Atos 12

Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Amá quilh­ta­macú rey Herodes tzu­cupaj ca̠si̠­tzi̠niy y ca̠pu­tzas­ta̠lay xli̠­hua̠k hua̠nti̠ xta­li̠­pa̠­huán Jesús.
1 Por aquele tempo, mandou o rei Herodes prender alguns da igreja para os maltratar,
2 Ma̠chi­pí̠­nalh San­tiago xta̠la Juan y ma̠pek­sí̠­nalh xla­cata pi̠ camak­ní̠­calh.
2 fazendo passar a fio de espada a Tiago, irmão de João.
3 — ausente —
3 Vendo ser isto agradável aos judeus, prosseguiu, prendendo também a Pedro. E eram os dias dos pães asmos.
4 — ausente —
4 Tendo-o feito prender, lançou-o no cárcere, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Li̠huán Pedro chuná xta­nu̠ma nac pu̠la̠­chi̠n, a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ xta­li̠­pa̠­huán Cristo xlacán li̠pe̠cua la̠ta xta­kalh­ta­hua­ka­ni­má̠­nalh Dios xla­cata pi̠ ni̠tu̠ calá­nilh nac pu̠la̠­chi̠n.
5 Pedro, pois, estava guardado no cárcere; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Hua­tiyá a̠má tzi̠sní cxka­kama acxni̠ rey Herodes xamaj ma̠ka­lha­pali̠y nac xla­ca­ti̠ncán xli̠­hua̠k cris­tianos, Pedro la̠n clhta­mama ma̠squi hasta kantiy cadena xli̠­chi̠­hui­li̠­cani̠t y cha̠tiy sol­dados xta­pa̠x­tu̠­hui­lá̠­nalh y xa̠maka­pi­tzí̠n antá xta­mak­ta­kalh­na­má̠­nalh nac xlacán xamá̠­lacchi pu̠la̠­chi̠n.
6 Quando Herodes estava para apresentá-lo, naquela mesma noite, Pedro dormia entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias, e sentinelas à porta guardavam o cárcere.
7 Ni̠para tzinú xali̠­ca­tzí̠n lácu ¡lám tanu̠­ko̠chá tax­káket nac xpu̠­lacni pu̠la̠­chi̠n! Dios xma̠­la­ka­cha̠ni̠t cha̠tum ángel, a̠má ángel ta̠pá̠­tok­lhli Pedro ma̠la­ka­huá­ni̠lh y chiné huá­nilh:
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão; e, tocando ele o lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa! Então, as cadeias caíram-lhe das mãos.
8 Amá ángel chiné hua­nipá:
8 Disse-lhe o anjo: Cinge-te e calça as sandálias. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Põe a capa e segue-me.
9 Pedro la̠li̠­huán tzú­culh sta̠­laniy ángel, pero xlá ni̠ xca­tzi̠y para luu xli̠­ca̠na a̠má hua̠ntu̠ xqui̠­tax­tu­nima porque xlá xlac­pu­huán pi̠ caj xma̠­la­ca­hua̠­ni̠­má̠­calh.
9 Então, saindo, o seguia, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; parecia-lhe, antes, uma visão.
10 Pero tati̠­la­ca­tzá̠­lalh hua̠ntu̠ pu̠lh xyá má̠lacchi y tacha̠mpá xliaktiy anta­nícu na̠ xta­mak­ta­kalh­na­má̠­nalh sol­dados, aca­li̠stá̠n tácha̠lh nac xalanca má̠lacchi xla li̠cá̠n anta­nícu lac­tax­tucán nac tiji, xlá ma̠n tzú­culh tala­qui̠y sacstu y tatax­tuchá nac lan­ca̠­tiji. Akchú tat­lá̠­hualh y a̠má ángel antá akxtek­yá̠­hualh Pedro.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se lhes abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se apartou dele.
11 Hasta antacú chú li̠huana̠ aká­ta̠ksli Pedro pi̠ xli̠­ca̠na hua̠ntu̠ xuc­xilhma y ni̠tu̠ caj xma̠­nix­nima. Entonces sacstu tzú­culh chu­hui̠nán y chiné huá:
11 Então, Pedro, caindo em si, disse: Agora, sei, verdadeiramente, que o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judaico.
