Atos 22
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs ARIB
1 Xli̠hua̠k huixinín nata̠lán chu lakko̠lún hua̠nti̠ quinca̠kaxmatnima̠náhu, cuentaj catlahuátit y caakatá̠kstit hua̠ntu̠ nacca̠huaniyá̠n xlacata pi̠ tla̠n nactamakta̠yay nac milacati̠ncán.
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Acxni̠ a̠ma̠ko̠lh judíos takáxmatli pi̠ nac xatachuhuí̠n hebreo xchuhui̠nama a̠tzinú luu cacs taquílhua la̠qui̠ natakaxmatniy hua̠ntu̠ nahuán, y Pablo chiné ca̠huánilh:
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 —Aquit na̠ judío chuná cumu la̠ huixinín, quinca̠chiquí̠n huanicán Tarso xmunicipio Cilicia, pero antá uú nac Jerusalén quimakastaccani̠t xa̠huachí antá ckalhtahuakani̠t nac escuela antaní xma̠kalhtahuake̠nán Gamaliel, huá xlá quima̠siyúnilh tancs nacma̠kantaxti̠y a̠má li̠ma̠peksí̠n hua̠ntu̠ Dios tica̠má̠xqui̠lh xalakmaká̠n quili̠talakapasnicán. Hasta acxni tuncán aquit ctzucuni̠t laktzaksay la̠ta tla̠n nacli̠macuaniy xli̠hua̠k xli̠tlihueke quinacú y na̠chuná cumu la̠ huixinín laktzaksapá̠tit la̠ ca̠lacchú quilhtamacú.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 Xapu̠lh aquit xacca̠putzatla̠huán porque xacca̠makni̠putún hua̠nti̠ xtali̠pa̠huán Jesús y hua̠nti̠ xtaca̠najlay xtachuhuí̠n, quilhpa̠xtum xacca̠si̠tzi̠niy chuná lacchixcuhuí̠n cumu la̠ lacpusca̠tní̠n, xacca̠sakaxtuy nac xchiccán y xacca̠tamacnu̠y nac pu̠la̠chi̠n.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Xanapuxcun cura chu lakko̠lutzi̠nni judíos stalanca tacatzi̠y xlacán hua̠ntu̠ aquit ctitlahuani̠t, porque huatuní̠n aquit cca̠squínilh li̠ma̠peksí̠n y caquintafirmartlahuánilh mactum oficio la̠qui̠ nacca̠ma̠xqui̠ya̠chá xanapuxcun judíos hua̠nti̠ xtalama̠nanchá nac Damasco. Y maktum quilhtamacú antá chú xacpekama la̠qui̠ nacca̠putzay antá a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ xtali̠pa̠huán Jesús, nacca̠chipay y nacca̠li̠mín uú nac Jerusalén la̠qui̠ la̠n nacca̠ma̠pa̠ti̠ni̠yá̠hu.
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 ’Pero acxnicú xactla̠huama nac xatiji Damasco y aya xacma̠lacatzuhui̠ni̠t ca̠chiquí̠n luu tastúnut xuani̠t, caj xamaktum acxni̠ lam minchá nac akapú̠n aktum taxkáket y antá chú macaxkake̠nanko̠lh antanícu aquit xacyá.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 Acxni̠ cúcxilhli a̠má taxkáket maktum la̠ta lhken ctamókosli nac quincahua̠yu y ctama̠chá nac ca̠tiyatni, na̠ acxnitiyá ckáxmatli pi̠ xquixakatli̠má̠calh y chiné xquihuanima: “¡Saulo, Saulo! ¿Túcu xpa̠lacata quili̠putzasta̠latla̠huana?”
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “¿Tícu huix hua̠nti̠ quixakatlí̠pa̠t?”, ckalhásquilh. Y a̠má tachuhuí̠n chiné quihuanipá: “Aquit Jesús xalac Nazaret hua̠nti̠ huix luu si̠tzi̠niya y ni̠ ucxilhputuna, y hasta putzasta̠lápa̠t.”
