Atos 22
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs NVT
1 Xli̠hua̠k huixinín nata̠lán chu lakko̠lún hua̠nti̠ quinca̠kaxmatnima̠náhu, cuentaj catlahuátit y caakatá̠kstit hua̠ntu̠ nacca̠huaniyá̠n xlacata pi̠ tla̠n nactamakta̠yay nac milacati̠ncán.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Acxni̠ a̠ma̠ko̠lh judíos takáxmatli pi̠ nac xatachuhuí̠n hebreo xchuhui̠nama a̠tzinú luu cacs taquílhua la̠qui̠ natakaxmatniy hua̠ntu̠ nahuán, y Pablo chiné ca̠huánilh:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 —Aquit na̠ judío chuná cumu la̠ huixinín, quinca̠chiquí̠n huanicán Tarso xmunicipio Cilicia, pero antá uú nac Jerusalén quimakastaccani̠t xa̠huachí antá ckalhtahuakani̠t nac escuela antaní xma̠kalhtahuake̠nán Gamaliel, huá xlá quima̠siyúnilh tancs nacma̠kantaxti̠y a̠má li̠ma̠peksí̠n hua̠ntu̠ Dios tica̠má̠xqui̠lh xalakmaká̠n quili̠talakapasnicán. Hasta acxni tuncán aquit ctzucuni̠t laktzaksay la̠ta tla̠n nacli̠macuaniy xli̠hua̠k xli̠tlihueke quinacú y na̠chuná cumu la̠ huixinín laktzaksapá̠tit la̠ ca̠lacchú quilhtamacú.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Xapu̠lh aquit xacca̠putzatla̠huán porque xacca̠makni̠putún hua̠nti̠ xtali̠pa̠huán Jesús y hua̠nti̠ xtaca̠najlay xtachuhuí̠n, quilhpa̠xtum xacca̠si̠tzi̠niy chuná lacchixcuhuí̠n cumu la̠ lacpusca̠tní̠n, xacca̠sakaxtuy nac xchiccán y xacca̠tamacnu̠y nac pu̠la̠chi̠n.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Xanapuxcun cura chu lakko̠lutzi̠nni judíos stalanca tacatzi̠y xlacán hua̠ntu̠ aquit ctitlahuani̠t, porque huatuní̠n aquit cca̠squínilh li̠ma̠peksí̠n y caquintafirmartlahuánilh mactum oficio la̠qui̠ nacca̠ma̠xqui̠ya̠chá xanapuxcun judíos hua̠nti̠ xtalama̠nanchá nac Damasco. Y maktum quilhtamacú antá chú xacpekama la̠qui̠ nacca̠putzay antá a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ xtali̠pa̠huán Jesús, nacca̠chipay y nacca̠li̠mín uú nac Jerusalén la̠qui̠ la̠n nacca̠ma̠pa̠ti̠ni̠yá̠hu.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 ’Pero acxnicú xactla̠huama nac xatiji Damasco y aya xacma̠lacatzuhui̠ni̠t ca̠chiquí̠n luu tastúnut xuani̠t, caj xamaktum acxni̠ lam minchá nac akapú̠n aktum taxkáket y antá chú macaxkake̠nanko̠lh antanícu aquit xacyá.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Acxni̠ cúcxilhli a̠má taxkáket maktum la̠ta lhken ctamókosli nac quincahua̠yu y ctama̠chá nac ca̠tiyatni, na̠ acxnitiyá ckáxmatli pi̠ xquixakatli̠má̠calh y chiné xquihuanima: “¡Saulo, Saulo! ¿Túcu xpa̠lacata quili̠putzasta̠latla̠huana?”
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 “¿Tícu huix hua̠nti̠ quixakatlí̠pa̠t?”, ckalhásquilh. Y a̠má tachuhuí̠n chiné quihuanipá: “Aquit Jesús xalac Nazaret hua̠nti̠ huix luu si̠tzi̠niya y ni̠ ucxilhputuna, y hasta putzasta̠lápa̠t.”