12 Acxni̠ chú luu li̠huana̠ laca­pa̠s­tac­ko̠lh antá alh nac xchic María xtzí Juan hua̠nti̠ na̠ xli̠­ma̠­pa̠­cu­hui̠cán Marcos, porque xca­tzi̠y pi̠ antá nac eé chiqui xta­ta­mac­xtu­mi̠ni̠t lhu̠hua cris­tianos xta­kalh­ta­hua­ka­ni­má̠­nalh Dios.
12 Considerando ele a sua situação, resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, cognominado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Acxni̠ antá cha̠lh lakát­lakli má̠lacchi, cha̠tum tzuma̠t xuanicán Rode alh ucxilha tícu xchu­hui̠­nama.
13 Quando ele bateu ao postigo do portão, veio uma criada, chamada Rode, ver quem era;
14 Pero acxni̠ kalh­la­ká­pasli pi̠ huá Pedro, a̠má tzuma̠t luu li̠pe̠cua la̠ta kálhi̠lh tapa̠­xu­huá̠n hasta li̠pa̠­tzán­ka̠lh nama̠­la­qui̠niy, huata caj tokosú̠n alh ca̠huaniy xa̠maka­pi­tzí̠n pi̠ Pedro antá xyá nac má̠lacchi.
14 reconhecendo a voz de Pedro, tão alegre ficou, que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava junto do portão.
15 Pero huata xlacán tahuá­nilh:
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, persistia em afirmar que assim era. Então, disseram: É o seu anjo.
16 Pero nac tan­quilhtí̠n Pedro chu­nacú xla­kat­lakma má̠lacchi, hasta caní ma̠la­qui̠­ní­calh. Xlá ca̠lak­tá­nu̠lh y acxni̠ taúcxilhli la̠n tapé̠­cualh y ni̠ luu xta­ca̠­najlay para huá antá xyá.
16 Entretanto, Pedro continuava batendo; então, eles abriram, viram-no e ficaram atônitos.
17 Pero huata xlá ca̠li̠­ma­ca­huá­nilh xmacán xla­cata pi̠ cacs cata­qui­lhua y laka­siyu tzú­culh ca̠li̠­ta̠­kalh­chu­hui̠nán la̠ta lácu Quin­tla̠­ticán Dios xlak­ma̠x­tuni̠t nac pu̠la̠­chi̠n. Xa̠huachí chiné ca̠li̠­ma̠­pék­si̠lh:
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão e acrescentou: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, retirou-se para outro lugar.
18 Acxni̠ chú xka­ka­ko̠lh a̠má tzi̠sní a̠ma̠ko̠lh sol­dados hua̠nti̠ xta­mak­ta­kalh­má̠­nalh luu aka­tiyuj tzú­culh talay y cacs xta­la­ca­huán porque ni̠ xta­ca­tzi̠y nícu xani̠t Pedro.
18 Sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido a Pedro.
19 Ca̠cu­huiní acxni̠ rey Herodes ma̠pek­sí̠­nalh xla­cata cali̠­mi­ní­calh nac xla­catí̠n Pedro, pero cumu ni̠para cha̠tum hua̠nti̠ taqui̠­pú­tzalh tamác­lalh nac pu̠la̠­chi̠n luu li̠pe̠cua sí̠tzi̠lh Herodes, lacaxtum ma̠pu­tzí̠­nalh, cumu ni̠ mác­lalh ma̠pek­sí̠­nalh xla­cata pi̠ caca̠­mak­ní̠­calh a̠ma̠ko̠lh sol­dados hua̠nti̠ xta­mak­ta­kalhni̠t Pedro nac pu̠la̠­chi̠n porque xuan pi̠ huá xcuentajcán ma̠squi xtza̠­lani̠t. Aca­li̠stá̠n rey Herodes antá alh tahuilay nac xaca̠­chi­quí̠n Cesarea.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a inquérito, ordenou que fossem justiçadas. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Rey Herodes luu li̠pe̠cua xca̠­si̠­tzi̠niy a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ xta­hui­lá̠­nalh nac xaca̠­chi­qui̠ní̠n Tiro y Sidón. Pero huata a̠ma̠ko̠lh cris­tianos luu lac­xtum tali̠­lac­chu­huí̠­nalh xla­cata nata­lakán la̠qui̠ nata­ta̠­la­ca̠xlay pi̠ calác­lalh tasi̠tzi; pero pu̠lh huá tata̠­chu­huí̠­nalh Blasto u̠má chixcú csec­re­tario xuani̠t Herodes y luu lanca li̠tlá̠n tas­quí­nilh xla­cata pi̠ aktum tapa̠­xu­huá̠n caca̠­ta̠­la­cá̠x­lalh. Porque xli̠­hua̠k hua̠ntu̠ xta­mac­la­cas­quín hua̠k antá xta­ta­ma̠­huay nac a̠ma̠ko̠lh ca̠chi­qui̠ní̠n hua̠ntu̠ xca̠­ma̠­peksi̠y Herodes.
