João 11
Coyutla Totonac NT (TOC_TBL) vs VC
1 Maktum quilhtamacú nac aktum actzu̠ ca̠chiquí̠n huanicán Betania antá xlama María, eé pusca̠t hua̠nti̠ acali̠stá̠n li̠tlahuapú̠xtulh Jesús xalacuán perfumes y na̠ li̠ma̠lacscá̠calh xacchíxit.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Antá xlá lacxtum xca̠ta̠lama xnata̠lán, cha̠tum xuanicán Marta y cha̠tum xta̠lacán kahuasa xuanicán Lázaro. Cumu luu xamigo xuani̠t Jesús a̠má Lázaro, pero chú luu csnu̠nuni̠t xpa̠lacata xtajátat y luu xta̠tatlay.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Uma̠kó̠lh lactzumaján Marta y María tamacá̠nilh tachuhuí̠n Jesús la̠qui̠ chiné nahuanicán: —Quimpu̠chinacán Jesús, miamigo Lázaro luu snu̠n ta̠tatlay.
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Acxni̠ Jesús chuná huanikó̠calh eé tachuhuí̠n xlá chiné huá: —Huá xtajátat ni̠ catilákni̠lh; huata Dios ámaj li̠ma̠siyuy hua̠ntu̠ xlá kalhi̠y lanca xli̠makatlihueke, y aquit Xkahuasa chú camá̠n ca̠li̠ma̠lacahua̠ni̠yá̠n aktum lanca quintascújut hua̠ntu̠ naquila̠li̠lakachixcuhui̠yá̠hu.
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Jesús luu xca̠lakalhamán María, Marta y Lázaro,
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 pero acxni̠ huanícalh pi̠ Lázaro xta̠tatlay xlá tamakxtekchicú aktiy quilhtamacú nac a̠má ca̠chiquí̠n antanícu xlama.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Y hasta xli̠tu̠xama chiné ca̠huánilh xdiscípulos: —La̠nchú naaná̠hu nac Judea.
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Xlacán tahuánilh; —Ma̠kalhtahuake̠ná, ¿túcu chú luu lakpina antá? Porque luu ni̠naj para maka̠s quilhtamacú a̠ma̠ko̠lh xanapuxcun judíos hua̠nti̠ antá xalaní̠n xtaamá̠n taliactalamakni̠yá̠n chíhuix.
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Jesús chiné ca̠huánilh: —¿Lácu pi̠ ni̠ catzi̠yá̠tit pi̠ aktum quilhtamacú kalhi̠y akcu̠tiy hora? Y hua̠nti̠ talakchokoy nac ca̠cuhuiní ni̠ akchekxnín porque xlá li̠lacahua̠nán a̠má taxkáket hua̠ntu̠ tasiyuy nac ca̠cuhuiní.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Pero a̠má hua̠nti̠ talakchokoy nac ca̠tzi̠sní juerza akchekxnín porque luu ca̠pucsua y tzanka̠niy taxkáket hua̠ntu̠ nali̠lacahua̠nán.
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Acali̠stá̠n Jesús chiné ca̠huánilh: —Xa̠huachí a̠má quiamigojcán Lázaro aya lhtatani̠t pero chú aquit nacán ma̠lakahuani̠y.
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Ama̠ko̠lh discípulos xtalacpuhuán pi̠ ma̠x caj luu lacati̠tum clhtatama Lázaro pus huá xpa̠lacata tali̠huánilh Jesús: —Quimpu̠chinacán, para Lázaro lhtatama pus ma̠x a̠huayu natatla̠nti̠y. Cumu xlacán luu ni̠para taakáta̠ksli hua̠ntu̠ xlá xuaniputún xlacata pi̠ Lázaro aya xni̠ni̠t,
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 — ausente —
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 pus huá xpa̠lacata Jesús luu lacatancs ca̠ma̠lacapu̠tuncuhuí̠nilh, y chiné ca̠huánilh: —Lázaro juerza ni̠ni̠t.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Y aquit luu cli̠pa̠xuhuay xlacata pi̠ ni̠ antá xacuilachá acxni̠ xlá ni̠lh. Luu xli̠ca̠na tla̠n pi̠ chuná qui̠táxtulh la̠qui̠ a̠má hua̠ntu̠ huixinín naucxilhá̠tit naca̠li̠macuaniyá̠n y a̠tzinú la̠n naquila̠ca̠najlaniyá̠hu. Pero la̠nchú tuncán caáhu lakata̠yayá̠hu.