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Ama̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ xquintata̠amá̠nalh, acxni̠ taúcxilhli a̠má taxkáke̠t la̠n tapé̠cualh, pero xlacán ni̠ takáxmatli a̠má tachuhuí̠n hua̠ntu̠ xquihuanimá̠calh.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Aquit ckalhasquimpá: “Quimpu̠chiná, ¿túcu chi̠nchú aquit quili̠tláhuat?” Quimpu̠chinacán Jesús chiné quihuanipá: “La̠li̠huán cata̠qui y juerza cachipi nac Damasco antanícu xpímpa̠t; antá nahuanicana̠pi hua̠ntu̠ huix mili̠tláhuat.”
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Pero cumu a̠má taxkáket hua̠ntu̠ cúcxilhli li̠pe̠cua la̠ta quima̠lakachi̠xi̠ko̠lh chunatá pi̠ quima̠lakaxó̠ke̠lh, huata caj quintapekechipále̠lh quincompañeros hasta nac Damasco.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 ’Antá xuí cha̠tum chixcú xuanicán Ananías hua̠nti̠ luu xli̠pa̠huán Dios y xma̠kantaxti̠ma nac xlatáma̠t xli̠ma̠peksí̠n Moisés, xli̠hua̠k judíos hua̠nti̠ xtahuilá̠nalh nac Damasco li̠pa̠xúhu xtali̠chuhui̠nán pi̠ tla̠n xtapuhuá̠n xuani̠t y xtapa̠xqui̠y.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Maktum quilhtamacú Ananías quilákmilh antanícu aquit xacuí y acxni̠ quilákchilh chiné quihuánilh: “Saulo, la̠nchuj tuncán huix calacahua̠nampara, cacá̠xlalh milakastapu chuná cumu la̠ xlacahua̠nana xapu̠lh.” Acxni tuncán aquit clacahua̠nampá y cúcxilhli a̠má Ananías.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Xlá chiné quihuanipá: “Huá a̠má Quintla̠ticán Dios hua̠nti̠ titali̠pá̠hualh xalakmaká̠n quili̠talakapasnicán xlá lacsacni̠tán la̠qui̠ huix nalakapasa hua̠ntu̠ xlá xtalacapa̠stacni y xtapa̠xuhuá̠n, y naucxilha a̠má aksti̠tum chixcú hua̠nti̠ xlacsacni̠t naquinca̠lakma̠xtuyá̠n, y ma̠n nakaxpatniya xtachuhuí̠n.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Xlá lacsacni̠tán la̠qui̠ huix napina li̠chuhui̠nana la̠tachá túcuya̠ ca̠chiquí̠n hua̠ntu̠ ma̠n ucxilhni̠ta y kaxpatni̠ta.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Pus huá xpa̠lacata chú aquit cli̠huaniyá̠n pi̠ niaj cama̠makapali quilhtamacú y cataakmunu, y acxnicú naquilhchipiniya Quimpu̠chinacán Jesús, nahuaniya pi̠ li̠pa̠huana la̠qui̠ xlá nalacxapaniko̠yá̠n xli̠hua̠k mintala̠kalhí̠n hua̠ntu̠ tlahuani̠ta.”
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 ’Ni̠ li̠maka̠s quilhtamacú aquit ctáspitli nac Jerusalén, y acxni̠ chú calh nac lanca xpu̠siculan Dios la̠qui̠ nackalhtahuakaniy caj xamaktum quima̠lacahua̠ní̠calh cumu la̠ a̠ cama̠nixnímpi.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Cúcxilhli Quimpu̠chinacán Jesús y chiné quihuánilh: “La̠li̠huán tuncán catáca̠xti porque uú nac Jerusalén ni̠tícu catikaxmatniputún mintachuhuí̠n acxni̠ nali̠chuhui̠nana hua̠ntu̠ ctlahuani̠t nac milatáma̠t.”
