Atos 16
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs NVT
1 Pablo y Silas tácha̠lh nac aktum ca̠chiquí̠n xuanicán Derbe y acali̠stá̠n tácha̠lh nac Listra. Antá tama̠nóklhulh cha̠tum kahuasa xuanicán Timoteo. Eé kahuasa y na̠ chuná xtzí hua̠nti̠ judía xuani̠t xtali̠pa̠huán Jesús, pero xtla̠t griego xuani̠t.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Xli̠hua̠k nata̠lán xalac Listra chu xalac Iconio xtapa̠xqui̠y Timoteo.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Pus huá xpa̠lacata li̠huánilh Pablo pi̠ caca̠sta̠lánilh la̠tachá nícu xlá xtiamajcú. Pero pu̠lh circuncidartlahuácalh la̠qui̠ ni̠ natali̠si̠tzi̠y judíos hua̠nti̠ xtahuilá̠nalh nac a̠ma̠ko̠lh ca̠chiqui̠ní̠n antanícu nataán tali̠chuhui̠nán Jesús porque xli̠hua̠k xcatzi̠cán pi̠ ni̠ judío xuani̠t xtla̠t.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Acxni̠ chuná tatlahuako̠lh xlacán tatáca̠xli y la̠ta xanícu xlacán xtati̠taxtuy xtali̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos hua̠ntu̠ xtalaca̠xtlahuani̠t tapéksi̠t a̠ma̠ko̠lh apóstoles chu lakko̠lutzi̠nni hua̠nti̠ xtapuxcún nac Jerusalén hua̠ntu̠ naca̠li̠macuaniy hua̠nti̠ ni̠ judíos.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Ama̠ko̠lh nata̠lán hua̠nti̠ ni̠ judíos luu xli̠ca̠na ca̠li̠ma̠uxca̠ní̠calh, y cha̠li cha̠lí ma̠s xtali̠huaqui̠ma hua̠nti̠ xtali̠pa̠huán Quimpu̠chinacán Jesús.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Espíritu Santo ca̠ma̠lacpuhuá̠ni̠lh Pablo, Silas y Timoteo xlacata pi̠ ni̠ cataliakchuhuí̠nalh xtachuhuí̠n Jesús nac xapu̠latama̠n Asia, huata caj tati̠lacatza̠lahuíli̠lh, tati̠taxtulh nac xamunicipio Frigia y Galacia.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Acali̠stá̠n tácha̠lh antanícu tzucuy ma̠peksi̠nán aktum pu̠latama̠n hua̠ntu̠ xuanicán Misia y antá xtacha̠mputún nac Bitinia, pero huata Espíritu Santo ni̠ ca̠má̠xqui̠lh quilhtamacú antá nataán.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Huata nac Misia na̠ caj ti̠tum tati̠táxtulh y tácha̠lh nac Troas.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Huatiyá a̠má tzi̠sní nac Troas Pablo ma̠lacahua̠ní̠calh xlá úcxilhli cha̠tum chixcú xalac Macedonia antá xlakaláya y chiné xli̠ma̠akatzanke̠ma: “Catlahua li̠tlá̠n, caquila̠lakmíhu uú nac Macedonia y caquila̠makta̠yáhu.”
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Acxni̠ chuná li̠ma̠lacahua̠ni̠ko̠lh Pablo, la̠li̠huán ctzucúhu taca̠xá̠hu la̠qui̠ nacaná̠hu liakchuhui̠naná̠hu xtachuhuí̠n Jesús hua̠ntu̠ ma̠sta̠y laktáxtut nac Macedonia porque xaccatzi̠yá̠hu pi̠ huá Dios antá xquinca̠maca̠mputún.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Nac Troas ctajú̠hu nac aktum barco y ti̠tum cáhu nac isla de Samotracia y hasta li̠cha̠lí cchá̠hu nac xaca̠chiquí̠n Neapolis.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Acali̠stá̠n chú cchá̠hu nac Filipos, antá uú lhu̠hua xtahuilá̠nalh cristianos romanos, xa̠huachí huá u̠má ca̠chiquí̠n hua̠ntu̠ tlak lanca la̠ta xli̠hua̠k hua̠ntu̠ xca̠ma̠peksi̠y Macedonia; juerza aklhu̠hua quilhtamacú antá xaclama̠náhu.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Maktum quilhtamacú sábado acxni̠ xli̠hua̠k judíos xtajaxa cáhu nac xquilhtú̠n kalhtu̠choko hua̠ntu̠ lacatzú xti̠taxtuy nac ca̠chiquí̠n, porque quinca̠li̠ta̠kalhchuhui̠nancán pi̠ antá xtatamacxtumi̠y cristianos la̠qui̠ natakalhtahuakaniy Dios. Antá xtatamacxtumi̠ni̠t makapitzí̠n lacchaján, aquinín culucs ctahuiláhu y ctzucúhu ca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠yá̠hu xtachuhuí̠n Jesús.