cas­tac­uanán nac ca̠li̠ní̠n.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Ama̠­ko̠lh lac­chix­cu­huí̠n luu li̠pe̠cua la̠ta akmuluj xta­hui­lá̠­nalh, caj xalán tatá̠­yalh maka­pi­tzí̠n xma̠­kalh­ta­hua­ke̠­nacán judíos hua̠nti̠ xta­ta̠­ta̠yay fariseos, tzú­culh takalh­mak­ta̠yay Pablo y chiné táhua:
9 Daí procedeu grande clamor; e levantando-se alguns da parte dos fariseus, altercavam, dizendo: Não achamos nenhum mal neste homem. E se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Pero cumu a̠ma̠ko̠lh lac­chix­cu­huí̠n ni̠ taaká­ta̠ksli hua̠ntu̠ ca̠hua­ní­calh huata caj li̠huaca xta­si̠­tzi̠ni̠t, a̠má coman­dante pé̠cualh chicá nata­makni̠y Pablo, pus huá xpa̠­la­cata ca̠li̠­ma̠­pék­si̠lh xtropa xla­cata pi̠ caqui̠­ti­yá­calh Pablo anta­nícu xyá y cata­mac­nú̠­calh nac cuartel.
10 E avolumando-se a dissenção, o comandante, temendo que Paulo fosse por eles despedaçado, mandou que os soldados descessem e o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Acxni̠ li̠huana̠ ca̠tzi̠­suanko̠lh a̠má quilh­ta­macú Quim­pu̠­chi­nacán Jesús tasi­yú­nilh Pablo y chiné huá­nilh:
11 Na noite seguinte, apresentou-se-lhe o Senhor e disse: Tem bom ânimo: porque, como deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa que o dês também em Roma.
12 Li̠cha̠lí chú acxni̠ xka­ka­ko̠lh maka­pi­tzí̠n judíos lac­xtum tali̠­cá­tzi̠lh xla­cata nata­makni̠y Pablo, kalhtum tali̠­tá̠­yalh pi̠ ni̠para kalhtum tahuá cati­tá­hualh y na̠ ni̠para cati­ta­kót­nulh hasta caní nataucxilha pi̠ má xaní̠n Pablo.
12 Quando já era dia, coligaram-se os judeus e juraram sob pena de maldição que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Luu clhu̠­huacán xta­huani̠t a̠ma̠ko̠lh lac­chix­cu­huí̠n ma̠x li̠huacay ti̠puxam hua̠nti̠ chuná xta­li̠­ta̠­yani̠t natat­la­huay.
13 Eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração;
14 Acxni̠ chú chuná tala­ca̠x­la­ko̠lh la̠li̠­huán talá­kalh xana­puxcún cura chu lak­ko̠­lu­tzi̠nni ma̠pek­si̠­naní̠n, y chiné tahuá­nilh:
14 e estes foram ter com os principais sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos sob pena de maldição a não provarmos coisa alguma até que matemos a Paulo.
15 Pus huá chú cca̠­li̠­lak­mimá̠n la̠qui̠ ca̠na̠caj tzinú xqui­la̠­mak­ta̠­yáhu, xuanítit coman­dante xla­cata pi̠ cha̠lí calí̠­milh Pablo uú nac mim­pu̠­ma̠­pek­si̠ncán porque huí actzu̠ tachu­huí̠n hua̠ntu̠ kalhas­quim­pu­tu­ná̠tit la̠qui̠ luu li̠huana̠ naca­tzi̠­yá̠tit hua̠ntu̠ li̠si̠­tzi̠­nicán y hua̠ntu̠ li̠ya̠­hua­má̠­calh. Pero acxni̠ chú nia̠ tachín nahuán aquinín nac­ca̠­li̠­pa̠­tax­tu­yá̠hu nac tiji y anta tuncán nac­mak­ni̠­yá̠hu.
15 Agora, pois, vós, com o sinédrio, rogai ao comandante que o mande descer perante vós como se houvésseis de examinar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo antes que ele chegue.
16 Pero xpux­nímit Pablo, xka­huasa xpi̠pi cátzi̠lh hua̠ntu̠ xta­lac­lhca̠­hui­li̠ni̠t a̠ma̠ko̠lh judíos, xlá la̠li̠­huán alh nac cuartel la̠qui̠ nahuaniy xcucu hua̠ntu̠ xca­tzi̠y.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo sabido da cilada, foi, entrou na fortaleza e avisou a Paulo.