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Aquit ckálhti̠lh: “Quimpu̠chiná, ¿lácu ni̠ caquintitakaxmatnipútulh? Pus xlacán hua̠k tacatzi̠y la̠ta lácu aquit xacli̠catzi̠y, xacán cani̠hua̠ ca̠chiqui̠ní̠n y nac quimpu̠siculancán y xacca̠chipay, xacca̠chi̠huili̠y y xacca̠lé̠n nac pu̠la̠chi̠n xli̠hua̠k hua̠nti̠ xtali̠pa̠huaná̠n.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Y na̠chuna li̠túm acxni̠ makní̠calh Esteban a̠má tla̠n chixcú hua̠nti̠ xli̠chuhui̠naná̠n, pus aquit na̠ luu cmakli̠cátzi̠lh acxni̠ makní̠calh, porque hasta cca̠maktakálhnilh clhaka̠tcán a̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ taliactalamákni̠lh chíhuix.”
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Pero Quimpu̠chinacán Jesús quihuánilh: “Aquit clacasquín pi̠ la̠li̠huán catáca̠xti, porque mákat camá̠n ma̠lakacha̠yá̠n hasta nac xpu̠latama̠ncán hua̠nti̠ ni̠ judíos la̠qui̠ xlacán na̠ natakaxmata quintachuhuí̠n.”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Acxni̠ chuná huanko̠lh Pablo, a̠ma̠ko̠lh cristianos niaj takaxmatnipútulh huata caj li̠pe̠cua tzúculh tama̠tasi̠nán, y chiné xtahuán:
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Ama̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n luu li̠pe̠cua la̠ta xtasi̠tzi̠ni̠t, cala̠huá xtaquilhuamá̠nalh y ca̠ta ma̠rí xtali̠lay clhaka̠tcán hasta lhken lhken xtama̠kosuy pokxni nac ca̠u̠ní̠n.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Amá comandante ni̠ cátzi̠lh túcu xpa̠lacata luu ma̠rí xtali̠si̠tzi̠nini̠t Pablo, mejor ma̠tamacnu̠ní̠nalh nac xpu̠lacni cuartel y ma̠peksí̠nalh xlacata pi̠ cake̠snókcalh la̠qui̠ nahuán túcu ni̠tlá̠n xtlahuani̠t, hua̠ntu̠ xpa̠lacata ma̠rí xtali̠si̠tzi̠nini̠t a̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Acxni̠ chú aya li̠huana̠ xmacachi̠cani̠t la̠qui̠ nake̠snokcán aya xama̠calhá chú ke̠snokcán, y cumu antá xlakáya cha̠tum capitán Pablo chiné huánilh:
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Acxni̠ a̠má capitán kaxmátnilh xtachuhuí̠n Pablo la̠li̠huán lákalh comandante y chiné huánilh:
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Entonces comandante la̠li̠huán lákalh Pablo y chiné kalhásquilh:
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Comandante huanipá:
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Acxni̠ a̠ma̠ko̠lh tropa tacátzi̠lh pi̠ Pablo na̠ romano xuani̠t lakasiyu tzúculh tatapa̠nu̠y y niaj také̠snokli, y na̠chuná comandante tzúculh laklhpe̠cuán chicá para nali̠huanicán la̠ta xtali̠chi̠huili̠ni̠t cadena y xtake̠snokputún.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Li̠cha̠li quilhtamacú a̠má comandante ca̠ma̠macxtúmi̠lh xanapuxcun cura chu xli̠hua̠k lakko̠lutzi̠nni judíos hua̠nti̠ xtama̠peksi̠nán, cumu xlá luu xcatzi̠putún túcu xpa̠lacata xtali̠si̠tzi̠niy Pablo; entonces ma̠peksí̠nalh xlacata pi̠ cama̠xtunikó̠calh cadenas hua̠ntu̠ xli̠macachi̠cani̠t y cali̠minícalh nac xlacati̠ncán la̠qui̠ natama̠kalhapali̠y.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.