Atos 16
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs VC
1 Pablo y Silas tácha̠lh nac aktum ca̠chiquí̠n xuanicán Derbe y acali̠stá̠n tácha̠lh nac Listra. Antá tama̠nóklhulh cha̠tum kahuasa xuanicán Timoteo. Eé kahuasa y na̠ chuná xtzí hua̠nti̠ judía xuani̠t xtali̠pa̠huán Jesús, pero xtla̠t griego xuani̠t.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Xli̠hua̠k nata̠lán xalac Listra chu xalac Iconio xtapa̠xqui̠y Timoteo.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Pus huá xpa̠lacata li̠huánilh Pablo pi̠ caca̠sta̠lánilh la̠tachá nícu xlá xtiamajcú. Pero pu̠lh circuncidartlahuácalh la̠qui̠ ni̠ natali̠si̠tzi̠y judíos hua̠nti̠ xtahuilá̠nalh nac a̠ma̠ko̠lh ca̠chiqui̠ní̠n antanícu nataán tali̠chuhui̠nán Jesús porque xli̠hua̠k xcatzi̠cán pi̠ ni̠ judío xuani̠t xtla̠t.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Acxni̠ chuná tatlahuako̠lh xlacán tatáca̠xli y la̠ta xanícu xlacán xtati̠taxtuy xtali̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos hua̠ntu̠ xtalaca̠xtlahuani̠t tapéksi̠t a̠ma̠ko̠lh apóstoles chu lakko̠lutzi̠nni hua̠nti̠ xtapuxcún nac Jerusalén hua̠ntu̠ naca̠li̠macuaniy hua̠nti̠ ni̠ judíos.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Ama̠ko̠lh nata̠lán hua̠nti̠ ni̠ judíos luu xli̠ca̠na ca̠li̠ma̠uxca̠ní̠calh, y cha̠li cha̠lí ma̠s xtali̠huaqui̠ma hua̠nti̠ xtali̠pa̠huán Quimpu̠chinacán Jesús.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Espíritu Santo ca̠ma̠lacpuhuá̠ni̠lh Pablo, Silas y Timoteo xlacata pi̠ ni̠ cataliakchuhuí̠nalh xtachuhuí̠n Jesús nac xapu̠latama̠n Asia, huata caj tati̠lacatza̠lahuíli̠lh, tati̠taxtulh nac xamunicipio Frigia y Galacia.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Acali̠stá̠n tácha̠lh antanícu tzucuy ma̠peksi̠nán aktum pu̠latama̠n hua̠ntu̠ xuanicán Misia y antá xtacha̠mputún nac Bitinia, pero huata Espíritu Santo ni̠ ca̠má̠xqui̠lh quilhtamacú antá nataán.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Huata nac Misia na̠ caj ti̠tum tati̠táxtulh y tácha̠lh nac Troas.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Huatiyá a̠má tzi̠sní nac Troas Pablo ma̠lacahua̠ní̠calh xlá úcxilhli cha̠tum chixcú xalac Macedonia antá xlakaláya y chiné xli̠ma̠akatzanke̠ma: “Catlahua li̠tlá̠n, caquila̠lakmíhu uú nac Macedonia y caquila̠makta̠yáhu.”
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Acxni̠ chuná li̠ma̠lacahua̠ni̠ko̠lh Pablo, la̠li̠huán ctzucúhu taca̠xá̠hu la̠qui̠ nacaná̠hu liakchuhui̠naná̠hu xtachuhuí̠n Jesús hua̠ntu̠ ma̠sta̠y laktáxtut nac Macedonia porque xaccatzi̠yá̠hu pi̠ huá Dios antá xquinca̠maca̠mputún.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Nac Troas ctajú̠hu nac aktum barco y ti̠tum cáhu nac isla de Samotracia y hasta li̠cha̠lí cchá̠hu nac xaca̠chiquí̠n Neapolis.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Acali̠stá̠n chú cchá̠hu nac Filipos, antá uú lhu̠hua xtahuilá̠nalh cristianos romanos, xa̠huachí huá u̠má ca̠chiquí̠n hua̠ntu̠ tlak lanca la̠ta xli̠hua̠k hua̠ntu̠ xca̠ma̠peksi̠y Macedonia; juerza aklhu̠hua quilhtamacú antá xaclama̠náhu.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Maktum quilhtamacú sábado acxni̠ xli̠hua̠k judíos xtajaxa cáhu nac xquilhtú̠n kalhtu̠choko hua̠ntu̠ lacatzú xti̠taxtuy nac ca̠chiquí̠n, porque quinca̠li̠ta̠kalhchuhui̠nancán pi̠ antá xtatamacxtumi̠y cristianos la̠qui̠ natakalhtahuakaniy Dios. Antá xtatamacxtumi̠ni̠t makapitzí̠n lacchaján, aquinín culucs ctahuiláhu y ctzucúhu ca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠yá̠hu xtachuhuí̠n Jesús.