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Nac xlaksti̠pa̠ncán a̠ma̠ko̠lh lacchaján xuí cha̠tum pusca̠t xalac Tiatira xuanicán Lidia xlá xca̠sta̠y xalacuán lháka̠t, u̠má pusca̠t luu xli̠pa̠huán Dios y acxni̠ xkaxmatnima xtachuhuí̠n Pablo Quimpu̠chinacán lakpalí̠nilh xnacú la̠qui̠ naca̠najlay hua̠k hua̠ntu̠ xli̠chuhui̠nama.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Acxnitiyá a̠má quilhtamacú Lidia taakmúnulh xa̠hua xli̠hua̠k xli̠talakapasni. Acali̠stá̠n Lidia chiné quinca̠huanín:
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Antá nac eé ca̠chiquí̠n xuí cha̠tum tzuma̠t hua̠nti̠ xakchipanini̠t xtalacapa̠stacni cha̠tum xespíritu akskahuiní hua̠nti̠ xca̠ma̠lakcha̠ni̠y xca̠ma̠xtuniy csuertejcán cristianos, y cumu xlá xatastá̠n tasa̠cua xuani̠t xpu̠chinaní̠n tapara̠xlá xtama̠ta̠ji̠nán y la̠ná xca̠ma̠tlaji̠ni̠t tumi̠n. Maktum quilhtamacú acxni̠ xacama̠náhu kalhtahuakaniyá̠hu Dios nac xquilhtú̠n kalhtu̠choko cma̠noklhúhu a̠má tzuma̠t.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Xlá tzúculh quinca̠sta̠laniyá̠n y chiné xquilhama la̠qui̠ hua̠k natakaxmata.
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Ankalhí̠n chuná xuan acxni̠ antá xacti̠taxtuyá̠hu y maktum quilhtamacú juerza makasi̠tzi̠lhá Pablo, la̠li̠huán laktáspitli y chiné huánilh a̠má espíritu hua̠ntu̠ xmakatlajani̠t:
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Pero huata xpu̠chinaní̠n a̠má tzuma̠t acxni̠ tacátzi̠lh hua̠ntu̠ xtlahuanicani̠t li̠pe̠cua la̠ta tasí̠tzi̠lh porque niajlay catitali̠tlájalh tumi̠n, huá xpa̠lacata tali̠chípalh Pablo y Silas y ca̠lé̠ncalh nac pu̠ma̠peksí̠n.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Acxni̠ talí̠cha̠lh nac xlacati̠ncán ma̠peksi̠naní̠n chiné tzúculh tali̠ma̠lacapu̠y:
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 Xlacán tama̠siyunimá̠nalh cristianos aktum xasa̠sti talacapa̠stacni la̠ta lácu luu xli̠latama̠tcán, pero aquinín ni̠ cma̠tla̠nti̠yá̠hu hua̠ntu̠ xlacán tahuán porque aquinín romanos.
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Lhu̠hua cristianos antá xalaní̠n nac a̠má ca̠chiquí̠n na̠ tatalacatzúhui̠lh nac pu̠ma̠peksí̠n y lacxtum takalhmaktá̠yalh a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ xtatalacapu̠má̠nalh. Ama̠ko̠lh ma̠peksi̠naní̠n tali̠ma̠peksí̠nalh xlacata pi̠ caca̠ma̠lakxtúcalh clhaka̠tcán y caca̠li̠snókcalh lasasa.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Acali̠stá̠n chú acxni̠ Pablo y Silas ca̠li̠snokkó̠calh lasasa, ma̠peksí̠calh cha̠tum tropa hua̠nti̠ xmaktakalhnán nac pu̠la̠chi̠n xlacata pi̠ antá caca̠tamácnu̠lh y luu cuentaj caca̠tláhualh xlacata ni̠ naca̠makatza̠lay porque huata huá nama̠pa̠ti̠ni̠cán.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Acxni̠ chuná li̠ma̠peksí̠calh a̠má tropa hua̠nti̠ xmaktakalhnán nac pu̠la̠chi̠n li̠huaca ca̠tamacnu̠chá hasta nac xtanké̠n, porque xpe̠cuán para naca̠makatza̠lay, y na̠ ca̠ma̠tantu̠nú̠calh xtantu̠ncán lactu̠lanca páklha̠t hua̠ntu̠ xuanicán cepo porque luu chuná xca̠li̠lakxquitinu̠nicán xtantu̠ncán tachí̠n.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Pero acxni̠ luu xita̠tlani̠t tzi̠sní Pablo y Silas xtakalhtahuakanimá̠nalh Dios y xtaquilhtli̠nimá̠nalh, y xa̠makapitzí̠n tachí̠n caj cacs xtakaxmatmá̠nalh.