Atos 12

Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Amá quilh­ta­macú rey Herodes tzu­cupaj ca̠si̠­tzi̠niy y ca̠pu­tzas­ta̠lay xli̠­hua̠k hua̠nti̠ xta­li̠­pa̠­huán Jesús.
1 Por essa época, o rei Herodes Agripa começou a perseguir violentamente algumas pessoas da igreja.
2 Ma̠chi­pí̠­nalh San­tiago xta̠la Juan y ma̠pek­sí̠­nalh xla­cata pi̠ camak­ní̠­calh.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 — ausente —
3 Quando Herodes viu quanto isso agradava os judeus, também prendeu Pedro durante a celebração da Festa dos Pães sem Fermento.
4 — ausente —
4 Depois, lançou-o na cadeia, sob a guarda de quatro escoltas, cada uma com quatro soldados. A intenção de Herodes era apresentar Pedro aos judeus para julgamento público depois da Páscoa.
5 Li̠huán Pedro chuná xta­nu̠ma nac pu̠la̠­chi̠n, a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ xta­li̠­pa̠­huán Cristo xlacán li̠pe̠cua la̠ta xta­kalh­ta­hua­ka­ni­má̠­nalh Dios xla­cata pi̠ ni̠tu̠ calá­nilh nac pu̠la̠­chi̠n.
5 Enquanto Pedro estava no cárcere, a igreja orava fervorosamente a Deus por ele.
6 Hua­tiyá a̠má tzi̠sní cxka­kama acxni̠ rey Herodes xamaj ma̠ka­lha­pali̠y nac xla­ca­ti̠ncán xli̠­hua̠k cris­tianos, Pedro la̠n clhta­mama ma̠squi hasta kantiy cadena xli̠­chi̠­hui­li̠­cani̠t y cha̠tiy sol­dados xta­pa̠x­tu̠­hui­lá̠­nalh y xa̠maka­pi­tzí̠n antá xta­mak­ta­kalh­na­má̠­nalh nac xlacán xamá̠­lacchi pu̠la̠­chi̠n.
6 Na noite antes de Pedro ser levado a julgamento, ele dormia, preso com duas correntes entre dois soldados, e outros montavam guarda na porta da prisão.
7 Ni̠para tzinú xali̠­ca­tzí̠n lácu ¡lám tanu̠­ko̠chá tax­káket nac xpu̠­lacni pu̠la̠­chi̠n! Dios xma̠­la­ka­cha̠ni̠t cha̠tum ángel, a̠má ángel ta̠pá̠­tok­lhli Pedro ma̠la­ka­huá­ni̠lh y chiné huá­nilh:
7 De repente, uma luz intensa brilhou na cela, e um anjo do Senhor apareceu. Tocou no lado de Pedro para acordá-lo e disse: “Depressa! Levante-se!”, e as correntes caíram dos pulsos de Pedro.
8 Amá ángel chiné hua­nipá:
8 Então o anjo lhe disse: “Vista-se e calce as sandálias”, e Pedro obedeceu. “Agora vista a capa e siga-me”, ordenou o anjo.
9 Pedro la̠li̠­huán tzú­culh sta̠­laniy ángel, pero xlá ni̠ xca­tzi̠y para luu xli̠­ca̠na a̠má hua̠ntu̠ xqui̠­tax­tu­nima porque xlá xlac­pu­huán pi̠ caj xma̠­la­ca­hua̠­ni̠­má̠­calh.
9 Pedro deixou a cela, seguindo o anjo. O tempo todo, porém, pensava que era uma visão, sem entender que era real o que ocorria.
10 Pero tati̠­la­ca­tzá̠­lalh hua̠ntu̠ pu̠lh xyá má̠lacchi y tacha̠mpá xliaktiy anta­nícu na̠ xta­mak­ta­kalh­na­má̠­nalh sol­dados, aca­li̠stá̠n tácha̠lh nac xalanca má̠lacchi xla li̠cá̠n anta­nícu lac­tax­tucán nac tiji, xlá ma̠n tzú­culh tala­qui̠y sacstu y tatax­tuchá nac lan­ca̠­tiji. Akchú tat­lá̠­hualh y a̠má ángel antá akxtek­yá̠­hualh Pedro.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos de guarda e, quando chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o portão se abriu sozinho para eles. Os dois passaram e foram caminhando ao longo da rua até que, subitamente, o anjo o deixou.