17 Pablo tuncán tasá­nilh cha̠tum capitán y huá­nilh xla­cata pi̠ cale̠lh xpux­nímit nac xla­catí̠n coman­dante porque xlá xca­tzi̠y aktum tachu­huí̠n hua̠ntu̠ xlá xli̠­ta̠­kalh­chu­hui̠­nam­putún.
17 Chamando Paulo um dos centuriões, disse: Leva este moço ao comandante, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Amá capitán le̠lh a̠má kahuasa nac xla­catí̠n coman­dante chuná cumu la̠ huá­nilh Pablo, acxni̠ chú lí̠cha̠lh nac xpu̠­ma̠­peksí̠n chiné huá­nilh coman­dante:
18 Tomando-o ele, pois, levou-o ao comandante e disse: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este moço, que tem alguma coisa a dizer-te.
19 Coman­dante peke­chí­palh a̠má kahuasa, tá̠alh lacatum anta­nícu ni̠ti̠ naca̠­ka­lha­kax­mata hua̠ntu̠ nata­li̠­chu­hui̠nán y antá kalhás­quilh:
19 O comandante tomou-o pela mão e, retirando-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que é que tens a contar-me?
20 Amá kahuasa kálh­ti̠lh:
20 Disse ele: Os judeus combinaram rogar-te que amanhã mandes Paulo descer ao sinédrio, como que tendo de inquirir com mais precisão algo a seu respeito.
21 Pero huix ni̠ caca̠­najla porque li̠huacay ti̠puxam lac­chix­cu­huí̠n tze̠k taka­lhi̠­má̠­nalh nahuán nac tiji porque tali̠­ta̠­yani̠t pi̠ ni̠ cati­ta­huá̠­yalh y ni̠ cati­ta­kót­nulh hasta caní nata­makni̠y Pablo. Xlacán aya li̠huana̠ tali̠­ca­tzi̠y hua̠ntu̠ nata­hua­niyá̠n a̠huatá tala­cas­qui­má̠­nalh pi̠ huix caca̠­li̠­kalhti hua̠ntu̠ natas­qui­niyá̠n.
21 Tu, pois, não te deixes persuadir por eles; porque mais de quarenta homens dentre eles armaram ciladas, os quais juraram sob pena de maldição não comerem nem beberem até que o tenham morto; e agora estão aprestados, esperando a tua promessa.
22 Acxni̠ chú chuná takalh­chu­hui̠­nan­ko̠lh, a̠má coman­dante huá­nilh a̠má kahuasa xla­cata pi̠ ni̠tícu cali̠­ta̠­chu­huí̠­nalh hua̠ntu̠ xlá xca­tzi̠y, aca­li̠stá̠n chú huá­nilh xla­cata pi̠ caalhá nac xchic.
22 Então o comandante despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Amá coman­dante ca̠ta­sá­nilh cha̠tiy capitán y ca̠huá­nilh xla­cata pi̠ cata­má̠­ca̠xli aktiy ciento tropa hua̠nti̠ caj natat­la̠­huaán, na̠ aktiy ciento hua̠nti̠ natalé̠n xlan­zajcán, y tutum­pu­xa­ma­cá̠hu hua̠nti̠ a̠cahua̠yu, xla­cata pi̠ hua­tiyá a̠má quilh­ta­macú ca̠mak­na­ja̠tza hora xala ca̠tzi̠sní nata­taxtuy y nataán nac Cesarea.
23 Chamando dois centuriões, disse: Aprontai para a terceira hora da noite duzentos soldados de infantaria, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesaréia.
24 Na̠ ca̠huá­nilh pi̠ cata­ma̠­cá̠x­nilh tantum cahua̠yu hua̠ntu̠ napu̠án Pablo porque ni̠ xla­cas­quín para túcu nala­ni­ta̠yay nac tiji la̠qui̠ tla̠n nali̠­cha̠ncán nac xla­catí̠n gober­nador Felix.
24 E mandou que aparelhassem cavalgaduras para que Paulo montasse, a fim de o levarem salvo ao governador Félix.
25 Acxni̠ chú aya tata­ca̠x­ko̠lh, ca̠ma̠­lé̠­ni̠lh mactum carta anta­nícu chiné xuan:
25 E escreveu-lhe uma carta nestes termos:
26 “Aquit Clau­dio Lisias hua̠nti̠ ctzok­nu­nimá̠n huix tali̠­pa̠hu gober­nador Felix: luu ca̠na̠ li̠pa̠­xúhu cxa­kat­li̠­la­ca̠­ma̠­chá̠n.