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Y cha̠tum xdiscípulo Jesús hua̠nti̠ xuanicán Tomás y xtali̠ma̠pa̠cuhui̠y Gemelo, chiné ca̠huánilh xa̠makapitzí̠n discípulos: —Na̠ cata̠áhu aquinín quima̠kalhtahuake̠nacán la̠qui̠ ma̠squi antá lacxtum cata̠ni̠chá̠hu para chuná naqui̠taxtuy.
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 La̠ta nac Jerusalén hasta nac Betania juerza lacatzú xuani̠t ma̠x cumu aktiy kilómetro a̠íta̠t. Pus huá xpa̠lacata luu lhu̠hua judíos xtaani̠t talakata̠yay Marta xa̠hua María la̠qui̠ natama̠koxumixiy porque xni̠ni̠t xta̠Lázarojcán. Acxni̠ Jesús cha̠lh nac Betania aya xle̠ma xliakta̠ti quilhtamacú la̠ta xma̠cnu̠cani̠t Lázaro.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 — ausente —
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Acxni̠ huanícalh Marta pi̠ xchima Jesús nac chiqui xlá la̠li̠huán alh pa̠xtoka, pero María antá tamákxtekli nac chiqui.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Acxni̠ lákcha̠lh antanícu xyá Jesús Marta chiné huánilh: —Quimpu̠chinacán, para huix uú huila cahuá, quinta̠lá ni̠ xtíni̠lh.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Pero ma̠squi luu chuná, aquit ccatzi̠y pi̠ Dios nama̠xqui̠yá̠n la̠tachá túcu huix nasquiniya.
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Jesús chiné huánilh: —Minta̠Lázaro nalatama̠paray nac ca̠quilhtamacú.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Marta chiné kálhti̠lh: —Xli̠ca̠na xlá pi̠ nalatama̠paray, pero acxni̠ natalacastacuanán ni̠n nac ca̠li̠ní̠n acxni̠ nalakchá̠n a̠huatá a̠má quilhtamacú.
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Y acxnitiyá Jesús chiné huánilh: —Aquit a̠má hua̠nti̠ ma̠lacastacuani̠nán nac ca̠li̠ní̠n, y na̠ aquit hua̠nti̠ xli̠ca̠na ma̠sta̠y latáma̠t, hua̠nti̠ naquili̠pa̠huán ma̠squi cani̠lh pero aquit nacma̠xqui̠paray xlatáma̠t.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Y xli̠hua̠k a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ lamajcú xastacná y para li̠pa̠huán quintachuhuí̠n aquit nacma̠xqui̠y xasa̠sti latáma̠t la̠qui̠ niaj ne̠cxni catíni̠lh. Chi̠nchú huix, ¿pi̠ quinca̠najlaniya hua̠ntu̠ aquit cli̠ta̠chuhui̠nani̠tán? —huánilh Jesús.
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Xlá chiné kálhti̠lh: —Quimpu̠chiná, aquit luu xli̠ca̠na cca̠najlay pi̠ huix Cristo Xkahuasa Dios hua̠nti̠ xli̠mínit xuani̠t nac ca̠quilhtamacú la̠qui̠ naquinca̠lakma̠xtuyá̠n.
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Acxni̠ chuná huaniko̠lh, Marta la̠li̠huán alh tasaniy xta̠María y chiné tze̠k huánilh: —Acu luu chilh Quimpu̠chinacán Jesús, mat calakpi porque ta̠chuhui̠namputuná̠n.
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Acxni̠ chuná kaxmatko̠lh hua̠ntu̠ huanícalh, María la̠li̠huán tá̠yalh y lákalh Jesús,
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 porque Jesús nia̠ xtanu̠ya̠chá nac ca̠chiquí̠n, huata xlá antacú xlaya antanícu xta̠tanoklhni̠tanchá Marta.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Y a̠ma̠ko̠lh judíos hua̠nti̠ xtamini̠t talakata̠yay la̠qui̠ natama̠koxumixiy, acxni̠ taúcxilhli pi̠ María huákaj tá̠yalh y táxtulh, xlacán la̠li̠huán tasta̠lánilh porque talacpúhua pi̠ ma̠x caj xámaj tasay antaní xma̠cnu̠cani̠t xta̠lá.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Acxni̠ cha̠lh María antaní xyá Jesús, xlá lakatatzokóstalh nac xtantú̠n y chiné huánilh: —Quimpu̠chinacán, para huix uú huila cahuá quinta̠lá ni̠ xtíni̠lh.
