Atos 22
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs NTLH
1 Xli̠hua̠k huixinín nata̠lán chu lakko̠lún hua̠nti̠ quinca̠kaxmatnima̠náhu, cuentaj catlahuátit y caakatá̠kstit hua̠ntu̠ nacca̠huaniyá̠n xlacata pi̠ tla̠n nactamakta̠yay nac milacati̠ncán.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Acxni̠ a̠ma̠ko̠lh judíos takáxmatli pi̠ nac xatachuhuí̠n hebreo xchuhui̠nama a̠tzinú luu cacs taquílhua la̠qui̠ natakaxmatniy hua̠ntu̠ nahuán, y Pablo chiné ca̠huánilh:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 —Aquit na̠ judío chuná cumu la̠ huixinín, quinca̠chiquí̠n huanicán Tarso xmunicipio Cilicia, pero antá uú nac Jerusalén quimakastaccani̠t xa̠huachí antá ckalhtahuakani̠t nac escuela antaní xma̠kalhtahuake̠nán Gamaliel, huá xlá quima̠siyúnilh tancs nacma̠kantaxti̠y a̠má li̠ma̠peksí̠n hua̠ntu̠ Dios tica̠má̠xqui̠lh xalakmaká̠n quili̠talakapasnicán. Hasta acxni tuncán aquit ctzucuni̠t laktzaksay la̠ta tla̠n nacli̠macuaniy xli̠hua̠k xli̠tlihueke quinacú y na̠chuná cumu la̠ huixinín laktzaksapá̠tit la̠ ca̠lacchú quilhtamacú.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Xapu̠lh aquit xacca̠putzatla̠huán porque xacca̠makni̠putún hua̠nti̠ xtali̠pa̠huán Jesús y hua̠nti̠ xtaca̠najlay xtachuhuí̠n, quilhpa̠xtum xacca̠si̠tzi̠niy chuná lacchixcuhuí̠n cumu la̠ lacpusca̠tní̠n, xacca̠sakaxtuy nac xchiccán y xacca̠tamacnu̠y nac pu̠la̠chi̠n.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Xanapuxcun cura chu lakko̠lutzi̠nni judíos stalanca tacatzi̠y xlacán hua̠ntu̠ aquit ctitlahuani̠t, porque huatuní̠n aquit cca̠squínilh li̠ma̠peksí̠n y caquintafirmartlahuánilh mactum oficio la̠qui̠ nacca̠ma̠xqui̠ya̠chá xanapuxcun judíos hua̠nti̠ xtalama̠nanchá nac Damasco. Y maktum quilhtamacú antá chú xacpekama la̠qui̠ nacca̠putzay antá a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ xtali̠pa̠huán Jesús, nacca̠chipay y nacca̠li̠mín uú nac Jerusalén la̠qui̠ la̠n nacca̠ma̠pa̠ti̠ni̠yá̠hu.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 ’Pero acxnicú xactla̠huama nac xatiji Damasco y aya xacma̠lacatzuhui̠ni̠t ca̠chiquí̠n luu tastúnut xuani̠t, caj xamaktum acxni̠ lam minchá nac akapú̠n aktum taxkáket y antá chú macaxkake̠nanko̠lh antanícu aquit xacyá.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Acxni̠ cúcxilhli a̠má taxkáket maktum la̠ta lhken ctamókosli nac quincahua̠yu y ctama̠chá nac ca̠tiyatni, na̠ acxnitiyá ckáxmatli pi̠ xquixakatli̠má̠calh y chiné xquihuanima: “¡Saulo, Saulo! ¿Túcu xpa̠lacata quili̠putzasta̠latla̠huana?”
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 “¿Tícu huix hua̠nti̠ quixakatlí̠pa̠t?”, ckalhásquilh. Y a̠má tachuhuí̠n chiné quihuanipá: “Aquit Jesús xalac Nazaret hua̠nti̠ huix luu si̠tzi̠niya y ni̠ ucxilhputuna, y hasta putzasta̠lápa̠t.”