20 Ora, havia séria divergência entre Herodes e os habitantes de Tiro e de Sidom; porém estes, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de alcançar o favor de Blasto, camarista do rei, pediram reconciliação, porque a sua terra se abastecia do país do rei.
21 Xlá ma̠t­lá̠n­ti̠lh hua̠ntu̠ xta­la­cas­quín a̠ma̠ko̠lh cris­tianos y ca̠li̠lh­cá̠­nilh aktum quilh­ta­macú acxni̠ naca̠­ta̠­kalh­chu­hui̠nán. Acxni̠ lák­cha̠lh a̠má quilh­ta­macú la̠ta naca̠­ta̠­la­ca̠xlay Herodes li̠huana̠ taca̠x­tá̠­yalh y ca̠lhá­ka̠lh xala­cuán clháka̠t y táhui nac xpu̠­tá­hui̠lh xpu̠­ma̠­peksí̠n tzú­culh ca̠xa­katli̠y.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de trajo real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra;
22 Cumu Herodes luu tancs xca̠­ma̠­kalh­chu­hui̠­ni̠ni̠t a̠ma̠ko̠lh cris­tianos xlacán tala­ká­ti̠lh xta­chu­huí̠n y huá xpa̠­la­cata chiné tzú­culh taqui­lhaniy:
22 e o povo clamava: É voz de um deus, e não de homem!
23 Acxni̠ chuná káx­matli Herodes hua̠ntu̠ xta­qui­lhuamá̠­nalh cris­tianos luu snu̠n li̠pa̠­xú­hualh, pero cha̠tum xángel Quim­pu̠­chi­nacán ma̠chí­pi̠lh aktum tajátat, mac­ta̠­ya­ko̠lh lactzu lu̠hua y hasta caní ni̠lh. Huá chuná liok­spú­lalh porque tla̠n mak­lhcá­tzi̠lh nali̠­ma̠x­tucán cumu la̠ dios y ska­lala chixcú y ni̠ má̠x­qui̠lh cá̠cni̠t Dios hua̠nti̠ má̠x­qui̠lh tala­ca­pa̠s­tacni.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Pero huata xta­chu­huí̠n Dios a̠tzinú li̠pe̠cua la̠ta xta­la­ka­pun­tu­mi̠ma y cani̠huá lactzu̠ ca̠chi­qui̠ní̠n xliakchu­hui̠­na­má̠­calh y lhu̠hua cris­tianos xta­ta­li̠­hua­qui̠­má̠­nalh hua̠nti̠ xta­li̠­pa̠­huán Jesús.
24 Entretanto, a palavra do Senhor crescia e se multiplicava.
25 Acxni̠ Ber­nabé y Saulo tama̠­kan­tax­ti̠­ko̠lh a̠má ta­scújut hua̠ntu̠ xca̠­li̠­ma­ca̠n­cani̠t nac Jeru­salén xlacán tatas­pitpá nac Antioquía, y na̠ tatá̠alh Juan hua̠nti̠ xli̠­ma̠­pa̠­cu­hui̠cán Marcos.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, apelidado Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.