11 Hasta antacú chú li̠huana̠ aká­ta̠ksli Pedro pi̠ xli̠­ca̠na hua̠ntu̠ xuc­xilhma y ni̠tu̠ caj xma̠­nix­nima. Entonces sacstu tzú­culh chu­hui̠nán y chiné huá:
11 Por fim, Pedro caiu em si. “É verdade mesmo!”, disse ele. “O Senhor enviou seu anjo para me salvar daquilo que Herodes e os judeus planejavam me fazer!”
12 Acxni̠ chú luu li̠huana̠ laca­pa̠s­tac­ko̠lh antá alh nac xchic María xtzí Juan hua̠nti̠ na̠ xli̠­ma̠­pa̠­cu­hui̠cán Marcos, porque xca­tzi̠y pi̠ antá nac eé chiqui xta­ta­mac­xtu­mi̠ni̠t lhu̠hua cris­tianos xta­kalh­ta­hua­ka­ni­má̠­nalh Dios.
12 Quando Pedro se deu conta disso, foi à casa de Maria, mãe de João Marcos, onde muitos estavam reunidos para orar.
13 Acxni̠ antá cha̠lh lakát­lakli má̠lacchi, cha̠tum tzuma̠t xuanicán Rode alh ucxilha tícu xchu­hui̠­nama.
13 Ele bateu à porta da frente, e uma serva chamada Rode foi atender.
14 Pero acxni̠ kalh­la­ká­pasli pi̠ huá Pedro, a̠má tzuma̠t luu li̠pe̠cua la̠ta kálhi̠lh tapa̠­xu­huá̠n hasta li̠pa̠­tzán­ka̠lh nama̠­la­qui̠niy, huata caj tokosú̠n alh ca̠huaniy xa̠maka­pi­tzí̠n pi̠ Pedro antá xyá nac má̠lacchi.
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, ficou tão contente que, em vez de abrir a porta, correu de volta para dentro dizendo a todos: “Pedro está à porta!”.
15 Pero huata xlacán tahuá­nilh:
15 Eles, porém, disseram: “Você está fora de si!”. Diante da insistência dela, concluíram: “Deve ser o anjo dele”.
16 Pero nac tan­quilhtí̠n Pedro chu­nacú xla­kat­lakma má̠lacchi, hasta caní ma̠la­qui̠­ní­calh. Xlá ca̠lak­tá­nu̠lh y acxni̠ taúcxilhli la̠n tapé̠­cualh y ni̠ luu xta­ca̠­najlay para huá antá xyá.
16 Enquanto isso, Pedro continuava a bater. Quando, por fim, abriram a porta e o viram, ficaram admirados.
17 Pero huata xlá ca̠li̠­ma­ca­huá­nilh xmacán xla­cata pi̠ cacs cata­qui­lhua y laka­siyu tzú­culh ca̠li̠­ta̠­kalh­chu­hui̠nán la̠ta lácu Quin­tla̠­ticán Dios xlak­ma̠x­tuni̠t nac pu̠la̠­chi̠n. Xa̠huachí chiné ca̠li̠­ma̠­pék­si̠lh:
17 Ele fez um sinal para se acalmarem e lhes contou como o Senhor o havia tirado da prisão. “Contem a Tiago e aos outros irmãos o que aconteceu”, disse ele. Então foi para outro lugar.
18 Acxni̠ chú xka­ka­ko̠lh a̠má tzi̠sní a̠ma̠ko̠lh sol­dados hua̠nti̠ xta­mak­ta­kalh­má̠­nalh luu aka­tiyuj tzú­culh talay y cacs xta­la­ca­huán porque ni̠ xta­ca­tzi̠y nícu xani̠t Pedro.
18 Ao amanhecer, houve grande alvoroço entre os soldados a respeito do que tinha acontecido a Pedro.
19 Ca̠cu­huiní acxni̠ rey Herodes ma̠pek­sí̠­nalh xla­cata cali̠­mi­ní­calh nac xla­catí̠n Pedro, pero cumu ni̠para cha̠tum hua̠nti̠ taqui̠­pú­tzalh tamác­lalh nac pu̠la̠­chi̠n luu li̠pe̠cua sí̠tzi̠lh Herodes, lacaxtum ma̠pu­tzí̠­nalh, cumu ni̠ mác­lalh ma̠pek­sí̠­nalh xla­cata pi̠ caca̠­mak­ní̠­calh a̠ma̠ko̠lh sol­dados hua̠nti̠ xta­mak­ta­kalhni̠t Pedro nac pu̠la̠­chi̠n porque xuan pi̠ huá xcuentajcán ma̠squi xtza̠­lani̠t. Aca­li̠stá̠n rey Herodes antá alh tahuilay nac xaca̠­chi­quí̠n Cesarea.