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Nac xlaksti̠pa̠ncán a̠ma̠ko̠lh lacchaján xuí cha̠tum pusca̠t xalac Tiatira xuanicán Lidia xlá xca̠sta̠y xalacuán lháka̠t, u̠má pusca̠t luu xli̠pa̠huán Dios y acxni̠ xkaxmatnima xtachuhuí̠n Pablo Quimpu̠chinacán lakpalí̠nilh xnacú la̠qui̠ naca̠najlay hua̠k hua̠ntu̠ xli̠chuhui̠nama.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Acxnitiyá a̠má quilhtamacú Lidia taakmúnulh xa̠hua xli̠hua̠k xli̠talakapasni. Acali̠stá̠n Lidia chiné quinca̠huanín:
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Antá nac eé ca̠chiquí̠n xuí cha̠tum tzuma̠t hua̠nti̠ xakchipanini̠t xtalacapa̠stacni cha̠tum xespíritu akskahuiní hua̠nti̠ xca̠ma̠lakcha̠ni̠y xca̠ma̠xtuniy csuertejcán cristianos, y cumu xlá xatastá̠n tasa̠cua xuani̠t xpu̠chinaní̠n tapara̠xlá xtama̠ta̠ji̠nán y la̠ná xca̠ma̠tlaji̠ni̠t tumi̠n. Maktum quilhtamacú acxni̠ xacama̠náhu kalhtahuakaniyá̠hu Dios nac xquilhtú̠n kalhtu̠choko cma̠noklhúhu a̠má tzuma̠t.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Xlá tzúculh quinca̠sta̠laniyá̠n y chiné xquilhama la̠qui̠ hua̠k natakaxmata.
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Ankalhí̠n chuná xuan acxni̠ antá xacti̠taxtuyá̠hu y maktum quilhtamacú juerza makasi̠tzi̠lhá Pablo, la̠li̠huán laktáspitli y chiné huánilh a̠má espíritu hua̠ntu̠ xmakatlajani̠t:
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Pero huata xpu̠chinaní̠n a̠má tzuma̠t acxni̠ tacátzi̠lh hua̠ntu̠ xtlahuanicani̠t li̠pe̠cua la̠ta tasí̠tzi̠lh porque niajlay catitali̠tlájalh tumi̠n, huá xpa̠lacata tali̠chípalh Pablo y Silas y ca̠lé̠ncalh nac pu̠ma̠peksí̠n.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Acxni̠ talí̠cha̠lh nac xlacati̠ncán ma̠peksi̠naní̠n chiné tzúculh tali̠ma̠lacapu̠y:
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Xlacán tama̠siyunimá̠nalh cristianos aktum xasa̠sti talacapa̠stacni la̠ta lácu luu xli̠latama̠tcán, pero aquinín ni̠ cma̠tla̠nti̠yá̠hu hua̠ntu̠ xlacán tahuán porque aquinín romanos.
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Lhu̠hua cristianos antá xalaní̠n nac a̠má ca̠chiquí̠n na̠ tatalacatzúhui̠lh nac pu̠ma̠peksí̠n y lacxtum takalhmaktá̠yalh a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ xtatalacapu̠má̠nalh. Ama̠ko̠lh ma̠peksi̠naní̠n tali̠ma̠peksí̠nalh xlacata pi̠ caca̠ma̠lakxtúcalh clhaka̠tcán y caca̠li̠snókcalh lasasa.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Acali̠stá̠n chú acxni̠ Pablo y Silas ca̠li̠snokkó̠calh lasasa, ma̠peksí̠calh cha̠tum tropa hua̠nti̠ xmaktakalhnán nac pu̠la̠chi̠n xlacata pi̠ antá caca̠tamácnu̠lh y luu cuentaj caca̠tláhualh xlacata ni̠ naca̠makatza̠lay porque huata huá nama̠pa̠ti̠ni̠cán.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Acxni̠ chuná li̠ma̠peksí̠calh a̠má tropa hua̠nti̠ xmaktakalhnán nac pu̠la̠chi̠n li̠huaca ca̠tamacnu̠chá hasta nac xtanké̠n, porque xpe̠cuán para naca̠makatza̠lay, y na̠ ca̠ma̠tantu̠nú̠calh xtantu̠ncán lactu̠lanca páklha̠t hua̠ntu̠ xuanicán cepo porque luu chuná xca̠li̠lakxquitinu̠nicán xtantu̠ncán tachí̠n.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Pero acxni̠ luu xita̠tlani̠t tzi̠sní Pablo y Silas xtakalhtahuakanimá̠nalh Dios y xtaquilhtli̠nimá̠nalh, y xa̠makapitzí̠n tachí̠n caj cacs xtakaxmatmá̠nalh.