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Acxni̠ Jesús úcxilhli pi̠ tzúculh tasay María xa̠hua a̠ma̠ko̠lh lactali̠pa̠hu judíos hua̠nti̠ xtalakmini̠t, xlá luu snu̠n li̠púhua hasta nac xnacú.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Acali̠stá̠n chiné ca̠kalhásquilh: —¿Nícu chi̠nchú ma̠cnu̠ni̠tátit minta̠lacán? Xlacán chiné takálhti̠lh: —Quimpu̠chinacán, catat la̠qui̠ nacca̠ma̠siyuniyá̠n antanícu cma̠cnu̠ni̠táhu.
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Jesús ta̠chá̠ncalh antanícu xma̠cnu̠cani̠t, y antá tzúculh laktasay Lázaro.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Makapitzí̠n judíos hua̠nti̠ antá xtalayá̠nalh chiné tzúculh tahuán: —Luu xli̠ca̠na xpa̠xqui̠y xamigo huá li̠laktasay.
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Pero makapitzí̠n chiné xtahuamparay: —Huá eé chixcú hua̠nti̠ tima̠lacatlá̠nti̠lh cha̠tum lakaxo̠ko, ¿lácu pi̠ ni̠lay chú xtitláhualh aktum lanca xtascújut la̠qui̠ ni̠ xtíni̠lh Lázaro?
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Antaní xma̠cnu̠cani̠t Lázaro caj xlacahuaxcani̠t talhpá̠n y antá xli̠lakatalacani̠t lanca chíhuix. Cumu la̠tiyá Jesús snu̠n xli̠puhuama antá xlá talacatzúhui̠lh,
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 y chiné ca̠huánilh hua̠nti̠ xtalayá̠nalh: —Cama̠take̠nú̠tit tamá chíhuix hua̠ntu̠ li̠lakatalacani̠t. —Quimpu̠chinacán, ma̠x a̠huayu aya quincalama porque aya ta̠ti̠mayá la̠ta tíni̠lh —huánilh Marta.
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Pero Jesús huánilh: —¿Lácu pi̠ niaj pa̠staca pi̠ cuanín, para xli̠ca̠na quili̠pa̠huana, pus pímpa̠t ucxilha xli̠makatlihueke Dios?
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Huata niaj tícu ma̠aklhú̠hui̠lh, y ma̠take̠nú̠calh a̠má chíhuix. Jesús láca̠lh nac akapú̠n y chiné kalhtahuakánilh Dios: —Papá Dios, cpa̠xcatcatzi̠niyá̠n pi̠ huix kaxpatni̠ta quintachuhuí̠n.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Aquit ccatzi̠y pi̠ ankalhi̠ná quinkaxpatniya y tlahuaya hua̠ntu̠ cli̠maksquiná̠n, pero huá xpa̠lacata cli̠kalhtahuakanimá̠n la̠qui̠ u̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ uú tayá̠nalh natakaxmata y nataca̠najlay pi̠ xli̠ca̠na huix quimacatani̠ta.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Acxni̠ chuná huanko̠lh eé tachuhuí̠n, palha chiné quilhánilh a̠má ni̠n: —¡Lázaro, cataxtuchita antaní tanú̠pa̠t!