19 Herodes ordenou que fosse feita uma busca completa por ele. Não conseguindo encontrá-lo, interrogou os guardas e mandou executá-los. Depois disso, Herodes partiu da Judeia e foi passar algum tempo em Cesareia.
20 Rey Herodes luu li̠pe̠cua xca̠­si̠­tzi̠niy a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ xta­hui­lá̠­nalh nac xaca̠­chi­qui̠ní̠n Tiro y Sidón. Pero huata a̠ma̠ko̠lh cris­tianos luu lac­xtum tali̠­lac­chu­huí̠­nalh xla­cata nata­lakán la̠qui̠ nata­ta̠­la­ca̠xlay pi̠ calác­lalh tasi̠tzi; pero pu̠lh huá tata̠­chu­huí̠­nalh Blasto u̠má chixcú csec­re­tario xuani̠t Herodes y luu lanca li̠tlá̠n tas­quí­nilh xla­cata pi̠ aktum tapa̠­xu­huá̠n caca̠­ta̠­la­cá̠x­lalh. Porque xli̠­hua̠k hua̠ntu̠ xta­mac­la­cas­quín hua̠k antá xta­ta­ma̠­huay nac a̠ma̠ko̠lh ca̠chi­qui̠ní̠n hua̠ntu̠ xca̠­ma̠­peksi̠y Herodes.
20 O rei Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e Sidom. Assim, as duas cidades se uniram na tentativa de se reconciliar com o rei, pois dependiam de suas terras para obter alimento. Então, tendo conquistado o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei,
21 Xlá ma̠t­lá̠n­ti̠lh hua̠ntu̠ xta­la­cas­quín a̠ma̠ko̠lh cris­tianos y ca̠li̠lh­cá̠­nilh aktum quilh­ta­macú acxni̠ naca̠­ta̠­kalh­chu­hui̠nán. Acxni̠ lák­cha̠lh a̠má quilh­ta­macú la̠ta naca̠­ta̠­la­ca̠xlay Herodes li̠huana̠ taca̠x­tá̠­yalh y ca̠lhá­ka̠lh xala­cuán clháka̠t y táhui nac xpu̠­tá­hui̠lh xpu̠­ma̠­peksí̠n tzú­culh ca̠xa­katli̠y.
21 conseguiram uma audiência. No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso para eles.
22 Cumu Herodes luu tancs xca̠­ma̠­kalh­chu­hui̠­ni̠ni̠t a̠ma̠ko̠lh cris­tianos xlacán tala­ká­ti̠lh xta­chu­huí̠n y huá xpa̠­la­cata chiné tzú­culh taqui­lhaniy:
22 O povo o ovacionava, gritando: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.
23 Acxni̠ chuná káx­matli Herodes hua̠ntu̠ xta­qui­lhuamá̠­nalh cris­tianos luu snu̠n li̠pa̠­xú­hualh, pero cha̠tum xángel Quim­pu̠­chi­nacán ma̠chí­pi̠lh aktum tajátat, mac­ta̠­ya­ko̠lh lactzu lu̠hua y hasta caní ni̠lh. Huá chuná liok­spú­lalh porque tla̠n mak­lhcá­tzi̠lh nali̠­ma̠x­tucán cumu la̠ dios y ska­lala chixcú y ni̠ má̠x­qui̠lh cá̠cni̠t Dios hua̠nti̠ má̠x­qui̠lh tala­ca­pa̠s­tacni.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes com uma enfermidade, pois ele não ofereceu a glória a Deus. Foi comido por vermes e morreu.
24 Pero huata xta­chu­huí̠n Dios a̠tzinú li̠pe̠cua la̠ta xta­la­ka­pun­tu­mi̠ma y cani̠huá lactzu̠ ca̠chi­qui̠ní̠n xliakchu­hui̠­na­má̠­calh y lhu̠hua cris­tianos xta­ta­li̠­hua­qui̠­má̠­nalh hua̠nti̠ xta­li̠­pa̠­huán Jesús.
24 Enquanto isso, a palavra de Deus continuava a se espalhar, e havia muitos novos convertidos.
25 Acxni̠ Ber­nabé y Saulo tama̠­kan­tax­ti̠­ko̠lh a̠má ta­scújut hua̠ntu̠ xca̠­li̠­ma­ca̠n­cani̠t nac Jeru­salén xlacán tatas­pitpá nac Antioquía, y na̠ tatá̠alh Juan hua̠nti̠ xli̠­ma̠­pa̠­cu­hui̠cán Marcos.
25 Quando Barnabé e Saulo terminaram sua missão em Jerusalém, voltaram levando consigo João Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.