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Ama̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ xquintata̠amá̠nalh, acxni̠ taúcxilhli a̠má taxkáke̠t la̠n tapé̠cualh, pero xlacán ni̠ takáxmatli a̠má tachuhuí̠n hua̠ntu̠ xquihuanimá̠calh.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Aquit ckalhasquimpá: “Quimpu̠chiná, ¿túcu chi̠nchú aquit quili̠tláhuat?” Quimpu̠chinacán Jesús chiné quihuanipá: “La̠li̠huán cata̠qui y juerza cachipi nac Damasco antanícu xpímpa̠t; antá nahuanicana̠pi hua̠ntu̠ huix mili̠tláhuat.”
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Pero cumu a̠má taxkáket hua̠ntu̠ cúcxilhli li̠pe̠cua la̠ta quima̠lakachi̠xi̠ko̠lh chunatá pi̠ quima̠lakaxó̠ke̠lh, huata caj quintapekechipále̠lh quincompañeros hasta nac Damasco.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 ’Antá xuí cha̠tum chixcú xuanicán Ananías hua̠nti̠ luu xli̠pa̠huán Dios y xma̠kantaxti̠ma nac xlatáma̠t xli̠ma̠peksí̠n Moisés, xli̠hua̠k judíos hua̠nti̠ xtahuilá̠nalh nac Damasco li̠pa̠xúhu xtali̠chuhui̠nán pi̠ tla̠n xtapuhuá̠n xuani̠t y xtapa̠xqui̠y.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Maktum quilhtamacú Ananías quilákmilh antanícu aquit xacuí y acxni̠ quilákchilh chiné quihuánilh: “Saulo, la̠nchuj tuncán huix calacahua̠nampara, cacá̠xlalh milakastapu chuná cumu la̠ xlacahua̠nana xapu̠lh.” Acxni tuncán aquit clacahua̠nampá y cúcxilhli a̠má Ananías.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Xlá chiné quihuanipá: “Huá a̠má Quintla̠ticán Dios hua̠nti̠ titali̠pá̠hualh xalakmaká̠n quili̠talakapasnicán xlá lacsacni̠tán la̠qui̠ huix nalakapasa hua̠ntu̠ xlá xtalacapa̠stacni y xtapa̠xuhuá̠n, y naucxilha a̠má aksti̠tum chixcú hua̠nti̠ xlacsacni̠t naquinca̠lakma̠xtuyá̠n, y ma̠n nakaxpatniya xtachuhuí̠n.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Xlá lacsacni̠tán la̠qui̠ huix napina li̠chuhui̠nana la̠tachá túcuya̠ ca̠chiquí̠n hua̠ntu̠ ma̠n ucxilhni̠ta y kaxpatni̠ta.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Pus huá xpa̠lacata chú aquit cli̠huaniyá̠n pi̠ niaj cama̠makapali quilhtamacú y cataakmunu, y acxnicú naquilhchipiniya Quimpu̠chinacán Jesús, nahuaniya pi̠ li̠pa̠huana la̠qui̠ xlá nalacxapaniko̠yá̠n xli̠hua̠k mintala̠kalhí̠n hua̠ntu̠ tlahuani̠ta.”
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 ’Ni̠ li̠maka̠s quilhtamacú aquit ctáspitli nac Jerusalén, y acxni̠ chú calh nac lanca xpu̠siculan Dios la̠qui̠ nackalhtahuakaniy caj xamaktum quima̠lacahua̠ní̠calh cumu la̠ a̠ cama̠nixnímpi.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Cúcxilhli Quimpu̠chinacán Jesús y chiné quihuánilh: “La̠li̠huán tuncán catáca̠xti porque uú nac Jerusalén ni̠tícu catikaxmatniputún mintachuhuí̠n acxni̠ nali̠chuhui̠nana hua̠ntu̠ ctlahuani̠t nac milatáma̠t.”