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Amá ni̠n taxtuchi, chunatiyá la̠ta tima̠cnú̠calh li̠huana̠ li̠tamaksnattama̠ni̠t lacpi̠tzu̠ lháka̠t la̠ta nac xmacaní̠n hasta nac xtantú̠n, chu nac xlacán na̠ xtalakatlapani̠t. Jesús chiné ca̠huánilh: —La̠li̠huán caxcúttit la̠qui̠ tla̠n natla̠huán.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Ama̠ko̠lh judíos hua̠nti̠ xtaani̠t talakapaxia̠lhnán María lhu̠hua hua̠nti̠ taca̠najlánilh acxni̠ xlacán taúcxilhli la̠ ma̠lacastacuáni̠lh Lázaro nac ca̠li̠ní̠n.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Pero makapitzí̠n hua̠nti̠ taúcxilhli hua̠ntu̠ xlani̠t la̠li̠huán talákalh fariseos y tahuánilh la̠ta túcua xtlahuani̠t Jesús.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Xli̠hua̠k fariseos chu xanapuxcun cura tala̠má̠stokli y tzúculh tali̠chuhui̠nán túcu natatlahuay Jesús y tzúculh tahuán: —¿Túcu natlahuayá̠hu? Porque tamá chixcú luu lhu̠hua laclanca tascújut tlahuama.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Para aquinín ni̠túcu nahuaná̠hu y chunatiyá namakxteká̠hu calatama̠ke̠lh a̠tzinú luu lhu̠hua cristianos natali̠pa̠huán, y a̠ma̠ko̠lh ma̠peksi̠naní̠n romanos natamín la̠qui̠ naquinca̠lakponkaniyá̠n lanca quimpu̠siculancán y nama̠sputu̠nancán nac quimpu̠latama̠ncán porque xlacán natalacpuhuá̠n pi̠ caj ca̠ta̠la̠lacatahuacama̠náhu.
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Amá ca̠ta huá xma̠peksi̠nán Caifás porque huá xapuxcu cura xuani̠t. Huata xlá chiné ca̠huánilh: —Huixinín ni̠túcu catzi̠yá̠tit,
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 y ni̠para tzinú akata̠ksá̠tit pi̠ xali̠huaca tla̠n cani̠lh eé caj cha̠tum chixcú y ni̠ xli̠pu̠tum cristianos xala eé ca̠chiquí̠n catani̠ko̠lh.
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Pero Caifás ni̠ huá sacstu xtalacapa̠stacni ma̠squi chuná chuhuí̠nalh, porque cumu huá xapuxcu cura xuani̠t a̠má ca̠ta, huata huá xtalacapa̠stacni Dios chuhuí̠nalh xlacata pi̠ Jesús xamá̠calh makni̠cán la̠qui̠ chuná naca̠lakma̠xtuy judíos hua̠nti̠ antá xtalamá̠nalh.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Y na̠chuna li̠túm catzi̠yá̠hu pi̠ ni̠ caj xpa̠lacata eé xca̠chiqui̠ncán judíos xámaj ni̠y, huata na̠ huá xpa̠lacatacán xli̠hua̠k xcamaná̠n Dios hua̠nti̠ luu xaaktzanká̠n talamá̠nalh la̠qui̠ lacxtum naca̠lakma̠xtuy.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Hasta acxnitiyá a̠má quilhtamacú a̠ma̠ko̠lh xanapuxcun judíos luu lacxtum tali̠cátzi̠lh y tzúculh talacputzay lácu natatlahuay la̠qui̠ natamakni̠y Jesús.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Huata xlá tatampú̠xtulh nac xapu̠latama̠n Judea y alh lacatzú nac desierto nac aktum actzu̠ ca̠chiquí̠n huanicán Efraín y antá xca̠ta̠lama̠chá xdiscípulos, y niaj luu xca̠tasiyuniy antaní pu̠tum tayá̠nalh judíos.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Niaj maka̠s aya xtalacatzuhui̠ma xpa̠xcuajcán judíos huanicán taakspuntza̠lí̠n, y luu lhu̠hua cristianos xtaamá̠nalh nac Jerusalén la̠qui̠ natama̠kantaxti̠y hua̠ntu̠ xtali̠smani̠ni̠t; y makapitzí̠n luu lacapala xtacha̠mputún li̠huán nia̠ xlakchá̠n pa̠xcua la̠qui̠ naca̠palhmakanicán la̠ta túcua xca̠pasani̠t xala ca̠quilhtamacú.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Ama̠ko̠lh fariseos chu xanapuxcun cura xtali̠ma̠peksi̠nani̠t, pi̠ para tícu xcatzi̠y nícu huí Jesús cama̠laksíyulh la̠qui̠ xlacán tla̠n natachipay y natatamacnu̠y nac pu̠la̠chi̠n. Lhu̠hua hua̠nti̠ xtalacaputzamá̠nalh Jesús acxni̠ antá xtahuilá̠nalh nac lanca pu̠siculan y cha̠tunu cha̠tunu xtala̠kalhasquín: —¿Lácu huixinín lacpuhuaná̠tit, namin cahuá Jesús nac pa̠xcua, o ni̠ catímilh?
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 — ausente —
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.