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 Ama̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ xquintata̠amá̠nalh, acxni̠ taúcxilhli a̠má taxkáke̠t la̠n tapé̠cualh, pero xlacán ni̠ takáxmatli a̠má tachuhuí̠n hua̠ntu̠ xquihuanimá̠calh.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Aquit ckalhasquimpá: “Quimpu̠chiná, ¿túcu chi̠nchú aquit quili̠tláhuat?” Quimpu̠chinacán Jesús chiné quihuanipá: “La̠li̠huán cata̠qui y juerza cachipi nac Damasco antanícu xpímpa̠t; antá nahuanicana̠pi hua̠ntu̠ huix mili̠tláhuat.”
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Pero cumu a̠má taxkáket hua̠ntu̠ cúcxilhli li̠pe̠cua la̠ta quima̠lakachi̠xi̠ko̠lh chunatá pi̠ quima̠lakaxó̠ke̠lh, huata caj quintapekechipále̠lh quincompañeros hasta nac Damasco.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 ’Antá xuí cha̠tum chixcú xuanicán Ananías hua̠nti̠ luu xli̠pa̠huán Dios y xma̠kantaxti̠ma nac xlatáma̠t xli̠ma̠peksí̠n Moisés, xli̠hua̠k judíos hua̠nti̠ xtahuilá̠nalh nac Damasco li̠pa̠xúhu xtali̠chuhui̠nán pi̠ tla̠n xtapuhuá̠n xuani̠t y xtapa̠xqui̠y.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Maktum quilhtamacú Ananías quilákmilh antanícu aquit xacuí y acxni̠ quilákchilh chiné quihuánilh: “Saulo, la̠nchuj tuncán huix calacahua̠nampara, cacá̠xlalh milakastapu chuná cumu la̠ xlacahua̠nana xapu̠lh.” Acxni tuncán aquit clacahua̠nampá y cúcxilhli a̠má Ananías.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 Xlá chiné quihuanipá: “Huá a̠má Quintla̠ticán Dios hua̠nti̠ titali̠pá̠hualh xalakmaká̠n quili̠talakapasnicán xlá lacsacni̠tán la̠qui̠ huix nalakapasa hua̠ntu̠ xlá xtalacapa̠stacni y xtapa̠xuhuá̠n, y naucxilha a̠má aksti̠tum chixcú hua̠nti̠ xlacsacni̠t naquinca̠lakma̠xtuyá̠n, y ma̠n nakaxpatniya xtachuhuí̠n.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 Xlá lacsacni̠tán la̠qui̠ huix napina li̠chuhui̠nana la̠tachá túcuya̠ ca̠chiquí̠n hua̠ntu̠ ma̠n ucxilhni̠ta y kaxpatni̠ta.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Pus huá xpa̠lacata chú aquit cli̠huaniyá̠n pi̠ niaj cama̠makapali quilhtamacú y cataakmunu, y acxnicú naquilhchipiniya Quimpu̠chinacán Jesús, nahuaniya pi̠ li̠pa̠huana la̠qui̠ xlá nalacxapaniko̠yá̠n xli̠hua̠k mintala̠kalhí̠n hua̠ntu̠ tlahuani̠ta.”
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 ’Ni̠ li̠maka̠s quilhtamacú aquit ctáspitli nac Jerusalén, y acxni̠ chú calh nac lanca xpu̠siculan Dios la̠qui̠ nackalhtahuakaniy caj xamaktum quima̠lacahua̠ní̠calh cumu la̠ a̠ cama̠nixnímpi.
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 Cúcxilhli Quimpu̠chinacán Jesús y chiné quihuánilh: “La̠li̠huán tuncán catáca̠xti porque uú nac Jerusalén ni̠tícu catikaxmatniputún mintachuhuí̠n acxni̠ nali̠chuhui̠nana hua̠ntu̠ ctlahuani̠t nac milatáma̠t.”