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Chuná a̠má xtaquilhtli̠má̠nalh acxni̠ caj xamaktum tachíquilh tíyat y xamá̠lacchi a̠má pu̠la̠chi̠n sacstucán tataláqui̠lh, na̠chuná cadenas hua̠ntu̠ xca̠li̠macachi̠cani̠t sacstucán lhken tatamókosli la̠ta tatáxcutli xli̠hua̠k tachí̠n.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Amá tropa hua̠nti̠ xmaktakalhnán nac pu̠la̠chi̠n acxni̠ xlá lakáhua y úcxilhli pi̠ hua̠k xamá̠lacchi pu̠la̠chi̠n xtatalaqui̠ni̠t, xtat tláhualh xma̠chi̠ta y sacstu xámaj tacuxmu̠lhtucuy porque xlá xlacpuhuán pi̠ a̠ma̠ko̠lh tachi̠ní̠n hua̠k xtatza̠lani̠t y huá xamá̠calh ma̠xoko̠ni̠cán.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Pero Pablo úcxilhli hua̠ntu̠ xtlahuama, la̠li̠huán quilhánilh y chiné huánilh:
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Amá tropa ma̠peksí̠nalh pi̠ cali̠minícalh aktum li̠maksko, acxni̠ ma̠xquí̠calh tuncán tánu̠lh nac pu̠la̠chi̠n pero la̠ta xpe̠cuama li̠pe̠cua clhpipima, y acxni̠ ca̠lákcha̠lh Pablo y Silas tuncán ca̠lakatatzokóstalh.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Acali̠stá̠n ca̠tamácxtulh nac quilhtí̠n y antá chiné ca̠kalhásquilh:
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 —Cali̠pá̠huanti Quimpu̠chinacán Jesúcristo la̠qui̠ chuná naca̠lakma̠xtucaná̠tit huix chu xli̠hua̠k mili̠talakapasni —takalhtí̠nalh Pablo y Silas.
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Ma̠squi luu íta̠t tzi̠sa xuani̠t a̠má chixcú cá̠le̠lh nac xchic y antá Pablo y Silas tzúculh tali̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y xtachuhuí̠n Dios xli̠hua̠k hua̠nti̠ antá xtahuilá̠nalh nac a̠má chiqui.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Y cumu xli̠pu̠tum tali̠pá̠hualh Jesús, huatiyá a̠má ca̠tzi̠sní a̠má chixcú chu xli̠hua̠k hua̠nti̠ xli̠talakapasni tataakmúnulh, pero pu̠lh ca̠cheke̠nícalh antanícu xca̠li̠ma̠taka̠hui̠cani̠t lasasa acxni̠ ca̠snókcalh.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Acali̠stá̠n a̠má tropa cá̠le̠lh nac xchic y ca̠má̠hui̠lh y xlá xa̠hua pu̠tum xli̠talakapasni luu li̠pe̠cua la̠ta xtapa̠xuhuamá̠nalh porque na̠ aya xtali̠pa̠huani̠t Jesús.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Li̠tzi̠sa a̠ma̠ko̠lh ma̠peksi̠naní̠n tali̠ma̠peksí̠nalh xlacata pi̠ catáalh makapitzí̠n policias la̠qui̠ natahuaniy a̠má tropa hua̠nti̠ xmaktakalhnán nac pu̠la̠chi̠n xlacata pi̠ caca̠tamacxtulhá nac pu̠la̠chi̠n y caca̠mákxtekli hua̠nti̠ xca̠chi̠cani̠t.
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Entonces a̠má chixcú tuncán lákalh Pablo y chiné huánilh:
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Pero huata Pablo chiné ca̠huánilh a̠ma̠ko̠lh policia:
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Acxni̠ policias tahuánilh a̠ma̠ko̠lh ma̠peksi̠naní̠n pi̠ Pablo y Silas na̠ romanos xtahuani̠t xlacán la̠n tapé̠cualh.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Y juerza talákalh, tasquínilh li̠tlá̠n xlacata pi̠ caca̠ma̠tzanke̠nanícalh para taaktzánka̠lh, y tahuánilh xlacata pi̠ catatáxtulh nac pu̠la̠chi̠n y catáalh nac a̠lacatúnuj ca̠chiquí̠n.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Acxni̠ chú xlacán tatáxtulh nac pu̠la̠chi̠n ti̠tum ta̠alh nac xchic Lidia, y xli̠hua̠k hua̠nti̠ aya xtali̠pa̠huán Jesús tatamacxtúmi̠lh xlacán tzúculh tama̠kalhchuhui̠ni̠y xlacata pi̠ ni̠ catataxlajuáni̠lh nac xtaca̠najlatcán y a̠tzinú tlak catatu̠xcá̠ni̠lh. Acxni̠ chuná ca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠ko̠lh tatáca̠xli nac Filipos y táalh.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.