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Aquit ckálhti̠lh: “Quimpu̠chiná, ¿lácu ni̠ caquintitakaxmatnipútulh? Pus xlacán hua̠k tacatzi̠y la̠ta lácu aquit xacli̠catzi̠y, xacán cani̠hua̠ ca̠chiqui̠ní̠n y nac quimpu̠siculancán y xacca̠chipay, xacca̠chi̠huili̠y y xacca̠lé̠n nac pu̠la̠chi̠n xli̠hua̠k hua̠nti̠ xtali̠pa̠huaná̠n.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Y na̠chuna li̠túm acxni̠ makní̠calh Esteban a̠má tla̠n chixcú hua̠nti̠ xli̠chuhui̠naná̠n, pus aquit na̠ luu cmakli̠cátzi̠lh acxni̠ makní̠calh, porque hasta cca̠maktakálhnilh clhaka̠tcán a̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ taliactalamákni̠lh chíhuix.”
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Pero Quimpu̠chinacán Jesús quihuánilh: “Aquit clacasquín pi̠ la̠li̠huán catáca̠xti, porque mákat camá̠n ma̠lakacha̠yá̠n hasta nac xpu̠latama̠ncán hua̠nti̠ ni̠ judíos la̠qui̠ xlacán na̠ natakaxmata quintachuhuí̠n.”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Acxni̠ chuná huanko̠lh Pablo, a̠ma̠ko̠lh cristianos niaj takaxmatnipútulh huata caj li̠pe̠cua tzúculh tama̠tasi̠nán, y chiné xtahuán:
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Ama̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n luu li̠pe̠cua la̠ta xtasi̠tzi̠ni̠t, cala̠huá xtaquilhuamá̠nalh y ca̠ta ma̠rí xtali̠lay clhaka̠tcán hasta lhken lhken xtama̠kosuy pokxni nac ca̠u̠ní̠n.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Amá comandante ni̠ cátzi̠lh túcu xpa̠lacata luu ma̠rí xtali̠si̠tzi̠nini̠t Pablo, mejor ma̠tamacnu̠ní̠nalh nac xpu̠lacni cuartel y ma̠peksí̠nalh xlacata pi̠ cake̠snókcalh la̠qui̠ nahuán túcu ni̠tlá̠n xtlahuani̠t, hua̠ntu̠ xpa̠lacata ma̠rí xtali̠si̠tzi̠nini̠t a̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Acxni̠ chú aya li̠huana̠ xmacachi̠cani̠t la̠qui̠ nake̠snokcán aya xama̠calhá chú ke̠snokcán, y cumu antá xlakáya cha̠tum capitán Pablo chiné huánilh:
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Acxni̠ a̠má capitán kaxmátnilh xtachuhuí̠n Pablo la̠li̠huán lákalh comandante y chiné huánilh:
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Entonces comandante la̠li̠huán lákalh Pablo y chiné kalhásquilh:
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Comandante huanipá:
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Acxni̠ a̠ma̠ko̠lh tropa tacátzi̠lh pi̠ Pablo na̠ romano xuani̠t lakasiyu tzúculh tatapa̠nu̠y y niaj také̠snokli, y na̠chuná comandante tzúculh laklhpe̠cuán chicá para nali̠huanicán la̠ta xtali̠chi̠huili̠ni̠t cadena y xtake̠snokputún.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Li̠cha̠li quilhtamacú a̠má comandante ca̠ma̠macxtúmi̠lh xanapuxcun cura chu xli̠hua̠k lakko̠lutzi̠nni judíos hua̠nti̠ xtama̠peksi̠nán, cumu xlá luu xcatzi̠putún túcu xpa̠lacata xtali̠si̠tzi̠niy Pablo; entonces ma̠peksí̠nalh xlacata pi̠ cama̠xtunikó̠calh cadenas hua̠ntu̠ xli̠macachi̠cani̠t y cali̠minícalh nac xlacati̠ncán la̠qui̠ natama̠kalhapali̠y.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.