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Aquit ckálhti̠lh: “Quimpu̠chiná, ¿lácu ni̠ caquintitakaxmatnipútulh? Pus xlacán hua̠k tacatzi̠y la̠ta lácu aquit xacli̠catzi̠y, xacán cani̠hua̠ ca̠chiqui̠ní̠n y nac quimpu̠siculancán y xacca̠chipay, xacca̠chi̠huili̠y y xacca̠lé̠n nac pu̠la̠chi̠n xli̠hua̠k hua̠nti̠ xtali̠pa̠huaná̠n.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Y na̠chuna li̠túm acxni̠ makní̠calh Esteban a̠má tla̠n chixcú hua̠nti̠ xli̠chuhui̠naná̠n, pus aquit na̠ luu cmakli̠cátzi̠lh acxni̠ makní̠calh, porque hasta cca̠maktakálhnilh clhaka̠tcán a̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ taliactalamákni̠lh chíhuix.”
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 Pero Quimpu̠chinacán Jesús quihuánilh: “Aquit clacasquín pi̠ la̠li̠huán catáca̠xti, porque mákat camá̠n ma̠lakacha̠yá̠n hasta nac xpu̠latama̠ncán hua̠nti̠ ni̠ judíos la̠qui̠ xlacán na̠ natakaxmata quintachuhuí̠n.”
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Acxni̠ chuná huanko̠lh Pablo, a̠ma̠ko̠lh cristianos niaj takaxmatnipútulh huata caj li̠pe̠cua tzúculh tama̠tasi̠nán, y chiné xtahuán:
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Ama̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n luu li̠pe̠cua la̠ta xtasi̠tzi̠ni̠t, cala̠huá xtaquilhuamá̠nalh y ca̠ta ma̠rí xtali̠lay clhaka̠tcán hasta lhken lhken xtama̠kosuy pokxni nac ca̠u̠ní̠n.
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 Amá comandante ni̠ cátzi̠lh túcu xpa̠lacata luu ma̠rí xtali̠si̠tzi̠nini̠t Pablo, mejor ma̠tamacnu̠ní̠nalh nac xpu̠lacni cuartel y ma̠peksí̠nalh xlacata pi̠ cake̠snókcalh la̠qui̠ nahuán túcu ni̠tlá̠n xtlahuani̠t, hua̠ntu̠ xpa̠lacata ma̠rí xtali̠si̠tzi̠nini̠t a̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Acxni̠ chú aya li̠huana̠ xmacachi̠cani̠t la̠qui̠ nake̠snokcán aya xama̠calhá chú ke̠snokcán, y cumu antá xlakáya cha̠tum capitán Pablo chiné huánilh:
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Acxni̠ a̠má capitán kaxmátnilh xtachuhuí̠n Pablo la̠li̠huán lákalh comandante y chiné huánilh:
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Entonces comandante la̠li̠huán lákalh Pablo y chiné kalhásquilh:
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Comandante huanipá:
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Acxni̠ a̠ma̠ko̠lh tropa tacátzi̠lh pi̠ Pablo na̠ romano xuani̠t lakasiyu tzúculh tatapa̠nu̠y y niaj také̠snokli, y na̠chuná comandante tzúculh laklhpe̠cuán chicá para nali̠huanicán la̠ta xtali̠chi̠huili̠ni̠t cadena y xtake̠snokputún.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Li̠cha̠li quilhtamacú a̠má comandante ca̠ma̠macxtúmi̠lh xanapuxcun cura chu xli̠hua̠k lakko̠lutzi̠nni judíos hua̠nti̠ xtama̠peksi̠nán, cumu xlá luu xcatzi̠putún túcu xpa̠lacata xtali̠si̠tzi̠niy Pablo; entonces ma̠peksí̠nalh xlacata pi̠ cama̠xtunikó̠calh cadenas hua̠ntu̠ xli̠macachi̠cani̠t y cali̠minícalh nac xlacati̠ncán la̠qui̠ natama̠kalhapali̠y.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.