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Chuná a̠má xtaquilhtli̠má̠nalh acxni̠ caj xamaktum tachíquilh tíyat y xamá̠lacchi a̠má pu̠la̠chi̠n sacstucán tataláqui̠lh, na̠chuná cadenas hua̠ntu̠ xca̠li̠macachi̠cani̠t sacstucán lhken tatamókosli la̠ta tatáxcutli xli̠hua̠k tachí̠n.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Amá tropa hua̠nti̠ xmaktakalhnán nac pu̠la̠chi̠n acxni̠ xlá lakáhua y úcxilhli pi̠ hua̠k xamá̠lacchi pu̠la̠chi̠n xtatalaqui̠ni̠t, xtat tláhualh xma̠chi̠ta y sacstu xámaj tacuxmu̠lhtucuy porque xlá xlacpuhuán pi̠ a̠ma̠ko̠lh tachi̠ní̠n hua̠k xtatza̠lani̠t y huá xamá̠calh ma̠xoko̠ni̠cán.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Pero Pablo úcxilhli hua̠ntu̠ xtlahuama, la̠li̠huán quilhánilh y chiné huánilh:
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Amá tropa ma̠peksí̠nalh pi̠ cali̠minícalh aktum li̠maksko, acxni̠ ma̠xquí̠calh tuncán tánu̠lh nac pu̠la̠chi̠n pero la̠ta xpe̠cuama li̠pe̠cua clhpipima, y acxni̠ ca̠lákcha̠lh Pablo y Silas tuncán ca̠lakatatzokóstalh.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Acali̠stá̠n ca̠tamácxtulh nac quilhtí̠n y antá chiné ca̠kalhásquilh:
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 —Cali̠pá̠huanti Quimpu̠chinacán Jesúcristo la̠qui̠ chuná naca̠lakma̠xtucaná̠tit huix chu xli̠hua̠k mili̠talakapasni —takalhtí̠nalh Pablo y Silas.
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Ma̠squi luu íta̠t tzi̠sa xuani̠t a̠má chixcú cá̠le̠lh nac xchic y antá Pablo y Silas tzúculh tali̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y xtachuhuí̠n Dios xli̠hua̠k hua̠nti̠ antá xtahuilá̠nalh nac a̠má chiqui.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Y cumu xli̠pu̠tum tali̠pá̠hualh Jesús, huatiyá a̠má ca̠tzi̠sní a̠má chixcú chu xli̠hua̠k hua̠nti̠ xli̠talakapasni tataakmúnulh, pero pu̠lh ca̠cheke̠nícalh antanícu xca̠li̠ma̠taka̠hui̠cani̠t lasasa acxni̠ ca̠snókcalh.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Acali̠stá̠n a̠má tropa cá̠le̠lh nac xchic y ca̠má̠hui̠lh y xlá xa̠hua pu̠tum xli̠talakapasni luu li̠pe̠cua la̠ta xtapa̠xuhuamá̠nalh porque na̠ aya xtali̠pa̠huani̠t Jesús.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Li̠tzi̠sa a̠ma̠ko̠lh ma̠peksi̠naní̠n tali̠ma̠peksí̠nalh xlacata pi̠ catáalh makapitzí̠n policias la̠qui̠ natahuaniy a̠má tropa hua̠nti̠ xmaktakalhnán nac pu̠la̠chi̠n xlacata pi̠ caca̠tamacxtulhá nac pu̠la̠chi̠n y caca̠mákxtekli hua̠nti̠ xca̠chi̠cani̠t.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Entonces a̠má chixcú tuncán lákalh Pablo y chiné huánilh:
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Pero huata Pablo chiné ca̠huánilh a̠ma̠ko̠lh policia:
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Acxni̠ policias tahuánilh a̠ma̠ko̠lh ma̠peksi̠naní̠n pi̠ Pablo y Silas na̠ romanos xtahuani̠t xlacán la̠n tapé̠cualh.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Y juerza talákalh, tasquínilh li̠tlá̠n xlacata pi̠ caca̠ma̠tzanke̠nanícalh para taaktzánka̠lh, y tahuánilh xlacata pi̠ catatáxtulh nac pu̠la̠chi̠n y catáalh nac a̠lacatúnuj ca̠chiquí̠n.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Acxni̠ chú xlacán tatáxtulh nac pu̠la̠chi̠n ti̠tum ta̠alh nac xchic Lidia, y xli̠hua̠k hua̠nti̠ aya xtali̠pa̠huán Jesús tatamacxtúmi̠lh xlacán tzúculh tama̠kalhchuhui̠ni̠y xlacata pi̠ ni̠ catataxlajuáni̠lh nac xtaca̠najlatcán y a̠tzinú tlak catatu̠xcá̠ni̠lh. Acxni̠ chuná ca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠ko̠lh tatáca̠xli nac Filipos y táalh.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.