26 Cláudio Lísias, ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Umá chixcú hua̠nti̠ aquit cma̠­la­ka­cha̠­nimá̠n xta­chi­pani̠t judíos y xtaamá̠­nalh tamakni̠y, ma̠x a̠huayu xti­ta­mak­ni̠ni̠t pero cumu aquit ccá­tzi̠lh la̠li̠­huán cca̠­tá̠alh qui­sol­dados y cca̠­mák­lhti̠lh. Acxni̠ chú aquit clí̠­chilh nac cuartel xlá qui­huá­nilh pi̠ na̠ antá nac Roma tapeksi̠y.
27 Este homem foi preso pelos judeus, e estava a ponto de ser morto por eles quando eu sobrevim com a tropa e o livrei ao saber que era romano.
28 Aca­li̠stá̠n chú aquit cca̠­ma̠­mac­xtú­mi̠lh xli̠­hua̠k ma̠pek­si̠­naní̠n judíos la̠qui̠ hua­tuní̠n nata­ma̠­ka­lha­pali̠y.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao sinédrio deles;
29 Acxni̠ chú aquit cca̠­li̠­chá̠­nilh nac xla­ca­ti̠ncán ccá­tzi̠lh pi̠ huá xta­li̠­si̠­tzi̠niy y xta­ma̠­la­ca­pu̠ni̠t caj xpa̠­la­cata ni̠ tama̠t­la̠nti̠y la̠ta xlá laka­chix­cu­hui̠­putún xDioscán, pero aquit ni̠ cmac­laniy xta­la̠­ka­lhí̠n xla­cata para mini̠niy namak­ni̠cán o nata­mac­nu̠cán nac pu̠la̠­chi̠n.
29 e achei que era acusado de questões da lei deles, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou prisão.
30 Pero chú aquit ccá­tzi̠lh pi̠ maka­pi­tzí̠n judíos luu lac­xtum tali̠­cá­tzi̠lh pi̠ nata­makni̠y, pus huá chú xpa̠­la­cata huix cli̠­ma̠­la­ka­cha̠­ni­ma̠­chá̠n la̠qui̠ antá nac mila­catí̠n cata­ma̠­la­cá­pu̠lh eé chixcú xli̠­hua̠k hua̠ntu̠ uú tali̠­ya̠­hua­má̠­nalh.”
30 E quando fui informado que haveria uma cilada contra o homem, logo to enviei, intimando também aos acusadores que perante ti se manifestem contra ele. Passa bem.
31 Chuná cumu la̠ xca̠­li̠­ma̠­pek­si̠­cani̠t, a̠ma̠ko̠lh tropa ca̠mak­na­ja̠tza hora tamá̠­ca̠xli Pablo tas­ca­cat­lá̠hua, hasta nac Antí­patris tala­kax­ka­kachá.
31 Os soldados, pois, conforme lhes fora mandado, tomando a Paulo, o levaram de noite a Antipátride.
32 Antá chú nac eé ca̠chi­quí̠n akta̠ti ciento tropa hua̠nti̠ caj xtat­la̠­hua­má̠­nalh, tatás­pitli nac cuartel xalac Jeru­salén, caj xma̠nhuá hua̠nti̠ a̠cahua̠yu chinej tale̠nchá Pablo.
32 Mas no dia seguinte, deixando aos de cavalaria irem com ele, voltaram à fortaleza;
33 Acxni̠ chú tácha̠lh nac Cesarea talák­cha̠lh gober­nador, tama­ca­má̠x­qui̠lh carta y na̠ antá tama­ca­má̠s­ta̠lh Pablo.
33 os quais, logo que chegaram a Cesaréia e entregaram a carta ao governador, apresentaram-lhe também Paulo.
34 Acxni̠ li̠kalh­ta­hua­ka­ko̠lh carta gober­nador kalhás­quilh Pablo:
34 Tendo lido a carta, o governador perguntou de que província ele era; e, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 chiné huá­nilh:
35 Ouvir-te-ei quando chegarem também os teus acusadores; e mandou que fosse guardado no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.