Atos 12
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs VC
1 Amá quilhtamacú rey Herodes tzucupaj ca̠si̠tzi̠niy y ca̠putzasta̠lay xli̠hua̠k hua̠nti̠ xtali̠pa̠huán Jesús.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Ma̠chipí̠nalh Santiago xta̠la Juan y ma̠peksí̠nalh xlacata pi̠ camakní̠calh.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 — ausente —
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 — ausente —
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Li̠huán Pedro chuná xtanu̠ma nac pu̠la̠chi̠n, a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ xtali̠pa̠huán Cristo xlacán li̠pe̠cua la̠ta xtakalhtahuakanimá̠nalh Dios xlacata pi̠ ni̠tu̠ calánilh nac pu̠la̠chi̠n.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Huatiyá a̠má tzi̠sní cxkakama acxni̠ rey Herodes xamaj ma̠kalhapali̠y nac xlacati̠ncán xli̠hua̠k cristianos, Pedro la̠n clhtamama ma̠squi hasta kantiy cadena xli̠chi̠huili̠cani̠t y cha̠tiy soldados xtapa̠xtu̠huilá̠nalh y xa̠makapitzí̠n antá xtamaktakalhnamá̠nalh nac xlacán xamá̠lacchi pu̠la̠chi̠n.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Ni̠para tzinú xali̠catzí̠n lácu ¡lám tanu̠ko̠chá taxkáket nac xpu̠lacni pu̠la̠chi̠n! Dios xma̠lakacha̠ni̠t cha̠tum ángel, a̠má ángel ta̠pá̠toklhli Pedro ma̠lakahuáni̠lh y chiné huánilh:
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Amá ángel chiné huanipá:
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Pedro la̠li̠huán tzúculh sta̠laniy ángel, pero xlá ni̠ xcatzi̠y para luu xli̠ca̠na a̠má hua̠ntu̠ xqui̠taxtunima porque xlá xlacpuhuán pi̠ caj xma̠lacahua̠ni̠má̠calh.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Pero tati̠lacatzá̠lalh hua̠ntu̠ pu̠lh xyá má̠lacchi y tacha̠mpá xliaktiy antanícu na̠ xtamaktakalhnamá̠nalh soldados, acali̠stá̠n tácha̠lh nac xalanca má̠lacchi xla li̠cá̠n antanícu lactaxtucán nac tiji, xlá ma̠n tzúculh talaqui̠y sacstu y tataxtuchá nac lanca̠tiji. Akchú tatlá̠hualh y a̠má ángel antá akxtekyá̠hualh Pedro.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Hasta antacú chú li̠huana̠ akáta̠ksli Pedro pi̠ xli̠ca̠na hua̠ntu̠ xucxilhma y ni̠tu̠ caj xma̠nixnima. Entonces sacstu tzúculh chuhui̠nán y chiné huá:
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Acxni̠ chú luu li̠huana̠ lacapa̠stacko̠lh antá alh nac xchic María xtzí Juan hua̠nti̠ na̠ xli̠ma̠pa̠cuhui̠cán Marcos, porque xcatzi̠y pi̠ antá nac eé chiqui xtatamacxtumi̠ni̠t lhu̠hua cristianos xtakalhtahuakanimá̠nalh Dios.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Acxni̠ antá cha̠lh lakátlakli má̠lacchi, cha̠tum tzuma̠t xuanicán Rode alh ucxilha tícu xchuhui̠nama.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Pero acxni̠ kalhlakápasli pi̠ huá Pedro, a̠má tzuma̠t luu li̠pe̠cua la̠ta kálhi̠lh tapa̠xuhuá̠n hasta li̠pa̠tzánka̠lh nama̠laqui̠niy, huata caj tokosú̠n alh ca̠huaniy xa̠makapitzí̠n pi̠ Pedro antá xyá nac má̠lacchi.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Pero huata xlacán tahuánilh:
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Pero nac tanquilhtí̠n Pedro chunacú xlakatlakma má̠lacchi, hasta caní ma̠laqui̠nícalh. Xlá ca̠laktánu̠lh y acxni̠ taúcxilhli la̠n tapé̠cualh y ni̠ luu xtaca̠najlay para huá antá xyá.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Pero huata xlá ca̠li̠macahuánilh xmacán xlacata pi̠ cacs cataquilhua y lakasiyu tzúculh ca̠li̠ta̠kalhchuhui̠nán la̠ta lácu Quintla̠ticán Dios xlakma̠xtuni̠t nac pu̠la̠chi̠n. Xa̠huachí chiné ca̠li̠ma̠péksi̠lh:
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Acxni̠ chú xkakako̠lh a̠má tzi̠sní a̠ma̠ko̠lh soldados hua̠nti̠ xtamaktakalhmá̠nalh luu akatiyuj tzúculh talay y cacs xtalacahuán porque ni̠ xtacatzi̠y nícu xani̠t Pedro.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Ca̠cuhuiní acxni̠ rey Herodes ma̠peksí̠nalh xlacata cali̠minícalh nac xlacatí̠n Pedro, pero cumu ni̠para cha̠tum hua̠nti̠ taqui̠pútzalh tamáclalh nac pu̠la̠chi̠n luu li̠pe̠cua sí̠tzi̠lh Herodes, lacaxtum ma̠putzí̠nalh, cumu ni̠ máclalh ma̠peksí̠nalh xlacata pi̠ caca̠makní̠calh a̠ma̠ko̠lh soldados hua̠nti̠ xtamaktakalhni̠t Pedro nac pu̠la̠chi̠n porque xuan pi̠ huá xcuentajcán ma̠squi xtza̠lani̠t. Acali̠stá̠n rey Herodes antá alh tahuilay nac xaca̠chiquí̠n Cesarea.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Rey Herodes luu li̠pe̠cua xca̠si̠tzi̠niy a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ xtahuilá̠nalh nac xaca̠chiqui̠ní̠n Tiro y Sidón. Pero huata a̠ma̠ko̠lh cristianos luu lacxtum tali̠lacchuhuí̠nalh xlacata natalakán la̠qui̠ natata̠laca̠xlay pi̠ caláclalh tasi̠tzi; pero pu̠lh huá tata̠chuhuí̠nalh Blasto u̠má chixcú csecretario xuani̠t Herodes y luu lanca li̠tlá̠n tasquínilh xlacata pi̠ aktum tapa̠xuhuá̠n caca̠ta̠lacá̠xlalh. Porque xli̠hua̠k hua̠ntu̠ xtamaclacasquín hua̠k antá xtatama̠huay nac a̠ma̠ko̠lh ca̠chiqui̠ní̠n hua̠ntu̠ xca̠ma̠peksi̠y Herodes.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Xlá ma̠tlá̠nti̠lh hua̠ntu̠ xtalacasquín a̠ma̠ko̠lh cristianos y ca̠li̠lhcá̠nilh aktum quilhtamacú acxni̠ naca̠ta̠kalhchuhui̠nán. Acxni̠ lákcha̠lh a̠má quilhtamacú la̠ta naca̠ta̠laca̠xlay Herodes li̠huana̠ taca̠xtá̠yalh y ca̠lháka̠lh xalacuán clháka̠t y táhui nac xpu̠táhui̠lh xpu̠ma̠peksí̠n tzúculh ca̠xakatli̠y.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Cumu Herodes luu tancs xca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠ni̠t a̠ma̠ko̠lh cristianos xlacán talakáti̠lh xtachuhuí̠n y huá xpa̠lacata chiné tzúculh taquilhaniy:
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Acxni̠ chuná káxmatli Herodes hua̠ntu̠ xtaquilhuamá̠nalh cristianos luu snu̠n li̠pa̠xúhualh, pero cha̠tum xángel Quimpu̠chinacán ma̠chípi̠lh aktum tajátat, macta̠yako̠lh lactzu lu̠hua y hasta caní ni̠lh. Huá chuná liokspúlalh porque tla̠n maklhcátzi̠lh nali̠ma̠xtucán cumu la̠ dios y skalala chixcú y ni̠ má̠xqui̠lh cá̠cni̠t Dios hua̠nti̠ má̠xqui̠lh talacapa̠stacni.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Pero huata xtachuhuí̠n Dios a̠tzinú li̠pe̠cua la̠ta xtalakapuntumi̠ma y cani̠huá lactzu̠ ca̠chiqui̠ní̠n xliakchuhui̠namá̠calh y lhu̠hua cristianos xtatali̠huaqui̠má̠nalh hua̠nti̠ xtali̠pa̠huán Jesús.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Acxni̠ Bernabé y Saulo tama̠kantaxti̠ko̠lh a̠má tascújut hua̠ntu̠ xca̠li̠maca̠ncani̠t nac Jerusalén xlacán tataspitpá nac Antioquía, y na̠ tatá̠alh Juan hua̠nti̠ xli̠ma̠pa̠cuhui̠cán Marcos.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.